200 บรรทัดแรก
Н Е С О Н И Ц А
Нема ништо долу. Немам видено градба веќе 20 минути.
Не сме на одмор. -Опушти се. -Кажи му го тоа на нејзиниот
татко. -Држете се момци. Пак ќе биде грубо.
Си отиде мојот ручек.
Здраво, јас сум детектив Ели Бир. -Здраво.
Мило ми е што дојдовте. -Како сте?
Ова бил рибарскиот главен град на светот.
Детективу Дормар, ми претставува големо
задоволство што ве запознав. Јас сум Ели Бир.
Добре дојдовте. Колата е веднаш тука.
Неверојатно е да се работи со вас, детективу, саум ги
следела сите ваши случаи. Теодор Донели, Марк Прудон,
Пукањата кај Оушн Парк. И посебно убиствата на
Лиланд Стрит. Таму ве зароби Роналд Ленгли во подрумот?
Си ја завршила својата домашна, детективу.
Убиствата на Лиланд Стрит ми беа испит на академија.
Ќе ве однесам до хотелот и... -Однеси не до станицата.
Добро, треба да се почне. Повеќето убиства се решени со
работа во првите 72ч. -За 48ч. Доцниме еден ден.
Но кој брои?
Те начекав зад биро, а?
Чарлс Баблс, како си? -Од кога не сум ве видел...
Здраво, Чарли. -Не знам, околу 7г. -8г.
Сум остарел. -Ели послужи ги господата. -Фино дете.
Да, ја обожава работата.
Кога побарав совет од Батфред, не помислив дека
ќе ве испрати тука.
Да не е нешто со тоа срање што ви се случи со
внатрешната контрола? -Навлегуваат, Чарли.
Не е ништо. Бат мислеше дека добро ќе ти дојде малку
помош...-Замешаа и наркотици и курви и бараа низ досиеата
наслови, но... -Ќе помине. -Имам една порака од некој
тип кој работел со тебе. -Надгледувач. -Сака да е
известен за сите твои потези. Мислам дека тука е малку
поинаку од кај вас. Добри момци, лоши момци, но малку
односи со јавноста. Едноставно е.
Освен ова...
Добро, ова се детективите Дормар и Екард, пратени како
засилување од убиства на Л.А. Ќе ни помогнат за случајот
Конел. -Помош? -Среќни сме што се со нас.
Се што сакаат да видат, покажете им, секаде каде
што сакаат да одат, однесете ги.
Ова е детектив Фред Дугар, тој ја води истрагата.
Здраво. -Мило ми е. -Како ти оди?
Видете што имаме? -Да. Сакам да започнам со телото.
Го добивте извештајот? -Сакам лично да го видам телото.
Добро.
Причина на смртта била повреда на главата и
внатрешно крварење во мозокот. -Претепана до смрт.
А овие контузии? -Споредни. Повеќето повреди беа на
лицето и вратот на главата. -Има знаци на силување?
Не. Оваа покрива постара модрица. -И тука има една.
И двете беа забележани. -Ја измил косата.
И ги исчистил ноктите. -Се е во извештајот.
Не пишува дека ги исекол. -Можеби ги исекла сама.
Не, нема сјај на крајот на ноктите. Гледај...
Таа ги лакирала сама, но некој ги потсекол.
Дури и ножиците.
Гола беше кога ја најдовте? -Да. Последно била видена
во црвен фустан. -Никакви влакна, траги?
Не, вештаците не најдоа ништо. Ви кажав дека не ни
оставил ништо. -Ни оставил доволно. Толку проблеми,
сработено грижливо... Зошто?
Ја познавал.
Знаел дека можеме да го поврземе со неа.
Ова не е некој слуаен психо? Преголема страст?
Можеби, не знам... Но што и да се случи, неговата
реакција на тоа не била страст. Не испаничил, не ја
исецкал, не ја изгорел до непрепознатливост, само
размислил што ќе побараме. И потоа смирено ги отстранил
тие траги. Без брзање, без паника...
Зошто и ги исекол ноктите ако ги истружил?
Манипулирал со телото. Го оддолжувал моментот.
Нема осакатувања. -Овој пат нема...
Мислиш дека имало и други? -Не...
Но ќе ги има. Овој тип ја преминал линијата,
а не ни трепнал.
Не можеш да се вратиш од таму.
Во ред, да откриеме каде е најдена Кеј.
Фред ми рече да не допирам ништо, и така не влегувам
во нејзината соба.
Благодариме, г-ѓо Конел.
Значи таа отишла на забава во петокот навечер?
Не е баш некоја забава, локално барче каде што
висат децата. -Немала дневник? -Не најдовме.
Но мајка и спомна дека запишувала. -Еден другар
рече дека се скарала со дечкото во петокот.
И дека избегала на полноќ.
Избегала, а?
Ова е интересно.
Која е оваа? -Тања Френки, нејзината најдобра другарка.
Сакам да разговарам со неа.
Која е Кеј Конел? Што е таа? Дали е популарна или е самец.
Дали и се допаѓаше овој град? Дали би избегала при првата
шанса? Дали имала соништа? Го познавала тој тип, ако ние
ја знаеме неа, можеби ќе го запознаеме и него.
Ова е дизајнирано, ова е скапо.
Момчето Ренди? -Ренди Стетс. -Дали може да си го
дозволи ова? -Сеуште е во средно. -Мајка и не го
купила. -Што мислиме? -Не знам, можеби нејзиниот
очув? Некој богат стрико? -Не...
