SanPa: Sins of the Savior

ΙΤΑΛΙΑ ΤΕΛΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ '70. Η ΜΑΦΙΑ ΓΕΜΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΜΕ ΗΡΩΙΝΗ.

ΤΟ ΦΘΗΝΟ ΝΑΡΚΩΤΙΚΟ ΑΠΕΙΛΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ.

ΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΝΙΚΑΝΟ, ΕΝΑΣ ΑΝΤΡΑΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΧΡΗΣΤΕΣ…

ΜΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΟΠΟ.

ΒΙΝΤΣΕΝΤΣΟ ΜΟΥΤΣΙΟΛΙ ΙΔΡΥΤΗΣ ΣΑΝ ΠΑΤΡΙΝΙΑΝΟ

Λοιπόν,

δεν ψάχνουν εσάς τα ναρκωτικά.

Εσείς ψάχνετε τα ναρκωτικά.

Έρχεστε εδώ…

για να λάβετε βοήθεια…

για να βγείτε από αυτήν την κατάσταση.

Υπάρχουν κέντρα αποτοξίνωσης

που μπορείτε να πάτε και να φύγετε όποτε θέλετε.

ΣΑΝ ΠΑΤΡΙΝΙΑΝΟ ΡΙΜΙΝΙ - ΙΤΑΛΙΑ

Ξέρετε τι γίνεται στο Σαν Πατρινιάνο.

Αν έρθετε εδώ, θα μείνετε εδώ.

Αν θέλετε να τα παρατήσετε και να γυρίσετε πίσω, δεν γίνεται.

Γιατί τότε χρειάζεστε βοήθεια,

όταν θέλετε να παραιτηθείτε από τον δύσκολο δρόμο της αποτοξίνωσης,

που θα σας οδηγήσει σε μια καλύτερη ζωή.

Τότε είναι η στιγμή που πρέπει να σας βοηθήσω.

Εκείνη τη στιγμή δεν θα σας αφήσω να φύγετε.

Αν θέλετε να φύγετε με κάθε κόστος,

τότε, παιδιά…

θα σας απομονώσω.

Θα σας βάλω μόνους σας.

Αυτή η κοινότητα χτίστηκε

κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν του Βιντσέντσο.

Αυτό που έκανε ήταν τεράστιο.

Ήταν μοναδικό στην Ευρώπη.

Ήταν σαν μια αληθινή πόλη, με τη δική της αστυνομία και φυλακή.

Το Σαν Πατρινιάνο είχε γίνει σαν την Εδέμ,

όπου οι ναρκομανείς επέστρεφαν στη ζωή.

Υπήρχαν χιλιάδες ναρκομανείς εκεί.

Δεν είναι θαύμα όταν ανθίζει ένα λουλούδι.

Είναι θαύμα όταν ανθίζει από ένα νεκρό φυτό.

Στο Σαν Πατρινιάνο υπήρχαν όσοι θεωρούνταν το κατακάθι της κοινωνίας.

Εκεί βλέπεις το θαύμα.

Τον θεωρούσαν Σωτήρα.

Είναι μια οικογένεια. Δεν είναι κέντρο αποτοξίνωσης.

Μπορούσε να πει ό,τι ήθελε και ο κόσμος θα συνέχιζε να τον αγαπά.

Βιντσέντσο Μούτσιολι!

Θεοποιήθηκε και έγινε σημείο αναφοράς

για ολόκληρη την Ιταλία.

Νιώθετε ποτέ ότι οι μέθοδοί σας παραβιάζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια;

Τι τους στερούμε;

Τους στερούμε την ηρωίνη, την περιθωριοποίηση,

τον θάνατο.

Αν ο Μούτσιολι ήταν τόσο δίκαιος,

γιατί καταδικάστηκε τόσο βαριά;

Μα αν ο Χριστός, ο γιος του Θεού, ήταν τόσο δίκαιος,

γιατί καταδικάστηκε τόσο βαριά;

Ο Βιντσέντσο Μούτσιολι, ιδρυτής του Σαν Πατρινιάνο,

φυλακίστηκε 35 μέρες για να το προστατεύσει.

Αλλά υπήρξαν κάποιες απώλειες.

Ο Ρομπέρτο Μαραντζάνο χτυπήθηκε στο κρεοπωλείο του Σαν Πατρινιάνο.

Ο Βιντσέντσο Μούτσιολι ήταν τρομακτικός.

Είστε βέβαιη για την ενοχή του Μούτσιολι;

Χωρίς αμφιβολία.

Έχουν ειπωθεί και γραφτεί πολλά γι' αυτόν, μάγος, μέντιουμ, τσαρλατάνος.

Αλλά και άγιος.

Παρά τα όρια της ανθρώπινης ατέλειας,

έσωσα 1.000 ζωές.

Είμαι ναρκομανής.

