200 บรรทัดแรก
โธ่ พระเจ้า นายไอเหรอ
- ฉันชอบจริงๆ - ใช่ ฉันชอบนะ
นี่คือประกาศเรื่อง วันถ่ายรูปหนังสือรุ่น
ถ่ายภาพนักเรียนชั้นม.สาม เวลา 9:30 น.
ลิโคริช พิซซ่า
ถ่ายภาพนักเรียนม.สี่ เวลา 10:30 น.
นักเรียนม.ห้า ถ่ายภาพหว่างมื้อเที่ยง
ไม่ยากเลย
หุบปากไปเลย ไอ้งั่ง
แกแหละหุบปาก
เออ
เหมือนยักษ์เลย
ระเบิดลง
หวีไหม
กระจก
หวีไหม ไม่เหรอ
กระจกไหม
หวีไหม
ลุยเลย
ไปไกลๆ เลย เด็กเวร
ขอส่องหน่อย
คุณชื่ออะไรเหรอ
คุยเก่งจัง ผมชอบนะ
วันนี้เป็นยังไงบ้าง
อืม
กินมื้อค่ำกันไหม
เธอชวนฉันไปเดตเหรอ
ใช่
ฉันไม่ไปเดตกับเธอหรอก เธอเพิ่งอายุ 12
คุณตลกจัง ผมอายุ 15 แล้ว
คุณอายุเท่าไหร่
เธอไม่ควรถามแบบนั้น
เธอไม่ควรถามอายุผู้หญิง
น่ารำคาญจริง
คุณพูดถูก เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
เธอจะจ่ายค่าอาหารยังไง
ถ้าฉันตอบตกลง แล้วเราไปเดตกัน เธอจะจ่ายยังไง
คุณพูดทุกอย่างสองครั้ง
- ฉันไม่ได้พูดสองครั้ง - จริงๆ นะ
อะไรน่ะ "พูดทุกอย่างสองครั้ง" เหรอ
เร็วสิ เธอจะจ่ายยังไง
ได้ไปดูหนังบ้างไหม
อยู่แล้ว ดูสิ
ดูเรื่อง อันเดอร์ วัน รูฟ ยัง
ดูแล้ว
ผมเล่นเป็นโทนี่ไง
เรื่องนั้นมีเด็กเพียบเลย ฉันไม่รู้หรอกว่าโทนี่คือใคร
ผมอยากกินข้าวกับคุณ ไม่อยากคุยงาน
ผมไม่ได้จะโม้นะ แต่คุณถามเอง ว่าผมจะจ่ายค่าอาหารยังไง
เธอนี่สมเป็นนักแสดงจริงๆ เธอนี่สมเป็นนักแสดงจริงๆ
เล่นเรื่องอะไรอีกล่ะ
- ดิส เฮาส์ อิส ฮอนเทด - ไม่เคยดู
ทูเบดส์ ทูบาทส์
เคยเล่นสามฉากใน เดอะ เมิร์ฟ กริฟฟิน โชว์
- คุณเคยเห็นผม... - พอเลย
ไม่ต้องโม้เรื่องงานเลย
ฉันไม่เดตกับเธอหรอก หนุ่มน้อย เธออายุ 15
"หนุ่ม"
ผมชอบคำนั้น
แล้วคำว่า "เด็ก" ล่ะ
ฉันไม่เดตกับเธอหรอก เด็กน้อย เธออายุ 15
อย่าเรียกว่าเดตเลย ไม่ใช่หรอก
แค่มาทักทายน่ะ
คุณดูดี ผมชอบคุยกับคุณ
คุณอยู่แถวไหน
เอนซิโน
เอนซิโนเหรอ ผมก็อยู่เอนซิโน ตรงไหนในเอนซิโนล่ะ
- ถนนแฮตเทอรัส - แยกไหนล่ะ
ขนลุกจริง "แยกไหนล่ะ"
ฉันไม่บอกที่อยู่หรอก ไอ้โรคจิต
- คืนนี้ผมจะไปเทลโอเดอะค็อก - ฉันไม่สน
- ผมกินข้าวที่นั่นทุกวันพฤหัสฯ - ฉันไม่สน
เดี๋ยวนะ แล้วพ่อแม่เธอ ไม่อยู่ด้วยเหรอ
พวกเขาทำงาน มาทักทายกันหน่อยนะ
หุบปากไปเถอะ
ผมจะบอกคุณว่าผมทำอะไรบ้าง
ผมพาเกร็ก น้องชายผมไป เทสที-ฟรีซ์ ประมาณหกโมงครึ่ง
เขาเข้านอนก่อนทุ่มครึ่ง
เธอถ่อมาจากเอนซิโน เพื่อไปกินข้าวที่เทลโอเดอะค็อกเหรอ
ผมอยู่เชอร์แมนโอ๊กส์น่ะ
โธ่ ไม่เอาน่า
ผมพาเกร็กไปเทสที-ฟรีซ์ ประมาณหกโมงครึ่ง พาเข้านอนทุ่มครึ่ง
แล้วก็แวะไปกินข้าวใกล้ๆ ที่เทลโอเดอะค็อก
ผมจะรออยู่นั่น ไม่ได้กดดันคุณนะ
เธอกำลังกดดันฉัน เห็นชัดๆ เลย
ถ้าคุณอยากจะแวะมาทักทาย ถ้าคุณสะดวก...
