Execution in Autumn (秋決)

ฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน

เป็นฤดูแห่งการก่อกำเนิด

ฤดูหนาวและใบไม้ร่วงเป็นฤดูแห่งความตาย

ฤดูใบไม้ร่วงเวลาแห่งการพลัดพราก

เปรียบดั่งใบไม้ร่วงหล่นบนพื้นดิน

เพื่อให้ต้องกับเจตนาของฟ้า

ช่วงฤดูร้อนและใบไม้ผลิ

ทางการจึงละเว้นการประหาร

ยืดเวลาออกไป

จนกว่าจะกำหนดเวลาที่แน่นอน

ในช่วงใบไม้ร่วงถึงจะประหารได้

Thai Subadded By : moddoy

หยุดนะ

ข้าไม่กลับไป ข้าไม่อยากกลับไป

ไม่ได้เด็ดขาด

ข้าไม่อยากกลับไป

พวกเจ้าก็ฆ่าข้าเลยซิ ข้าไม่อยากกลับไปที่บ้า ๆ นั่นอีกแล้ว

- ข้าไม่อยากกลับไป - เอาตัวไป

เร็วหน่อย

เร็วอีก

- ถุย - ไอ้บ้าเอีย

เข็นไป

เปิดประตู เปิดประตู

เปิดประตู

รีบเปิดประตู เปิดเร็วเข้า

รีบเปิดประตู

เร็วซิ

เปิดประตู

เปิดประตูซิ

เปิดประตู

รีบมาเปิดประตูเร็ว

- ใครน่ะ? - ย่าเค้า

เปิดนะ เปิดประตู

ให้นางเข้ามา

เปิดประตู เปิดประตู

- หลานข้าล่ะ? - อยู่นั่น

พอแล้ว ไม่ต้องโม่แล้ว

ไม่ต้องโม่แล้ว

ใครให้เลิก?

ข้าไง

พอได้แล้ว ไม่ต้องโม่แล้ว

ไม่ต้องโม่แล้ว

เจ้าเป็นยังไงบ้าง เป็นไงบ้าง?

เจ้าทรมานหลานข้าจนเป็นอย่างนี้ เจ้าใจไม้ไส้ระกำ

พอแล้ว ๆ

ไม่ต้องโม่แล้ว

เจ้าบาดเจ็บขนาดนี้ควรจะพักถึงจะถูก

บอกให้เขาเลิกโม่ อย่าให้เขาโม่อีก

เจ้าได้ยินหรือเปล่า?

นี่เป็นโทษสถานเบา

ถ้ากล้าดีอีกข้าจะหักขาเขาซะ

เจ้ากล้าเหรอ

พอได้แล้ว เลิกโม่เถอะ

ช่วยทำดีกับหลานข้าหน่อย แล้วข้าจะตอบแทนเจ้า

ท่านผิดแล้ว ที่ข้าทำไม่ใช่เพราะอยากได้เงินท่าน

แต่เพราะเขาเป็นฆาตกร

ท่านย่า อย่าไปสนใจเขา

เอาเงินไปทิ้งดีกว่าจะให้เขา

ทรมานข้าเลย ถึงต้องตายข้าก็จะหนีอีก

ถ้าอยากตายก็ตามใจ

เจ้าอย่าโง่ซิ? ทำไมเจ้าต้องหนีด้วย

ย่าบอกแล้วไง เจ้าติดแค่ไม่กี่วัน แล้วย่าจะพาเจ้าออกไปเอง

งั้นก็เร็วหน่อย ท่านย่าลองมาติดดูบ้างซิ ที่เฮงซวยแบบนี้

แค่วันเดียวก็จะทนไม่ได้อยู่แล้ว

ย่าเข้าใจ ย่าใจร้อนกว่าเจ้าเสียอีก

ย่ากำลังติดสินบน อีกไม่นานเจ้าก็จะได้ออกจากที่นี่แล้ว

ฮูหยิน

ท่านมีอะไรก็พูดออกมาเถอะ

หากข้าทำได้ ข้าต้องทำให้แน่

ข้าได้ยินมาว่า

หากท่านยอมช่วย รับรองช่วยได้แน่

ถ้าเป็นความรับผิดชอบของข้า

ข้าก็ยินดีช่วย

ท่านเลขา

ข้าได้ข่าวว่าท่านชอบสะสมของโบราณ

นี่เป็นของตระกูลข้าที่ตกทอดมา 4 รุ่น

สวยงาม ...

ของมีค่าขนาดนี้ข้าไม่กล้ารับไว้หรอก

แต่ว่า ...

