200 บรรทัดแรก
Copycat (1995) OCR 23.976 fps runtime 02:03:05
เสียงกรีดร้องของเหยื่อ
ซึ่งเจ็บปวดเจียนตาย
การฆ่าคนทำให้เขารู้สึกมีชีวิตชีวา
สิ่งที่เขารู้สึกต่อไป ไม่ใช่ความรู้สึกผิด
แต่เป็นความผิดหวัง
มันไม่ได้วิเศษอย่างที่เขาวาดหวัง
บางทีคราวหน้า มันอาจจะสมบูรณ์
เขาจึงตกลงใจจะคร่าชีวิตผู้อื่นอีก
เขาวางแผนอย่างละเอียดทุกขั้น
จะเอาเครื่องมืออะไรไป
จะผูกเงื่อนแบบไหน
ขอฉันถามพวกคุณหน่อยนะ
อะไรทำให้คุณตื่นเต้น
ฉันหมายถึงร่างกายที่งดงาม
รอยยิ้มหวานฉ่ำ หรือขาที่เพรียวงาม
แต่สิ่งที่กระตุ้นฆาตกรโรคจิตคือ
ความทรมานและความตาย
ฉันอยากจะรบกวนพวกคุณสักหน่อย
กรุณาลุกขึ้นยืน คุณผู้ชายทุกคนในห้องนี้
ช่วยตามใจฉันสักเดี๋ยวนึง
เร็วเข้า แฟร์หน่อย ให้คุณเหล่นานแล้ว
อายุต่ำกว่า 20 และเกิน 35 นั่งลง
และท่านที่เป็นชาวเอเชีย
อาฟริกัน อเมริกันนั่งได้
เคนนี่ ช่วยเปิดไฟส่องลงมาหน่อยนะ
จะได้มองหนุ่มพวกนี้ชัด ๆ
เอาล่ะคุณผู้หญิง คุณเห็นอะไร
หนุ่มหน้าตาหล่อเหลาใช่มั้ยคะ
ถ้าหนึ่งในนี้ชวนคุณไปหาอะไรดื่ม
คุณก็คงไปใช่มั้ย
ฉันจะบอกอะไรคุณอย่าง
9 ใน 10 คนของฆาตกรโรคจิต
คือหนุ่มผิวขาว อายุ 20-35
คล้ายคนพวกนี้
อัลเบิร์ต เดอซัลโว ไบอองคิง กับบัวโน่
เบิร์ค โควิซ เดอเมอร์ เทด บันดี้
พวกเขาเงียบขรึม ไม่ถือตัว
ดูน่าคบ มีการงานทำ
เป็นเพื่อนบ้านมีน้ำใจ
เหยื่อทั้งหลายจึงเชื่อใจเขา
เอฟบีไอประมาณว่า
อาจมีฆาตกรโรคจิตประมาณ 35 ราย
กำลังล่าเหยื่อ ขณะที่ฉันกำลังพูดอยู่นี่
ทุกท่านเชิญนั่ง เห็นคุณแล้วฉันกลัว
ฆาตกรโรคจิต
ไม่ใช่สิ่งใหม่ในศตวรรษ
แต่ดูมันจะขยายตัวสูงมาก
ทางการฟลอริด้า ใช้เงิน 8 ล้าน
เพื่อประหารเท็ดด้วยเก้าอี้ไฟฟ้า
เเกตาย
ขอโทษค่ะ
ฟลอริด้าใช้เงิน 8 ล้าน
จับเท็ด บันดี้ประหารด้วยไฟฟ้า
เงินเหล่านั้น น่าจะใช้เยียวยาจิตใจเขา
แทนการประดิษฐ์เครื่องมือประหาร
จะเป็นทางที่ดีที่สุดมั้ย
ถ้าพยายามให้เท็ด บันดี้เข้าใจถึงอนาคต
ก่อนที่พวกเขาจะฆ่า
ขอบคุณ
อย่าจอดข้างรถแวนนะ
