Love and Monsters

ผมไม่ได้โตมาแบบธรรมดาทั่วไป

ตอนแรกก็ใช่ แต่แล้วโลกก็ถึงจุดจบ

ผมไม่คิดว่าคนช็อกอะไรมากมาย

เราคิดอยู่แล้วว่ามันอาจเกิดขึ้น แล้วในที่สุดมันก็เกิดขึ้น

แต่มันเกิดขึ้นได้ยังไง นี่แหละน่าสนใจ

อากาธา 616

ใช่ ดาวเคราะห์น้อยกำลังมุ่งตรงมาที่โลก

ผมรู้ เห็นกันโต้งๆ

มนุษยชาติจึงร่วมมือกัน และเราทำสิ่งที่เราถนัดที่สุด

เรายิงจรวดหลายลูกใส่มัน แล้วก็ระเบิดมัน และมันวิเศษมาก

แต่ไม่ใช่เลย ฟังนะ สิ่งที่ทำให้จรวดเป็นจรวดได้

สารประกอบทางเคมีจำนวนมาก

ซึ่งพรั่งพรูหล่นลงมาใส่เรา และทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

และคำว่า "ทุกอย่าง" ผมหมายถึงสิ่งมีชีวิตเลือดเย็น

และคำว่า "เปลี่ยน" ผมหมายถึง กลายพันธุ์และกัดกินเราจนตาย

มด กิ้งก่า แมลงสาบ จระเข้ และอีกมากมาย พวกมันมีเยอะเลย

ผมรู้จักเด็กคนหนึ่งที่ถูกกินตอนหลับ โดยปลาทองที่เขาได้มาจากงานคาร์นิวัล

ให้ตาย ทอดด์รักปลาทองนั้นมาก

และแมวตัวนั้น

ว่าตามประวัติศาสตร์มนุษย์ ถ้าคุณอยากฆ่าแมลงสาบ

คุณต้องการแค่รองเท้า

จู่ๆ คุณกลับต้องใช้ปืนลูกซอง

และบางครั้งถึงขนาดใช้รถถัง

และบางครั้งนั่นก็ไม่ได้ผลด้วยซ้ำ

โดยเฉพาะถ้าคุณไม่หลบในรถถัง บ๊อบ

ในที่สุดเหล่าสัตว์ตัวเป้ง กับกองทัพของเราก็จัดการกันเอง

เราสูญเสียประชากรไป 95 เปอร์เซ็นต์ในหนึ่งปี

คิดเป็นบ๊อบหลายคน

แล้วก็ทอดด์หลายคน

พวกเราที่รอดมาได้ เราซ่อนตัวอยู่ทุกที่ที่ทำได้

บังเกอร์ ถ้ำ ห้องหลบภัยทั่วโลก

ผมอยู่ในบังเกอร์ใต้ดินมาเจ็ดปีแล้ว

มันไม่ได้แย่อย่างที่คุณคิด จริงๆ นะ

พวกเขาเป็นกลุ่มคนนิสัยดี และเราทุกคนรักกัน

เป็นอะไรที่ผมคิดไว้ ว่ามหาวิทยาลัยจะเป็นแบบนี้

แน่ใจนะว่าเขาหลับอยู่

ใคร

- โจเอล จะมีใครอีก - ใช่ เขาหลับอยู่

- รอก่อน - เขายังไม่ตื่น

- แน่ใจเหรอ - มีแค่คุณ

คือว่า ฉันไม่…

โจเอล

เห็นไหม เขาหลับอยู่

มีแค่คุณ

เอมี่ที่รัก ฉันตื่นแล้ว

ฉันแค่อยู่นิ่งๆ หรือกลั้นหายใจเก่งขึ้นแล้ว

การติดอยู่ในบังเกอร์

กับคนหลายคนที่ได้พบคู่แท้ ไม่ใช่อะไรที่ฉันหวังไว้

แคเรนกับเรย์ตกลงคบกันเมื่อไม่กี่เดือนก่อน

