The Double

Je zit op mijn plek.

Pardon? - Je zit op mijn plek.

Sorry.

Jij! Bezoekers moeten tekenen.

Ik werk hier al 7 jaar. Ik zie je elke dag.

Ik werk niet in de weekends. Je kunt me dus onmogelijk elke dag zien. Legitimatie?

En verder?

Ik heb niks bij me. Mijn papieren zitten in mijn koffertje, in de metro.

Is dat grappig? - Ik vind het vooral erg vervelend.

Je moet hierover geen grapjes maken.

Zal ik niet doen.

Mijn naam is Simon James. Je bent de 'J' in mijn achternaam vergeten.

Ik moet je pasje zien. - Best.

Sorry.

Doe je colbert aan. Dit is geen bordeel!

Niet lanterfanten! Belangrijk werk te doen!

De Kolonel rekent op jullie allemaal en ik ook.

Mr Papadopoulos, ik ben al klaar. En ik heb meer gedaan dan mijn quotum.

Ik deed mijn jasje uit vanwege de warmte. Natuurlijk is het hier geen bordeel.

Zulk initiatief hebben we nodig. Hoe lang werk je hier al? Net begonnen?

7 jaar geleden.

Het dorre hout is weggekapt. De Kolonel wil geen onproductieve mensen.

Ik wil enkele ideeën met de Kolonel bespreken. Qua efficiency.

Middels regressieve analyse kunnen we alles verbeteren.

Mijn dochter hier heet Melanie. Ze loopt stage tijdens de vakantie.

Zeg eens hallo, Melanie. - Hallo, Melanie.

Stanley hier wordt je mentor. - Wat?

Een uurtje per dag, als het kan. Ze is 'n brave meid, maar slecht met getallen.

Idioot.

Je kunt gaan. - Dank je.

Als ik ooit ontdek hoe zinloos en depressief het is wat je hier ook doet...

...krijg ik wellicht medelijden met je.

Daar verheug ik me op.

Kopie?

Waarom geen twéé kopieën? Dat is logisch voor een normaal mens.

We doen niet één kopietje. Gisteren hetzelfde liedje.

Je zegt altijd sorry. - Sorry.

Hannah, kun je overwerken? Ik moet naar de dokter.

Eén kopietje. - Alstublieft.

Ik weet het.

Ja, ma, ik zal er zijn.

Ik werk altijd over.

Ik probeer nu weg te gaan... omdat ik met jou praat.

Tot kijk... je kunt op me rekenen.

Mensen, de ultieme hulpbron. Toch zien sommige bedrijven geen onderling verschil.

Maar de Kolonel ziet de verschillen wel.

De Kolonel weet dat zaken en mensen één zijn.

Daarom is uw zaak ook zijn zaak.

Want de Kolonel kent de mensen.

En de Kolonel weet dat u de allerbeste dataprocessing eist om orde te scheppen.

De Kolonel toont u de mensen zodanig dat uw bedrijf het ook begrijpt.

Want de Kolonel weet dat er geen speciale mensen zijn...

Slechts mensen!

Wie was jij nou?

Ik heb geen duidelijk antwoord... gewoon ik.

Hij leek niet op jou. Hij had bruin haar. - We hebben allebei bruin haar.

We zijn dezelfde persoon.

Ik ga nooit dood. Dus vergeet het maar.

Wil ophouden met praten? Ik probeer te slapen.

Je moeder zegt dat je een vreemde jongen bent.

Pardon? - Je moeder zegt dat je vreemd bent.

Dank u.

Laat me je hand zien. - Liever niet.

Je spoort niet.

Mag ik je even spreken?

Excuseer me even.

Ja?

Uw rekening lijkt niet te kloppen.

De kosten gingen onaangekondigd scherp omhoog...

We hanteren nieuwe prijzen.

Waarom? - Verbeteringen.

Dat lijkt me nogal... - Oneerlijk.

Sorry.

Dat is alles wat ik heb.

Het is niet genoeg.

Dat moet je niet doen. - Sorry.

En wat deed je toen? - Sorry?

En wat deed je toen? - Ik belde de politie.

Verder nog iets?

Hij zwaaide naar me. Voor hij sprong. - Hoe zwaaide hij?

Zwaaide je terug? - Waarom deed hij 't?

Hij was eenzaam. Had 'n hond genomen. - Of wat vaker getraind.

Moet ik dat opschrijven? - Tussen haakjes.

Aanhalingstekens? - Wat zijn dat?

Heeft hij geleden? - Op slag dood.

Ziet u dergelijke dingen vaker? - Elke dag. Zelfmoorden zijn ons werk.

Alleen zelfmoorden? - Inderdaad.

In de hele stad? - We kunnen deze buurt al haast niet aan.

Hij was op dat vangnet geland, als ie 'n klein stukje naar rechts was gesprongen.

Dan was ie teruggekaatst en ongeveer dáár terechtgekomen.

Dan had ie het overleefd. Verminkt, maar toch.

En dan moet je ze snel naar het ziekenhuis brengen.

Jij hebt toch geen zelfmoordplannen? - Simpele vraag.

Nee...

Zal ik hem noteren als 'nee'?

Doe maar als 'misschien.'

Wat doe jij hier?

Ik zag die man springen. - Hoe?

Ik woon aan de overkant.

Ik kende hem niet.

Hij zwaaide naar me. - Vreemd.

Ga jij morgen naar het Kolonels Bal? Ik weet 't nog niet.

Het is verplicht. Iedereen gaat.

Hannah?

Het is vreselijk om te vaak alleen te zijn.

Ik had jus d'orange besteld.

Zijn ze altijd zo onbeschoft hier?

Waarom kom je hier dan? - Ik ben loyaal.

