Magical Reef: The Islands of the Four Kings

Pośród indonezyjskich wysepek

leży podwodny raj,

skrywający najrzadsze i najbardziej niezwykłe zwierzęta świata.

W procesie ewolucji powstał wyjątkowy

podwodny świat osobliwych kształtów,

żywych kolorów i przedziwnych gatunków.

Naturalny rytm morskich pływów, fal i prądów

zdaje się nieustannie rodzić nowe gatunki

i umożliwia ciągłe odkrywanie nowych form życia

pomiędzy 1500 wysepkami archipelagu.

Ten spokojny, podwodny świat

zrodził gatunki, których nie znajdziemy

nigdzie indziej na Ziemi,

tworząc pokaz elegancji

i wyjątkowego piękna.

To jedyne miejsce,

gdzie spotykają się nieznane i odkryte gatunki,

niezwykle barwne i uderzająco różnorodne.

Świat zrodzony 100 tysięcy lat temu

dzięki nieustannym ruchom fal

z czasem ewoluował

w niezwykłe królestwo bioróżnorodności,

które obecnie podziwiamy.

Obejmuje ono zarówno rafy przybrzeżne,

jak i mroczną, lecz barwną głębię oceanu.

Zapraszamy na wyprawę

do wspaniałego podwodnego świata Raja Ampat.

W sanskrycie Raja Ampat

oznacza Czterech Królów.

Korzenie tej nazwy

leżą w pradawnym micie z tego regionu.

Czterej królowie wykluli się z jaj

i rządzili czterema największymi wyspami Raja Ampat.

Ten niezwykły archipelag

powierzchnią dorównuje niemal Holandii.

Raja Ampat leży w samym środku

tak zwanego Trójkąta Koralowego,

obszaru niezwykłej bioróżnorodności morskiej,

sięgającego od Filipin

przez Indonezję i Papuę Nową Gwineę

aż po Wyspy Salomona.

Jedną z najczęściej spotykanych rodzin ryb

są tu wargaczowate.

Trafiliśmy na całą ławicę.

Ten najpowszechniejszy rodzaj ryb

stanowi zaledwie ułamek niezwykle różnorodnych zwierząt

zasiedlających rafę Indo-Pacyfiku.

Na obszarze wielkości boiska piłkarskiego

występuje więcej unikalnych gatunków

niż w całym Morzu Karaibskim

czy Wielkiej Rafie Koralowej.

Ze względu na tę niezwykłą bioróżnorodność

obszar ten nazywa się czasem Amazonią raf koralowych.

Cztery największe wyspy Raja Ampat

to Misool na południu,

Waigeo na północy

oraz Salawati i Batanta w części środkowej.

Populacja archipelagu jest niezwykle mała.

Nieliczni mieszkańcy

utrzymują się przede wszystkim

z rybołówstwa i turystyki nurkowej.

Na rafach Raja Ampat

występują liczne prądy podwodne.

Pod ich wpływem unosi się osad z dna morskiego,

zmętniając wodę.

Czasami jednak ruch wody

tworzy wyjątkowy spektakl

barw i świateł,

gdy poruszona woda z osadem

znów się uspokaja.

Ci mieszkańcy rafy to podgatunek

rodziny ryb luszczowatych.

Wygląd i zachowanie luszczowatych

zmienia się w miarę ich rozwoju.

Młode osobniki są bardziej kolorowe i aktywne

od dojrzałych luszczowatych.

W ciągu dnia ławice tych ryb

przebywają pod koralowcami,

a nocami zdobywają pożywienie.

Nie są płochliwe

i przyjaźnie traktują podwodnych gości.

Popłyniemy za jedną z ryb

przez ten odcinek rafy.

Za olbrzymią różnorodność gatunków na tym obszarze

nie odpowiada wyłącznie jeden czynnik.

Uważa się,

że jedną z głównych przyczyn

są liczne biotopy występujące

w tym regionie.

W archipelagu Raja Ampat

znajdziemy tak zwane rafy przybrzeżne,

połacie trawy morskiej i ustronne zatoczki,

zapewniające rozmaitym gatunkom

idealne środowisko.

Wargatki sanitarniki dbają

o zdrową skórę ryb zamieszkujących rafę.

Ryba sygnalizuje

chęć oczyszczenia, otwierając skrzela i jamę gębową.

Dla wargatka jest to znak

uległości ryby.

Oznacza to, że wargatek

może przystąpić do pracy,

nie obawiając się, że zostanie zjedzony.

