Father of the Bride

Πίστευα ότι ο γάμος ήταν μια απλή υπόθεση.

Αγόρι και κορίτσι γνωρίζονται. Ερωτεύονται. Εκείνος αγοράζει δαχτυλίδι.

Εκείνη αγοράζει νυφικό. Λένε "Δέχομαι".

Έκανα λάθος. Αυτό σημαίνει να παντρεύεσαι.

Ένας γάμος είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση.

Ξέρω εγώ. Μόλις έζησα έναν.

Όχι τον δικό μου, της κόρης μου...

Της Άννι Μπανκς-Μακένζι.

Αυτό είναι το όνομα του συζύγου της... Μακένζι.

Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας.

Αυτό το σπίτι πριν 17 χρόνια, στοίχισε λιγότερα από αυτή την εκδήλωση

κατά την οποία η Άννι Μπανκς έγινε Άννι Μπανκς-Μακένζι.

Μου είπαν ότι κάποια μέρα θα αναπολώ όλα αυτά

με μεγάλη αγάπη και νοσταλγία.

Το ελπίζω.

Εσείς οι μπαμπάδες θα καταλάβετε.

Έχεις ένα κοριτσάκι,

ένα αξιολάτρευτο κοριτσάκι που σε θαυμάζει

και σε λατρεύει με τρόπο που δεν θα μπορούσες ποτέ να φανταστείς.

Θυμάμαι που το μικρό της χεράκι χωρούσε μέσα στο δικό μου.

Πώς καθόταν στα γόνατά μου κι ακουμπούσε το κεφάλι στο στήθος μου.

Έλεγε ότι ήμουν ο ήρωάς της.

Και μετά έρχεται η μέρα που θέλει να τρυπήσει τα αφτιά της,

και θέλει να την αφήσεις ένα τετράγωνο πριν τον κινηματογράφο.

Πριν το καταλάβεις, φοράει σκιά ματιών και ψηλά τακούνια.

Από εκείνη τη στιγμή και μετά είσαι σε συνεχή κατάσταση πανικού.

Ανησυχείς για το αν θα βγει με τους λάθος άνδρες,

από εκείνους τους άνδρες που θέλουν μόνο ένα πράγμα.

Και ξέρεις τι είναι αυτό το ένα πράγμα

διότι είναι αυτό που ήθελες όταν ήσουν στην ηλικία τους.

Μετά μεγαλώνει λίγο

κι εσύ παύεις να ανησυχείς ότι θα συναντήσει τον λάθος άνδρα,

κι ανησυχείς μήπως γνωρίσει τον σωστό άνδρα.

Αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος σου, επειδή...

μετά τη χάνεις.

Και πριν το καταλάβεις, κάθεσαι ολομόναχος σε ένα μεγάλο, άδειο σπίτι

με ρύζι στο σμόκιν σου, κι αναρωτιέσαι τι συνέβη στη ζωή σου.

Μόλις έξι μήνες πέρασαν που συνέβη εδώ.

Μόλις πριν έξι μήνες ξέσπασε η καταιγίδα.

Η Άννι μελετούσε για το μεταπτυχιακό στην αρχιτεκτονική

το τελευταίο εξάμηνο στη Ρώμη.

Θυμάμαι ότι ήμουν στη δουλειά, στο εργοστάσιο.

Έχω μια εταιρεία που λέγεται Sidekicks. Κατασκευάζουμε αθλητικά παπούτσια.

Θυμάμαι ότι ήμουν πολύ απορροφημένος εκείνη τη μέρα.

- Συγγνώμη, κ. Μπανκς. - Εγώ φταίω, Γκρέις.

Η Άννι δεν ήταν ποτέ τόσο μακριά από το σπίτι,

και επέστρεφε από λεπτό σε λεπτό.

Ανυπομονούσα να δω το παιδί.

Τζορτζ, προσγειώθηκε.

Η κόρη μου σπούδαζε στο εξωτερικό, πετούσε 11 ώρες.

Δεν τρελαίνομαι που είναι στον αέρα. Έχεις παιδιά.

Με καταλαβαίνεις. Καλύτερα να είναι στο έδαφος.

Πάντα ήμουν ένας ανήσυχος γονιός.

Ήθελα μεγάλα καθίσματα αυτοκινήτου, ζώνες ασφαλείας, ώρες ύπνου,

να τηλεφωνείς όταν φτάσεις κάπου, να μην τρέχεις με κάτι αιχμηρό.

Γεια σου, Τζορτζ.

Τι να πω; Είμαι πατέρας.

Η ανησυχία είναι για τους γονείς.

- Η Νίνα θα την πάρει από το αεροδρόμιο; - Ναι.

- Θα τις συναντήσεις; - Ναι, πάω σπίτι τώρα.

Τα κλειδιά μου είναι...

- Εδώ. - Ναι. Συγγνώμη.

- Και υπόγραψε αυτό. - Εντάξει.

- Καπέλο. - Εντάξει, ευχαριστώ.

- Γεια. - Φέρ' την από δω.

