Escape to Witch Mountain

Daar zijn jullie dan. Jij bent Tony en jij bent Tia.

Dag, Mrs Grindley. - Wat een leuke kinderen.

Jullie willen vast je kamer zien. Maar eerst de formulieren invullen.

Daarna gaan jullie eten met de anderen.

Wat een mooi koffertje.

Die formulieren vallen wel mee. Wacht maar tot je strafwerk krijgt.

'Na het journaal mag je een opstel van 500 woorden schrijven.'

Wat zal ik bij 'sport' zetten? - Schrijf maar toeschouwer.

Die stomme pen is leeg. - Ik ben klaar. Neem deze maar.

Zo een heb ik hier net verloren.

Tia heeft hem al sinds Kerstmis. - Ja hoor.

Geef hem terug.

Pak hem maar.

Zo, kinderen. Dat viel wel mee, hè.

Wacht in m'n kantoor, Truck, dan kijken we het samen na.

Ik vergeet steeds hoe het is om te zitten.

Ik begrijp jullie wel. Jullie hebben alleen jullie pleegouders gekend.

En nu ze dood zijn, zijn jullie een beetje bang.

We hielden heel veel van ze. - Ja, we missen ze.

Jullie weten alleen jullie adoptienaam, Malone?

Tia was drie en ik vijf toen ze ons adopteerden.

Hebben jullie ooit een verjaardagskaart van familie gekregen?

Of een telefoontje met de kerst? Iets wat jullie zijn vergeten.

De kleinste dingen kunnen belangrijk zijn.

Wat is er? Het is alsof je je iets herinnert.

Nee, Mrs Grindley. Het spijt me.

Je hoeft je niet te excuseren, kind.

Je bent uit, Truck.

Niemand kan zo hoog springen. Je stond ergens op.

Ik was binnen op het derde honk.

Er klopt iets niet, Malone. Ik ga je een lesje leren.

Waarom deed je dat, Tony? Denk je dat we hier geen last mee krijgen?

Zie je nou?

Tony, we hebben elkaar beloofd...

dat we niet zouden doen wat jij met Truck deed.

Je weet hoe het vroeger was toen we het een leuk spelletje vonden.

De andere kinderen dachten dat we rare gedrochten of heksen waren.

Ik weet het. We raakten onze vriendjes kwijt tot we ermee stopten.

Je had je moeten laten slaan. - Hij is veel groter en sterker.

Dan had je het moeten laten lijken of hij won.

Je hebt gelijk.

Tony, hoorde jij de honden?

Nee. Hoe ver?

Zo'n 30 kilometer hiervandaan. Grote honden, zes of zeven.

Ja, nu hoor ik ze ook.

Dat is erg ver, zelfs voor ons. Waarom horen we ze?

Het betekent vast dat we ze op een dag zullen zien.

Straks missen we het begin van de film.

Ik ga kijken waar ze blijven.

Willen jullie iets gaafs zien?

Dat is mijn sterrenkoffertje. - En je bent zijn zusje.

Ga nou niet weer vechten.

Het is jouw koffertje. Straks maakt hij het kapot.

Geef het direct terug aan Tia. - Ik kan jou met één hand aan.

Ik kan jou aan zonder handen. - Kom maar op.

Daar is de bus.

Goed gedaan, Winkie.

Tony en Tia, waar blijven jullie nou?

Tony, aan de overkant.

Die grote auto? Wat is daarmee? - Er gaat iets gebeuren.

Er is een man, hij mag niet instappen. Daar is hij.

Kom mee.

Niet instappen, meneer. - Het is geen grapje.

M'n zusje heeft vaak een voorgevoel. U moet niet instappen.

Alstublieft, meneer.

Kinderen, jullie weten dat jullie niet mogen weglopen.

Het spijt me, meneer. - Geeft niet, hoor.

Ik heb me bedacht, ik ga wandelen. Pik me maar op bij het park.

Gaat het wel? - Ja, meneer.

De maan beweegt zich naar de Ram. Vrijdag staat hij midden in de passage.

En dus, Mr Meikeljohn?

En dus zijn er aanwijzingen...

dat u uw doel steeds meer nadert.

En wat vindt onze huisgoeroe, Ali?

Er zijn sterke vibraties, Mr Bolt. - O ja? Vibraties?

De maan en mysterieuze wartaal hebben me nooit een cent opgeleverd.

Rijkdom is als vlees, heren. Het moet gevoed en gekoesterd worden.

Ha, Mr Deranian.

Het spijt me, Mr Bolt. Maar als u m'n verslag hoort, zult u het begrijpen.

Ik heb gevonden wat u zoekt.

Wacht hier.

Ik heb jullie nog niet bedankt.

Alles goed met die man voorin? - De chauffeur? Jawel.

Maar dat wist je, anders had je hem ook laten uitstappen.

Je hebt zulke dingen zeker wel vaker, jongedame?

Dat je van tevoren weet dat iets gaat gebeuren.

De etensbel, we moeten gaan.

Die twee kinderen, hoe heten die ook weer?

Tony en Tia Malone, een stelletje mafkezen.

Stel dat er iemand anders was binnengekomen.

Iedereen klopt. Dat zijn de regels.

Kijk.

Dat is vast gebeurd toen Winkie het uit Trucks handen sloeg.

Kun je het maken?

Het is een kaart, hè.

Stony Creek? Misty Valley?

Af en toe trek je zo'n raar gezicht. Alsof je je iets herinnert.

Dat is ook zo, maar dan vergeet ik het weer.

Het is niet iets groots zoals een staat of een land.

Het is meer een wegenkaart. Ik weet alleen niet waar.