Ryby potrzebują czyszczenia,

gdyż z czasem w ich skrzelach zbiera się brud,

co powoduje zapalenie skóry

i problemy z oddychaniem.

Żółw morski jest bardzo ciekawym mieszkańcem

tego obszaru.

Żółwie morskie rodzą się na lądzie,

ale tylko samice wracają tam, by złożyć jaja.

Ukryte w podwodnej rafie koralowej

młode żółwie mają o wiele większe szanse przeżycia

niż w wodach otwartych.

Na tym obszarze znajduje się również największe siedlisko

żółwi skórzastych,

najliczniejszego gatunku żółwi na świecie.

Dwa główne rodzaje koralowców

to widoczne tutaj korkowce

i korale madreporowe, zwane też kamiennymi.

Korkowce są o wiele bardziej aktywne i barwne

niż ich krewniacy, koralowce kamienne.

Występujące razem korkowce i koralowce kamienne

wyglądają nietypowo,

ale warstwa korkowców

zachwyca swoim pięknem.

Korkowce są niezwykle kolorowe.

Przypominają osobliwe kwiaty z innego wymiaru.

W obliczu tego piękna ryby pozostają niewzruszone

i przepływają przez rafę z pozorną obojętnością.

Im bardziej zagłębimy się w barwną koralową dżunglę,

tym częściej oko cieszy coraz większa różnorodność

żywych organizmów.

Wzmożona aktywność

zwierząt morskich

sprawia, że obszar ten przypomina ruchliwe miasto.

Mroczne oceaniczne głębiny

ożywają dzięki kolorowym żyjątkom.

Wokół raf kręcą się większe i mniejsze osobniki,

niczym na placu zabaw.

Podwodny świat roztacza przed nami

niekończący się wachlarz niespodzianek.

Płynąc nad koralowcami,

natknęliśmy się na narybek

szukający schronienia.

Każdy gatunek wypracował

własną metodę przetrwania.

Na przykład błazenki

chowają się w ukwiałach.

Inne gatunki, w tym skrzydlice,

preferują niezwykłą sztukę kamuflażu.

Jeszcze inne liczą na to,

że przetrwa dostateczna liczba przedstawicieli gatunku.

Co roku świat przyrody weryfikuje

skuteczność wszystkich metod przetrwania.

Jeśli gatunek nie przystosuje się,

by sprostać nowym wyzwaniom,

nie znajdzie dla siebie siedliska.

Takie są nieubłagane prawa przyrody,

nawet w raju, jakim jest Raja Ampat.

Zamieszkujące archipelag organizmy

musiały zmieniać się i przystosowywać,

by przetrwać ewolucyjny proces doboru naturalnego.

Stąd oszałamiająca różnorodność gatunków

w dzisiejszym świecie.

Aby przetrwać,

zwierzęta wytwarzają potomstwo,

które wykazuje drobne zmiany adaptacyjne.

Dzięki nim radzi sobie ze zmiennymi warunkami

w swoim siedlisku.

W procesie tym powstają nietypowo wyglądające gatunki.

Niektóre organizmy wykształciły cechy,

które początkowo mogą zdawać się niekorzystne.

Ale każda cecha powstała w procesie ewolucji

ze szczególnego powodu.

Mieszkańcy tych wód

wykształcili olbrzymi wachlarz rozmaitych strategii przetrwania.

Pokolce zwane chirurgami łączą się w duże ławice

i skubią glony porastające koralowce.

Swoją nazwę zawdzięczają

ostrym kolcom u nasady ogona,

przypominającym skalpele chirurgiczne.

Pokolce używają tych kolców

do obrony przed większymi drapieżnikami.

Pozostałe zwierzęta cierpliwie czekają,

aż na ich drodze stanie nieświadoma ofiara,

i w odpowiedniej chwili atakują.

To ulubiona strategia dywanokształtnych, czyli rekinów dywanowych.

Ich liczba w Trójkącie Koralowym drastycznie spadła

z powodu procederu odcinania im płetw.

Obecnie rekiny są tu rzadkością.

Balistydy o nietypowym ubarwieniu

są tu jedną z największych atrakcji.

Rzadko zdarza się tak różnorodne ubarwienie

na jednej rybie.

Kolejną przyczyną niezwykłego bogactwa

gatunków na tym obszarze

są lasy namorzynowe

występujące wokół brzegów wysp.

Korzenie drzew są idealnym schronieniem