Dark

‫"از اون موقع به بعد، می‌دونستم ‫که هیچ چیزی تغییر نمی‌کنه

‫که همه چیز همونطور که ‫هست، باقی میمونه

‫چرخ گردون میچرخه،

‫دور تا دور، در یک دایره

‫درحالی که سرنوشتی به سرنوشت ‫بعدی، گره خورده

‫یه ریسمان، به قرمزی خون،

‫که تمام فعل‌های ما رو به هم پیوند میده"

‫این نمایشنامه موردعلاقه مادرت بود

‫اگه زنده بود، مطمئنا دوست ‫داشت که امشب همراه ما بیاد،

‫و در جوار همچین مرد جوان شهیری باشه

‫

‫چرا ما میمیریم؟

‫مرده‌ها هیچوقت به راستی نمی‌میرن

‫شاید اونا اینجا الان اینجا حضور نداشته باشن

‫ولی هر چیزی که یه زمانی زنده بوده،

‫تا ابد زنده میمونه

‫در زمان بی‌پایان

‫آهای تو، توی جاده چی کار می‌کنی؟

‫پرسیدم چی کار میکنی!

‫کی اونجاست؟

‫تو کی هستی؟

‫او، آنکه چشمانی برای دیدن دارد...

‫و گوش‌هایی برای شنیدن...

‫ممکن است که خودش را قانع کند که ‫هیچ انسان فانی‌ای نمی‌تواند راز نگه‌دار باشد،

‫چرا که اگر لب‌هایش سکوت اختیار کنند،

‫می‌تواند با سر انگشتانش صحبت کند

‫خیانت از تک تک منافذش جاریست

‫من...

‫من... نمیفهمم

‫چرا خوب هم میفهمی

‫داری میری به شهر که ‫پیشنویس یه تلگراف رو بنویسی

‫چون میخوای به جهانیان ‫درباره ما بگی

‫مگه نه؟

‫تو یکی از اونایی

‫یه مسافر زمان

‫تموم این سال‌ها...

‫میگفتن پدرم دیوونه‌ست

‫ولی الان اونا اینجان

‫مسافرهای آینده

‫جهانیان باید بدونن...

‫که اونا وجود دارن

‫چیزی که ما میدونیم...

‫یه قطره‌ست

‫چیزی که ما نمیدونیم...

‫یه اقیانوسه

‫مترجم: علیرضا ابراهیمی

‫

‫اشتباهی که در افکار همه‌مون رخ میده...

‫اینه که همه‌مون...

‫معتقدیم که خودمون، یه ‫موجودیت مستقلیم

‫هر کسی...

‫در کنار مابقی موجودیت‌های بی‌شمار دیگه

‫در حالی که در واقعیت، ما ‫فقط جزئی...

‫از یک کُل لایتناهی هستیم

‫اینجا کجاست؟

‫یه کپی از دنیای من؟

‫یادته چی بهم گفتی؟

‫زیر پل

‫چراغ

‫جنگل

‫تو

‫من

‫یه اشکال فنی در ماتریکس

‫من چرا اینجام؟

‫من و تو

‫آدم و حوا

‫این چیزیه که ما هستیم

‫یه اشکال فنی در ماتریکس

‫میخوای بدونی چرا اینجایی؟

‫که اونا رو نجات بدی

‫دنیات رو

‫و دنیای منو

‫

‫دیشب حول و حوش ساعت 10،

‫کیلیان اوبندورف،

‫بارتوش تیدمان، و فرانزیسکا دوپلر،

‫همراه با مگنوس و مارتا نیلسن،

‫جسد پسری رو پیدا کردن که ‫هنوز هویتش شناسایی نشده...

‫این جسد رو در ملک دوپلر، ‫بغل جاده‌ی جنگلی، پیدا کردن

‫لباس‌هاش...

‫و واکمنی که همراهش بود، ‫متعلق به به دهه 1980 ـه

‫ما همچنین...

‫یه کارت شناسایی ‫همراه جسد پیدا کردیم

‫وولر، میتونی ادامه بدی؟

‫میشه یه ثانیه باهات حرف بزنم؟

‫مجبور نیستی اینکارو کنی

‫وولر میتونه جلسه توجیهی رو برعهده بگیره. ‫منم میرم پزشکی قانونی

‫برو خونه

‫من 33 سال از عمرم رو داشتم ‫دنبال برادرم میگشتم

‫این چیزایی که پیدا شده، متعلق به اونه

‫این چیزا، متعلق به مدس ـه

‫یکی...

‫همه‌شونو نگه داشته

‫و بعد گذاشتتش روی جسد ‫پسره توی سنگر

‫33 سال بعد

‫فکر می‌کنی همون قاتل قبلی باشه؟

‫فکر می‌کنی همه‌ی اینا به هم ربط داشته باشن؟

‫مدس، اریک، پسره توی سنگر؟

‫میدونی چرا پلیس شدم؟

‫وقتی برادرم غیبش زد...

