Münchhausen

Το Magico.one σε πρώτη προβολή παρουσιάζει:

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΒΑΡΟΝΟΥ ΜΙΝΧΑΟΥΖΕΝ

Αξιολάτρευτο!

Δεν είχα ιδέα η αρραβωνιαστικιά μου ότι χορεύει τόσο υπέροχα.

Ούτε κι εγώ.

Πρέπει να οφείλεται στον παρτενέρ σου, Σόφι.

Κοίτα ν' ακολουθήσεις το λαμπρό παράδειγμά μου, φον Χάρτενφελντ.

Χορέψτε, μη σας παίρνει από κάτω.

- Μα θα μου λέγατε... - Αργότερα, φίλε μου!

Πρέπει να χορέψετε κι εσείς, βαρόνη.

Τα πολύ μεγάλα παιδιά εξαιρούνται απ' τα παιχνιδίσματα των γενεθλίων.

Και πάλι, είναι ωραίο να επιτρέπεται στους μεγάλους να είναι πάλι παιδιά.

Μία φορά το χρόνο στα γενέθλιά τους.

Γοητευτικότατος άνδρας ο βαρόνος!

Νόμιζα ότι τον συμπαθούσες κι εσύ!

- Τι έγινε, τι τρέχει; - Κοίτα, δεν ξέρω.

Και μην παίρνεις τόσο χαζή φάτσα!

Ως αρραβωνιαστικός σου, το δικαιούμαι.

Μόνο οι σύζυγοι μπορούν να δείχνουν τόσο χαζοί, όχι οι αρραβωνιαστικοί.

Φαντάζομαι ήταν πρόβα κάποιας οικογενειακής σκηνής.

Συμφωνώ μαζί σου. Αλλά τι το προκάλεσε;

Νομίζεις ότι θα την στείλεις μακριά από την άλλη μπίλια,

αλλά το φιλντισένιο μυαλό σου κάνει λάθος, θα επιστρέψει.

Θα κάνει μια γύρα και θα συναντήσει την παλιά της φίλη.

Τόσο κοντά στην ουσία της ζωής. Καλό ταξίδι!

Αλλά υπάρχει μια διαφορά.

Στο μπιλιάρδο, αντίθετα με τη ζωή, οι μπίλιες παίζονται ξανά και ξανά,

μέχρι να επιτύχεις.

Είμαι η κόκκινη μπίλια.

Επιτυχία!

- Που σημαίνει; - Τα κατάφερα!

Κι εσείς.

Μοιάζεις σαν την Εύα με το μήλο.

Μόνο που οι μπίλιες είναι πιο σκληρές για τα δόντια.

- Έλα, παιδί μου. - Δεν είμαι παιδί!

Έλα, δεσποινίς μου.

Δε θέλω να επιστρέψω στην αίθουσα!

Υπάρχουν τρεις μπίλιες στο παιχνίδι μας.

Εγώ φταίω που συνάντησα πρώτα αυτόν... και μετά εσάς;

Μέχρι σήμερα δεν προσπάθησα ποτέ να δυσαρεστήσω καμία γυναίκα,

που θέλει να είναι ευτυχισμένη.

Και από σήμερα, δειλιάζετε για κάτι τέτοιο;

Διαβολάκι!

Ναι, από σήμερα.

- Πού πας; - Φεύγω! Πάω σπίτι!

Κι ο αρραβωνιαστικός σου;

Ανάψτε τα φώτα, παρακαλώ.

- Εις το επανιδείν. - Οπωσδήποτε!

Γιόχαν, έχεις δει ποτέ πραγματικό ενήλικα;

- Όχι απ' ότι θυμάμαι, βαρόνε. - Ούτε εγώ.

Θα ήταν πολύ βαρετό.

- Μαγευτική βραδιά, βαρόνη! - Φυσικά!

Τα γενέθλια των άλλων είναι πάντα τόσο όμορφα!

Αλλά το καλύτερο όλων,

έχουμε τον Μινχάουζεν και πάλι στο Μποντενβέρντεν.