ผมก็อยากเจอคุณนะ
"สะดวก" เหรอ
เดี๋ยวนะ เธอทิ้งน้องชาย ไว้คนเดียวเหรอ เขาอายุเท่าไหร่
แปดขวบ เก้าขวบ
เธอตลกมาก
เธอเล่าเรื่องของตัวเอง ให้ถูกยังไม่ได้เลย
เธอเป็นอะไร เธอเหมือนกับ...
โรเบิร์ต กูเลย์ หรือดีน มาร์ติน หรือใครสักคน
- เธอมาจากไหน - เชอร์แมนโอ๊กส์
เชอร์แมนโอ๊กส์
- ไง อลาน่า - ไง ซินดี้
รู้ไหมว่าเรามี ดาราดังอยู่ที่นี่ด้วยนะ
แกรี่ วาเลนไทน์ครับ
เธอชื่อวาเลนไทน์เหรอ
วาเลนไทน์
- ควรขอลายเซ็นไหมเนี่ย - อย่าไปสนเลย
ผมอยู่ใกล้ๆ มาตลอดเลย
ผมรู้สึกว่า ผมควรจะได้รู้จักคุณ อลาน่า
เธอรู้ว่าฉันอายุ 25 ใช่ไหม
ฉันเป็นเพื่อนเธอได้ แต่เป็นแฟนไม่ได้ ผิดกฎหมายนะ
คุณให้ความหวังผม
- หุบปาก - พรหมลิขิตบรรดาลให้เรามาพบกัน
- นี่คือพรหมลิขิต - หุบปาก
ขอบัตรด้วย
- ตรงนี้นะ โอเค - ผมพยายามจะใช้เวลาร่วมกับคุณ
- มันแย่นักเหรอไง - หยุดก่อน หยุด
ขยับขามา ต่ำไปแล้ว มองขึ้นมาหน่อย มองขึ้นมา
ปิดปากเล็กน้อย
ให้เห็นฟันนิดเดียว นิดเดียวพอ
เอาเลย น่าเกรงขาม เสร็จแล้ว ไปได้
ต่อไปๆ
ผมไม่เคยเจอคุณมาก่อนได้ไง เราไม่เคยพบกันได้ยังไง
หยุดพูดมากได้แล้ว ขี้ประจบจริง
ไว้ว่ากัน คงไม่ไปหรอก แต่ไว้ว่ากันนะ
ตอนนี้ฉันต้องไปทำงานแล้ว แล้วเธอก็ต้องกลับไปเรียน
อลาน่า หยุดใช้เวลาเป็นข้ออ้าง ชะตาพาเรามาพบกันที่นี่
เลิกทำตัวเป็นนักปรัชญาได้แล้ว อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
อาจจะได้เจอกันนะ
ฉันไม่ไปหาเธอหรอก
เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แบบนั้นแหละ ลอร่า
เงยหน้า เงยหน้า
(คิวปิดส์ ฮอตด็อก เครื่องดื่มเย็นๆ)
- ไงแกรี่ ไงเกร็ก - ว่าไง
พี่เจอผู้หญิงที่ จะแต่งงานด้วยแล้วนะ เกร็ก
เหรอ
และนายจะเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวของฉัน
ออกไปแล้วสองคน การ์วีย์เป็นผู้ตี
ถ้าอยากได้อะไร พี่อยู่ที่เทลโอเดอะค็อกนะ
รักนะ เกร็กโก้
รักพี่เหมือนกัน
สตีฟจบฤดูกาลด้วยอาร์บีไอ 111...