Έφυγα νωρίς από τη δουλειά διότι είχα κάτι να πάρω

για την επιστροφή της Άννι.

Ζούμε σε μικρή πόλη στη Νότια Καλιφόρνια που λέγεται Σαν Μαρίνο.

Αγαπώ αυτή την πόλη, όχι μόνο επειδή είναι ένα μέρος

όπου οι άνθρωποι χαμογελούν μεταξύ τους...

Γεια.

...αλλά κι επειδή δεν έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία 25 χρόνια.

Αφού δεν είμαι τύπος που του αρέσει η αλλαγή,

αυτή η πόλη μου ταιριάζει γάντι.

Καθάρισα και γυάλισα το αγωνιστικό ποδήλατο της Άννι.

Καινούριες σέλες, ρόδες. Ανυπομονούσα να της το δείξω.

Αυτό είναι το σπίτι μας στην οδό Μέιπλ 24.

Η Άννι ήταν στο δημοτικό όταν το αγοράσαμε.

Λίγα χρόνια μετά, λάβαμε ένα πακέτο έκπληξη, τον γιο μας Ματ.

Λατρεύω αυτό το σπίτι. Μου αρέσει που έμαθα εδώ στα παιδιά μου

να οδηγούν ποδήλατο.

Μου αρέσει που κοιμήθηκα μαζί τους σε σκηνές στην πίσω αυλή.

Μου αρέσει που χαράξαμε τα αρχικά μας στο δέντρο μπροστά.

Το σπίτι είναι ζεστό τον χειμώνα, δροσερό το καλοκαίρι

και είναι εντυπωσιακό με χριστουγεννιάτικα φώτα.

Είναι σπουδαίο σπίτι και δεν θέλω να μετακομίσω ποτέ.

Αλλά αυτό που μου αρέσει πιο πολύ σε αυτό το σπίτι

είναι οι φωνές που ακούω όταν περνάω την πόρτα.

- Γεια σου. Έφυγες νωρίς. - Γεια.

- Πού είναι; - Ξεπακετάρει.

Δείχνει τόσο υπέροχη, πραγματικά υπέροχη. Διαφορετική.

- Τέλος πάντων, ανυπομονεί να σε δει. - Διαφορετική;

- Τσάο, μπαμπά. - Γεια σου.

Η Άννι μου έφερε σοκολάτα από τη Ρώμη.

Ας μην την πασαλείψουμε στα αμερικάνικα έπιπλά μας.

Μάτι. Τα χάι τοπ σου.

- Σούπερ. Γκράτσιε. - Σούπερ. Παρακαλώ.

Τι εννοείς, διαφορετική;

- Άννι. - Γεια σου, μπαμπά.

- Πόσο μου έλειψες. - Λάμπεις ολόκληρη.

Νιώθω ότι λάμπω ολόκληρη.

Να πάμε στη Ρώμη μερικούς μήνες.

Εσείς οι δύο θα τη λατρέψετε. Είναι η πιο ρομαντική πόλη στη Γη.

- Κι εσύ μυρίζεις πολύ ωραία. - Σου αρέσει; Είναι δώρο.

Δεν είναι απίστευτη; Παραλίγο να μην την αναγνωρίσω.

Έλα. Το φαγητό είναι στην κουζίνα. Γλυκιά μου, θες να έρθεις;

Τώρα που είμαστε πάλι όλοι κάτω από την ίδια στέγη,

έχουμε κάποια σημαντικά θέματα να συζητήσουμε.

Πρώτο στη λίστα: Ποιος θέλει να πάει στο παιχνίδι των Λέικερ την Πέμπτη;

Εγώ. Σίγουρα ναι.

Κι έχεις και πολυάσχολο πρόγραμμα.

Γλυκέ μου, δεν μπορώ. Έχω απογραφή να κάνω.

Την Πέμπτη, βεβαίως. Ασφαλώς.

- Εντάξει. - Μάτι, δεν χρησιμοποιείς το πιρούνι;

Νούμερο δύο: Ο Πολ Σάιμον έρχεται στο Forum

και μπορώ να μας βρω καλές θέσεις.

Ναι, βεβαίως.

Μάλιστα. Ο Πολ Σάιμον είναι "ναι, βεβαίως"

που πιστεύω ότι μεταφράζεται σε ναι;

- Εντάξει. Θα τηλεφωνήσω στον τύπο. - Γλυκέ μου;

Μπορείς να φέρεις το κρασί απ' το ψυγείο;

- Βεβαίως. - Μπαμπά, περίμενε. Δεν ξέρω.

- Δεν θέλεις να δεις τον Πολ Σάιμον; - Όχι, θέλω. Απλώς...

- Τι συμβαίνει; - Ξέρεις...

- Γλυκιά μου, συμβαίνει κάτι; - Ναι.

Ναι, μαμά. Θεέ μου. Είναι δύσκολο να το πεις στους γονείς.

Ειδικά όταν είναι οι γονείς μου. Θεέ μου.

Γλυκιά μου, απλώς πες το. Δύσκολο είναι;

- Ναι. - Εντάξει.

Γνώρισα κάποιον στη Ρώμη. Είναι Αμερικάνος.

