200 บรรทัดแรก
แม่
แม่ หันมาสิ
แม่ หันมาสิ แม่ออกรายการโททัลลี่ฮิดเดนวิดีโอ
ทักทายสิคะ ร้องเลย
เรามีแขกเต็มบ้านเลย ไว้ค่อยโทรกลับได้ไหม โอเค
สวัสดี คุณชื่ออะไรคะ
"คุณออกกล้องเคนดิต"
มองกล้องอันเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ในมุมหลังตู้สิ
- ยืนใกล้ไปหรือเปล่า - ใช่ นั่นคือกล้อง
- พ่อไม่มีสมาธิ เรเชล - ร้องสิ
- น้ำห้ากระป๋อง โอ้โฮ - น้ำห้ากระป๋อง
เรเชล เทปนี้จะต้องน่าเบื่อน่าดู
ถ่ายแม่เทน้ำห้ากระป๋องใส่เหยือกเนี่ยนะ
โอเค แม่ พ่อ แนะนำตัวเองหน่อย
- คุณเริ่มก่อน - โอเค
แม่ชื่อแคเรน เมสัน
พ่อชื่อแบร์รี่ เมสัน
เราเป็นเจ้าของร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์ ตั้งแต่ปี 1982
นั่นก็เมื่อ 33 ปีที่แล้ว
ซึ่งถือเป็นร้านที่เปิดมานานมาก
บอกหน่อยได้ไหมว่า ร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์คืออะไร
(เรเชล เมสัน) (ลูกสาวของแคเรนกับแบร์รี่)
เอาละ จอช ช่วยบรรยายครอบครัวของเราที
พ่อแม่เราเป็นยังไง
(จอช เมสัน) (ลูกชายของแคเรนกับแบร์รี่)
ผมว่าครอบครัวของเราค่อนข้างประเพณีนิยม
เราเป็นครอบครัวธรรมดาๆ ที่กลมเกลียว
ฉันหมายถึงถ่ายรูปเรา
นี่ ไมก้าห์ หยุดนะ ไมก้าห์ ไม่เอาน่า
เราพยายามทำให้ครอบครัวเราดูสมบูรณ์แบบ
ไมก้าห์ ลูกขยับ
แน่นอนว่าแม่เป็นหัวหน้าครอบครัว
แต่แม่ก็เป็นคนอ่อนโยนด้วย
เอาอีกรอบ
แม่เป็นคนมุ่งมั่น
และคว้าสิ่งที่ต้องการสุดกำลัง...
(ไมก้าห์ เมสัน) (ลูกชายของแคเรนกับแบร์รี่)
...แล้วพ่อเป็นคนยังไง
อย่าชนเสาล่ะ
พ่อเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่มีความสุขอยู่ตลอดเวลา
พ่อเป็นคนมีความสุข
แสงสีแดงตรงนี้แปลว่าอะไร
- พ่อ หนูลงไปในนี้ได้ไหม - ได้
พ่อ
คำที่บรรยายถึงพ่อคือ
"มองหาผู้ชายหัวล้านที่ยิ้มร่าสิ"
ทุกครั้งที่พ่อหลงทางในห้าง
พ่อกับแม่เหมือนเป็นคู่ตำรวจดีตำรวจเลว
แม่เป็นคนที่...
แม่คงไม่มีวันพูดว่าแม่เป็นคุณแม่ผู้จัดการทีม
แต่ว่าแม่เป็นคุณแม่ลูกสามที่มีอาชีพการงาน
เราไม่อยากให้ลูกๆ รู้เลยว่าเราทำอะไร
เพราะเรานึกว่าคนอื่นอาจไม่เล่นกับลูก
ปินญาตาอันนี้หนังเหนียวจริงๆ
เราไม่เคยคุยเรื่องนั้น
เป็นที่รู้กันว่าครอบครัวเราเป็นแบบนั้น
ในครอบครัวเราจะไม่คุยเรื่องกิจการครอบครัว
ถ้ามีใครถามว่าพ่อแม่เราทำอะไร
คำตอบที่เป็นทางการคือ "เปิดร้านหนังสือ"
"เราเป็นเจ้าของร้านหนังสือ"
เราบอกทุกคนว่าอย่างนั้น
บางครั้งเราก็ต้องไปที่ร้าน
เพราะแม่ต้องแวะไปที่ร้าน ระหว่างพาเราไปส่งที่บ้าน
เราถูกกำชับไว้ว่า
เวลาเราเดินผ่านบางโซนในร้าน เราต้องก้มหน้าจ้องพื้นอย่างเดียว
"อย่ามองไปรอบๆ มองพื้น"
แต่แน่นอนว่า...
ต้องมีมองบ้างแหละ
ครั้งหนึ่งผมเจอวิดีโอเทปหลังรถของแม่
ผมก็เลยรีบคว้าเอาเทปไปซ่อน แล้วเฝ้ารออยู่หลายเดือน
ในที่สุดก็มีวันที่ทุกคนไม่อยู่บ้าน
ผมรีบวิ่งไปหยิบเทปจากที่ซ่อน
ปรากฏว่าเป็นเทปเบต้า ผมเลยอดดู
(ร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์)
ร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์เป็น...