ขอบคุณที่มาฟัง
ฉันไปห้องน้ำหญิงหน่อย
ถ้าเขาไปห้องน้ำหญิง ฉันไปห้องน้ำชาย
- ขอบใจที่ช่วยบอก ทอม - ได้ทุกเมื่อ
ขอโทษครับ
โอเคด็อก เชิญได้เลย
ดร.ฮัดสัน
ก้าวออกมาชูมือขึ้นเหนือหัว
ฉันจะไม่เตือนซ้ำสองนะ
แกจะทำอะไรกับปืนฉันวะ
เอาปืนฉันมาได้ยังไง
แล้วแกมาทำอะไรในห้องน้ำหญิง
มาถ้ำมองอีหนูพวกเขาหรือไง
ฉันจะบอกอะไรให้นะแก
หล่อนห้อยต่องแต่งแล้วดูดีมั้ยจ่า
เฮ้ รู้มั้ยผมอยากบอกอะไร
ผมอยากให้คุณช่วยนะ
เพราะคุณเป็นผู้รู้ครอบจักรวาล
ไอ้ก้างเสียบไม้อย่างผมเนี่ย
จะล้มไอ้รถดัมพ์อย่างเจ้านี่ได้ไง
แทงซะดีมั้ย
หรือจะยิงเขาดี
แทงหรือยิง
คิดไม่ตกแฮะ
แต่ผมว่าเล่นมันสองอย่างเลย
วันสุขสันต์
ทำมีดฉันเลอะเทอะหมดไอ้ด่าง
ผมเกลียดตำรวจ
ไงด็อกเตอร์ฮัดสัน
คุณกับผมมาเล่นเอาเถิด กันหน่อยมั้ยล่ะ
"3 เดือนต่อมา"
จอห์น อดัมส์
อดัมส์ เจฟเฟอสัน
เจมส์ มอนโร เจม แมดิสัน
จอห์น ควินซี่ อดัมส์
แอนดี้
แอนดี้
จอห์น ควินซี่ อดัมส์
แอนดรู แจ็คสัน
มาร์ติน แวน บูเรน
ไร้สาระจริง ๆ
คัลวิน คูลลิจ
"มีใครตื่นบ้าง อยากคุยด้วยจากด็อก"
"หวัดดีด็อก ตกใจเหรอ"
"อย่างแรง อดีตที่เลวร้าย"
"เคยไม่กล้าออกจากบ้านมั้ย"
"6 เดือน คุณล่ะ"
ฉันชนะขาดลอย
"13 เดือนและต่อไป"
บายเคท
ตำรวจ หยุด
ข่าวดีก็คือ คุณยังไม่ตาย
คุณไปดูด้านหลังสิ
เรื่องนี้พอแก้กันได้ รูเบน
ไปดูบทที่เราเขียนซะก่อน
ดาราออสการ์คนไหนสอนให้คุณยิง
ยิงซะพรุนเลย
ผมมันพวกเชื่อเซ้นส์
เป็นเซ้นส์ที่ยอดแย่
สมมติว่าคุณห้ำหั่นอยู่กับ ตาแก่อายุ 75
ซึ่งไม่ได้ยินคุณเพราะเขาหูหนวก
หรือว่า คุณบี้คนที่จะมอบตัวอยู่แล้ว
ถ้าเขาโดดหาผมล่ะ
คุณก็พร้อมจะหลบ ในแง่การสืบสวน
เพื่อนคุณจะสงสัยว่าคุณขวัญอ่อน
และเมียของเจ้าบ้านั่นจะจ้างทนาย
มาตอกคุณว่าทำให้สามีเขาตาย
เอาล่ะ ถ้าเป็นคุณจะทำไงคนเก่ง
ไหล่ข้างที่ถือปืนของเขาจะเหวอะ
คุณยิงเส้นประสาทใหญ่ ปืนเขาร่วง
คุณก็อ่านสิทธิ์ให้เขาฟัง
คุณไม่ต้องฆ่าชีวิตใคร คุณก็อยู่ดีมีสุข
ใช่ หิวรึยัง ผมหิวชะมัด
