Pet Sematary: Bloodlines

Als kind in Ludlow, Maine, leerden we

over de dood op de dierenbegraafplaats.

Maar honderden jaren geleden had het een heel ander doel.

Begraafplaats voor dieren

De Mi'kmaq-stam bouwde het om dierlijke geesten op te roepen

om hen te beschermen tegen een eeuwenoud kwaad in het bos.

Daar had hij altijd gewoond, achter de dierenbegraafplaats.

Direct na het moeras.

We bouwden een val om mensen weg te houden, maar het kwaad fluisterde

tegen degenen die ervan droomden nog een dag door te brengen

samen met hun dierbaren.

Toegewijde moeder en echtgenote

En daar leerde ik de belangrijkste les over de dood.

Een les die je alleen in Ludlow kunt leren.

Soms verdient de dood de voorkeur.

DIEREN BEGRAAFPLAATS

Vertaal door U.C.B. Bewerkt door Pipo en Mafkees

Sjit.

WELKOM BIJ LUDLOW "De bakermat van Maine"

Probeer iets minder enthousiast te zijn over mijn vertrek.

Ik had nooit gedacht dat een Crandall Ludlow zou verlaten.

Dat meisje heeft een goede invloed op je.

Het Peace Corps was het idee van meneer Crandall.

Ik heb Jud net op weg geduwd.

-Je bent er één vergeten. -Laat maar. Ik zal het houden.

Het wordt tijd dat de Britten zich terugtrekken.

Die bands laten jongeren wiet roken.

Norma zegt dat drugs kalmeren...

Ik weet het niet. Wat was het nu?

- Luiheid is de wortel van alle kwaad. -Ja.

- Kom op, Jud. -Ja.

Judson.

Het is een mooie foto. Timmy, jij en Manny.

Die goede oude tijd.

- Hallo, meneer Baterman. - Hallo, Norma.

Laat me je een handje helpen met... Ja. Natuurlijk.

Heeft u een feestje of...

Nee. Heb je het niet gehoord?

Mijn Timmy is terug.

-Terug uit Vietnam? Al? -Ja.

Eervolle repatriëring. Medaille.

Hij kwam als een echte held thuis.

- Ik ben trots op hem. -Ja.

Wat heb je al die tijd gedaan?

Norma en ik vertrekken morgen naar Michigan.

Wij sluiten ons aan bij het Vredeskorps.

Het Vredeskorps?

God heeft nooit een Crandall laten komen.

We zijn allemaal hetzelfde.

Geniet van je rust.

Alles oke?

Ja. Alles is in orde. Laten we rijden.

...nieuwe communistische campagne in Vietnam.

Ik begrijp niet waarom je vandaag afscheid hebt genomen van alles.

Het is niet zo dat je nooit meer terugkomt, toch?

Moeder.

Kathy. Kunnen we van onderwerp veranderen, lieverd?

Ik zag Bill Baterman vandaag.

Timmy is thuisgekomen.

Hij heeft een eervol afscheid gekregen.

Met een medaille en al.

Hoeveel zou hij voor dat stuk metaal betalen?

Hij is een held.

Godzijdank is Timmy veilig en wel thuisgekomen.

Bills hart moet gestopt zijn met kloppen op de dag dat zijn enige zoon vertrok.

Over dat gesproken.

We kunnen maar beter gaan als we de selectie gaan zien.

Ik heb nog veel te bereiken voordat ik vertrek, papa.

- Ik denk niet dat ik tijd heb. -Kom op.

Een avondje met mijn zoon op de ijsbaan, net als vroeger.

Weet u uw keuze nog?

Jij, Timmy, Manny.

Deze jongens zijn goed, maar jij was iets speciaals.

Mama heeft gelijk. Het is niet zo dat ik niet naar huis kom.

Ik moet gaan. Ik wil iets doen.

Ik wil mensen helpen.

Misschien moet je wegblijven.

Als deze stad eenmaal onder je huid zit, ga je nooit meer weg.

Je praat alsof Ludlow vervloekt is.

Ludlow is Ludlow.

Je kunt ervan dromen dat je zoon een grotere stempel achterlaat.

Veel geluk voor jullie allemaal.

Toekomstige Ludlow-bevers.

Nog één ding, allemaal.

De selectie van dienstplichtigen is zojuist gearriveerd,

en we hebben de namen op het mededelingenbord achter mij

gezet, zodat je het kunt controleren als je naar buiten gaat.

-God zegene je. - Sjit.

GRONDWET - JULI 1969

Nee nee nee.

Dit is de vierde keer dat ik vrij ben.

Daar mag je je moeder voor bedanken.

Al die gebeden hebben sowieso goed gedaan.

Denk je niet dat Bill Baterman veel gebeden heeft?

