The Punch Bowl (Die Feuerzangenbowle)

Ο ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΟΣ ΜΠΕΜΠΕΣ

Αυτή η ταινία εξυμνεί τα σχολεία,

μα είναι πιθανό τα σχολεία να μην το αντιλαμβάνονται έτσι.

Και τώρα κύριοι, ας υποβάλλουμε τα σέβη μας.

Σήμερα έθαψα τον αγαπητό μου γέρο-μπαμπουίνο.

Ας μη θυμόμαστε μόνο αυτά που ήταν χιουμοριστικά.

Βασικά τον έλεγαν Σμιτς και ήταν ο καθηγητής μας στα Λατινικά.

Μας γαλούχησε με Οράτιο και Καίσαρα.

Εμείς του βάζαμε στρακαστρούκες κάτω από την έδρα του.

Πλέον θα αναπαυτεί από τα παλιόπαιδα.

Μια πρόποση στη μνήμη του.

Ναι, σε όλους τους παλιούς δασκάλους μας.

Ναι, αν κάτσεις να το καλοσκεφτείς.

Θυμάμαι ότι είχαμε πολύ νεαρό καθηγητή γυμναστικής.

Όταν θέλαμε να τον τσαντίσουμε...

Ανακατεύαμε και αλλάζαμε θέση σε όλα όσα ο γέρο-Ότο Μποκ είχε στήσει.

Μια ενδιαφέρουσα ερώτηση επ' αυτού: Γιατί όλοι κάνουν τέτοιες σκανταλιές;

Γιατί όλοι κάνουν τέτοιου είδους φάρσες στους δασκάλους τους;

Επειδή είναι τόσο απίστευτα αστείες!

Όχι, όχι, ακριβώς το αντίθετο.

Γιατί είναι αστείες μόνο για όσους τις σκαρώνουν.

Να ζεις καθημερινά με τέτοια αγόρια σαν εμάς, λογικό να τρελαθείς.

Κοίτα, μια τρέλα την κουβαλούσαν κι από πριν.

Π.χ., ο διευθυντής του σχολείου μας είχε κότες μέσα την αυλή του σχολείου.

Τις ταΐζαμε με ψωμί, αφού πρώτα το είχαμε βουτήξει σε σναπς!

Απίστευτο! Έκαναν σχεδόν όπως κάνουν οι άνθρωποι.

Μία προσπάθησε να κελαηδήσει και οι άλλες συγκινήθηκαν.

Η κότα όμως αδιαθέτησε και ανακουφίστηκε σε κονσέρβα.

Σε κάθε περίπτωση, διαπιστώσαμε τις επιζήμιες συνέπειες του αλκοόλ.

Λοιπόν, τούτου δοθέντος,

ας υψώσουμε τα ποτήρια στην υγειά του σχολείου και των δασκάλων μας.

Εβίβα! Έφυγαν, αλλά δεν ξεχάστηκαν.

Γεια σας, γιατρέ.

Μάλιστα, οι υπόλοιποι δείχνει να έχουν πολύ ζωντάνια απόψε.

Γιατρέ, πιστεύω ότι λένε χωρατά.

Άσεμνα αστεία.

Νάτος. Πφάιφφερ, έλα εδώ.

Η πρεμιέρα κράτησε πολύ ώρα;

Πώς ήταν η παράσταση;

Χαίρομαι που δεν ήμουν ο συγγραφέας.

-Τι είδους απόσταγμα είναι αυτό; -Μόλις αρχίσαμε να το παρασκευάζουμε.

Καυτό κρασί με ρούμι.

Το σατανικό απόσταγμα του διαβόλου. Φέρνει απίστευτα πράγματα στο μυαλό.

-Όχι σε μένα. -Και σου φέρνει ΤΙΣ ζαλάδες!

Συμβαίνει και σε σένα μερικές φορές να αναπολείς τις μέρες του σχολείου;

Το σχολείο; Όχι.

