Elle voit des nains partout !

Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια όμορφη χώρα που λεγόταν

τότε Γαλλία, ένας πολύ καλός και πολύ γενναιόδωρος βασιλιάς

που είχε καταργήσει τους φόρους. Αυτό ήταν πριν από πολύ καιρό.

Τρελός από ανυπομονησία, ο βασιλιάς πηγαινοέρχεται.

Για τη χαρά του λαού του, η βασίλισσα, από στιγμή σε στιγμή,

θα φέρει στον κόσμο τον διάδοχο του στέμματος.

Δεν είναι ο Guillaume, είναι ο Jérôme.

- Για τις παραμάνες. - Α, ναι, οι παραμάνες.

Πολύ σώμα. Πόσο;

Δύο δεκατόλιτρα την ώρα, μεγαλειότατε.

- Νομίζω πως η κυρία θα τα καταφέρει μια χαρά. - Φυσικά, οι βυσματωμένοι.

Σε εκείνα τα παλιά τα καλά χρόνια, οι άνθρωποι του λαού ήταν

τόσο φτωχοί που τους είχαν βαφτίσει τους μίζερους.

Για ολόκληρα χρόνια είχαν στερηθεί τη σαμπάνια

και το φουά γκρα, ώστε να προσφέρουν, την ημέρα της γέννησης, βασιλικά δώρα.

- Εγώ δεν κάνω τίποτα μ' αυτό, έχω ήδη δώσει αρκετά. - Α, ένα σταχτοδοχείο πάντα χαροποιεί.

Και μετά είναι λιγότερο σπαστικό από το να τυλίγεις μια κατσίκα.

Εγώ μια μέρα, αν αποκτήσω ποτέ παιδί, θα το ονομάσω Odile.

Δεν είναι εύκολο να το φτιάξεις αυτό το πακέτο.

Pauline, κατάπιέ μου τα μικρά μου αγαπημένα.

Ας το ξαναπιάσουμε αυτό το ποίημα.

Δεν είμαι κυρία ούτε πριγκίπισσα, δεν έχω ούτε τίτλο ούτε θυρεό.

Θείε, θείε, θείε, σου αρέσουν οι θείοι.

Έχω σατέν δέρμα στον πισινό και ευχαρίστηση στο κουτί μου.

Θείε, θείε, σου αρέσουν οι θείοι.

Ε, λοιπόν, Κοζέτ, σ' αυτήν την ώρα γυρνάς. Και το κοκαλάκι σου!

- Κύριε Βαλζάν! - Περάστε, καλό μου κύριε, περάστε.

- Μια μικρή suze. - Συγγνώμη για την ακαταστασία.

Είναι που σήμερα είναι μεγάλη μέρα. Ο βασιλιάς θα αποκτήσει γιο.

Είστε πατέρας.

Μα είναι κορίτσι.

Merlin Place.

Από τους 2374 ορόφους του,

η παντοδύναμη διαστρική οργάνωση

οργανώνει την τύχη και την πρόνοια

υπό την ύψιστη εξουσία του Μέρλιν του Μάγου.

Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί έτσι. Είναι μια ανυπόφορη κατάσταση.

Ζητείται η νεράιδα Καραμπός, αίθουσα συνεδριάσεων.

Όταν ένα απρόβλεπτο γεγονός καταφέρνει να τρυπώσει κάτω από τους υπολογιστές,

τότε αναγγέλλεται αμέσως στους υπολογιστές

με τη φράση, προσοχή, υπάρχει μια βόμβα στη σούπα.

Σας περιμέναμε μόνο, Καραμπός.

Εκείνο εκεί, φυσικά, πάντα αργοπορημένοι, οι φονταμενταλιστές, εκεί.

Το λευκό, σας παρακαλώ. Κυρίες, θα περάσουμε στην ημερήσια διάταξη.

Ποιος θέλει να πάρει τον λόγο; - Εγώ, εγώ, μπορώ.

Σας ακούμε.

Η απεργία των ξωτικών του Βορρά έχει σκληρύνει. Ζητούν ρολόγια και κουκούλες.