Λογικά θα επιστρέψει στο κάστρο των προγόνων της.

Πολύ συγκινητικό.

Είναι όλα τόσο εκλεπτυσμένα!

Εξοικειώθηκες ήδη με τη γκαλερί μικρογραφιών;

Εννοείται! Ακόμη και σαν μικρό παιδί, θαύμαζα τις κυρίες στον τοίχο.

Ανέβαινα σε καρέκλα...

Ίσως να ήταν αυτή η καρέκλα εδώ.

Ο γέρο-Μινχάουζεν ήταν το πάθος της παιδικής ηλικίας μου!

Με μεγάλωσε μισή ώρα μακριά απ' αυτό το κάστρο...

και ο καστελάνος που είχε τότε, μου έβαζε συνέχεια λεφτά στην τσέπη.

Αργότερα, το πάθος μου για τον Μιν- χάουζεν μεγάλωνε, όσο μεγάλωνα κι εγώ.

Π.χ., τεκμηριωμένα έχω αποδείξει στα ιστορικά έγγραφα της Κάτω Γερμανίας,

ότι αυτή η γοητευτική κυρία εδώ πέρα,

ήταν Γαλλίδα τραγουδίστρια ονόματι Λουίζ Λα Τουρ.

Θα θέλουμε κάποιος να γράψει διατριβή για τον δύσμοιρο Μινχάουζεν.

Αδύνατον, φοβάμαι! Πολύ λίγα είναι γνωστά γι' αυτόν.

- Δεν υπάρχει αρκετό υλικό για διατριβή. - Τι κρίμα!

Βαρόνε, αναφέρατε προηγουμένως ότι έχετε ημερολόγιο του προγόνου σας.

- Είχα ένα. - Είχατε.

Ίσως θυμάστε κάτι απ' αυτά που λέει;

- Τα περισσότερα. - Τα περισσότερα;!

- Θα στα πω κάποια μέρα. - Τώρα;

- Όχι, η αρραβωνιαστικιά σου... - Φυσικά, η Σόφι!

- Πού πηγαίνεις; - Στη Σόφι!

- Η λαίδη Ριτίντελ πήγε σπίτι της. - Μα γιατί το έκανε αυτό!

Θα πρέπει να εξακριβώσεις αν έφθασε με ασφάλεια σπίτι της.

Φυσικά, βαρόνη.

- Και η ιστορία; - Άλλη φορά.

- Αύριο; - Σύντομα.

- Μεθαύριο; - Σύντομα!

Ήταν υπέροχα!

Ένας ερευνητής του Μινχάουζεν.

Δεν πρέπει να του πεις την ιστορία.

Ούτε και σ' αυτήν.

Θα πω την ιστορία.

Τα Θαυμαστά Ταξίδια και οι Περιπέτειες του Βαρόνου Μινχάουζεν

Γνωρίζουμε τη βόλτα του πάνω στην κανονόμπαλα,

το ψωράλογο που είναι κάτω στο καμπαναριό,

στο σκαλισμένο άλογο στο πηγάδι και ούτω καθεξής.

Μερικοί ξέρουν μάλιστα ότι αυτός ο άνθρωπος έζησε πραγματικά,

ότι γεννήθηκε σ' αυτό το κάστρο,

ότι ήταν ιπποκόμος στο Βόφενμπότελ,

μετά κόμης στο Μπράουνσβαϊγκ κι ότι αργότερα,

υπηρέτησε ως αξιωματικός στο ρωσικό στρατό.

Όλοι γνωρίζουν κάτι γι' αυτόν, αλλά κανείς δεν τον ξέρει πραγματικά.

Κανείς δε μπορεί ν' απαντήσει στην ερώτηση:

Τι χαρακτήρας ήταν πραγματικά ο Μινχάουζεν;

Κι εσείς το ξέρετε;

Ήταν θιασώτης του Κοπέρνικου.

Θιασώτης του Κοπέρνικου;

Στο σχολείο μαθαίνουμε ότι η όμορφη Γη που ευτυχώς κατοικούμε είναι στρογγυλή.

