Captain Blood (Le Capitan)

De kapitein

Het jaar 1616.

Zes jaar na de moord op Hendrik IV, zijn zoon, Louis XIII, werd 15 jaar.

Moeder-Koningin, Marie van Medicis, die in de tussentijd regeert, eerde haar

beschermeling, Concini, door hem maarschalk d'Ancres en premier te benoemen.

De ambitieuze Leonore Galigai, de vrouw van

Concini, hoopt te voorkomen dat Louis XIII de macht

krijgt, met hulp van Moeder-Koningin wil ze haar

man tot nieuwe koning van Frankrijk laten bekronen.

Tegen deze ambities zijn de edelmannen van het koninkrijk in opstand gekomen.

Ze willen de stabiliteit herstellen door Carol van Angoulême op de troon te krijgen.

Om zijn macht te behouden, gebruikt Concini de meest monsterlijke methoden.

Rinaldo, zijn rechterhand, zou genadeloos iedereen

doden die tegen zijn meester in opstand zou komen.

- Wees moedig, Teynac! Ik sta u bij. - Bedankt.

Moordenaar, jij zult hiervoor betalen!

Ik ga de moord op mijn vriend Teynac wreken.

Ik zal je wel vinden.

Laten we gaan.

Dood hem, de rest op het paard.

Leun op mij, leg je arm op mijn schouder.

- Bedankt, wie ben je? - Rust wat uit.

Maar wie ben je?

Als je wilt dat je wond geneest moet stil blijven liggen.

- Blijf bij mij. - Ik ben hier.

Slaap...

Wat doe jij hier?

Ik verzorg je nu al een paar dagen.

Wie ben jij?

Mijn naam is Beatrice van Beaufort, de neef van je arme vriend, de markies van Teynac.

Waar is de mooie brunette die me verzorgde?

Welke brunette?

Ik herinner me terug.

Hij wordt neergezet als een man die me probeerde te vermoorden.

Je moet ontspannen, anders gaat je wond weer open. Je hebt nog veel rust nodig.

Geloof me,

ik veroordeel ten zeerste de diefstallen waarvan

velen van u het slachtoffer zijn geworden.

Meneer de gouverneur, u kunt het niet langer toestaan

dat rovers onze provincie binnen komen.

Na graaf van Pourtel, onze vriend, de markies

van Teynac is hij en zijn familie vermoord.

We moeten wapens krijgen.

Ik kan jullie geen toestemming geven.

- Wie geeft deze opdrachten? - De maarschalk d'Ancre.

De favoriet van moeder-koningin, Concino Concini...

Hij is de enige die daarover kan beslissen.

Hij weet niet wat er zich afspeelt.

Ik zal het hem duidelijk maken.

Denk je dat je het beter zou kunnen dan ik?

Ik ga naar het Louvre, als de raad me toewijst om

de schriftelijke klachten te geven aan de premier.

Natuurlijk.

Concini is een lakei van de overheid, hij zal niets doen voor ons.

Dan ga ik naar de koning.

Onze koning is veel te jong, hij is amper 15.

Het Parlement verklaarde hem volwassen.

Het regentschap van de Moeder-Koningin is beëindigd.

Hij is de enige die voor ons iets kan betekenen.

Namens iedereen bedank ik ridder François van

Capestang voor het aanvaarden van deze missie.

Als gouverneur van de Provence,

kan ik u een mandaat geven om de premier te zien.

Als je in Parijs bent, doe je wat je wilt.

Kom dichterbij, dames en heren! Kom kijken naar de prachtige Cogolin!

Juich voor de mooiste voorstelling van de eeuw.

Kom dichterbij, mooie dames, en jullie, kinderen...

Kom naar de meest mysterieuze en magische show op aarde.

Kom plezier maken met meester Cogolin...

- Kun je op mijn paard letten? -... Koning der troubadours! - Blijf daar.

Wat is er? Ben je me belachelijk aan het maken?

Je gelooft niet in mijn krachten?

Hij tart mij!

Ja, natuurlijk, nu smeek je om vergeving.

Als we alleen maar zouden moeten kussen om een

​​fout goed te maken, zou het te gemakkelijk zijn.

Ik wil niet dat je aan mijn krachten twijfelt. Ik zal het nog eens bewijzen.

Juffrouw, kies een kaart. Gelijk welke kaart.

Die... Oké. Laat het me niet zien.

Leg het terug, bedankt. Nu ga ik ze door elkaar halen.

En nu is het mijn beurt om de kaart te raden.

Laat me denken...

Zou het dit kunnen zijn?

Iets zegt me dat het deze niet is. Laten we zien. Misschien deze?

Iets zegt me dat het deze ook niet is! Misschien deze?

Schoppen vrouw.

Ik ben de troubadour.

Welkom, lieve tortelduifjes, in mijn tuin!

Moge je voor altijd gelukkig zijn!

Je hebt nog niets gezien. Als het aan mijn koning lag...

had ik minister van Financiën kunnen worden. Ik zou jullie geld kunnen afnemen.

Maar wat ik ook neem, ik geef het terug, want ik ben geen

politicus, maar een dichter. Het is mijn keuze. Ik blijf eerlijk.

Ik heb niets, ik wil niets! En als het gebeurt dat ik mijn hand uitsteek

is het alleen om geluk te bieden aan de goedhartigen.

Ik ben de troubadour!

Ja, natuurlijk, nu wil je alleen salueren.

Daar is hij, erop af.

- Wat is dat allemaal? - Eraf!

- De danstijd is voorbij. - Kom op, loop door!

Het is jouw beurt om geld te geven, geef alles af.

Maar, nobele heren...

Geen gezever, geef het geld of we slaan je dood.

