Black Sunday (La maschera del demonio)

'In de 17e eeuw waarde Satan rond op aarde.'

'en groot was de toorn tegen die monsterlijke wezens,

'dorstig naar mensenbloed,

'die ook wel bekend staan als vampieren.

'Medelijden of barmhartigheid bestonden niet.

'Broeders keerden zich tegen broeders en vaders beschuldigden zonen...'

'in de verwoede poging om de aarde te zuiveren van dat verschrikkelijke ras'

'van bloedverslindende moordenaars.

Voor ze terechtgesteld werden, liep men vooruit op de goddelijke wraak.

'door het vlees van de verdoemden te brandmerken'

'met het brandmerk van Satan.'

Asa, dochter van het Huis van Vajda, dit

Hooggerechtshof van de Inquisitie van Moldavië

heeft U schuldig bevonden.

Ik, de tweede zoon van prins Vajda,

als grootinquisiteur, veroordeel U.

En als je broer, verwerp ik je.

Te veel kwaad heb je veroorzaakt om je monsterlijke liefde te verzadigen..

voor die slaaf van de duivel, Igor Javutich.

Moge God in je laatste uur je ziel genadig zijn.

Bedek haar gezicht met het masker van Satan.

Nagel het vast!

Mogen de reinigende vlammen haar vuige lichaam tot as laten vergaan..

zodat de wind alle sporen van haar bestaan ​​zal uitwissen.

Nee nee!

Nee!

Griadi! Ik verloochen jou

Ik vervloek je in de naam van Satan.

Ga je gang, bind me maar vast aan de brandstapel.

maar je zult nooit ontsnappen aan mijn honger en aan die van Satan!

De elementen van het kwaad liggen in een hinderlaag.

Wees gewaarschuwd, Griadi!

Mijn vloek zal jou en je huis vernietigen.

En in het bloed van je nakomelingen zal ik eeuwig blijven leven.

Ze zullen me het leven schenken dat je nu van me ontneemt.

Ik zal terugkeren om in de duisternis der tijden dood en verderf te zaaien.

'Als op bevel van de demonen,

'doofden de woedende elementen de zuiverende vlammen.

'De geschrokken boeren vluchten weg van die vervloekte plek.'

'Heel de nachte luidden de klokken om het kwaad te verdrijven'

Als de storm is uitgeraasd, eindigt Javutich in ongewijde aarde'

'op de begraafplaats voor moordenaars.

'En het lichaam van Asa, de heks, wordt in het graf van haar voorouders gelegd.'

Twee eeuwen later

Koetsier! Koetsier!

Hoeveel ver is het naar kruispunt van Mirgorod?

Zes of zeven werst, mijn heer.

Heeft U dat gehoord, meneer?

Als we stoppen bij Mirgorod, zullen we Moskou nooit 's avonds bereiken.

Het maakt niet uit. We kunnen overnachten in de herberg in Mirgorod.

Goede gerookte zalm en uitstekende wodka!

We zijn morgen nog op tijd voor het congres.

Maar we zullen de openingstoespraak missen.

Jammer. Dr. Blistanov uit Sint-Petersburg zal aanwezig zijn, en Dr. Steiner uit Wenen.

Hoe lang heb je je diploma al?

Drie jaar, professor. Ik ben twee keer bij je geweest.

Als je al zo lang in het vak zit als ik, leer je alle

toespraken op deze conferenties met een korreltje zout te nemen.

Koetsier! Stop!

Ho!

Neem de bosweg, die is korter.

Het zit vol gaten. Niemand gebruikt het.

Ik begrijp. Je bent bang voor de heks!

Het is niet zo gemakkelijk om mij bang te maken,

Ik vocht nog in de oorlog tegen Napoleon,

maar om je de waarheid te zeggen,

Ik sta liever oog in oog met een vervloekte Fransman...

dan een geest te ontmoeten.

Dit zal je helpen om alle geesten te vergeten.

Kom op, laten we gaan!

Wat is dat gehuil?

Het is niets, alleen de wind in de bomen.

- Wat is er gebeurd? - De takken van de boom, meneer.

Die tak stak zijn hand uit en probeerde me te wurgen.

Probeer niet te stikken in je wodka. Nu, aan de slag!

Waarom heeft hij zo'n haast?

Een combinatie van fooi en angst.

O, wat een rommel! Lieve hemel!

Lieve hemel, van alle plaatsen waar dit kan gebeuren.

- Oh! - Is het ernstig?

Het is van de as geschoven.

Ik heb het binnen de kortste keren terug.

- Een minuutje. - Mooi zo.

Erg vrolijk is het hier zeker niet.

Dat rare geluid.

Het komt daar vandaan. Laten we eens kijken wat het is.

Daar! Zie je?

Het is gewoon de wind in de pijpen van dit kapotte orgel.

Ach!

Wat is er aan de hand, heren?

Het is niets. Ga verder met je werk.

Meer dan duizend jaar conflicten, haat en liefde

zijn allemaal tot stof vergaan in deze graven.

Er blijft niets over van de oude prinsen van Vajda

dan de dode schaduwen van hun vroegere glorie.

De geschiedenis van het oude Moldavië is in deze stenen uitgehouwen.