Als ik daarachter kom, gaan we erheen.

Wat was je aan het tekenen? - De plek waar de honden zijn.

Ze blaffen nu. - Ik weet het.

Ik luisterde naar ze toen jij kwam. Toen haalde ik me dat kasteel voor de geest.

Je kunt je alleen dingen voor de geest halen waar we iets van weten.

Of waar we eens zullen zijn.

Ik heb vast iets getekend waar we naartoe gaan.

We gaan er binnenkort naartoe en ik ben bang.

De Malones woonden in een klein dorp.

Er waren genoeg mensen die de kinderen kenden.

Die voorspellingen, dat zesde zintuig...

de postbode, de onderwijzer, de vrouw die haar parkiet kwijt was...

Hoe weet ik of dat geen verzinsels zijn, producten van je fantasie?

Ik heb verklaringen onder ede. - Mensen liegen gemakkelijk.

De jongen bedriegen de wijzen.

Ik lieg niet.

Als ik teleurgesteld ben in die Tony en Tia...

is het hier gebeurd met je, Deranian. - Ja, dat begrijp ik.

Breng ze dan hier. Je zegt dat ze geen familie hebben.

Nu wel. Jij bent hun oom, Deranian. Is dat duidelijk?

Volkomen.

Verander registers, vervals akten, zorg voor de juiste papieren.

Ik geef je alles wat je nodig hebt, maar breng die kinderen hier.

Gezien deze documenten lijdt het geen twijfel...

dat jullie oom de voogdij over jullie heeft.

De rechter heeft ze vandaag getekend.

Mr Deranian... - Oom Lucas, Tony. Wen daar maar aan.

Heeft u Mrs Grindley verteld hoe we elkaar hebben ontmoet?

Ja hoor. Toen de sleepwagen tegen zijn auto botste.

Dat was onze geluksdag.

Tia, je lijkt zo sprekend op Mr Deranians zuster...

dat hij ervan overtuigd is dat jullie haar kinderen zijn.

M'n zuster, jullie moeder, stierf zes jaar geleden.

Als jullie twijfelen, laat ik jullie deze papieren zien...

die bewijzen dat hij jullie oom Lucas is.

Ik mag Winkie toch wel meenemen? Hij weet hoe hij honden moet aanpakken.

Heb ik iets over honden gezegd?

Dank u wel, Mrs Grindley.

Ik zal u uitlaten. Vergeet jullie jas niet, kinderen.

Heb je geen voorgevoelens over hem? - Alleen dat hij niet onze oom is.

Moeten we hier echt weg?

Volgens die papieren wel. We hebben geen keus.

In orde, Lorko. Ik kom alleen de kinderen brengen.

Het spijt me, ik ben allergisch voor katten.

Laat ons door.

Dat zijn die honden.

Daar is het huis. - Precies zoals jij het hebt getekend.

Oom Lucas, wat is Exanthus?

Xanthus, Tony. Zo noemt Mr Bolt z'n huis.

Wie is Mr Bolt? - Mr Bolt is m'n werkgever.

En jullie gastheer.

Ik heb hier ruime vertrekken.

Mr Bolt heeft ze laten vergroten en opnieuw ingericht...

zodat jullie er kunnen wonen.

Dus dit is je verloren familie.

Je hebt een knap nichtje, Deranian, en een aantrekkelijk neefje.

Jij bent Tony en jij bent Tia.

Hier.

Onze lievelingssmaken, vanille en aardbeien.

Na die lange rit zijn jullie vast benieuwd naar jullie kamers.

Kom maar mee.

Het is prachtig.

Het lijkt wel of ik droom. - Tony, kijk eens.

Al die poppen en knuffeldieren.

Als het klaar is... - Komt er nog meer?

Ja, we moeten de draaimolen en de gymzaal nog installeren.

De tennisbaan wordt opgeknapt. - En jullie krijgen morgen paardrijles.

We zijn dol op paarden. - O ja, dat is waar ook.

Winkies privé-vertrekken.

Kijk, hij vindt het mooi.

Het is prachtig. - Maar jullie moeten wel leren.

De onderwijzers komen volgende week.

Maar waar zijn de anderen?

Andere kinderen. - De buren.

Er zijn geen buren. Kijk maar uit het raam.

Kijk maar zo ver als je kunt.

Alles is van Mr Bolt, zo ver je kunt zien.

Ik kan de hemel zien.

Deze eerste keer heb ik hem gezadeld. Stijg altijd aan de linkerkant op...

Tia, je kunt beter wel opletten.

Mr Duncan, dat paard...

Thunderhead, hij is nooit getemd. Ik zou het niet graag proberen.

Eigenlijk gaan dames voor, maar laat Tia zien hoe makkelijk het is.

Kleine meisjes zijn soms bang.

Thunderhead, dat is niet aardig. Ik ben Tia.

Ik wil je vriendin zijn. Oké, Thunderhead?

Tia, blijf uit z'n buurt. Wacht.

Braaf paard.

Zoiets heb ik nog nooit gezien.

Tia, kom eens.

Probeer het eens zonder je harmonica. - Dat lukt me niet.

Jij kunt trouwens veel meer dan ik.

Zoals sloten openmaken en tegen me praten zonder je mond te bewegen.

Misschien omdat je een meisje bent.

Zoiets heb ik nog nooit gezien.

Ik laat nog meer verborgen camera's plaatsen...

en als ik genoeg bewijzen heb, laat ik de kinderen de tapes zien.

Als ze dan niet bij m'n team willen...

zullen we meer overredingskracht moeten gebruiken.

Tia, wat is er?