‫اونا هر اشتباهی که بتونی ‫فکرشو بکنی، کردن

‫کاراگاه پرونده یه ابله مست و پاتیل بود

‫و من؟

‫من قسم خوردم که روال ‫کار رو متفاوت پیش میبرم

‫که همه چیز رو به طرز ‫صحیح انجام میدم

‫قضیه مال 33 سال پیشه

‫و حالا باید چی کار کنم؟

‫ازدواجم به فنا رفته

‫و حالا دارم به زنی که باهاش به ‫همسرم خیانت کردم، خیانت میکنم

‫دیگه نمیتونم

‫

‫کجا بودی؟

‫چی بهت گفت؟

‫ما چند هفته‌س اینجا گیریم

‫دستگاه لعنتی خالی شده

‫تو حتی روحتم خبر نداره که این ‫کسشرا چطوری کار میکنن

‫تنها کاری که کردی، دروغ‌گفتن بوده

‫تو میدونستی چه اتفاقی میافته، ‫ولی بهمون هیچی نگفتی!

‫نمیفهمی صرفا داره ازت سوء استفاده میکنه؟

‫اون، مارتا نیست

‫اون مرده

‫هیچکس از دنیای مرده‌ها برنمیگرده

‫اون هرکسی که هست...

‫ممکنه تنها شانس ما برای ‫بیرون رفتن از اینجا باشه

‫چرا بهمون حقیقت رو نمیگی؟

‫بهشون بگو...

‫کی واقعا مارتا رو کشت

‫بارتوش! وایسا!

‫بهشون بگو!

‫بهشون بگو واقعا آدم کیه!

‫تموم مدت داشتم بهتون میگفتم دیگه!

‫جوناس مقصر همه چیزه

‫خودشه

‫اون آدم ـه!

‫اون آدم ـه!

‫در تمام این جریانات، هیچوقت ‫تو این نموندی...

‫که چرا نمیتونی ولش کنی؟

‫تو که میدونی باهم بودن ‫شما دوتا، نشدنیه

‫بازم با اینحال...

‫نمیتونی ولش کنی

‫یه پیوند نامرئی...

‫که شما رو تا ابد پیوند میده

‫آدم سعی کرد این پیوند رو قطع کنه

‫ولی غیرممکنه

‫تو اینو به من دادی

‫من و تو

‫سیاه و سفید

‫نور و سایه

‫ما تا ابد با همدیگه پیوند داریم...

‫در این دژا وویی که...

‫تا ابد هی خودشو تکرار میکنه

‫این مسخره‌بازیا چیه؟

‫تو چی میخوای؟

‫چرا بهم نمیگی من واقعا چرا اینجام؟

‫تو دیدی که در آینده چی کار میکنی

‫که آدم چی کار میکنه

‫اگه میخوای مارتای عزیزت رو نجات بدی،

‫باید نیمه‌ی نور رو انتخاب کنی

‫و مجبوری من رو تبدیل به چیزی ‫که الان هستم، بکنی

‫مجبورم؟

‫دیگه نمیخوام مجبور به ‫انجام کاری باشم

‫دیگه حالم بهم میخوره از این که ‫همش مجبورم یه سری کارا رو بکنم!

‫پس از خودت بپرس...

‫که چی میخوای

‫میخوای زنده بمونه؟

‫مارتای عزیزت؟

‫بابا؟

‫میشه بیام تو؟

‫مگنوس هم اینجاست؟

‫فکر کنم هنوز خوابه

‫باید بهم حقیقت رو بگی

‫واقعا چه اتفاقی توی سنگر افتاد؟

‫چی دیدی؟

‫من حقیقت رو گفتم

‫ما رفتیم داخل و سنگر خالی بود

‫هیچکس اونجا نبود

‫بعدش یه نوری دیدیم

‫و بعدش...

‫این جسده افتاد پایین

‫چیزی ازش برداشته بودی؟

‫چی؟

‫اون بچه‌هه کیلیان چیزی بهت داد؟

‫بیخیال، بگو چی برداشتی؟

‫این مسخره‌بازیا چیه؟

‫الان داری نقش پدرای ‫نگران و دلواپس رو بازی میکنی؟

‫تو که معمولا پشیزی برای ‫ما اهمیت قائل نیستی!

‫داستان همونطوریه که برات تعریف کردیم

‫یه صدایی اومد...

‫یا از توی غارها یا از توی زمین ‫می‌اومد... نمیدونم

‫رفتیم توی سنگر. اولش چیزی ‫اونجا نبود، بعدش...

‫دیدیم این پسره اونجا خوابیده جسدش

‫تموم شد؟

‫مامان هر لحظه ممکنه برگرده. بهتره بری

‫ولی لطف کردی که اومدی بهمون سر ‫زدی تا ببینی در چه حالیم

‫- هانا ‫- سلام

‫اولریش اینجاست؟ از صبح تاحالا ‫هزار بار باهاش تماس گرفتم

‫فکر کردم رفته خونه

‫متفاوت به نظر میای

‫مدل موت رو عوض کردی؟

‫نه