The Lego Ninjago Movie

‫بعداً می‌بینمت!

‫بیخیال، بچه‌ها. ‫ولش کنین.

‫ کسی نیست؟

‫پسر.

‫وای. فوق‌العاده بود.

‫چرا نمیری بیرون با دوستات بازی کنی؟

‫نمی‌دونم.

‫بیا اینجا.

‫نمی‌دونی، هان؟

‫بعضی‌وقتا مسخره‌م می‌کنن.

‫همم.

‫اون واقعیه؟

‫آره.

‫واقعیه. ‫تمام چیزای اینجا واقعیه.

‫وای. اینم واقعیه؟

‫این گربه واقعیه...

‫یه هیولای واقعی.

‫این چیه؟

‫این؟

‫این «لوید»‌ـه.

‫همم.

‫بنظر میاد جنگجوی خیلی شجاعی باشه.

‫نه، اون فقط یه پسر بچه‌اس.

‫نمی‌تونه هیچکاری بکنه.

‫شاید فرقی داشته باشه اما...

‫اما می‌تونه کارای بزرگی بکنه.

‫وای.

‫فقط کافیه...

‫جوری دیگه‌ای نگاه کنی.

‫وای!

‫این استادشه.

‫خیلی پیر...

‫خیلی دانا

‫و خیلی خوشتیپ.

‫تا حالا داستان افسانه‌ی شهر نینجاگو رو شنیدی؟

‫نه.

‫بهت میگم.

‫اما واسه درک بهتر...

‫باید هرچی می‌دونی رو فراموش کنی.

‫و داستان رو یه طور دیگه ببینی.

‫داستان شهر نینجاگو.

‫داستان یه پسر بچه‌اس.

‫اسم اون لوید‌ـه.

‫و پدرش بدترین آدم در کل تاریخ دنیاست.

‫امروز در «صبح‌بخیر، نینجاگو»...

‫صبح‌بخیر، نینجاگو!

‫صبح‌بخیر، نینجاگو!

‫صبح‌بخیر، نینجاگو!

‫صبح‌بخیر، نینجاگو!

‫وقتی گارمدان حمله می‌کنه...

‫ما باهاتونیم!

‫وقتی گارمدن بازار سهام رو نابود می‌کنه...

‫ما باز باهاتونیم!

‫وقتی گارمدان نقاشی‌های «مادر نقاش» رو خراب می‌کنه...

‫ما باز باهاتونیم!

‫ما تنها تیم خبری هستیم...

‫که 24 ساعته...

‫آشیانه‌ی آتشفشانی گارمدان رو ‫زیر نظر داره.

‫اینجا برنامه‌ی «صبح‌بخیر، نینجاگو» است!

‫- من کیت گرووی هستم. ‫- و منم وین شپرد هستم.

‫و خوشحالم که می‌خوام خبرها رو واستون بازگو کنم.

‫- خوشحال! ‫- اوه، آره!

‫خب، انگار همه بی‌قرار...

‫حمله‌ی بعدی گارمدان هستن.

‫پیش‌بینی وقوع حمله!

‫کارشناس پیش‌بینی ما احتمال میده...

‫95%احتمال داره که امروز گارمدان حمله کنه.

‫درسته، نینجاگو. ‫بهتره تو خونه بمونین

‫بهتره همونجا بمونید. ‫بیرون نیاین.

‫حداقل تا زمانی که نیروی مخفی نینجا وارد بشه.

‫بابت اون نینجاها از خدا ممنونیم.

‫اما اون نینجاهای مخفی کی هستن، کیت؟

‫ما سوال‌های زیادی داریم.

‫سوال‌های داغ!

‫نینجای آتش.

‫از 1 تا 10 چقدر باحاله؟

‫نمی‌خوام دروغ بگم.

‫من باحالم!

‫نینجای زمین.

‫اون کی از وسایل الکتریکی استفاده می‌کنه؟

‫نه، من هیچوقت اینکارو نمی‌کنم.

‫نینجا یخی.

‫اون انسانه یا روبات؟

‫چطور جرأت می‌کنی؟ ‫من یه نوجوون سرحالم.

‫نینجای رعد و برق.

‫اون شجاع‌ترین نینجای گروهه؟

‫اینو به عنوان بله قبول می‌کنم.

‫نینجا آبی.

‫اون یه دختر و یه نینجاست! ‫یعنی می‌تونه هردوشون باشه؟

‫شما پسرها باید اینو بدونید...

‫که فرهنگ ما داره به کدوم سمت میره.

‫و بالأخره نینجای سبز.

‫اون توی آسمون...

‫زمین...

‫و تو آشپزخونه با یخچال ‫می‌جنگه.

‫اما چی رو داره مخفی می‌کنه؟

‫و واقعاً اون کیه؟

‫تولد افراد محلی!

‫امروز جشن تولد...

‫همون یارویی که لباس هات داگ رو می‌پوشه ‫این پاندا...

‫و...