André, kom hier.

Dit is de heks van de oude legende.

Zie je dit bronzen masker?

Het werd altijd over het gezicht van een veroordeelde heks geplaatst,

zodat ze voor eeuwig haar ware gezicht, het gezicht van Satan, zou dragen.

Waarom is er een venster?

Ze waren bang dat de heks weer zou opstaan ​​en beweerden

dat het zicht op een kruis haar zou tegenhouden.

- Ongelooflijk! - Heren!

Mijn heren, waar zijn jullie?

Iemand kan me maar beter komen helpen met dit wiel.

Laat me alsjeblieft niet alleen achter op deze helse plek!

Hij is doodsbang.

Ga hem helpen. Ik wil nog even rondkijken.

Eerlijk gezegd ben ik liever buiten.

Er is hier niet alleen geen lucht, maar het is ook een beetje somber.

Professor?

Professor Kruvajan, wat is er gebeurd?

- Waarom heb je geschoten? - Kijk hier.

Dat monster viel me om de een of andere reden aan.

Dat is heel vreemd.

Vreemd, meestal vluchten vleermuizen weg voor mensen.

Laten we hier weggaan, professor. Buiten zijn we beter af.

Anders is de koetsier ervan overtuigd dat hij gelijk heeft.

Wacht.

Wat ben je aan het doen?

Na twee eeuwen nog intact.

Oh, je hebt jezelf gesneden.

Je hebt gelijk, het was me niet opgevallen.

Het moet een glassplinter zijn geweest.

Het zijn maar 'n paar druppels. dat is alles.

Die lege ogen lijken ons aan te kijken.

Goed, we gaan.

Wie zijn jullie?

Wat willen jullie?

Ik ben professor Choma Kruvajan en dit is mijn assistent.

André Gorobec.

Ik liep in het park toen ik een schot hoorde.

Wat is er gebeurd?

Ik heb een grote vleermuis gedood in de crypte.

Neemt u ons niet kwalijk, we dachten dat de kapel 'n verlaten ruine was.

We waren gewoon nieuwsgierig.

Het is hier allemaal zo vreemd, zo mysterieus.

Alles raakt in verval.

Mijn vader, prins Vajda, weigert zelfs deze oude kapel te herstellen.

Volgens hem is deze plek vervloekt.

Heren, het wiel is gerepareerd. We kunnen nu gaan.

Oké, we komen eraan.

Excuseer ons alstublieft, prinses, maar we moeten gaan.

We hebben nog vijf werts te gaan naar Mirgorod.

We brengen er de nacht door.

Als U het niet erg vindt, zal ik geen afscheid van U nemen.

Misschien komen we elkaar nog eens tegen.

Ja...

U zult vast ’n aangename nacht doorbrengen in Mirgorod.

En, betoverd?

Wat een verdriet in haar ogen.

Maar kijk...

Ah, een souvenir van de heks.

Als een stem die kraakt.

- Wat is dat? - Wolven!

Daarom heb ik vandaag in het bos geen sporen van wilde herten kunnen vinden.

Nee, het lijkt erop dat er iets anders is.

Dat zijn geen wolven.

De griffioen bewoog.

Constantijn! Katia!

- Wat is het? - Vader!

- Zo was het niet geschilderd. - Wat?

Hij was niet levend maar dood.

- Wat zeg je, wat bedoel je? - Ik weet het zeker.

Vader heeft gelijk, het was niet eerder in die positie.

Katia, dat portret heeft altijd een vreemd effect op je gehad. Ik vraag me af waarom.

Het is als een vlam waaraan ik niet kan ontsnappen.

Het heeft iets levends, iets

anders aan de ogen, de handen,

alsof het iets verbergt.

Soms ben ik bang om er dichtbij te komen.

Katia!

Misschien heeft Constantijn gelijk.

Ik heb het zeker gedroomd.

We zullen er niets meer over zeggen.

Wat is het koud!

Er lijkt vanavond een koude uit de open haard te komen die tot in mijn botten doordringt.

Waarom ga je niet wat slapen, vader? Je ogen zijn vermoeid.

Nee, mijn ogen zijn vermoeid.

Mijn geest is moe.

Jullie gaan nu naar bed. Ik wil alleen zijn.

Welterusten.

Welterusten.

- Welterusten, mijn heer. - Nee, wacht, Ivan.

Je hebt vele jaren in dit huis gediend.

Ik ben hier geboren, heer.

Vandaag is het feest van Sint Joris.

U moet de legende kennen van de vloek die op dit kasteel rust.

Vandaag twee eeuwen geleden werden twee mensen geëxecuteerd wegens het beoefenen van hekserij.

Prinses Asa en haar handlanger, prins Javutich.

En op hun gezichten was het masker van Satan genageld.

Honderd jaar later, opnieuw op Sint-Jorisdag,

verwoestte een aardbeving de oude kapel,

en het graf van de heks werd opengespleten gevonden,

alsof Asa had geprobeerd er uit te breken om wraak te nemen.

In feite stierf prinses Macha diezelfde nacht op mysterieuze wijze.

Macha was mooi, het evenbeeld van Asa.

Ze werd net 21 die dag.