Εμπιστεύομαι μόνο τον Μούτσιολι! Μόνο!

Για να κάνεις καλό, ο σκοπός αγιάζει οποιοδήποτε μέσο;

Δεν υπάρχουν όρια;

ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX

ΓΕΝΝΗΣΗ

Πιστεύω ότι αν ένα δέντρο έχει σάπιες ρίζες,

τότε τα φρούτα δεν θα είναι καλά.

Αν αυτό το μέρος είναι ακόμα εδώ, 25 χρόνια μετά τον θάνατο του Μούτσιολι,

αυτό σημαίνει ότι έχει μεταδώσει μια ιδέα,

που εμπνέει μέχρι σήμερα αυτό το μέρος.

Ήξερα από την αρχή, ίσως από την πρώτη χρονιά που ήμουν εδώ,

όταν προσπαθούσα να το σκάσω, ότι ήθελα να γίνω γιατρός εδώ.

ΑΝΤΟΝΙΟ ΜΠΟΣΚΙΝΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΘΕΡΑΠΕΙΩΝ ΣΑΝ ΠΑΤΡΙΝΙΑΝΟ

Έπαιρνα ναρκωτικά.

Ένας από τους λόγους που ήρθα ήταν επειδή είχα πάρει υπερβολική δόση.

Αρχικά, έβρισκα αυτό το μέρος ενίοτε συναρπαστικό

κι ενίοτε φρικτό.

Είναι επώδυνο για έναν χρήστη να μπαίνει σε αποτοξίνωση.

Ο πραγματικός αγώνας, ο ψυχολογικός, αρχίζει όταν κόβει τα ναρκωτικά,

όχι όταν τα παίρνει.

ΣΑΝ ΠΑΤΡΙΝΙΑΝΟ ΤΕΛΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ '70

Ανάλογα με την εσωτερική μου πάλη,

είτε έβλεπα παντού το κακό

είτε έβλεπα τα πράγματα υπό διαφορετικό φως.

Μιλώντας με τον Μούτσιολι,

με εντυπωσίασε το ενδιαφέρον του για μένα.

Ο καθένας από αυτούς,

που ήρθε εδώ για να ζητήσει βοήθεια,

έχει συλλεχθεί εδώ, και αυτή είναι η σωστή λέξη.

Διότι φτάνουν εδώ σε ένα στάδιο προνύμφης,

με μια στάλα δύναμης που τους απέμεινε.

Μόνο όταν ήρθα εδώ και έκοψα τα ναρκωτικά κατάλαβα,

μέσα από τις προκλήσεις που αντιμετώπισα,

τους λόγους που με έκαναν

να αρχίσω να παίρνω ναρκωτικά.

Συνέχισα να σκέφτομαι μέσα στο κεφάλι μου.

Πάσχιζα να καταλάβω

"Ποιος είναι αυτός; Ποιοι είναι αυτοί; Τι κάνουν;

Είναι καλοί, κακοί;" Όλα αυτά περνούσαν από το μυαλό.

Και δεν ήμουν μόνο εγώ. Όλοι τα σκεφτόμασταν αυτά.

Από τα πρώτα χρόνια που ήμουν εκεί, έβλεπα ανθρώπους

που ήταν κοντά στον Βιντσέντσο, όπως ήμουν εγώ,

και που κάποια στιγμή

τα παράτησαν και έγιναν πολύ επικριτικοί απέναντί του.

ΓΟΥΟΛΤΕΡ ΝΤΕΛΟΓΚΟΥ ΠΡΩΝ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΣΑΝ ΠΑΤΡΙΝΙΑΝΟ

Ήμουν οδηγός και σωματοφύλακας του Βιντσέντσο Μούτσιολι.

Ήμουν μαζί του μέρα νύχτα.

Οπλισμένος. Άρα, δεν ήμουν οποιοσδήποτε.

Δεν πρόδωσα ποτέ κανέναν.

Με πρόδωσαν. Με εγκατέλειψαν.

Ίσως να ήμουν ο μόνος άνθρωπος κοντά του,

που πιθανώς να τον αγαπούσε ως το τέλος.

Ο Βιντσέντσο Μούτσιολι είχε απίστευτο χάρισμα.

Με έσωσε από τον εθισμό στα ναρκωτικά.

Όταν ήρθαν να με πάρουν από τον σταθμό,

είχα ακόμα ναρκωτικά στις φλέβες μου.

Όταν έφτασα στο Σαν Πατρινιάνο, δεν υπήρχε τίποτα εκεί.

Είδα ένα μεγάλο τραπέζι με όμορφους ανθρώπους με μακριά γένια…

Αυτοί οι πρώτοι ήταν ζόρικοι.

Ήταν πρώην μέλη των Ερυθρών Ταξιαρχιών και σκληροί μαφιόζοι.

Δεν ήταν παιδαρέλια.

Είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε

όσους θέλουν να ξεφύγουν από μια κακή κατάσταση.

