35 บรรทัดแรก
In leven in Jasnaja Poljana,
in die Jasnaja Poljana, waar hij geboren was en waar hij van
zoveel hield, werd onverdraaglijk.
'Dat is een gevangenis zonder tralies'.
'Ik wil niet meer op zulke wijze leven.
Zo wil ik niet en zo zal ik ook niet.
Als je in de omstandigheden van weelde en welstand leeft
met armoede en wreedheid eromheen - dat betekent
datje zich medeplichtig voelt aan
kwaadwilligheid en bedrog.
Tolstoj had een diepe gevoel van de rol die hij moest spelen.
Hij wilde de hele wereld en zijn volk laten zien dat hij met het volk bleef.
Hij nam een beslising om weg te gaan.
5 uur s'morgens, 28 oktober 1910.
Het huis was nog in diepe slaap.
Uit de laatste brief aan zijn vrouw:
'Mijn vertrek zal je bedroeven.
Dat spijt me,
maar begrijp en gelof me, dat anders kon ik niet handelen.
In de omstandigheden van weelde kan ik niet meer leven'.
Hij besloot naar het zuiden te gaan, daar zich in een gewoon boerenhuis
te vestigen en zijn werk en zijn leven onder gewone mensen te voeren.
Parijs.
Het plotselinge vertrek van Tolstoj uit Jasnaja Poljana
werd een onderwerp van vele vermoe- den en mededelingen in alle kranten.
Londen.
Daar Tolstoj heel populair in Engeland was, wekt de mededeling
over zijn vertrek enorme belang- stelling in de maatschappij.
Rome.
Bijna alle Italiaanse kranten
wijden de hoofdartikels aan de laarste stap van de schrijver.
Berlijn.
Allemaal spreekt over Tolstoj.
Sommigen zijn verontwaardigd, anderen zij verrukt.
Het kleine station Astapovo,
No comments yet. Be the first to leave one.