Ας στείλουμε απλώς τον στρατό.

Καραμπός, πόσες φορές πρέπει να σας πω να αφήσετε αυτές τις παλιές μεθόδους;

Θέλουμε να αλλάξουμε την εικόνα μας.

Και μετά;

Οι μάγισσες του χορού σε dog έχουν έλλειψη από βατράχους και χρώματα.

- Μα προς το παρόν, τα απαραίτητα έχουν γίνει. - Πολύ καλά.

- Α, μαθαίνουμε για μια γέννηση στο βασιλικό μπαλέτο. - Α, αυτό είναι σημαντικό.

Λοιπόν, ποιος μπορεί να πάει να σκύψει πάνω από την κούνια;

- Εγώ. - Όχι, Καραμπός, ποτέ για τα παιδιά.

Θα μπορούσε ίσως η μικρή ασκούμενη.

Huguette; - Ναι.

Το πιστεύετε;

Ε, γιατί όχι; Θα σου άρεσε, Huguette;

- Θα το δοκίμαζα ευχαρίστως, κυρίες. - Είναι τρέλα.

Πρέπει κάπου να αρχίσει κανείς. Και ύστερα, αρκεί να σκύψεις, στο κάτω κάτω, όχι;

Huguette, πηγαίνετε αμέσως, δεν σας κρατάμε.

Να αλλάξω πριν φύγω; - Μας αλλάζετε, αλλάξτε caritone.

- Θα σας αλλάξουμε στο δρόμο. - Εντάξει, λοιπόν, φεύγω, ε;

- Πηγαίνετε, Huguette. - Ε, φεύγω.

Ένα κορίτσι.

Ένα κορίτσι.

Μιας και το έφερε η κουβέντα, Μεγαλειότατε, ξέχασα να αναφέρω στη Μεγαλειότητά Σας

ότι η Μεγαλειότητά Σας η Βασίλισσα δεν άντεξε τον τοκετό.

- Ένα κορίτσι. - Τι ακούω τώρα;

Μα δεν το συνειδητοποιείτε;

Μα αν η Βασίλισσα πέθανε, εγώ πρέπει να αλλάξω το μενού.

- Γαμώτο, φτιάχνω ραβιόλια. - Όχι, όχι ραβιόλια, όχι.

Εντάξει, λοιπόν. Μια pizzarella.

Στη μνήμη της Κυρίας.

Σας κάνω να γελάτε εδώ.

Μα η Βασίλισσα, πεθαίνοντας, επειδή ήταν Πέρσα,

μου έβαλε όρκο να ονομάσω την κόρη της Χιόνι.

Χιόνι;

Γιατί όχι.

Είναι πιο όμορφο από το μπεζ.

Το χρώμα του είναι εξαιρετικά χλομό.

Πόσο λευκή είσαι, Χιόνι.

Να ο όμορφος Μάης, όπου τα λουλούδια πετούν στον άνεμο.

Όπου τα λουλούδια πετούν στον άνεμο, τόσο όμορφα, τόσο χαριτωμένα.

Όπου τα λουλούδια πετούν στον άνεμο, τόσο χαριτωμένα.

Είναι ένα τσαλακωμένο φρούτο και λευκό σαν τυρί.

Mélisse, πέταξέ μου αυτό στα σκουπίδια.

Δεν αγοράζεις ένα πουλί σαν ένα παλιό Kleenex.

Τι είναι το Kleenex; - Λοιπόν, sire.

Είναι η σειρά σας να το βάλετε.

Πάμε, Χιόνι μου, μωρό μου.

Θα είμαι η μαμά σου.

Θα σε πάω μακριά, πολύ μακριά, στο δάσος.

Περιμένετε.

Έρχομαι μαζί σας. Εγώ; Μαζί σας.

Ναι; - Φεύγετε από το παλάτι;

Με αφήνετε μόνο μου; - Ναι, sire.

- Θα βάλω για λίγο να σφραγίσουν το επανιέλ μου. - Λοιπόν, τι κάνω;

Δεν μου είπε κανείς τίποτα όταν μπήκα. Είχα πεπόνια και αντιπάστι.

