200 บรรทัดแรก
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า สิบ
ผมคิดว่าเครื่องอัดเสียงนี้อาจมีปัญหา
เสียงพูดจะสั่นจากลำโพงตัวหนึ่งไปอีกตัวหนึ่ง
ยังไงก็เถอะ มาเริ่มอัดจริงกันเลย
ผมชื่อเดนนิส นิลเซน
(เสียงของเดนนิส นิลเซน ที่บันทึกไว้ในเรือนจำ)
เพื่อนของผม ที่คุณคงได้ยินแล้ว
ก็คือคู่รักนกหงส์หยกหนึ่งคู่ ฮามิชและทวีตเติลส์
ฮามิชเป็นเด็กดี
ผมนั่งอยู่ตรงนี้
สูบบุหรี่มวนของสกาเฟอร์ลาติ
ตายจริง
ใช่ เรากำลังทำลายสุขภาพของเรา
เราทุกคนก็ต้องตายเพราะบางอย่าง อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
เช้านี้ ผู้คุมใจดีคนนึง ให้ผมยืมหนังสือพิมพ์นิวส์ออฟเดอะเวิลด์
สิ่งพิมพ์บันเทิงที่ทำตัวเป็นหนังสือพิมพ์
เขาชี้ให้ผมดูหน้า 21
"เดนนิส นิลเซ่น เอาอาชญากรรมที่เขาก่อมาล้อเล่น
ด้วยการปิดโปสเตอร์ภาพดาวดัง
จากอำมหิตไม่เงียบ ฮันนิบาล เลคเตอร์ ไว้ในห้องขัง"
"และเขายังเชื่ออีกด้วยว่าสักวันหนึ่ง
การกระทำอันน่าสยดสยองของเขา จะเป็นอมตะในรูปแบบภาพยนตร์"
จบข่าว
ไร้สาระทั้งเพ
สวัสดีครับ
วันนี้สก็อตแลนด์ยาร์ดได้เริ่มต้นการสืบสวน คดีฆาตกรรมครั้งใหญ่ที่สุด…
(บ้านสยองขวัญ)
หลังพบศพผู้เสียชีวิตในลอนดอน
ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า
อาชญากรรมนี้จะเริ่มคลี่คลาย
แหม
ความแม่นยำของบทความนี้คืออะไรเหรอ
ใช่ ผมถูกตัดสินว่ามีความผิด ในข้อหาฆาตกรรม
แต่นอกเหนือจากนั้น ส่วนใหญ่ก็นิยายล้วนๆ
อัยการกล่าวหาว่ามันเป็นการฆาตกรรม ที่มีรูปแบบ
ที่นั่งสังเกตการณ์ของศาลหมายเลขหนึ่ง เต็มทุกวัน
คนที่คาดว่าจะได้ยินเรื่องสยองขวัญ ต่างก็ไม่ผิดหวัง
เยี่ยม "ปีศาจร้ายเดส นิลเซน"
"อ๋อ นิลเซน" ทันทีที่คุณเอ่ยชื่อ
ผู้คนก็ตัดสินใจไปเรียบร้อยแล้ว
เดนนิส นิลเซน ชายที่เคยเรียกตัวเองว่า
"ฆาตกรแห่งศตวรรษ"…
พวกเขายังไม่เลิกสร้างภาพ
ของเจ้าตัวอันตรายในนิยายที่พวกเขาชื่นชอบ
สัตว์ประหลาดในหนัง
นิลเซนอยากตีพิมพ์อัตชีวประวัติของเขา
จากภายในเรือนจำ
เป็นเรื่องที่เหนือความเข้าใจ
เอาล่ะ ไปกันเถอะ
ลอนดอน ปี 1983
สวัสดีตอนบ่ายครับ พูดสั้นๆ ก็คือวันนี้อากาศหนาว
และก็จะไม่อุ่นขึ้นภายสองสามวันข้างหน้า
เพราะเราจะยังมีลมจากทิศเหนือ ไปตะวันออกเฉียงเหนือ…
ผมจำวันนั้นได้แม่น
เพราะข้างนอกมันหนาวทรมานมาก
(สตีฟ แมคคัสเกอร์ สารวัตรนักสืบ)
ผมนั่งอยู่ในห้องทำงาน
ตอนที่เพื่อนร่วมงานของผมบอกว่า
เขาถูกเรียกตัวไปที่แครนลีย์การ์เดนส์