Είναι από το Λος Άντζελες, και το όνομά του είναι Μπράιαν Μακένζι.

Και είναι ένας καταπληκτικός

υπέροχος άνθρωπος, και...

Αρχίσαμε να βλεπόμαστε...

πολύ, και...

ερωτευτήκαμε.

Ναι, συνέβη. Και...

αποφασίσαμε να παντρευτούμε που σημαίνει ότι αρραβωνιάστηκα!

Αρραβωνιάστηκα! Παντρεύομαι!

- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ.

Πωπώ.

Αυτό είναι το δαχτυλίδι των αρραβώνων σου;

Ναι. Το πήραμε από μια υπαίθρια αγορά έξω από τη Ρώμη.

Ο τύπος από τον οποίο το αγοράσαμε ήταν τουλάχιστον 100 χρονών.

- Πωπώ. - Μπαμπά, σταμάτα. Πες κάτι.

Συγγνώμη. Τι είπες;

Μπαμπά, γνώρισα έναν άνδρα στη Ρώμη, και είναι υπέροχος

και πανέξυπνος, και παντρευόμαστε.

- Μαμά, τι κάνει; - Τζορτζ.

Τζορτζ, τι έπαθες;

Ξέρεις, αυτό είναι...

Αυτό είναι γελοίο.

- Τι; - Είσαι πολύ μικρή για να παντρευτείς.

Πολύ μικρή; Μπαμπά, είμαι 22.

Η μαμά ήταν έναν χρόνο μικρότερη όταν παντρευτήκατε.

- Αυτό δεν είναι αλήθεια. - Όχι. Κάνεις απολύτως λάθος.

- Σε αυτή την ηλικία σε παντρεύτηκα; - Όχι! Ήμουν μικρότερη.

Σε αυτή την ηλικία ήμουν όταν γεννήθηκε.

Αυτό δεν έχει σημασία. Οι καιροί έχουν αλλάξει.

Η μητέρα σου ήταν ώριμη και το 22 δεν είναι όπως ήταν τότε που...

Μάτι, ανοίγεις το κλιματιστικό; Κάνει ζέστη εδώ μέσα.

Νόμιζα ότι δεν πίστευες στο γάμο.

Νόμιζα πως σήμαινε ότι μια γυναίκα χάνει την ταυτότητά της.

Νόμιζα ότι ήθελες να βρεις δουλειά πριν να νοικοκυρευτείς

ώστε να βγάζεις χρήματα και να 'σαι ανεξάρτητη.

Εντάξει. Περίμενε.

Δεν πίστευα στον γάμο μέχρι που γνώρισα τον Μπράιαν.

Ο Μπράιαν δεν μοιάζει με κανέναν άλλον.

Θέλω να τον παντρευτώ.

Δεν πρόκειται να χάσω την ταυτότητά μου μαζί του

διότι δεν είναι κανένας κυρίαρχος, μάτσο τύπος.

Είναι σαν εσένα, μπαμπά, μόνο που είναι πανέξυπνος.

Τυχαίνει να του αρέσει το γεγονός ότι θέλω να γίνω αρχιτέκτονας.

Θέλει να σχεδιάσω ένα σπίτι για να ζήσουμε.

Είπε ότι θα μετακομίσει όπου βρω δουλειά.

Δείξε μου λίγη εμπιστοσύνη, Τζορτζ.

Δεν θα παντρευτώ έναν πίθηκο που θέλει να φοράω

ψηλές μπότες και μια ποδιά.

Σου λέω, θα τον λατρέψεις. Είναι ιδιοφυΐα.

Και γλυκός.

Και τον αγαπώ περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο.

- Τι δουλειά κάνει ο Μπράιαν; - Ποιος είναι ο Μπράιαν;

Ξέχασα τ' όνομά του!

Είναι ανεξάρτητος σύμβουλος επικοινωνιών.

- Ανεξάρτητος; - Ναι.

Ναι. Σημαίνει ότι είναι "άνεργος". Τέλεια.

Γνωρίζεις έναν άνεργο, εκπληκτικό ιδιοφυή μη-πίθηκο

που θα πρέπει να συντηρώ.

Θα πρέπει να τον προσλάβω και να απολύσω έναν σκληρά εργαζόμενο

με τρία παιδιά, επειδή ο γαμπρός μου,

ο ανεξάρτητος σύμβουλος επικοινωνιών,

δεν μπορεί να βρει αλλού δουλειά.

Δεν απορώ που θα μετακομίσει όπου βρεις δουλειά.

Δεν παντρεύεσαι, τέλος, είναι οριστικό.

Και δεν μου αρέσει να με λες Τζορτζ. Πότε άρχισε αυτό;

Μπαμπά, τι σου συμβαίνει;

Τι; Μου λες ότι χαίρεσαι γι' αυτό;

Τζορτζ, μπορείς να μη φέρεσαι σαν τρελός πατέρας

και να της μιλήσεις πριν φύγει τρέχοντας από την πόρτα,

παντρευτεί τον μικρό και δεν την ξαναδούμε;