Το μαθαίνουμε και το γνωρίζουμε, αλλά δεν το νιώθουμε!

Επίσης μαθαίνουμε στο σχολείο ότι η Γη επιπλέει στο διάστημα...

και περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της και γύρω από τον ήλιο.

Το μαθαίνουμε και το γνωρίζουμε.

Αλλά το ξέρουμε πραγματικά; Όχι!

Είναι στο μυαλό σας, αλλά όχι στην καρδιά σας.

Η καρδιά σας δεν το αισθάνεται, καθόλου δεν το αισθάνεται.

Μόνο εκείνος που το νιώθει στο αίμα του όταν περιδιαβαίνει μέσα στο δάσος,

όταν παλεύει τον εχθρό, ή εκθειάζει μια γυναίκα, ή...

διαλέγει ένα λεπτό λουλούδι, μόνο εκείνος...

που νιώθει στο αίμα του να γίνονται αυτά, σαν μικροσκοπικό αστέρι ανάμεσα...

σε εκατομμύρια και εκατομμύρια άλλα αστέρια, σαν μια πολύ μικρή...

αέναα περιστρεφόμενη μπάλα όπως το καρουζέλ... γύρω από ανθιστούς ήλιους,

μέσα από τις αλλαγές των όμορφων εποχών και των φρικτών αιώνων,

μόνο αυτός... που νιώθει συνέχεια αυτά... είναι πράγματι ανθρώπινο ον.

Όλοι οι άλλοι είναι απλά θηλαστικά που περπατούν όρθια.

Εβίβα!

Τέτοιος άνθρωπος ήταν ο Μινχάουζεν.

Ο κόσμος ήταν πολύ μικρός γι' αυτόν,

άρα πώς θα γινόταν να τον χωράει το Μπράουνσβαϊγκ;

Σαν να τον χτυπούσαν μαστίγια, όδευε προς τα μπρος!

Ξανά και ξανά, μαζί με τον πιστό του υπηρέτη Κούχενρόιτερ, σ' όλον τον κόσμο.

Κι ενίοτε γύριζε από περίεργες περιπέ- τειες και ηπείρους στο Μποντενβέρντεν,

σ' αυτήν τη μικρή πόλη στην Κάτω Σαξονία.

Καλώς σε βρήκα, πατέρα.

Δε μπορείς να περιμένεις μέχρι να πεθάνω,

για να μου δείξεις τέτοιο ενθουσιασμό;

Βλέπω πολλά νέα πρόσωπα.

- Κάτω τα χέρια στα νέα πρόσωπα! - Με μεγάλη μου ευχαρίστηση!

Δόξα τω Θεώ, σπίτι επιτέλους, γυναίκα.

Κούχενρόιτερ, πόσο πολύ αδυνάτισες!

Ένα, δύο, τρία, τέσσερα...

- Ποια είναι αυτή; - Η Αμαλία Φρειδερίκη Κούχενρόιτερ.

Αμαλία Φρειδερίκη;

Το σουβενίρ σου από την τελευταία επίσκεψη.

Πώς περνάει ο καιρός!

Δύο φορές τίναξα τη μπάνκα στον αέρα όταν έπαιξα χαρτιά στο Παλαί Ρουαγιάλ.

Άρα είσαι πλούσιος.

Θα είχα εκατό λουδοβίκεια πατέρα, αν δεν τα είχα ξοδέψει.

Πάω στοίχημα ότι θα τα είχες.

Στις Βερσαλίες, ο γιος σου εμφανίστηκε ενώπιον βασιλιά και κυρίας Πομπαντούρ.

Αυτή είναι η Πομπαντούρ;

Όχι, αυτή είναι μια όμορφη ανάμνηση απ' το Φονταινεμπλώ.

Μια όμορφη ανάμνηση! Έως ότου κατέληξε να κλαίει.

Αλλά τι μπορεί να κάνει κανείς όταν έρχεται η αγάπη έτσι ξαφνικά;

Τίποτα, γιε μου.