-Μα όλοι το αναπολούμε! -Έχω πάντα το ίδιο όνειρο:

Κάθομαι μαζί με το παιδί μου στο θρανίο.

Έχω ξεχάσει τα πάντα και το άτιμο μου δίνει όλες τις απαντήσεις.

Εγώ ονειρεύομαι πάντα ότι έχω ξεχάσει το βιβλίο της ιστορίας.

Ειδικά τα βράδια που έχω φάει αστακό.

Βιβλίο ιστορίας; Ποτέ δεν είχα τέτοιο!

Ποτέ δεν είχα λεφτά να το πάρω. Σκορπούσα τα λεφτά μου στα ποτά!

Ξεκινούσα να πίνω από Σεπτέμβρη και τον Απρίλη είχα σκάσει!

Εγώ ούτε τον Απρίλη πρόφταινα!

Πφάιφφερ, έλα σε παρακαλώ και γελά κι εσύ.

-Για ποιο πράγμα; -Δεν παλεύεσαι με τίποτα!

Πρέπει να ετοιμάσουμε την επόμενη παρτίδα.

Καληνύχτα. Ευχαριστώ πολύ.

Μη με διακόψετε. Αν βάλεις τριμμένη κιμωλία σε μελάνι, αφρίζει κι έχεις...

Είχαμε έναν δάσκαλο κάποτε που ήταν αληθινός δανδής.

Δεν έβλεπε όμως καλά, οπότε τι του κάναμε;

Ξέρετε τι του κάναμε;

Έλα λοιπόν, πες μας!

Μουσκεύαμε ένα σφουγγάρι... Βάζαμε ένα μουσκεμένο σφουγγάρι στην έδρα του.

Τώρα φανταστείτε όλο το πρωί να κάθεται και να μουλιάζει το παντελόνι!

Οι δάσκαλοι τα έβρισκαν όλα αυτά αστεία;

Δεν τους ρωτήσαμε ποτέ!

-Δεν έκανες εσύ τέτοια πράγματα; -Όχι.

Άρα ήσουν το παιδί υπόδειγμα;

Δεν πήγα ποτέ σε σχολείο.

-Μα εσύ... -Πήρα κατ' οίκον απολυτήριο.

Δέχτηκα ιδιαίτερα μαθήματα στο σπίτι, λόγω της γενναιοδωρίας του πατέρα μου.

Τι;

Δεν πήγες ποτέ σχολείο;

-Όχι. -Απλά τρομερό!

Φτωχέ, δύσμοιρε άντρα. Άρα δεν ξέρεις πώς είναι...

να είσαι σε γεμάτο σπίτι και να στριμώχνεσαι με άλλους στις εξετάσεις.

-Μπορώ να το φανταστώ. -Να το φανταστείς; Όχι, βέβαια!

Πρέπει πραγματικά να το βιώσεις, αλλιώς δεν έχεις ζήσει τίποτα.

-Σε λυπάμαι. -Πραγματικά τον λυπάμαι.

Έχασε το πιο υπέροχο κομμάτι της νεότητας.

Ένας Θεός ξέρει γιατί έγινε αυτό και δεν πρέπει να επαναληφθεί.

Στην υγειά σου, Πφάιφφερ.

Εβίβα, Πφάιφφερ.

Συγνώμη για την ερώτησή μου, αλλά... γιατί...

Να μη ξαναγυρίσει στο σχολείο;

Τι εννοείς;

Εννοείς να πάει να ξαναγίνει μαθητής;

Έτσι για την πλάκα και μόνο για λίγες βδομάδες.

Τώρα που έχει ενηλικιωθεί;

Έλα, είναι τρελό αυτό.

Φυσικά κι είναι τρελό. Αλλά άμα το σκεφτείς από θεωρητικής πλευράς...

Ναι. Είσαι σοβαρός;

Δεν είμαι σίγουρος, θα πρέπει να το σκεφτώ σοβαρά.