Αρκετά πια. Έξω όλοι.

Δεν είστε παρά περιττώματα. Είστε μαύρες chaluries.

Α, εσείς. Σε μας, στην Αγγλία...

Α, Mélisse, το μούτρο σου. Θέλω να στο κλείσω.

Δεν είστε παρά μια τσούλα, μια κρούστα, μια inabelle.

Συγγνώμη. Δεν έχω τη συνήθεια.

Για ποιο θέμα;

Έρχομαι φέρνοντας ειρήνη, αγάπη, δικαιοσύνη και χαρά.

Μιλάει όμορφα. Σαν ποίημα ακούγεται.

Και ίσως όταν κλάνει, να μυρίζει χρυσάνθεμα.

Έλα μαζί μου στο βάθος του κήπου. Εσύ θα κουβαλήσεις το καλάθι, εγώ το φτυάρι.

Και οι δυο μας, στο βάθος του κήπου, θα αδειάσουμε το καλάθι του τριψίματος.

Έλα, μην είσαι λυπημένος αφού είσαι πιο ψηλός στην άλλη περίπτωση.

Είναι πιο μικρή. Είναι οπτική ψευδαίσθηση.

Ως αγόρι δεν το έχω συνηθίσει.

Θα το δοκιμάσουμε πάντως.

Α, όχι, όχι εγώ.

Ωχ, κρίμα. Καλύτερα να το βάζατε εκεί.

Όχι, εγώ πρώτα.

Ευχαριστώ.

Θεέ μου.

Έλαβα τη διαταγή να φύγω για τον πόλεμο.

Δεν με νοιάζει τόσο να αφήσω τη μητέρα μας.

Ωστόσο, δεν χρειάστηκε. Πήρα την τσάντα μου και ήρθα.

Ωστόσο, δεν χρειάστηκε. Πήρα την τσάντα μου και ήρθα.

Φυσικά, θα ήταν καλύτερα να ξανάγινόταν όπως πριν.

Εντάξει, έκανα ό,τι μπόρεσα.

Όχι, όχι, όχι.

Αυτή τη φορά, νομίζω πως είναι καλύτερα. Περάστε καλύτερα από την πόρτα.

Τι είναι αυτό; - Είναι δώρα, για τη γέννηση.

Κάντε πίσω.

Σχεδόν πίστεψα πως θα έκανε το κόλπο της γέφυρας.

Αμελί, πάρε αυτό το μετάλλιο για το παιδί. Είναι μια αγία Σαρλότ. Είναι χρυσό.

Μα είναι δώρο. Δεν έχει τιμή.

Έχει, η τιμή είναι γραμμένη πίσω. Έξι σολ και δώδεκα écureux.

Μου κόστισε, αν μου επιτρέπεται να το πω, μια περιουσία.

Ω βασιλιά μου, μα δεν είσαι τόσο σκληρός.

- Έχεις καρδιά. - Έχω και δύο νεφρά.

Αυτό κάνει τρεις λόγους για να πίνει κανείς ενάντια στην ελεύθερη υπερβολή.

Αμελί, στο δάσος, πρόσεχε καλά τη μικρή.

Δώσε μου τα χέρια σου, τη μύτη σου, το στόμα σου, τα χείλη σου.

Μπράβο. Τα καταφέρνω καλά.

Και μάλιστα μπροστά στη μικρή. Τι ωραία. Πολύ Αμελί.

Η νύχτα έχει πέσει. Έχουμε πάνω από ένα λεπτό για χάσιμο.

Περιμένετε. Για τον δρόμο: Κουκούτσια ελιάς, μια φέτα ψωμί και ένα κλωνάρι μιγκέ.

Δεν θέλουμε τίποτα από τα δώρα σου. Αντίο.

Αντίο.

- Αντίο. - Αντίο.

- Αντίο. - Αντίο.

- Μην τρως εκεί. - Αντίο.

- Αντίο. - Αντίο.

Στην Αγγλία, αγαπητοί μου κοντόσταυλοι, οι άνθρωποι είναι πολύ πιο φιλόξενοι.