Hou hem ondersteboven. Misschien heeft hij nog geld in zijn zakken.

- Ik stik. - Til hem op.

- Nee, doe voorzichtig. - Je zei dat je niets meer had?

Weet je wat we met leugenaars doen? We snijden hun tong af.

Heb genade, snij mijn tong niet af. Dat is mijn manier van leven.

- Moordenaars! - Trek zijn laarzen uit!

Hij heeft gloednieuwe laarzen.

Als je je voet beweegt, hakken we je been eraf.

Ik beweeg mijn voet niet, ik heb er blaren op.

Trek dan toch!

- Jullie twee, ga naar de wagen. - We zijn al onderweg.

Ga je me naakt achterlaten? Het is helemaal niet comfortabel.

- De nachten zijn hier koud. - Het komt wel goed met je.

Met de wolven en nachthaviken in deze regio zal

je geen tijd hebben om vogels af te schrikken.

Laten we gaan!

Laat me niet zo achter, heb medelijden...

We staan er niet zo goed voor.

Nu mag je trots zijn op jezelf. Als waakhond kan je het beter doen.

Ben je klaar met huilen? Als je denkt dat je me zo opvrolijkt...

Help!

Eindelijk...

Het is waar dat je een prachtige stem hebt.

- Wat is er met je gebeurd? - Ze hebben alles meegenomen.

En met dit weer begon ik koud te krijgen.

Er lopen hier ook wolven rond.

Mag ik vragen aan wie ik mijn leven te danken heb?

Ik ben ridder Franciscus van Tremasenc van Capestang.

Mijn naam is eenvoudiger: Cogolin.

Op je paard, dichter.

Met dit weer... Je bent aardig om mij te helpen.

Ik herinnerde me dat je het gestolen geld aan mij hebt teruggegeven.

Ik weet het, ben je niet bang om met mij gezien te worden?

Rustig, rustig...

De Gouden Appel

Zag je dat? De kleding is misschien niet belangrijk...

maar als je deftig gekleed bent respecteren ze je ook.

Hier is uw wijn, heren.

Bedankt. Heb je dat gehoord? "Mijne heren"...

Ik werd onweerstaanbaar en allemaal dankzij jou.

Ik weet niet eens hoe ik je moet bedanken. Als ik geen dichter was,

zou ik graag uw dienaar geweest zijn. De dankbaarheid duwt me...

maar de muze verbiedt het. Is het niet?

Uw geweten maakt u tot een eerbaar man.

Maar hoe zit het met de muze, zou ze het goed vinden dat je...

een metgezel en een vriend van een ridder zou zijn?

Ja, om over zijn romances te zingen.

- De romances? Ik droom er maar van één. - Des te beter. Ik zou minder werk hebben.

Maar het is...

- Voel je je niet goed? - Zij is het.

Je grote liefde? Moet ik al beginnen met schrijven?

- Ik ben aan het dromen. - Het is zeker geen nachtmerrie.

- Ik wist dat ik niet droomde. - Meneer, alstublieft, wat is dit?

Jij was het die mijn leven redde in het kasteel

van Teynac, je hebt de dader neergeschoten.

Denk je dat een dergelijke methode geschikt is voor een heer?

- Wie is deze dame? - Ik weet het niet, meester.

Je kent haar toch?

In mijn job moet je doen alsof je iemand kent zelfs ken je die niet.

Daardoor voelen ze zich gevleid.

- Wat is haar naam? - Meester, ik heb geen geheugen voor namen.

Je moet een verbeeldingskracht hebben om vrouwen te

verleiden, maar ik zou nooit op zo 'n verhaal zijn gekomen.

Dat verhaal is echt.

Neem het geld aan en geef een ronde op je kosten. Inclusief de bedienden

van de jongedame en laat ze praten. Ik wil haar naam weten, koste wat kost.

Lang leve de nieuwe wijn.

- Waarom liet hij je alleen? - Omdat hij twee fouten heeft.

- Hij drinkt niet en hij is achterdochtig. - Waarom?

- Met zijn taken is dat normaal. - Wat voor soort taak?

Ik heb geen idee, ik moet erover zwijgen.

Weet je waarom hij op weg is naar het Louvre?

Naar het Louvre?

Ja, het kan mij niet schelen waarover hij praat met maarschalk d'Ancre.

- Hij praat met Concini? - Leg mij geen woorden in de mond.

En als je me dronken probeert te maken om te praten...

Dat gaat jullie niet lukken, want ik moet vroeg op. Ik ben naar bed. Welterusten.

- Je bent een wrak. - Hoezo?

Hebben ze gepraat?

Nu ik erover nadenk, de nieuwe wijn ontketent veel tongen.

Het lijkt erop dat de jouwe echt ontketend is. Hebben ze je überhaupt iets gezegd?

Ze leerden me een lied dat ik niet kende. Lang leve de wijn.

- Naar boven. - Lang leve de nieuwe wijn.

Cogolin, snel, haar rijtuig vertrekt. Laten we op de paarden springen.

- Sneller, sneller! - Ik doe mijn best.

Kijk, daar is de koets...

Ik ga voorop, je komt achter mij aan. En haast je.

Ik zal proberen.

Liefde geeft je vleugels. Maar aangezien ik niet

verliefd ben, heb ik geen zin om mijn benen te doden.

De dag begint goed.

Ik moet kiezen: een held of een dichter. Men kan niet beiden zijn.

- Je bent er nu pas? - Het arme dier loopt mank.

Hoe is dat gebeurd?

Je hebt het waarschijnlijk niet zo goed gekozen.

Toon eens het been.

Kijk, een steen, het zit vast in zijn hoef. Jij idioot.