The Nun (La Religieuse)

Vrij naar het omstreden boek van Diderot, is deze film een werk van verbeelding.

Hij beweert niet een exact portret te zijn van de religieuze instellingen...

zelfs niet die van de XVIIIde eeuw.

De kijker moet het zelf zien in dit dubbel historisch en romantisch perspectief,

en zichzelf onthouden van alle overhaaste, onjuiste en onverantwoorde veralgemening.

1760. Denis Diderot is 47 jaar oud.

In een paar weken schreef de directeur

van de Encyclopedie "La religieuze"

In de 18e eeuw bewaart het kloosterleven

vaak alleen een uiterlijk teken van een echt religieus leven.

Voor een gegeven bedrag sluiten veel bourgeois of aristocraten...

hun dochters op in het klooster tot aan het huwelijk.

Weduwen, alleenstaande vrouwen trekken zich hier terug.

Men koopt zich in het klooster in, zoals nu een notarieel ambt.

Dat noemt men een "benefice".

De oversten worden meestal benoemd volgens de nobelheid van hun geboorte.

Het gebeurt dat jonge abdissen, 20 jaar of zelfs jonger,

grote kloosters besturen.

In veel kloosters volgen recepties en spektakels elkaar op.

De regel wordt losgelaten of verliest zjn betekenis...

door het contact met het wereldse leven.

Diderot baseerde zijn roman op echte personen -

Louise Adelaide van Orleans - dochter van de regent Philippe...

die de titel van abdis van Chelles krijgt in 1719...

dient tot model van de superieure van Saint- Eutrope.

Wat betreft Suzanne de non, zij is de weergave van Marguerite Delamarre,

wiens vader, om zijn fortuin te vergroten,

haar op driejarige leeftijd liet opnemen in het klooster.

In 1752 in beroep gegaan tegen haar gedwongen geloften,

verloor ze haar proces en bleef tot haar dood...

in het klooster van Longchamp, dat men terugvindt in de roman van Diderot.

Maar is het hele verhaal niet een commentaar...

als in de woorden van Bossuet:

"Ga zo'n hoge roeping niet lichtzinning aan...

Tenzij je de wereld zó erg haat,

verlaat deze opsluiting, zuster ".

Het onderhouden van deze dochter zou veel geld kosten.

Alleen om deze reden moest ze haar leven aan de religie wijden.

Ze heeft niet de minste roeping,

maar uit financieel oogpunt schuift men dat terzijde.

Men leidt dit slachtoffer naar de kerk, men presenteert ze aan de priester.

Zo'n offer dient niet ter ere van God, verre van God te roemen en te behagen,

maar wekt eerder zijn afschuw op en zijn wraak...

Louis Bourdaloue.

Preek over de plicht van de vaders, aangaande de roeping van hun kinderen.

Marie-Suzanne Simonin, zweer je de waarheid te zeggen?

Ik beloof het.

Ben je hier uit vrije wil?

Nee. Ja.

Marie-Suzanne Simonin,

beloof je God kuisheid, armoede en gehoorzaamheid?

Neen, mijn heer.

Marie-Suzanne Simonin,

zweer je God kuisheid, armoede en gehoorzaamheid?

Neen, mijn Heer. Nee.

- Luister naar mij, mijn kind... - Mijn heer!

U vraagt of ik God kuisheid, armoede en gehoorzaamheid beloof.

Ik begrijp U. En ik zeg nee.

Mijne Heren, en vooral u, mijn vader en moeder,

Jullie moeten allemaal mijn getuigen zijn.

Ik ben hiertoe gedwongen.

Tot op de dag van vandaag doe ik alsof ik de wens van de ouders volg

om publiekelijk te protesteren tegen hun handelen.

Ik voel me niet geroepen en ik wil hun wil niet volgen.

Beste ouders, maak van mij alles wat u leuk vindt. Alles!

Maar geen non!

Ik ben het niet en zal het ook nooit zijn!

Nee! Nee! Nee!

- Ik ben nog steeds uw kind. - Sta op.

Sta op.

Je huilt. Maar je gedrag is ondankbaar.

Je weet welke verliezen we hebben geleden.

Het gaat slecht met je zussen. Hun bruiloften hebben ons geruïneerd.

Je vader is een goede advocaat, maar hij is geen bankier.

We kunnen je niet voldoende bruidsschat meegeven.

En je religieuze kleding kostte ons opnieuw geld.

Het gedoe rond je geloofsbelijdenis deed de ronde.

Je openbare weigering is een schandaal.

En nu? Heb je niets te zeggen?

Wat gaat u met mij doen?

Volg mij.

Vader, u bent al twintig jaar onze biechtvader.

U moet met haar praten.

Ik heb nooit iemand gedwongen te geloven.

Alleen u kunt ze overtuigen.

Alleen God roept ons.

Het is gevaarlijk om je eigen stem met die van Hem te mengen.

- Hebt u het oordeel van Delamarre gevonden? - Ik zoek het.

Suzanne zit al drie maanden opgesloten in haar kamer.

Ze weet dat ze niets te verwachten heeft.

Het moet eindigen!

Mag ik mijn moeder vandaag zien?

Mag ik mijn vader verzoeken om met haar te praten?