ร้านหนังสือ
และธุรกิจหนังโป๊เกย์แบบฮาร์ดคอร์
(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
(ลูกค้าต้องอายุถึง 18)
(หนังสือสารคดีเกย์)
ฉันเห็นร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์บ่อย
และฉันนึกว่ามันเป็นแค่ร้านหนังสือ
ที่มีธีมละครสัตว์
แต่แล้วพอเข้าไปข้างใน ฉันถึงรู้ว่ามันเป็นมากกว่าแค่ร้านหนังสือธรรมดา
มันมีโซนหนังโป๊โดยเฉพาะ
ปอ-โอ-ไม้ตรี
คือดี
ผู้จัดหาสื่อทางเพศชั้นดี
ให้กับคนกามวิตถารทั่วอเมริกา
นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ร้านหนังสือเซอร์คัสโด่งดัง
พวกเขาทำให้ผู้ชายเหล่านี้ กล้าสำรวจเพศสภาพของตนเอง
ร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์ เป็นสถานที่ปลอดภัยในการหาเกย์คนอื่นๆ
มีคนเดินอ่อยหาคู่ในโซนหนังสือ
มันเป็นศูนย์กลางจักรวาลชาวเกย์ในละแวกนั้น
(เวสต์ฮอลลีวูด)
ลักษณะทั่วไปอย่างหนึ่ง ของรายการทูออนเดอะทาวน์
คือการได้เห็นถนนที่โด่งดังทั้งในทางดีและร้าย ในแคลิฟอร์เนียตอนใต้
และในคืนนี้ ลู ลอเรนจะพาพวกเรา ไปซานตาโมนิกาบูเลอวาร์ดกับเขา
นี่คือโฉมหน้าของซานตาโมนิกาบูเลอวาร์ด ที่คนนอกส่วนใหญ่คุ้นเคย
แต่ถนนเส้นนี้มีมุมที่เป็นส่วนตัวด้วย
ซึ่งคนนอกจะมองเห็นก็ต่อเมื่อพวกเขารู้ตัวว่า
คนส่วนใหญ่ในละแวกนี้เป็นผู้ชายเกือบหมด
ปีแรกที่ผมย้ายมาอยู่ลอสแอนเจลิส
ผมเจอสถานที่ที่ยอมรับผม
คนส่วนใหญ่ในเวสต์ฮอลลีวูดเป็นหนุ่มเกย์อายุน้อย
คนเรียกที่นั่นว่า บอยส์ทาวน์
สมัยนั้นถ้าคุณเปิดตัว คุณเป็นอาชญากร
และคุณทำสิ่งที่แปลกประหลาด
ทั้งเรื่องการสะกิดเท้าในห้องน้ำ เดินอ่อยหาคู่
และการใช้รหัสสีผ้าเช็ดหน้า
ไม่มีใครพูดเหรอว่า "ฉันไปหลบในมุมดีกว่า
หัวหน้าฉันอาจมาเห็นเข้า"
ไม่ ที่นี่ชาวเกย์มีเสรีภาพและไม่มีปัญหาอะไร
ผมชื่ออเล็กซี่ โรมานอฟ...
(อเล็กซี่ โรมานอฟ) (นักสิทธิแอลจีบีที)
...และผมเป็นคนกลุ่มสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่
จากการประท้วงที่บาร์แบล็กแคต
วันส่งท้ายปีเก่าปี 1966
มีตำรวจเข้ามาบุกบาร์สองแห่ง
สักสองสามวินาทีหลังเที่ยงคืน
หลังพวกเขาเปิดเพลง "สามัคคีชุมนุม" ที่บาร์แบล็กแคต
ตำรวจก็บุกเข้ามาจับกุมคนที่จูบกัน
พวกเขาหวาดกลัว
เพราะถ้าถูกเปิดโปงว่าเป็นเกย์ พวกเขาอาจตกงาน
และเสียบ้าน
เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้มี การประท้วงต่อต้านตำรวจใช้ความรุนแรง
นอกบาร์เกย์ที่เก่าแก่ที่สุดในลอสแอนเจลิส
แบล็กแคตและนิวเฟซ
ตอนนั้น นั่นเป็นการประท้วง ครั้งใหญ่ที่สุดในประเทศ
เหตการณ์นั้นเกิดขึ้นสองปี ก่อนการจลาจลสโตนวอลล์
บาร์นิวเฟซได้กลายมาเป็น ร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์
ร้านหนังสือนั้นสำคัญมาก
เพราะในร้านนั้น มีวรรณกรรมเกี่ยวกับชีวิตของเรา
เราเป็นกลุ่มคนที่หลบซ่อน ไม่พูดอะไร
ที่คุณไม่พูดถึง เพราะพวกเราน่าขยะแขยง
ผมอธิบายไม่ถูกว่ามันแตกต่างแค่ไหน
การรักร่วมเพศเป็นเรื่องที่ต่ำทรามมาก...