‫لوید گارمدان.

‫پسر ارباب گارمدان شیطانی.

‫باید سخت باشه که اون پسر باشی.

‫الو؟

‫الو.

‫چی می‌خوای؟

‫- تو بهم زنگ زدی. ‫- یه لحظه صبر کن.

‫احتمالاً باسنم شماره‌ت رو گرفته. ‫تو کی هستی؟

‫لوید‌ام.

‫- لوید گارمدان. پسرت... ‫- نه.

‫پسر من کچله و هیچ دندونی نداره.

‫آره خب، سوپرایز. ‫من دیگه بچه نیستم.

‫قبول می‌کنم.

‫چند سالته؟ ‫7سالته، درسته؟

‫- 7سالته؟ ‫شونزده.

‫فقط یه نه بهش اضافه کن.

‫- خب، صبحت خوبی باهم کردیم، پسرم. ‫- صبر کن.

‫مطمئنی دلیل خاصی نداره...

‫که امروز بهم زنگ زدی؟

‫اونم تو این روز.

‫مخصوصاً امروز.

‫ببین، من بهت زنگ نزدم. ‫باسنم بهت زنگ زد.

‫اوه.

‫خب، دیگه وقت حرف زدن ندارم. ‫ببخشید اما بابایی باید بره سر کار.

‫- باید اون نینجای سبز رو بگیرم. ‫- آره.

‫خوشحال شدم دیدم بالأخره دندون‌هات رشد کردن. خداحافظ.

‫لوید! صبح‌بخیر!

‫مامان، یه فکری دارم.

‫چطوره امروز مدرسه نرم؟

‫چی؟ اوه نه!

‫تو نمی‌خوای امروز مدرسه رو از دست بدی، عزیزم.

‫اینا بهترین سال‌های زندگیته.

‫تا حالا دبیرستان بودی؟

‫چون...

‫در موردت پیش‌داوری می‌کنن. ‫خیلی پیش‌داوری می‌کنن.

‫اوه عزیزم.

‫فقط باید بهشون فرصت بدی ‫توئه واقعی رو ببینن.

‫آره، فکر نمی‌کنم.

‫می‌تونم بذارم مردم منه واقعی رو ببینن.

‫این حقیقت نداره.

‫فقط کافیه بهشون نشون بدی...

‫از درون چه آدمی هستی.

‫اینجا.

‫اینجا اهمیت بیشتری داره.

‫اوه و یادت نره...

‫اگه امروز بازم پدرت به شهر حمله کرد...

‫فقط مطمئن شو...

‫تا پایان کار نینجاهای مخفی...

‫قایم میشی و پناه میگیری.

‫- و همچنین یادت نره... ‫- بله؟

‫تولد خوبی داشته باشی، عزیزم.

‫ممنون، مامان.

‫سعی خودم رو می‌کنم.

‫البته که سعی خودت رو می‌کنی!

‫سلام!

‫هیس.

‫سلام.

‫خوبه.

‫هیس.

‫این همون بچه‌ی که داشتم تعریف می‌کردم.

‫باباش همچی رو خراب می‌کنه.

‫سلام، رفیق نوجوون!

‫زین، سلام!

‫پسر، مامانم همیشه رو مخه. ‫همش میگه...

‫و منم میگم «بیخیال، مامان». ‫من فقط یه نوجوون هستم.

‫قبول دارم.

‫رفیق!

‫رفیق، یه بغل بهم بده، پسر!

‫- یه بغل جشن تولدی بهم بده. ‫- باشه.

‫- خیلی خوبه. ‫- بغل جشن تولدی؟

‫منم می‌خوام.

‫فقط کافیه یکم با احساس فشار بدم.

‫زین، زین، زین...

‫مراقب باش!

‫- لوید. ‫- نیا!

‫- چطوری داداش. ‫- چطوری خواهر؟

‫اوه، سلام داداش واقعیم.

‫هی نیا. ‫اون موتور رو از کجا آوردی؟

‫از فروشگاه بزرگ وسایل؟

‫بچه‌ها، نقاشی جدیدم رو ببینید.

‫چون خودم تنهایی نقاشیش کردم!

‫زن اژدها آهنی.

‫قهرمان من!

‫هی، همگی ببینین.

‫گارمدان احمق و گروه احمق‌شه!

‫می‌خوای اجرای جدیدمون روببینی؟

‫ل.و.ی.د ‫باباش آدم بدیه و خودش هم همینطور.

‫برو به جهنم، لوید!

‫برو به جهنم، لوید!

‫برو به جهنم، لوید!

‫آهنگ قشنگی بود!

‫مطمئنم بالادست تو وجود نداره.

‫و حالا با آهنگ شماره‌ی یک در خدمت شما هستیم.

‫برو به جهنم، لوید.

‫سلام خانوما.

‫ل.و.ی.د

‫باباش آدم بدیه و خودش هم همینطور.

‫برو به جهنم، لوید!

‫برو به جهنم، لوید!