ดังนั้นพวกเขายังอยู่ในช่วงฮันนีมูน

ทำกิจกรรมถี่แหละ

ดีสำหรับพวกเขา พวกเขามีเสน่ห์ทั้งคู่

แล้วก็มีความยืดหยุ่น

แต่ก็นะ ชีวิตมันสั้นโดยเฉพาะข้างล่างนี่

- ไง โจเอล - ไง เอวา

- โจเอล เป็นไงบ้าง - ก็ดี ทิม

นายเป็นไงบ้าง

ดีๆ

เจ๋ง

- ฉันนอนไม่หลับ - ใช่ เราเข้าใจความรู้สึก

อาจไม่ใช่เพราะเหตุผลเดียวกัน

ประตูของพวกนายเปิดอยู่ รู้ไหม

- รู้ - ใช่ เรารู้

โอเค

หลังจากพ่อแม่ของทิมถูกปลวกกิน

เขากับเอวาก็ตัวติดกัน

โอเค ราตรีสวัสดิ์

- ในทุกๆ ด้าน - ฝันดี

นั่นคือดาวเคราะห์น้อย ที่พวกเขาตั้งชื่อว่า 616 อากาธา

และนี่คือระเบิดเคมีทั้งหมดที่พวกเขาส่งขึ้นไป

เกือบทุกคนข้างล่างนี่มีคู่

เด็กคนแรกของเราเกิดเมื่อฤดูหนาวปีที่แล้ว มันสะเทือนอารมณ์มาก

ยินดีต้อนรับสู่วันสิ้นโลก เจ้าหนู

อาหารห่วยแตก แต่อย่างน้อยก็ไม่มีวันรู้ว่าพลาดอะไรไป

เคล่ากับคอนเนอร์คบกันหลังจากที่แครอลตาย

แครอลเป็นวัวที่กินน้ำยาซักผ้า

และตอนนี้เราเหลือวัวแค่ตัวเดียว

มันชื่อเกอร์ตี้

เกอร์ตี้เก่งมาก

เกอร์ตี้ไม่ใช่แหล่งอาหารเดียวของเรา

เรามีทีมล่าอาหาร ที่เอาทุกอย่างเท่าที่จะหาได้กลับมาจากข้างบน

ในตอนแรกมันก็ง่ายกว่านี้ จนกระทั่งกระสุนเราหมด

การเผชิญหน้ากับพวกนั้น ด้วยอาวุธโกโรโกโสทำเอง

ไม่ใช่งานง่ายๆ

พวกเขาบอกฉันแบบนั้น ฉันไม่ได้อยู่ทีมล่า

พวกเขาอยากให้ฉันอยู่ในครัว ฉันเหมือนเป็นเชฟของบังเกอร์

ทุกคนชอบซุปที่ฉันทำ

การเป็นคนโสดคนเดียวในบังเกอร์ ก็มีข้อดีเหมือนกัน

ฉันได้ใช้เวลาอยู่กับเมวิส

แน่นอนว่าเธอไม่ช่างคุยเท่าไหร่แล้ว

แบตเตอรี่ของเธอพังไปแล้ว คงเหมือนเมวิสตัวอื่นๆ

ฉันไม่เคยเห็นตัวที่ใช้ได้จริงๆ

หวังว่าเธอจะอยู่ที่นี่ด้วย เอมี่

อยากให้เธอได้พบกับทุกคน

ใช่เลย

บางทีเราอาจจะซ้อมยิงด้วยกัน

งานอดิเรกฉันเลย

เอ่อ…

ขอโทษนะเมวิส

เร่งหน่อยทุกคน เราต้องไปแล้ว

ทุกคน!

ทุกคน ฉันมีอาวุธแล้ว

- อยู่นี่แหละ - หา

- เอาของที่ต้องใช้แล้วไปกันได้ - เกิดอะไรขึ้น นี่เรื่องอะไรกัน

- เราถูกเจาะ - ถูกเจาะเหรอ

- โจเอล - หมายความว่าไง

- ในบังเกอร์เนี่ยนะ - นั่นแหละความหมายของ "เจาะ"