Θα πρέπει να είναι κάπου όπου κανείς δεν τον ξέρει.

Εύκολο, στο Μπάμπεργκ, η πατρίδα μου κι είναι στη μέση του πουθενά.

Γοητευτική μικρή πόλη με γοητευτικό μικρό γυμνάσιο και πολύ...

-Γοητευτικά κορίτσια; -Όχι, καθηγητές.

Έχει τουλάχιστον κάνα αξιοπρεπές ξενοδοχείο για να μείνει;

Ξενοδοχείο, όχι! Θα πρέπει να βρει δωμάτιο.

Ναι, βέβαια, για να κάνει ό,τι του καπνίσει!

Η γλυκιά του η Μάριον όμως δε θα του επιτρέψει ποτέ να το κάνει.

Μισό. Δε θα την ρωτήσω κιόλας.

Τι; Θες πραγματικά να πας;

Ένας Θεός ξέρει πόσο πιο σημαντικά πράγματα έχω να κάνω.

Αν επιτρέπεται ως εκδότης σου να πω κάτι, τώρα τελευταία δε γράφεις πολύ.

Δεν είναι κατάσταση αυτή, είναι καιρός να βιώσεις κάτι αληθινό!

Έτσι ακριβώς! Κάτι παράλογο, κάτι εντελώς τρελό!

Έτσι ώστε να μάθεις να γελάς.

Τι λες, Πφάιφφερ; Έχεις τα κότσια να το κάνεις;

Τι θα μπορούσε άλλωστε να του συμβεί;

Αν τα πράγματα άρχιζαν να του γίνονται βαρετά, θα σηκωνόταν και θα έλεγε:

-Δε μπορείτε να μου κάνετε τίποτα. -Ακριβώς.

Έχω απολυτήριο και διδακτορικό στο χαρτοφύλακα μου!

Λοιπόν, ο Πφάιφφερ επιστρέφει στο λύκειο.

-Ναι, εντάξει, αν μου επιτρέπετε... -Τίποτα δε σου επιτρέπουμε εδώ.

-Θέλω να εκφράσω το πώς αισθάνομαι. -Άσ' τα αυτά, πότε φεύγεις;

Να ξέρεις ότι σε ζηλεύω!

-Να πάρει, θέλω να 'ρθω κι εγώ! -Φίλε, θα σκότωνα για τέτοια ευκαιρία!

Άρα είναι σαφές σε όλους μας πως φυσικά όλο αυτό είναι παράλογο!

Ναι, αλλά εγώ πάντα ευχόμουν...

να κάνω κάτι ελαφρώς τρελό.

Να είμαι ένα κανονικό αγόρι.

Χαζό και χωρίς έγνοιες.

Να κάνω τα μαθήματα στο σπίτι και να ρίχνω σαΐτες.

Αλλά κύριοι, κανείς δε θα με πιστέψει.

Σίγουρα δε μοιάζω με νεαρό μαθητή.

Θα πρέπει να προσαρμόσεις την εμφάνισή σου ανάλογα.

Πώς θα γίνει αυτό;

Θα έπρεπε ίσως να ξυρίσω το αγαπημένο μου μουστάκι;

Και να μου κόψω τα πυκνά μαλλιά μου;

Ίσως κι ένα ζευγάρι θλιβερά, μεταλλικά γυαλιά;

Βιβλία κάτω από τη μασχάλη, μαθητικό καπέλο στο κεφάλι μου.

Και τότε θα σταματήσω ένα πρωί έξω στο σχολείο...

Θα είμαι ο νέος, ο φοβερός του Μπάμπεργκ.

Και όλοι θα έρχονται καταπίσω μου μιλιούνια.

Θα μου τρέφουν θαυμασμό, θα με ρωτούν ποιος είμαι, από πού έρχομαι, αν...

-Ποιος είναι αυτός; -Είναι ο νέος.

Μοιάζει με κουκουβάγια.