Kan ik ze tenminste schrijven?

Je weet dat je dat niet kunt.

Welke dag is het vandaag?

De tweede maandag van de maand.

Laten we eerlijk zijn.

Ik heb mezelf voor haar geruïneerd.

Nu kan ik niets voor de ander doen.

Ze moet erover nadenken.

Wat doe ik met dit meisje?

Ze kan onmogelijk handenarbeid doen.

Welke vrijheden zou ze in deze wereld hebben?

Minder dan in het klooster.

Kent u het lot van meisjes zonder man en zonder fortuin?

- Het hospice. - Ja, de gevangenis, de opvang...

Ik vraag u alleen om met haar te praten.

Goed, ik zal met haar praten.

Kom dichterbij, mijn kind.

Je kunt je hart voor mij openen.

Kom dichterbij.

Ik heb u niets te zeggen.

Ik ben laat in de orde ingetreden.

Ik kan je beter begrijpen.

- Mijn moeder haat me. - Mijn kind.

Veroordeel je moeder niet, heb eerder medelijden.

- Ondanks haar... - Wie dwingt haar?

Heeft ze mij niet op de wereld gezet?

Wat onderscheidt mij van mijn zussen?

- Heel veel. - Wat wil u zeggen?

Kom op, accepteer je lot met kalmte.

Ga zitten.

Laten we even naar binnen gaan. Herpak jezelf.

Nee, nee, vader.

Ik kan niet meer bidden.

- Ik heb het geprobeerd. - Mijn kind.

Ik was mooier dan mijn zussen.

Dat deed mijn ouders verdriet.

Ik was bijna 15 jaar oud.

Een jonge man heeft mijn zus het hof gemaakt.

Ik realiseerde me dat ik hem leuk vond. Ik heb het mijn moeder verteld.

Vier dagen later werd ik in het klooster gezet.

Ik bleef daar twee jaar tot mijn geloofsbelijdenis.

Ze zeggen dat mijn vader en moeder eerlijke mensen zijn.

Ze worden gewaardeerd en gerespecteerd.

Waarom doen ze me dit aan?

Mijn dochter, ik denk dat ik je iets moet vertellen.

Ik heb je moeder gevraagd om je haar geheim te vertellen.

Ze kon er nooit toe komen, je kent haar karakter.

Ze dacht dat ze je kon overtuigen zonder deze bekentenis.

Ik moet u zeggen dat u niet de dochter van meneer Simonin bent.

Ik dacht van wel.

Beste jongedame,

hoe kun ze jou op hetzelfde niveau plaatsen als je halfzusjes?

- Kunt u uw vader vertrouwen... - Wie is mijn vader?

Dat is mij niet verteld.

Je zusters waren enorm populair.

Er is bijna niets meer over van uw erfenis.

Als je je ouders verliest, heb je niet veel meer over.

Je weigert het klooster.

Misschien krijg je er spijt van.

Ik vraag nergens om.

Ik heb je verteld wat ik je te zeggen had.

Het is nu aan jou om een beslissing te nemen.

Vader, ik heb nog een vraag.

- Zijn mijn zussen op de hoogte? - Nee, jongedame.

Toch konden ze alles van hun zus afnemen.

Omdat ze zo naar me kijken.

Ik raad je aan om niet op ze te rekenen.

Ze hebben kinderen en het zou een legitiem excuus zijn

Om jou te degraderen tot een bedelaar.

Deze last is erg zwaar.

Als je mijn advies wilt, maak het dan goed met je ouders.

Doe wat je moeder vraagt. Voer de opdrachten uit.

U krijgt een kleine alimentatie.

Op deze manier zullen je dagen draaglijk zijn, zo niet gelukkig.

Mijn kind, je bent slim en goed.

Denk erover na.

Mevrouw uw moeder wil met u praten.

Ga zitten.

Je vader is afwezig, je kunt openlijk spreken.

Je hebt met pater Séraphin gesproken.

Je weet nu wie je bent en wat je van mij mag verwachten.

En nu Suzanne, wat heb je besloten?

Mama, ik weet dat ik niets heb.

Ik heb op niets aanspraak. Daar ben ik me van bewust.

Maar u bent mijn moeder.

Ik smeek u, vergeet dat niet.

Ik wou dat ik het kon vergeten.

Mijn dochter,

vergiftig mijn leven niet langer.

Mijn geduld raakt op.

De rede had de overhand.

Maar degene aan wie ik het leven verschuldigd ben?

Hij is dood.

Hij wilde je niet herinneren.

Het leed dat hij me aandeed, had ons het leven kunnen kosten.

Maar God wilde het niet.

Ze hebben niets en zullen nooit iets hebben.

Ik heb het je zusters tenminste niet verteld.

Ik heb mijn sieraden verkocht, ik speel niet meer.

Ik ga niet naar het theater.

Ik doe afstand van luxe.

Als je intreedt, zoals wij dat willen,

zou ik je bruidsschat weer bijeengespaard hebben.

Maar mam, er komt toch nog bezoek binnen.

Misschien zou iemand genoegen nemen met mij.

Het is te laat. Door het schandaal ben je verloren.

Maar als ik geen man vind,