ที่ซึ่งสิ่งที่คาดว่าเป็นศพมนุษย์ ถูกดึงออกมาจากท่อระบายน้ำ
(แครนลีย์การ์เดนส์ ลอนดอนเหนือ)
ตอนเราไปถึง พวกผู้เช่ายืนกันอยู่ แถวๆ ฝาท่อระบายน้ำ
คือห้องน้ำมันตัน
วิศวกรก็เลยถูกเรียกให้มาทะลวงท่อ
และเขาก็พบเศษเนื้อและกระดูกจำนวนมหาศาล
ผมก็รู้เรื่องนั้นไม่มาก
แต่ผมก็สงสัยอย่างแรง
(ไมค์ แคตทรัน วิศวกรบริษัทไดโนร็อด)
ว่ามันคงไม่ใช่ของสัตว์
มีใครให้ความสนใจสิ่งที่คุณเจอเป็นพิเศษไหม
ครับ ผมคิดว่าเป็นผู้ชายที่อยู่ห้องชั้นบนสุด
พวกผู้เช่าบอกผมว่า
เมื่อคืนก่อนราวๆ เที่ยงคืน
พวกเขาได้ยินเสียง เหมือนมีใครขูดอะไรอยู่ข้างนอก
พอพวกเขาไปเปิดประตูหน้าดู
ก็เห็นชายจากห้องชั้นบน
เขาใส่เสื้อกล้ามธรรมดา
และอย่าลืมว่านี่เดือนกุมภาพันธ์ มันหนาวมาก
พวกเขาถามเขาว่าเป็นอะไรหรือเปล่า
เขาตอบว่า "ผมไม่เป็นไร แค่ออกไปฉี่ข้างนอก"
ผมไปสืบข้อมูลเพิ่มเติมที่แครนลีย์การ์เดนส์
และทราบว่าเขาอยู่ที่สำนักจัดหางาน ประจำท้องถิ่นซึ่งเป็นที่ทำงานของเขา
(สำนักจัดหางาน)
และปกติเขาจะกลับมาจากที่ทำงาน
ทุกเย็นตอนห้าโมงครึ่ง
จากนั้นเราก็พบว่าชิ้นส่วนกระดูกจากท่อระบายน้ำ
มาจากร่างของมนุษย์จริงๆ
นักพยาธิวิทยาบอกว่าชิ้นเนื้อ
ดูเหมือนว่าจะมีรอยรัด
และดูเถิด
เราเห็นชายคนหนึ่งกำลังเดินมาบนถนน
โอ้เวลาใกล้เข้ามาแล้ว
เวลาใกล้เข้ามาแล้ว
เขาใจเย็นมาก
ตอนที่ผมไปถึงที่แครนลีย์การ์เดนส์
ตำรวจไม่แน่ใจว่าต้องทำยังไงต่อ
(เดส นิลเซน)
พวกเขาหว่านแหหาข้อมูล โดยหวังว่าจะได้
ข้อมูลเกี่ยวกับตัวอย่างเนื้อมนุษย์ที่พบใน…
ท่อระบายน้ำของบ้าน
แล้วนิลเซนก็พูดว่า
"แปลกมากเลย ตำรวจมา
คุยกับผมเรื่องท่อระบายน้ำของผม"
แต่เขาก็ให้เราเข้าไปในบ้าน
และเราก็ขึ้นไปที่ห้องเช่าใต้หลังคา
และทันทีที่เขาเปิดประตู
กลิ่นก็ลอยมาปะทะคุณ
ผมรู้จักกลิ่นนั่นดี
เราเลยบอกเขาว่า…
"หยุดเล่นได้แล้ว ศพที่เหลืออยู่ไหน"
เขามองผม
แล้วก็ชี้ไปที่ตู้เสื้อผ้า
และพอผมเปิดตู้
ก็เจอถุงขยะสีดำขนาดใหญ่ป่องๆ สองถุง
ผมเลยจับเขาใส่กุญแจมือและแจ้งเขาว่า
เขาถูกจับกุมในข้อหาฆาตกรรม
ระหว่างทางกลับไปสถานีตำรวจ
ผมนั่งข้างๆ เขา
ีแต่มีบางอย่างรบกวนจิตใจผม
ถุงขยะสองถุงนั้นใหญ่มาก
ในรถ ระหว่างทางไปสถานีตำรวจ เขาถามผมว่า…
"นี่เรากำลังพูดถึงศพเดียวหรือสองศพ"
ผมตอบทันทีว่า…
"15 หรือ 16"
นั่นทำให้ผมที่ท้ายทอยของผมลุกซู่
และผมก็เห็นหัวหน้าสารวัตรสืบสวน
มองมาที่ผมผ่านกระจกมองหลัง
ผมถึงกับต้องบอกให้เขาตั้งใจขับรถไป