Обожавател...
Добро, сакам да разговарам сио дечкото. -Можам да го
приведам во станицата. -Не, сакам да одам во училиштето.
Таму каде што е, да го извлечам пред пријателите,
да го фатам неспремен. Сакам да ги натерам луѓето
да почнат да зборуваат. Колку е далеку училиштето?
Сега е 10ч., детективу. -Така е. -Ноќе.
А кога паѓа мрак тука? -Не паѓа. Не во овој дел
од годината.
Сум слушнал за тоа. Како тоа ти да не си знаел за тоа?
Далечина 48-ка. -Молам? -Не сте од овде.
Се познава по вашиот од. -Како тоа? -Несигурен е.
Дормар и Екард, имаме резервација. -Не дозволувајте
да ве залаже дека се е бизнис.
Дали ресторанот работи? -У ште малку ќе затвори
кујната. -Ќе бидеме брзи. Благодарам.
Го имаме специјалитетот на куќата, салата Олимпија.
Продолжи. -На домашен начин -Едвај чекам да видам што
имаат за десерт.
Стануваат нестрпливи. -Мора да разговараме.
Не мораме. -Сакаш само да седиш мирно, а?
Ниншто не е смешно. -Ништо? Што мислиш дека
правиме во Халберт, рибарскиот главен град?
Бат мислеше дека на Чарли добро ќе му дојде помош.
Тој мислеше дека В.К. ќе дојде кај мене и беше во
право.
Волфил не ме остави да излезам од канцеларијата
три ебани часа. -Само ти тропаат по кафезот, тоа е се.
Разговаравме и извини, но мора да се спогодам.
Немој ни да си го рекол тоа! -Ти нема да бидеш вмешан!
Нема? -Не. -Секако дека ќе бидам.
Ти си проклет херој, со твојата репутација не може
да те допре. -Мојата репутација не е проблемот.
Мислиш дека на Волфил му е воопшто грижа за тоа што си
стресил неколку дилери? Мислиш дека тоа ќе му ги
донесе неговите наслови? Него му треба голема риба,
ќе те стигне тебе за да дојде до мене. Многу е едноставно.
Но ти си чист. -Јас сум добар полицаец, да.
Но секогаш има нешто што можат да употребат.
Нешто што ќе удри на твојот кредибилитет.
Дали имаш претстава што може да стори со тоа? Размисли
за сите мои случаи кои се потпираат на мојата работа
и пресуда. Сите тие заебани се пак на улица, размисли
за тоа. Тоа го правиш... -Глупости! Немаат ништо за
тебе затоа што нема што да се најде.
Добс... Што со него? -Тоа е поинаку.
Да? -Да, затоа што дури и Волфил не сака такви серковци
назад на улица. -Куќа од карти, човеку.
Ако почне, само ќе се урива. -Мора да ја искористам
шансата другар.
Имам семејство, Вил. -Немој да ми сереш за тоа!
Волфил беше јасен дека ќе добијам условно...
Ние сме полицајци, човеку. Ова не е за нас.
Ова е за сите луѓе кои зависат од нас, кои имаат
семејства. Го потрошив мојот живот за тоа, а ти ќе го
уништиш тоа. Едноставно, но зошто?
За некој курцач од В.К. да е на чекор поблиску да биде
шеф на полицијата? Да игра голф со градоначалникот?
Или што и да е тоа што го сака!
Дали заврши?
Мора да се нафатам на договорот.
Па, дали одлучивте?
Вие работите се тука? -По 1 1ч., скоро се.
Што сакаш, Вил?
Го изгубив апетитот.
Извинете ме.
Добро утро. -Здраво.
Какви повици добивте тука? -Најчесто проблеми поврзани
со пиењето. Домашно насилство, тепачки по
бродови и слично. -Да? -Тука луѓето доаѓаат од
секаде, сакаат да го живеат животот како што сакаат,
затоа повеќето се повлечени. Шефот не ми дозволува ништо
посериозно, па... -Не треба да змеруваш.
Па, од ситните нешта е толку досадно. -Се е во ситните
нешта. Знаеш, мали лаги, мали грешки. Луѓето не се
исто со ситни и крупни престапи, како убиство.
Тоа е човечката природа. Нема да го запишеш тоа?
Те бараат надвор.
Нешто си нервозен. -Мислиш дека го сторил тоа?
Ја убил? -Не е дозволено пушење во училиштето.
Дали ја сакаше?
Те прашав дали ја сакаше? -Секако, беше фина...
Беше фина? Сега ме омекна. Дали те сакаше таа тебе?
Ме сакаше. Ме бараше секоја вечер. -Сигурно да и помине
времето. Девојка како неа сигурно сакала нешто
поголемо од десерт. Така е? -Што да ви кажам...
Љубовта е слепа. -Живееш сам.
Немаш алиби за таа вечер. -Не знаев дека ќе ми треба.
За што беше расправијата? -Не знам, нешта...
Ништо посебно. -Јас слушнав дека била гласна расправија.
Можеби... -Дека била доста груба. -Не беше груба.
Не како другите пати. Не сакаше да те слуша.
Не знаеше да ја затне муцката. -Продолжи да рибариш.
Ги видовме модриците, Ренди. -Рекоа дека била тепана...
Не тие модрици, ајде. Постарите модрици, твоите.
Ми се смачи од ова срање, не сум згрешил ништо. -Не?
Еј, еби се! Ти си само еден курцач со кожна јакна!
Што знаеш па ти?!
No comments yet. Be the first to leave one.