นางไม่ใช่คนนอก นางเป็นเด็กที่บ้านของแม่ข้ารับเลี้ยงไว้

กำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่ยังเล็ก อยู่กับข้ามาจนโต

นางไม่แพร่งพรายออกไปแน่

ฮูหยินเฒ่า งั้นข้าก็ขอรับไว้แล้วนะ

มะรืนนี้นายอำเภอจะไตร่สวนอีกครั้ง

พอไตร่สวนเสร็จถึงจะเป็นคดี

ท่านบอกให้หลานของท่านเตรียมตัวเอาไว้

พอไปถึงศาลก็ให้คอยดูข้าให้ดี

ได้ พรุ่งนี้ข้าจะไปบอกเขาเอง

บอกให้เขาพูดจาดี ๆ รับรองไม่ถูกประหารแน่

ท่านเลขา

ที่ข้าต้องการไม่ใช่แค่ไม่ถูกประหาร

ข้าต้องการให้รีบปล่อยเขาให้เร็วที่สุด

นี่คือ ...

ท่านควรรู้นะ

หลายชายข้า เป็นคนที่ต้องสืบทอดตระกูลของข้า

เขาเป็นสมบัติล้ำค่าของเรา

เผยกัง เพราะอะไรถึงต้องฆ่าคนถึง 3 คน

จงสารภาพมาซะ เรื่องทั้งหมดมันเป็นยังไง?

ใต้เท้าถามเจ้าอยู่ เจ้าคงไม่ฆ่าคนอย่างไม่มีเหตุผลใช่มั้ย?

เรียนใต้เท้า ข้าฆ่าคนจริง ๆ

- แต่จะโทษข้าไม่ได้นะ - เจ้ายอมรับใช่มั้ย

ข้ายอมรับ ข้ายอมรับก็ได้

ที่ท้ายเมืองมีผู้หญิงคนนึงชื่อ ชุนเถา

พอข้าว่างข้าก็จะไปหานาง

คิดไม่ถึงว่านางจะให้กำเนิดเด็กคนนึง นางยืนยันว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกของข้า

แต่ข้าไม่ยอมรับเด็กคนนั้น

แล้วเจ้ารู้ได้ยังไง ว่าเด็กคนนั้นไม่ใช่ลูกเจ้า

ข้าไม่คิดจะจริงจังกับนาง

แล้วนางก็ไม่ใช่มีข้าแค่คนเดียว

ถ้าหากเด็กนั่นเป็นลูกข้า ข้าคงมีลูกเต็มเมืองไปแล้ว

ท่านไม่ได้มานี้ตั้งเดิอนกว่า

เด็กเกิดมาแล้วยังไงท่านก็ต้องยอมรับ เด็กนี้เป็นลูกของท่าน

ข้ามาที่นี่เพื่ออยากมาหาความสุข

ลูกเหรอ?

รู้ได้ไงว่าเป็นลูกของข้า

ไม่เห็นเหมือนข้าาเลย

ท่านพูดอะไรน่ะ?

เด็กนี้ไม่ใช่ลูกท่านแล้วเป็นลูกใครล่ะ?

- นอกจากท่านข้าจะมีผู้ชายที่ไหนอีก - เยอะแยะ

ข้าไม่สนว่าเจ้าจะมีใครอีกมั้ย

ยังไงเด็กคนนี้ก็ไม่ใช่ลูกข้า

ในเมื่อเด็กไม่ใช่ลูกของเจ้า

ทำไมนางต้องให้เจ้ารับผิดชอบ

บอกซินางต้องการอะไร?

เงินไง

นางเห็นว่าบ้านข้าร่ำรวย

ทำไม เจ้าจะทำอะไรของเจ้า?

ผู้ชายใจดำวันนี้ข้าไม่ปล่อยท่านแน่

รีบเอาเงินมา

ไม่งั้นข้าขอสู้ตายด้วย

ทำไม คิดว่าเจ้าจะขู่ข้าได้หรือ?

กลับเข้าไป

แล้วผู้ชาย 2 คนนั่นเป็นใคร?

นางบอกว่าเป็นญาติของนาง แต่ข้าว่าไม่เหมือนหรอก

แค่ญาติ ทำไมต้องเหมือนด้วย

ใต้เท้า นางหรอกข้าไม่ได้หรอก

พอเห็นข้าก็รู้แล้ว

ผู้ชายสองคนนั่น ต้องไม่ใช่คนดีแน่

ใต้เท้า เห็นชัด ๆ ว่านี่เป็นหลุมพราง

ที่คิดจะรีดเงิน

แล้วเจ้าให้เงินพวกเขาหรือเปล่า?