ถูกเจาะ

แอนนา ลูเซีย กับฉันจะปะทะ แอนเดอร์สันกับทิมคอยอยู่ข้างๆ เรา

อยู่ข้างๆ นะ โอเค จะให้ฉันอยู่ตรงไหน ด้านหลังรึว่า…

- นึกว่าเราพูดกันเข้าใจแล้วโจเอล - เข้าใจอะไร ฉันช่วยได้

- ให้ฉันช่วยเถอะ - จะให้ฉันพูดจริงเหรอ

- พูดอะไร - นายรับมือไม่ไหวโจเอล

- นายกลัวจนตัวแข็ง - โอเค ใช่

- พวกนายไม่กลัวเลยเหรอ - เรากลัว

เราทุกคนกลัว แต่นายกลัวจนขึ้นสมอง

- เราไม่ได้จะทำให้นายรู้สึกแย่นะ - เรารักนายนะ โจเอล

แต่นายไม่ปลอดภัย

- นายเป็นภาระ - ต่อให้แค่หาเสบียง

ทำไมคำพูดพวกนายเหมือนซ้อมกันมาจัง

คอนเนอร์

โอเค ระยะ 30 เมตร ไปกันเถอะ

- ระวังตัวนะ คอนเนอร์แบร์ - จ้ะ เคล่าบี

ออกมา

ไปอยู่กับพวกเขา

พวกมันเข้ามาใกล้แล้ว

โอ๊ย

พระเจ้าช่วย

- เขาจัดการได้ตัวนึงแล้ว - แล้วที่เหลือล่ะ

พวกมันหันกลับมาแล้ว

- โจเอล - ต้องมีคนไปช่วยพวกเขา ฉันจะไป

โจเอล เดี๋ยว

คอนเนอร์

คอนเนอร์

นั่นฝีมือฉันหรือเธอ

คิดว่าไงล่ะ

เธอ

อ้อ เวลาฉันกลัวฉันจะขยับไม่ได้

แต่ฉันกำลังแก้ไขอยู่

- ดูเป็นไงบ้าง - ดูดีมากเลย

- ดูเหมือนฉันไหม - เหมือน

แน่ใจนะว่าท่านี้ดูเป็นธรรมชาติ

- แน่ - แน่เหรอ

ฉันว่ามันดีมาก

ทำอะไรน่ะ อย่าขยับ

- ขอฉันดูหน่อยได้มั้ย - ไม่ อย่าขยับ เอมี่

ฉันอยากเห็นมันจริงๆ

ขอดูหน่อยได้ไหม

โอเค

โอเค

พร้อมนะ

เธอคิดว่าไง

ทำไมฉันถึงมีเครา

ไม่ นั่นมันเงา ฉันแรเงาน่ะ

หัวฉันใหญ่มาก

- เธอหัวโต - มือฉันเล็กมาก

มือเธอเล็ก

ชอบจังเลย ฉันชอบมาก

เธอน่ารักสุดๆ เพราะมันห่วยแตก

- ฉันมีของให้นายด้วย - จริงอะ

ฉันไม่รู้ว่าใช่อันนี้ไหม

บ้าน่า นี่คืออันที่ฉันอยากได้เลย

- จริงนะ - ใช่สิ

- ฮัลโหล - เกิดอะไรขึ้นตอนนี้

- เธอเป็นอะไรรึเปล่า - อืม ฉันกำลังเต้นด้วยไหล่

- โอ้ เย่ - โอ้ เย่

นี่เป็นฤดูร้อนที่ดีที่สุดในชีวิตฉันเลย

ของฉันด้วย

ทำอะไรน่ะ

- รู้ไหมว่ากี่โมงแล้ว - น่าจะประมาณหกโมงครึ่ง

เอมี่ เธอทำให้จระเข้คาร์ลกลัว

โอเค หันไป จระเข้คาร์ล

หันไป นี่ ได้แล้ว

ได้แล้ว

เราต้องไปแล้ว

ฉันกลัว

เอมี่ที่รัก สัปดาห์นี้แย่เป็นพิเศษ

เราเสียคอนเนอร์ไป ให้กับตัวที่รูปร่างเหมือนมดยักษ์

การวาดพวกมันช่วยให้ฉันปลดปล่อย

ฉันพยายามดึงส่วนเด่นๆ ออกมา

เขียนบันทึกวิธีฆ่าพวกมัน

บางครั้งฉันก็คิด ว่ามันเป็นวิธีเดียวที่ฉันจะผ่านไปได้

นี่คือ 7045 ตอบด้วย 3022

ขอย้ำ ตอบด้วย 3022 เปลี่ยน

นี่คือ 3022 มีเรื่องอะไร เรย์

หวัดดี เจนิซ ไม่ จริงๆ แล้วนี่โจเอล

- โอ้ โจเอล - ครับ

ได้ รอเดี๋ยวนะ

เอมี่ เรย์จ้ะ

โจเอล ขอบใจนะเจนิซ

- โจเอล ไง - ไง เอมี่ หวัดดี

- สบายดีไหม - หวัดดี อืม ฉันสบายดี

- ดีจังที่ได้ยินเสียงเธอ - ฉันขอโทษจริงๆ

ฉันได้ยินในวิทยุ ว่าพวกเธอคนนึงถูกฆ่าตาย

ใช่ บังเกอร์ถูกเจาะ

เฮ้อ เข้าไปข้างในเลยเหรอ

ใช่ เป็นครั้งแรกที่มันเกิดขึ้น น่ากลัวเลยล่ะ

เธอต้องสู้ด้วยเหรอ

ใช่ นิดหน่อย ฉันต้องสู้กับมันนิดหน่อย

ที่จริงฉันล่ำขึ้นเยอะ ตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่เจอเธอ