Je zult je hologramwapen moeten inleveren.

Kom 'm maar halen.

Doe dat wapen terug in je holster, Jack.

Ik vind dit programma leuk.

Ik vind doodgaan niet erg. Ik raak er al aan gewend.

Ik denk dat je maar één leven krijgt.

Zoals men zegt: 'Je krijgt geen tweede kans...'

Jack, je bent jezelf niet.

Ach, wie is dat wel?

In je hart; je ware ik is goed en rechtvaardig.

Ik loog toen ik zei dat ik de man die sprong niet kende. Ik kende 'm vaag.

Ik heb hem nooit echt ontmoet. Ik sprak hem ergens op aan.

Hij volgde me overal, een tijdje. Waar ik ook heenging, ik zag 'm.

Op kantoor, in de metro, bij mijn appartement, bij die onderdoorgang...

...daar stond ie te kijken. Ik vond het maar vreemd.

Mannen kijken altijd naar vrouwen. Daar wen je aan.

Toen ontdekte ik dat hij boven me woonde en dat was heel gek.

Volgde hij me omdat we in hetzelfde gebouw woonden...

...of raakte hij eerst geobsedeerd en kwam hij daar toen wonen?

Uiteindelijk had ik er genoeg van; het maakte me bang... een beetje.

Eerder irritant.

Ik sprak hem erop aan en hij keek zo van: 'Wie, Ik? ' Alsof hij me niet stalkte.

Ik keek hem recht in de ogen en zei: 'Wat wil je nou van me?'

Hij begon mompelend te stotteren: 'Ik geloof dat ik op je val.'

Ik zei: 'Denk je dat staren dan 'n slimme zet is? Wat verwacht je daar precies van?'

'Denk je dat je me al starend leert kennen, en dat ik op een dag ineens kus?'

'Alsof we ooit samen zouden zijn? Volg me verdomme niet meer!'

En hij deed het niet meer.

Wanneer gebeurde dit? - Gisteravond. Zou er een verband zijn?

Nee, zo te horen zat ie boordevol problemen.

Misschien wilde hij dat iemand hem zou opmerken. Altijd onzichtbaar zijn is niks.

Ik trek zoveel weirdo's aan.

Wat is jouw verhaal? Sinds wanneer woon jij hier?

Allang. Niet bepaald recent.

Bedankt hiervoor. Ik voel me al beter.

Ik heb gaatjes in mijn oren.

Gek, hè, op mijn leeftijd?

Je bent niet oud of raar.

Iemand aan de telefoon voor jou. - Vast niet voor mij.

'Een sullige jongen, die Simon heet.' - Dat ben ik.

Neem me niet kwalijk.

Mam?

Dat is gewoon een nachtmerrie.

Nee, dat is nooit gebeurd.

Ik wéét dat ik een teleurstelling ben. Ik moet nu gaan want ik ben met 'n meisje.

Een vrouwelijk meisje, ja. Ik weet niet of ze vruchtbaar is.

Bedankt voor het praatje. Misschien tot op 't bal. Speel 'n liedje voor me, Hannah.

Nee, je staat er niet tussen. - Mijn pasje werkt niet goed.

Waarom melden de anderen zich niet? - Ik zie je binnen!

Harris weet het wel... kun je haar even zeggen wie ik ben?

Ik heb deze man nog nooit gezien. - Je staat er niet tussen.

Ik werk hier al 7 jaar. Waarom zou ik inbreken, als het verplicht is?

Breek je in? - Weet je wat 'verplicht' betekent?

Niet toegestaan. - Niemand wil hier zijn.

Jij weet niet wat ik wil.

U mag hier niet komen. - Ik werk al 7 jaar voor dit bedrijf.

Laat me los. - Probeer niet mijn spierkracht te testen.

Meneer, dit ben ik niet.

Dit ben ik niet...

Dit ben ik niet, meneer!

Ik had een cadeautje gekocht, maar het was ongepast.

Ik had een cadeautje gekocht, maar het was ongepast.

Oké.

Zo hard schopte ik niet. - De kracht van de schop is vastgelegd.

Super...

Ik was mezelf niet. Zoiets heb ik nog nooit gedaan.

Pasje, alstublieft?

Helemaal fantastisch.

Dit pasje is gecorrumpeerd. - En wat betekent dat precies?

Vervangen duurt 6 tot 8 weken. - Maar hoe kom ik het gebouw dan in?

Schitterend.

Deze? - Nee, die. Check 't maar.

Saai...

Vreselijk gisteravond. En zo gênant.

Hannah zag alles. - Die!

Zijn je opmerkingen aanmoedigend bedoeld? - Je moet je printer laten repareren.

Raak je mijn oorlel aan? - Inderdaad.

Ben je niet veel te oud? - Niet tegenstribbelen.

Dat is ongepast. - Waarom ga je niet dood?

We kunnen iemand als jij goed gebruiken. Zeker nu, met alle drukte.

Ik wil onze nieuwe medewerker voorstellen.

Een jongeman die een aanwinst zal blijken.

De enige die de ontslaggolf in ons andere kantoor overleefde.

Zelfs de kakkerlakken vlogen eruit.

Ik laat je je gang gaan, kanjer. Binnenkort heb jij mijn baan.

We heten James Simon van harte welkom.

Mijn werkster is ook suikerpatiënt. Hij moet gewoon iets zoets hebben.

Ik ben geen suikerpatiënt. Het was de schok...

We vervangen je niet. Zo schijnheilig ben ik niet. Drugs kunnen soms helpen.

Maar nooit op kantoor. - Geen drugs.

Gisteravond was een vergissing; en nu deze vreemdeling...

Ach, dat overkomt ons allemaal. Neem een glaasje water en ga aan het werk.