ให้เงินพวกมันเหรอ?

ข้าไม่ได้โง่แบบนั้นหรอก ข้าเล่นงานพวกมันน่ะ

พวกเขาเห็นว่าแผนไม่ได้ผลก็จะให้กำลัง

เจ้าถูกเหตุการณ์บังคับให้ต้องลงมือ

ข้าจะให้พวกมันรู้ว่า ข้าไม่ใช่หมูให้มันเชือดหรอก

ข้าไม่ปล่อยพวกมันไว้แน่

- เจ้าบ้านั่นอยู่ไปก็ไร้ประโยชน์ - หุบปาก

เจ้าเพิ่งฆ่าคนไปยังลำพองใจอีกเหรอ

ถ้าข้าไม่ฆ่ามัน มันก็จะฆ่าข้า

ใต้เท้า เป็นเพราะเหตุการณ์บังคับ

เขาป้องกันตัวจะโทษเขาก็ไม่ถูก

เจ้าไม่ต้องมาแก้ตัวให้เขา

ว่าต่อไป

จะฆ่าก็ฆ่าให้หมด อย่าให้รอดสักคน

เจ้านี่อำมหิตจริง ๆ

คุณชายเผย ข้าข้อร้องล่ะปล่อยข้าไปเถิด

นางบอกให้ข้าปล่อยนาง แล้วข้าจะปล่อยได้เหรอ

ถ้าาปล่อยนางข้าก็ไม่หายแค้นซิ

ได้โปรด ปล่อยข้าไปเถิด

ได้โปรดเถิด

เผยกัง

การที่ฆ่าผู้ชายสองคนยังพอให้อภัยได้

เพราะพวกเขาใช้อาวุธทำร้ายเจ้า

แต่ผู้หญิงไม่ได้ลงมือทำร้ายเจ้า

ทำไมเจ้าถึงไม่ยอมปล่อยนาง?

นางมีข้าแล้วยังไปมีคนอื่น

แถมยังพาคนมาทำร้ายข้าอีก

แต่นางไม่ใช่เมียเจ้า

เจ้าจะโทษนางได้ยังไง

ที่นางทำเพราะอยากได้เงินจากเจ้าเท่านั้น

เจ้าฆ่านาง เจ้าไม่รู้หรือว่า ฆ่าคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต

ตอนนั้นข้ากำลังหน้ามืด ไม่มีเวลามาคิดเรื่องนี้หรอก

เผยกัง เจ้าลองคิดให้ดีซิ

ตอนที่เจ้าฆ่าผู้หญิงคนนั้น เจ้ากำลังขาดสติอยู่ใช่มั้ย

- ขาดสติงั้นเหรอ - อืม

ความจริงเจ้าไม่คิดจะฆ่านาง อีกอย่างตอนนั้นเจ้ากำลังโมโห

ก็เลยขาดสติไปชั่วขณะ ถึงพลั้งมือฆ่านางตาย

รู้ได้ไงว่าเขาพลั้งมือฆ่านางตาย

และไม่คิดจะฆ่านางด้วย

เจ้าได้เห็นกับตาเองหรือไง

ใต้เท้า ข้าน้อยก็แค่แยกแยะตามข้อเท็จจริง

คนอย่างเขา

ความจริงไม่มีเหตุผลอยู่แล้ว

ใต้เท้า ข้าเป็นคนตรง ๆ

หนึ่งก็หนึ่ง สองก็สอง พูดคำไหนคำนั้น

ข้ามีสติดีทุกอย่าง ข้ากำลังโมโหก็เลยฆ่านาง

เจ้าาบันทึกไว้ให้หมด

ข้าน้อยจดไว้หมดแล้วครับ

เผยกัง เจ้าจิตใจโหดเหี้ยม

ฆ่าคนตายไปแล้ว ยังไม่สำนึก

แล้วตอนติดคุกยังคิดหลบหนี

ข้าขอตัดสินให้ประหารชีวิตเจ้า

จะประหารข้าเหรอ? งั้นข้าจะฆ่าเจ้าก่อนเลย

กล้าอาละวาดในศาลเหรอ ลากตัวมันออกไป

- ข้าฝากไว้ก่อนเถิด - ออกไป

ข้าจะฆ่ามัน มันไม่ง่ายนะหรอก

ย่าข้าต้องเอาตัวข้าออกไปได้แน่

ย่าข้า ต้องพาข้าออกไปแน่ ๆ คอยดู

อาซ้อ ทำไมเพิ่งจะมาป่านนี้ ท่านน่าจะมาเร็วกว่านี้หน่อย