127 บรรทัดแรก
Mrs Dolly Levi.
Gearrangeerde kennismakingen
In een elegante en verfijnde omgeving
Doel: het huwelijk.
- Gaat u voor zaken of voor uw plezier? - Zaken zijn 'n plezier.
Maar goed ook, met zoveel vingers in de pap.
Zoals m'n overleden man altijd zei: “Handen in de schoot geeft geen brood."
- Waarheen? - Naar Yonkers.
Op verzoek van Mr Vandergelder, de bekende vrijgezelle halfmiljonair.
Ga je zelf met 'm trouwen?
Mr Sullivan, hoe haalt u het in m'n hoofd?
Uw hoofd.
Geneer je niet, meiden. Ik kan zwijgen als het graf.
Ze heeft ja gezegd, dus ik ga met haar trouwen.
- Mooi niet. - Toch wel.
- Over m'n lijk. - Vandaag.
Een kunstenaar kan Ermengarde niet onderhouden.
Ik heb een goed inkomen.
Een inkomen krijg je door te voorzien in een jaarlijkse behoefte.
Een miljoen krijg je door te voorzien in een dagelijkse behoefte.
Kunstenaars voorzien in geen enkele behoefte.
Ermengarde en ik gaan hoe dan ook trouwen.
Doorgeschoten oelewapper.
- U hoeft me niet te beledigen. - Dat is niet te vermijden.
Ermengarde is meerderjarig. De wet...
Stommiteiten worden niet voorkomen door de wet, maar door gezond verstand.
Ik voorkom dat jij met m'n nichtje trouwt, niet de wet.
Ik heb al maatregelen getroffen. Mrs Dolly Levi is onderweg.
Uw koppelaarster?
Ze neemt Ermengarde mee naar New York tot dit malle gedoe is overgewaaid.
Dat zullen we nog wel zien.
Zit stil, Mr Vandergelder. Anders kan ik niet voor mezelf instaan.
De wereld bestaat voor 90 procent uit idioten. Straks raakt de rest ook nog besmet.
Zo is 't genoeg. Ik heb veel te veel te doen.
Dan maar geen geschoren kin.
Ik heb m'n best gedaan.
Ik wil er vandaag op m'n best uitzien.
Kun je niet iets extra's doen?
Waar vraagt de jeugd tegenwoordig om? Ik wil me laten opdoffen.
Een gezichtsmassage of een reukwatertje.
Ik doe alleen het gebruikelijke, en dat is zoals het hoort.
Hang 't niet aan de grote klok, maar ik wil er vandaag mooi uitzien
omdat ik in New York op visite ga bij Miss Irene Molloy.
Daar heb ik niks mee te maken.
Je hoeft niet uit je slof te schieten.
- Oom Horace. -Wat is er?
- Wat hebt u met Ambrose gedaan? - Ik heb rustig met 'm gepraat.
Ik heb uitgelegd dat hij een stommeling is.
Niet zo huilen. Dat is maar waterverspilling.
Het is voor je bestwil. Ooit zul je me dankbaar zijn.
Maar oom, ik hou van 'm.
Spaar je tranen maar voor New York. Daar vallen ze niet op.
- Ik hou van 'm. - Dat bepaal ik wel.
Als ik niet met Ambrose trouw, sterf ik aan een gebroken hart.
Nooit van gehoord. Ben je klaar voor Mrs Levi?
Pak nog maar even door en blijf in je kamer tot ze komt.
Cornelius!
Barnaby!
Cornelius! Barnaby!
- Had u gestampt, Mr Vandergelder? - Inderdaad.
Staat de bagage van m'n nichtje op het station?
Met haar naam erop?
Ik ga voor zaken naar New York.
Daarna loop ik mee in de parade op 14th Street.
-Ik logeer in het Central Hotel. - U hebt ons nog nooit alleen gelaten.
Jullie krijgen promotie. Cornelius, hoe oud ben jij?
28 drie kwart, Mr Vandergelder.
Is dat alles? Belachelijk. Ik dacht dat je veertig was.
Nee, ik ben 28 drie kwart.
Jammer, tot z'n 40ste betaal je iemand eigenlijk puur om fouten te maken.
- Maar goed, jij wordt chef. - Wat ben ik nu dan?
Een brutale domoor. Maar als je je gedraagt, benoem ik je tot chef
en krijg je opslag.
Dank u wel, Mr Vandergelder.
Barnaby, jij gaat van domme leerling naar onbenullige bediende.
Dank u wel, Mr Vandergelder.
Wat nou weer?
Heeft de chef één avond per week vrij?
Is dat m'n dank? Je werktijden zijn ongewijzigd.
Als je om vrije avonden zeurt, ben je straks hele dagen vrij.
Als ik terugkom, wil ik horen dat alles op rolletjes loopt.
Zo niet, dan ontsla ik jullie.
En nog iets. Er staan heel wat veranderingen op stapel.
- Jullie krijgen een vrouw boven je. - Daar ben ik te jong voor.
Doe niet zo idioot. Ik ga trouwen.
- Trouwen? - Had je daar iets op tegen?
- Natuurlijk niet. - Gefeliciteerd.
- De dame ook. - Dat gaat je niks aan.
- Nog vragen? - Nee, maar...
- Wat? Zeg 't nou maar. - Waarom eigenlijk?
- Hoezo? Zeg op. - Waarom gaat u trouwen?
Ik zal je eens iets vertellen.
Ik heb hard gewerkt en veel verdiend. Ik ben een vrek zonder vrienden.
Verder kun je het in Amerika niet schoppen.
Het wordt tijd om iets lichtzinnigs te doen.
Bovendien heb ik een huishoudster nodig.
Nou, nou, nou, nou, nou.
Goedemorgen, Mr Vandergelder.
U ook, Mr Hackl en Mr Tucker, heren.
Goedemorgen, Mrs Levi.
Wat ziet u er vandaag knap uit. Adembenemend gewoon.
Ermengarde zit boven te huilen. Snuit d'r neus en neem haar maar mee.
Kon Irene Molloy u nu maar zien.
Ga ergens anders rondhangen. Naar de winkel, jullie.
Doe het deksel op het ontsmettingsmiddel.
Wat hebt u toch de laatste tijd? U ziet er met de dag jonger uit.
Wie uitkijkt met wat hij eet, hoeft er niet oud uit te zien.
- Dat is waar. - Ook al ben ik over de veer... 35.
Ik zie u op uw honderdste nog rondstampen
en vijf maaltijden per dag naar binnen werken.
Geef me uw hand eens. Ik kan handlezen.
- Ik steek ze uit de mouwen. - Goeie genade.
Niet te geloven. Wat 'n lange levenslijn.
Hij loopt uw hand af. Ze zullen u met een hamer moeten neerslaan.
Of met een kussen moeten smoren. U overleeft ons allemaal.
Wat bent u chic vandaag.
Dat is vast niet voor het paard.
Ik durf te wedden dat u ergens heen gaat.
Heel goed, Mrs Levi. Hoe raadt u 't zo.
Twee en twee is vier.
- Met zo'n verstand wordt u nog eens rijk. - Dat is de bedoeling.
Dus doe uw werk nou maar en ga Ermengarde halen.
Over werk gesproken, Mr Vandergelder.
Mag ik aannemen dat u geen vrouw meer zoekt?
Dacht u dat?
Spits uw oren dan maar.
Ik heb zo goed als besloten om Irene Molloy ten huwelijk te vragen.
No comments yet. Be the first to leave one.