เพราะเขาเริ่มขับส่ายข้ามไปอีกฝั่งของถนน
แล้วผมก็คิดขึ้นได้ว่า "เรามีฆาตกรต่อเนื่องซะแล้ว"
(สถานีตำรวจฮอร์นซีย์)
ผมเดินไปตามทางเดินยาวพร้อมตำรวจคุ้มกัน
และถูกจับให้เข้าไปในห้องขังแรกสุดทางเดิน
ผมถูกฝากขังไว้ในห้องเก่าๆ ที่นั่น
ที่มีม้านั่งยาวเล็กๆ และโต๊ะเก่าๆ ตัวเล็กเท่าเก้าอี้ตั้งอยู่
ผมนั่งอยู่ตรงนั้น จุดบุหรี่แล้วก็หยุดคิด
เราไม่รู้แน่ชัด
ว่านิลเซนพูดความจริงหรือเปล่า
คุณคิดว่า "15 หรือ 16 คน" งั้นเหรอ
แต่เรามีอำนาจควบคุมตัวเขาได้แค่ 48 ชั่วโมง
แค่นั้น
คุณต้องดึงเอาทุกอย่างออกจากหมอนี่ให้ได้
(ตำรวจนครบาล บันทึกการสัมภาษณ์)
(สัมภาษณ์)
(เดนนิส แอนดรูว์ นิลเซน)
แต่คุณก็ไม่อยากจะกดดันเขามากไป
จนเขาไม่อยากคุยกับคุณ
(ผมจะถามคำถามคุณ)
(คุณพร้อมที่จะตอบคำถามเหล่านั้นไหม)
เพื่อที่จะต้องไม่ถูกถามคำถามยาวเป็นขบวน
ผมก็เลยเซอร์ไพรส์เจ้าหน้าที่ซีไอดีสามคนนั่น
โดยบอกว่าผมจะบอกพวกเขาทุกอย่าง
นิลเซนพูดไม่หยุดเลย
เขาเริ่มเล่าให้เราฟัง
ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
(คุณเจอคนพวกนี้ที่ไหน)
เขาจะไปที่ผับ…
(ผมดื่ม)
และคุยกับใครสักคน
พาพวกเขากลับไปที่ห้องของเขา
พวกเขาจะดื่ม พวกเขาจะฟังเพลง
พอเช้าวันรุ่งขึ้น นิลเซนจะตื่นขึ้นมา
โดยมีศพอยู่ข้างๆ
(ผูกรอบคอของเขา)
(ผมนั่งช็อคอยู่ตรงนั้น)
(กลัวมาก)
แล้วพอถูกกดดันเรื่องนี้เข้า เขาก็จะบอกว่า
เขาจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
(เวลาคุณดื่ม คุณจำอะไรไม่ได้หรอก)
ตามปกติของคดีฆาตกรรม
คุณจะมีเหยื่อ
จากนั้นคุณก็ค่อยไปตามหาฆาตกร
ในคดีนี้เรามีฆาตกร…
(รายแรก)
แต่เขาไม่รู้ว่าเหยื่อเป็นใครบ้าง
(ผมจำชื่อไม่ได้)
(รายที่สอง)
(ผมไม่รู้ชื่อเขา)
เราเลยต้องย้อนกลับไป
ตามรอยเหยื่อทุกคน
(ดูซิว่าเราจะช่วยฟื้นความทรงจำคุณได้ไหม)
ไม่มีคำถามไหนที่ผมปฏิเสธที่จะตอบ
(รายที่สี่เหรอ)
(นิลเซน: สูงห้าฟุตแปดนิ้ว)
(ผมหยักศก มีรอยสัก)
ลงรายละเอียด
(รายที่เจ็ด ประมาณห้าฟุตเก้านิ้ว สำเนียงไอริช)
ถ้ามีอะไร…
(รายที่สิบ ผิวขาวซีด เบ้าตาลึก เก็บตัว ผอมแห้ง )
ไม่เคยมีฆาตกรชาวอังกฤษคนไหน…
(เล่าเรื่องรายที่ 12 ที)
ที่จะกล้าออกมา…
(ผมสีน้ำตาล อายุ 25-30)
(เสื้อผ้ามือสอง)
เผชิญหน้ากับพฤติกรรมที่น่ารังเกียจของตัวเอง มากเท่าผม
(รายที่ 13 อายุ 27-28)
(อดีตทหารยาม เขาสูบ)
(สูบอะไร)
(ของผม)
No comments yet. Be the first to leave one.