คุณจะไม่รับสายเหรอ
ไม่ ผมว่าคงไม่สำคัญหรอก
แต่เธอคงคิดว่าสำคัญนะ
อาหารมอร็อคโคมั้ย คุณชอบคูซคูซนี่
ไม่อยากรู้เหรอใครโทรมา
ฮัลโหล
ทำเป็นเล่น คุณมีโทรจิตแหงเลย
ผมจะโทรไปพอดี
ก็เหมือนเคย นานหน่อยให้ชัวร์ว่า
ความยุติธรรมมีจริง
10390 ไมราโพซ่าเหรอ
นั่งร้านที่ด้านเหนือกับตะวันตกของตึก
ยอดเลย นังเม้าท์อยู่นี่
กดโป้งเข้าให้ที่ไหล่ตรงเส้นประสาท
ไมโครโฟนหล่อนก็ร่วง
ก็คิดอยู่
- สบายดีเหรอ - สบายดีค่ะ
คุณยืนยันได้มั้ยว่านี่เป็นฆาตกรรมล่าสุด
- เหมือน 2 รายที่ผ่านมา - เราเพิ่งมายังไม่รู้อะไรเลย
- อย่างที่บอกเราเพิ่งมาถึง - ฆาตกรโรคจิต
เพ่นพ่านบนถนนซานฟรานซิสโกใช่มั้ย
โทษที ฉันเป็นสื่อมวลชนนะ
เอ็มเจ เรียบร้อยแล้ว
จิมช่วยถ่ายรูปคนให้เห็นหน้าชัดๆ หน่อย
จะให้เขายิ้มด้วย
เจ้าของบ้านเป็นคนพบศเพ
หล่อนพยายามกดออดแต่ไม่มีคนเปิด
หล่อนเลยเดินเข้าไปเจอศพ
หล่อนใช้โทรศัพท์หมุน 911
นอกนั้นเธอบอกว่าไม่ได้แตะอะไร
- คุณว่าใช่การปล้นมั้ย - ไม่ค่อยเหมือน
หน้าที่พวกคุณล่ะ ผมจะอุดปากนังเมาท์
สวัสดีค่ะ
ในเมื่อมีนั่งร้าน เราก็ควรจะติดต่อ
- ผมจะโทรหาผู้รับ - ใช่ รับไว้
อรุณสวัสดิ์ หวัดดี
คุณมาถึงคนแรกเหรอ
นั่นเหรอเจ้าของบ้าน
จอห์นสัน ชื่อต้นว่าไง
คุณแตะอะไรหรือเปล่า ไมค์
เพราะร่องรอยอาจเป็นของคุณ
- ผมไม่ได้แตะ - แน่นะ
หล่อนมักจะออกไปจ๊อกกิ้งตอนเช้า
รอบสวนโดโลเรสพาร์ค
อันนี้
เถื่อนจังนะ
คุณอยู่ในนี้เป็นไง
ประมาณได้หรือยัง
ประมาณ 8 ชั่วโมง
เห็นรอยฝากรักแล้ว เขียวช้ำเชียว
ฆ่ารัดคอเหรอ
ก็เหมือนรายอื่นๆ
ถุงของอยู่โต๊ะข้างเตียงเหรอ
เยี่ยมมาก อย่างเดียวที่ฉันต้องการ
คุณมาถึงคนแรกใช่มั้ย
คุณแตะอะไรหรือเปล่า
เปล่าครับ
เป็นอะไรไป ไมค์
เปล่านี่ครับ
ถ้าคุณมีอะไรปิดบังฉัน
ฉันต้องล้วงมันออกมาจนได้ คุณก็รู้
มีบางอย่างพันรอบคอเธอตอนพบศพ
แต่ไม่รู้ว่ามันหายไปไหน
ใครมาถึงก่อนฝ่ายพิสูจน์หลักฐานจะมา
ผู้หมวดวินน์ครับ
งั้นก็ไม่เป็นไร
No comments yet. Be the first to leave one.