(บิลลี่ มิลเลอร์) (ผู้จัดพิมพ์นิตยสาร)
สื่อลามกมีพื้นที่ในชุมชนชาวเกย์เสมอ
เพราะเราไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นเลย
การได้เห็นผู้ชายเปลือยกายและไม่หวาดกลัว...
(ดอน นอร์แมน) (ลูกค้า)
มันทำให้เราภาคภูมิใจมาก
ร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์ ทำให้ผมได้เห็นเป็นครั้งแรก
ว่าผมไม่ใช่คนเดียวที่เป็นเกย์
สมัยนั้นการเป็นเกย์ไม่ง่ายเลย
และร้านหนังสือนี้
มันทำให้ผมปลอดภัย มันทำให้ผมไม่ตกอยู่ในอันตราย
วันนี้ยอดขายเป็นยังไง
ลูกค้าค่อนข้างน้อย
แล้วก็เยอะขึ้น
เหมือนทุกวันสินะ
ดูเหมือนวิดีโอเทปขายออกบ้างนี่
- ใช่ - เหรอ
- ใช่ - นิดนึง
ฉันเพิ่งเห็นกล่องนี้เมื่อเช้า
มีคนเอาวิดีโอเทปหนังโป๊รักต่างเพศมาให้ และมันมีสภาพดีมาก
ฉันไม่รู้นะว่าใครจะมาซื้อหนังโป๊รักต่างเพศ
แต่เราไม่ได้จ่ายเงิน
เราเอาหนังสือที่ขายราคาหนึ่งดอลลาร์แลกมา
นี่คือยา นี่คือแหวนอวัยวะเพศชาย
ทำไมอันนี้ไปอยู่ตรงนั้นล่ะ
ฉันไม่รู้ว่าอันนี้ไปตรงนั้นทำไม
เอาละ
มีคนบอกว่าเรามีหนู
เมื่อเช้ามีพนักงานคนหนึ่งเห็นหนูข้างหลังนี่
ซึ่งไม่มีอาหาร แต่เราอยากจับหนูให้ได้
ก่อนมันตัดสินใจออกไปกินขนมหน้าร้าน
ด้านหน้าร้านมีสินค้าขายดีที่สุดของเรา
นิตยสารแฮนด์จอบที่อยู่ตรงนี้เพิ่งจะเลิกตีพิมพ์ไป
ตอนนี้เขาหันไปทำฟาร์มไก่ปลอดสาร
เวลาแม่สั่งของจากเขา เราก็จะมาคุยกันเรื่องไก่ของเขา
เอาละ ตรงนี้เป็นโซนผู้ใหญ่
โด่งดัง
นี่เป็นโซนที่ดีที่สุดของเราโซนหนึ่ง
อันนี้มีชื่อว่า "เคยดูไปแล้ว"
และนี่เป็น...
ดีวีดีหนังโป๊เกย์แบบฮาร์ดคอร์
ที่ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ ลูกค้ามาซื้อไปจากเรา
แม่ไม่รู้ว่าอันนี้ดีมากหรือเปล่า
มีอยู่ช่วงหนึ่งที่เราจัดโปร ซื้อหนึ่งแถมหนึ่งสำหรับอันนี้
มันมีชื่อว่า "นู๊ดแอนด์รู้ด" กำกับโดยคาร์ล สแตนยอน
แต่ขนาดตั้งราคา 3.95 ดอลลาร์
มันก็ขายไม่ค่อยออกซะที
บางวันเวลาแม่เข้ามาทำงาน
แม่รู้สึกเหมือนแม่มัวแต่ทำงานที่ไม่มีประโยชน์
แม่จะลดราคาหนังเจ็ดดอลลาร์เหลือสามดอลลาร์
และย้ายมันจากกำแพงฝั่งนี้ไปไว้ฝั่งนั้น
เราเป็นกิจการที่กำลังเข้าสู่สภาพออดๆ แอดๆ
แม่ตั้งใจจะเป็นนักข่าว
แม่ไม่เคยตั้งใจจะเปลี่ยนเส้นทางเลย
แต่สถานการณ์คงเปลี่ยนเส้นทางชีวิตแม่
แต่ถ้านายดูบทความแรกๆ ที่แม่เขียน
แม่สัมภาษณ์แลร์รี่ ฟลินท์ เขียนข่าวเกี่ยวกับการสั่งปิดร้านสื่อลามก
- เหรอ - ใช่
- นั่นข่าวแรกๆ ของแม่เหรอ - ใช่
ผมไม่เคยรู้มาก่อน
ฉันก็ไม่รู้ จนไปเจอบทความของแม่
นี่เป็น...
กลุ่มพนักงานของเราที่เดย์ตัน
No comments yet. Be the first to leave one.