Natuurlijk.

Ik denk gewoon dat moeders een directere lijn hebben.

Heb je Manny verteld dat je weggaat?

Hoor eens.

De meesten van ons krijgen maar één leven, en dat is te kort voor onafgemaakte zaken.

Een momentje.

Marjorie. De sheriff heeft een open graf gevonden.

Groot genoeg voor een hond. Minst.

Wij hebben vanavond dienst.

Jud Crandall.

Burgemeester Benson. Marjorie.

Hier hebben we de eerste Crandall die Ludlow verlaat sinds de kolonisten!

Je vader is erg trots op je.

Bereik?

Hij zit meer op het terras te roken dan dat hij tegen mij praat.

Het is de taak van een vader om geen onzin tegen zijn kinderen te zeggen.

Dat was mijn vader ook.

Maar Danny houdt van je.

Jullie twee moeten voor hem zorgen als ik weg ben.

Laat hem tijdens het avondeten geen donuts met slagroom eten.

Goed om u te zien, burgemeester Benson en Marjorie.

Ik houd van je! Zorg voor elkaar.

Ik hou van je, Judson.

Waar denk je dat ze ons heen sturen? Azië? Afrika?

Overal. Zolang ik maar een verschil kan maken.

Wil je niet genoeg lachen?

-Nee. -Nee?

-Ik kan niet. -Wat?

-Ik heb niet... -Nou?

Geniet ervan dat je eindelijk uit Ludlow komt!

Heilige shit. Norma, gaat het?

Schat.

Ja ik ben oke.

Het kwam uit het niets vliegen.

Wel verdomme? Is dat de hond van Baterman?

Wat?

Jud, heb je hem net geslagen?

Oh nee.

Hij is vies.

Klinkt alsof hij ziek is of zoiets.

Misschien moeten we hem met rust laten.

Wij volgen hem naar huis. Het is niet ver.

Kom op, Hendrik. Kom hier.

Wat is er verdomme aan de hand?

Ik kan het racisme van de klant niet horen, wat dit ook is.

Het is maanmuziek. Witte ruis. "Liefde zonder geluid."

Alleen ik kon het niet horen.

Het is beter dan de deprimerende muziek waar je naar luistert.

Het is iets nieuws.

Ik heb de hele week over ze gedroomd.

Mijn kussen is mijn muze.

Alles goed, Donna?

Ik weet nog niet zo goed wat ze bedoelen.

Oud-Noorse sjamanen en krijgers gebruikten dierenmaskers om hun geesten op te roepen.

Zie ik eruit als een krijger of een genezer?

Je ziet eruit als een gek.

Heb je Jud Crandall horen vertrekken?

Er zijn 956 mensen in deze stad.

Denk je niet dat ik het hoor als iemand de straat oversteekt? Ja.

Het Vredeskorps. O jongen. Dus?

Wordt het ook geen tijd dat jij hier weggaat?

- Droom zacht. -Ik meen het.

Ik heb een kunstwerk naar een galerie in Buffalo gestuurd.

Zij zullen mijn werken tentoonstellen.

Een hele tentoonstelling met mij.

Ga jij nu ook op reis?

Kom met mij mee.

Zodat ik bij jullie tentoonstellingen in de hoek kan

komen staan, net zoals ik dat al doe op jullie feesten?

Verdomme, Donna. Ik ben niet...

Ik ben jou niet.

Houd alsjeblieft je mond.

Dit is mijn broer waar je het over hebt.

Wat is dat?

Manny?

Wel verdomme?

Ik ben te stoond.

Manny!

-Wat de... -Hou je mond.

Oh God. Donna.

Is...

Er is iets mis met hem.

Laten we hem gewoon naar huis brengen.

Timmy!

Waar ging hij heen?

Waar is de hond?

Hendrik. Kom hier.

Laten we hem naar huis brengen. Dan rijden we direct daarna.

He. Jud Crandall.

Timmy.

Luister, we hebben je man gezien...

Ja. Ik hoorde dat je naar het Peace Corps ging.

-Ja. We zijn nu eigenlijk onderweg. -Ja.

He.

Denk je dat je één gevechtsdag zou hebben overleefd?

Omdat ik denk dat je in je broek zou plassen en een mijnenveld zou activeren.

En je hebt geluk dat Dan Crandall de dokter heeft

omgekocht, zodat je aan de oorlog ontsnapte.

Ja.

Geen oorlog voor Jud.

Er is geen oorlog voor Jud Crandall.

Dat is een leugen, Timmy.

-Lieg ik? Kijk me aan. -Ja.

Alleen kinderen vertellen de waarheid, maar ik lieg niet.

Oké. Ik ben blij dat je veilig thuis bent gekomen Timmy.

Het was fijn je te zien.