มากกว่าจิมมี่ วินน์สามแต้ม
อินนิงที่หกสำหรับด็อดเจอร์ส นำสองแต้มต่อศูนย์ครับ
วิ่งสองครั้ง ตีโดนสามลูก ไม่พลาดเลย
อย่าลืมนะครับว่ายังมีตั๋วสำหรับ การแข่งขันวันอังคาร
อย่าทำตัวน่าขนลุกเลย ขอเหอะ
เลิกจ้องได้หรือยัง
ขอโทษนะ ดอน ขอโค้กสองที่นะ
- ได้เลย แกรี่ - ขอบใจนะ
หยุดนะ
อะไร
ฉันได้ยินเสียงเธอหายใจ
หยุด
- หายใจเหรอ - ใช่
อลาน่า คุณมีแผนอะไรบ้าง
ฉันไม่รู้
วางแผนอนาคตไว้ยังไงบ้าง
ฉันไม่รู้
ชอบทำงานที่ไทนี่โทส์ไหม
ฉันไม่ชอบทำงานที่ไทนี่โทส์เลย
คุณน่าจะเริ่มทำธุรกิจส่วนตัวนะ
ฉันควรทำธุรกิจอะไรล่ะ
ไม่รู้สิ คุณชอบอะไรล่ะ
ฉันไม่รู้
คุณเป็นนักแสดง คุณควรเป็นนักแสดงนะ
แล้วเธอเป็นดาราดังได้ยังไงล่ะ
ผมเป็นนักแสดง การแสดงเป็นสิ่งที่ผมถนัด
ผมทำอย่างอื่นไม่เป็น ผมเกิดมาเพื่อสิ่งนี้
คือว่าตั้งแต่ที่ผมยังเด็ก
- ผมเป็นนักร้องกับนักเต้นมาตลอด - ไม่เอาน่า
ตั้งแต่ยังเป็นเด็กเหรอ ทั้งร้องทั้งเต้นเหรอ
พ่อแม่เธออยู่ไหน
แม่ทำงานให้ผม
- แหงสิ - ใช่ จริงๆ นะ
- สมเหตุสมผลจังนะ - ที่บริษัทประชาสัมพันธ์ของผม
ที่บริษัทประชาสัมพันธ์ของเธอเหรอ
- เพราะเธอมีบริษัทเหรอ - ใช่
- และเธอก็เป็นนักแสดง - ใช่
แล้วเธอเป็นสายลับด้วยหรือเปล่า
เอ่อ ไม่ ผมไม่ใช่สายลับ ตลกจัง
เธอล้อเล่นเหรอ
เอ่อ ไม่ เปล่าครับ
หนักอยู่นะ
- มันเริ่มวุ่นวาย - อยู่แล้ว
แล้วยังมีการบ้านเลขที่เธอต้องทำ หลังจากเรื่องทั้งหมดนี่
ตอนนี้แม่ผมอยู่ลาสเวกัส คอยดูแลโรงแรมฮาเซียนดา
เลยทิ้งผมไว้ที่นี่
เราทำงานประชาสัมพันธ์ให้ ร้านเทลโอเดอะค็อกกับชัดนีย์
- ฉันชอบชัดนีย์ - คุณชอบร้านชัดนีย์เหรอ
- ใช่ - ชอบอาหารญี่ปุ่นไหม
ฉันไม่รู้หรอกว่าเป็นยังไง
ร้านมิคาโดะล่ะ
คราวหน้าผมจะพาไปร้านมิคาโดะ
- คราวหน้าเหรอ - ใช่
อาหารอร่อยมาก
เธอน่ารักนะ แกรี่
พอเธออายุ 16 ก็คงร่ำรวย ได้อยู่ในคฤหาสน์แล้ว
ฉันจะอยู่ที่นี่
ถ่ายภาพเด็กๆ ลงหนังสือรุ่น ตอนฉันอายุ 30
เธอจะไม่มีวันจำฉันได้
ผมไม่มีวันลืมคุณ
เหมือนกับที่คุณจะไม่มีวันลืมผม
ถ้าผมขอเบอร์คุณจะให้ไหม
ทำไมฉันถึงต้องให้เบอร์เธอด้วยล่ะ
No comments yet. Be the first to leave one.