Άκου να σου πω μπαμπά, υπάρχουν πάρα πολλές όμορφες γυναίκες.

Να ξέρεις, αυτές φταίνε που είναι πολλές.

- Τέλος, Κρίστιαν. - Τέλος;

Δε θέλω στην οικογένειά μου να γδέρνουν τα χέρια τους όταν με χαϊδεύουν.

- Γνωρίζεις μήπως τον Ζαν Μποατέλ; - Ναι!

Ο Ζαν Μποατέλ είναι ο πιο διάσημος κουρέας στο Παρίσι!

Έχει φτιάξει αλοιφή που μεγαλώνει τα μαλλιά σε λίγα δευτερόλεπτα!

Τα ψέματα τα πετάς σαν τον Βαρόνο σου.

Τα ξυραφάκια δε γίνεται να είναι πιο κοφτερά στο Παρίσι.

Όλα καλά, η συνέχεια της οικογένειάς μας εξαρτάται από σένα, το σκέφτηκες ποτέ;

Το σκέφτομαι, κάθε νύχτα και μέρα.

Εδώ που τα λέμε, ειδικότερα τις νύχτες, πατέρα.

Έχεις αποκτήσει σημαντικό αριθμό εγγονιών.

Αλλά κανένα απ' αυτά τα σκασμένα δε φέρει το όνομα Μινχάουζεν.

Τι γίνεται εκεί;

Ο Κρίστιαν εφηύρε αυτό το όπλο.

Μπορείς να πετύχεις το στόχο από τα εκατό μίλια.

Από το Κελ πυροβόλησε σπουργίτι στον καθεδρικό ναό του Στρασβούργου.

- Απίστευτο! - Ναι, είναι απίστευτο.

- Βαρόνε; - Τι συμβαίνει, Κρίστιαν;

Ο Νέρο έχει λύσσα και το παλτό καταστράφηκε.

Ευγενικό εκ μέρους του σκύλου που δε σε δάγκωσε.

- Ναι. Νομίζω μπορώ να το φτιάξω. - Έτσι λες;

Τώρα τα έχω δει όλα!

Αυτό εδώ είναι διαβολικό όπλο.

Στο βάθος μακριά, πέρα από το Μόκενμπαχ,

βλέπω αγγελιοφόρο από το δικαστήριο του Μπράουνσβαϊγκ.

Κούχενρόιτερ, γιατί εφηύρες τέτοιο όπλο;

Απλά για παρηγοριά, έτσι;

Ακούστε κύριοι, η παρηγοριά εμπνέει την εφευρετικότητα.

Άλλοι εκδράμουν για να κυνηγήσουν,

εγώ μένω άνετα στο σπίτι, κάθομαι δίπλα στο παράθυρο, στοχεύω στο δάσος...

Ένας τάρανδος!

Ο δασοφύλακας πίσω από το δέντρο!

- Σηκώνει το όπλο του! - Ρίξε, Κρίστιαν!

Ο δασοφύλακας τρομοκρατήθηκε.

- Επέφερες θανατηφόρο χτύπημα; - Με άνετη βολή.

Άνετη;! Θα έχω αρκετό χρόνο να είμαι άνετος όταν πεθάνω.

Τα ρούχα λύσσαξαν!

Από τον πρίγκιπα Άντον Ούρλιχ για τον βαρόνο Μινχάουζεν.

Τα σέβη μου στον πρίγκιπα! Ξεκινάω σε πέντε λεπτά.

Ο πρίγκιπας με καλεί επειγόντως στο Μπράουνσβαϊγκ.

Μην το αφήνεις να σε περιμένει. Είσαι σπίτι εδώ και τρεις ώρες!

Φτωχέ μου Κρίστιαν, δεν έχει σουβενίρ αυτή τη φορά με τον ερχομό σου σπίτι.

Μάλιστα! Οι διαταγές είναι ανώτερες, κύριε.

Φυσικά! Πηγαίνω τώρα, έλα κι εσύ αύριο.

Ιερώνυμε!

Λουίζ, τι κάνεις στο Μπράουνσβαϊγκ;