Αμελί, δεν είναι τόσο απλό. Πρέπει να καταλάβεις τη γαλλική νοοτροπία.

Ο χωρικός ζητείται πολύ, στο τέλος γίνεται καχύποπτος. Αλλά εγώ τους ξέρω.

Είναι καλοί άνθρωποι, στην ουσία. Πάμε, φιλάκια.

Κοιτάξτε να δείτε, εσείς οι δυο, με τη μικρή,

δεν θα ψάχνατε ένα μέρος να κοιμηθείτε;

Πώς το ξέρετε, γριά; - Εδώ εγώ κάνω τις ερωτήσεις.

Στο βάθος του λιβαδιού αριστερά, υπάρχει ένας αχυρώνας.

Είναι ήδη τα δώρα;

Όχι, όχι.

Περάστε, περάστε, περάστε.

Ω, μα είναι ένα μικρό κοριτσάκι.

Ω, κοίτα, κοίτα Μαρία, τι όμορφο που είναι το μικρό κοριτσάκι.

Και πώς τη λένε αυτή τη μικρή;

Είναι η Χιονάτη. Αμελί, είμαι εγώ, είμαι ο Αλμπέρ, ο κοντόσταυλος.

- Χαίρω πολύ. - Josèle από τη Ναζαρέτ.

- Χαίρω πολύ. - Η γυναίκα μου, η Μαρία.

- Κυρία. - Και μερικοί φίλοι.

- Κύριε, κυρία. - Δεν είστε από εδώ;

Εμείς κάνουμε κάθε χρόνο διακοπές στην περιοχή.

Δεν το είδατε, είναι υπέροχο μέρος.

Το δάσος τριγύρω, η θάλασσα δυο βήματα μακριά. Για τα ψώνια, είναι πολύ πρακτικό.

Επιτρέπετε; Στο μεταξύ.

Ξέρω μια πολύ καλή μέθοδο τοκετού χωρίς πόνο.

Θέλετε; - Πολύ έχετε ταλαιπωρηθεί, εσείς.

Ναι.

Αν θέλετε να επισκεφθείτε την πρότυπη καλύβα, ας βιαστούμε γιατί θα κλείσει σύντομα.

Στον δρόμο, θαυμάστε τη θέα. Και μετά, αναπνεύστε.

Τότε, έχετε και το στάβλο ως επιλογή, βέβαια.

Όσο για τη σιωπή, ακούστε.

Ο λόγος του βασιλιά Ρενέ ήταν ένας λόγος τυπικά γαλλικός.

Δεν είναι φτηνό;

Ω λα, γλυκιά δεσποινίδα, πόσο άνετη θα ήταν η τελευταία μου σταυροφορία;

Ξέρεις ότι εδώ και πολλά χρόνια καταδιώκω τα στρατεύματα της κακής πόλης,

αδελφό του Σαλαντίν, βασιλιά του Μωάβ, βασιλιά της Δαμασκού με τον θάνατο του Αβτάλ,

και βασιλιά της Αιγύπτου με τον θάνατο του Αζιζοτμάν;

Ε, σταυροφόρε, αν θέλεις να ξεσπάσεις πάνω στην πανοπλία, έχεις κάνει λάθος διεύθυνση.

Άφησε τον Μαρσέλ, μου πέρασες μια τσούλα.

Ω λα, οι χυδαίοι!

- Γεια! - Γεια!

Τι σε φέρνει με αυτούς τους σταυροφόρους;

Είναι στερημένοι, είναι ο δέκατος που με ζαλίζει από σήμερα το πρωί.

Πώς σε λένε; - Huguette. Και εσύ;

Mireille, είμαι η κόρη των νεαρών Κοκκινοσκουφίτσων.

Ο πατέρας μου είναι έμπορος κρασιού στο Préfrontal, ένα μέρος από εδώ.

Φέρνω τη Sarah Sy σε πικρό μεγάλο.

Α, δεν σε πειράζει αν κάνουμε ένα κομμάτι δρόμο μαζί;

Όχι.