-Υποτίθεται ότι είναι από το Βερολίνο; -Ήρθε εδώ όμως.

Έρχεται!

Καθίστε.

Κάτσε κι εσύ.

-Είσαι ο νέος μαθητής; -Μάλιστα, κύριε.

Βγάλε το καπέλο σου και σήκω.

Εκ μέρους αυτού του ιδρύματος και της ανωτέρας εκπαίδευσης, σε καλωσορίζω.

Τώρα, κάτσε μπροστά για να βλέπεις καλύτερα.

Θα νιώσεις σαν στο σπίτι σου εδώ.

-Σε λένε; -Δοκτ...

-Γιόχαν Πφάιφφερ. -Με ένα "φ" ή με δύο;

-Με τρία, κε Καθηγητά. -Τρία "φ";

Ένα πριν από το "άι" και δύο μετά, κύριε.

Είσαι λίγο ανόητος.

Δεν έχεις ξαναπάει σχολείο;

-Όχι. -Το είχα καταλάβει.

Θα συνηθίσεις την αυστηρή σχολική ρουτίνα.

Κάθισε.

Μάλιστα, κύριε.

Το να είσαι στο σχολείο είναι σαν να λαμβάνεις φαρμακευτική αγωγή.

Πρέπει να έχει άσχημη γεύση, αλλιώς δεν κάνει δουλειά.

Όπως έχω γράψει και στο βιβλίο μου "Το Καθήκον του Δασκάλου",

υπό το πρίσμα του θεσμού της ανώτερης εκπαίδευσης...

Υπό το πρίσμα του θεσμού της ανώτερης εκπαίδευσης,

θα πρέπει μέσω του ρόλο του να προωθεί επιστημονικές προσπάθειες...

και να διαβλέπει το προβλεπόμενο διδακτικό υλικό που έχει διδαχθεί.

Πρωτίστως και κυρίως,

να δίδει γνώση και βοήθεια στους μαθητές που του έχουν ανατεθεί.

Και δεύτερον,

να λαμβάνει το μέγιστο σεβασμό και θαυμασμό των μαθητών στο πρόσωπό του.

Ποιος το έκανε αυτό;

Ποιος το έκανε αυτό;

Καθηγητά, γιατί δε ρωτάτε τον Λουκ;

Λουκ; Είδες ποιος έριξε το χαρτί;

Ποιος, εγώ;

Ρόζεν, τον είδες να το κάνει;

Απλά είπα να ρωτήσετε τον Λουκ, γιατί είναι ο πιο έξυπνος.

Κάθισε, Ρόζεν.

Δεν έχετε ηθική ωριμότητα.

Αν ο ένοχος δεν το αναφέρει μόνος του,

θα μάθω εγώ ποιος είναι.

Αυτό το κομμάτι χαρτί έχει σκιστεί από κάποιο τετράδιο.

Ελάτε όλοι μπροστά!

Δείξτε μου όλοι τα τετράδιά σας.

Καθηγητά, χτύπησε το κουδούνι.

Για την επόμενη ώρα, θα κάνετε επανάληψη σε ό,τι έχουμε διδαχθεί.

Κλεμ, τι θέλεις;

Ο Πφάιφφερ πρέπει να πάει στον Διευθυντή αμέσως.

Κύριε.

Έλα πιο κοντά, Πφάιφφερ.

Μάλιστα, κύριε.

Έμαθες τους κανόνες του σχολείου, Πφάιφφερ;

Μου δόθηκαν.

Γνωρίζεις ότι οι μαθητές δε μπορούν να επισκεφθούν παμπ χωρίς συνοδό;

Παρόλα αυτά σε είδαν μόλις χθες στην παμπ "Αξμάχερ".

Μένω εκεί.

Μένεις εκεί!

Ωραία πράγματα!

-Σκέφτηκα... -Δεν είσαι εδώ για να σκέφτεσαι.

Θα παραβώ τη συνήθεια, η Αξμάχερ είναι μία...