Δεν είμαι ο μόνος ιδρυτής. Βεβαίως, είμαι ιδρυτής,

αλλά υπάρχουν πολλοί άλλοι που, όπως κι εγώ,

αναρωτήθηκαν τι έκαναν η κοινωνία και το σύστημα

γι' αυτήν τη νεολαία

και για αυτήν την αυξανόμενη, δεινή κατάσταση.

Πάντα αρνούμαστε προσχωρήσεις πολιτικής και θρησκευτικής φύσης.

Εδώ, η πόρτα μας είναι ανοιχτή στον κόσμο, που απαρτίζεται από ανθρώπους

με διαφορετικά πολιτικά και θρησκευτικά πιστεύω.

Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι.

Η δεκαετία του '70 στην Ιταλία ήταν εποχή εξτρεμισμού.

Στην κοινότητα υπήρχαν φασίστες, πρώην μέλη των Ταξιαρχιών, τα πάντα.

Να πω την αλήθεια, δεν ήξερα τίποτα για την πολιτική,

αλλά οι φίλοι μου στήριζαν την Άκρα Δεξιά.

Όταν ήμουν 13 χρονών, μετακομίσαμε οικογενειακώς στο Μιλάνο.

Το Μιλάνο της δεκαετίας του '70 ήταν βίαιο μέρος.

Υπήρχε μια ταραχώδης πολιτική κατάσταση.

Δεν θα περάσει ο κομμουνισμός!

ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Θα σφάξουμε όποιον φασίστα πιάσουμε!

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Οι άνθρωποι της Αριστεράς ήταν πιο χαρούμενοι από εμάς.

Και τα κορίτσια ήταν πανέμορφα.

Όταν πήγαινες στις γιορτές τους, οι χίπισσες σε κοιτούσαν

κι έλεγαν "Ξέχνα τις ανοησίες. Έλα εδώ. Ας φιληθούμε".

Θεέ μου, αυτό ήταν τέλειο!

Από εδώ, έλα!

Όλο γύρω γύρω.

Τη δεκαετία του '70, ήμουν φοιτήτρια και μπήκα στην πολιτική της Αριστεράς.

ΑΝΤΟΝΕΛΑ ΝΤΕ ΣΤΕΦΑΝΙ ΠΡΩΗΝ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΗ ΣΤΟ ΣΑΝ ΠΑΤΡΙΝΙΑΝΟ

Εκείνη την εποχή, ο κόσμος ήθελε να συμμετέχει σε κάτι.

Ήταν χρόνια με πολλή ενέργεια.

Όμως, τα πράγματα άλλαξαν γρήγορα.

Ήταν τα Μολυβένια Χρόνια, μια σκοτεινή εποχή στην ιστορία μας.

Πυροβολισμοί, τρομοκρατικές επιθέσεις…

Εκείνη την εποχή, καθόλου τυχαία,

αρχίζουν να κυκλοφορούν στην Ιταλία μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών.

Μετά από μακροχρόνια έρευνα, αναχαιτίστηκε εμπόριο ναρκωτικών

μεταξύ Τουρκίας κι Ιταλίας.

Το ναρκωτικό ήταν έτοιμο να πουληθεί στους δρόμους του Μιλάνου.

Ήμουν νέος, και ξαφνικά, το κύμα ηρωίνης μάς κατέκλυσε.

Η άφιξη της ηρωίνης

κατέστρεψε τα όνειρα όλων.

Σε μια ιδιαίτερη στιγμή,

επειδή τότε υπήρχαν διαδηλώσεις φοιτητών και πορείες στους δρόμους.

Έφτασα στο Σαν Πατρινιάνο

τέλη του 1979 και αρχές του 1980.

ΦΑΜΠΙΟ ΜΙΝΙ ΠΡΩΗΝ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΣΑΝ ΠΑΤΡΙΝΙΑΝΟ

Ήμουν στη φυλακή.

Ήμουν 19 χρονών.

Κατάφερα να μεταφερθώ εκεί.

Ήμουν εγκληματίας. Είχα διαπράξει κάποια εγκλήματα.

Και ο δικαστής, ο Αντρεούτσι, είχε το θάρρος να με στείλει εκεί.

Ένας άνθρωπος βοηθάει έναν άλλον άνθρωπο.

ΒΙΝΤΣΕΝΤΣΟ ΑΝΤΡΕΟΥΤΣΙ ΤΑΚΤΙΚΟΣ ΑΝΑΚΡΙΤΗΣ

Θυμάμαι τον Φάμπιο Μίνι. Τον θυμάμαι ως…

τακτικό πελάτη στο Γραφείο Ερευνών.

Μπήκε και βγήκε από τη φυλακή πολλές φορές.

Και μεταφέρθηκε στο Σαν Πατρινιάνο.

Έστειλα προσωπικά πολλά άτομα στην κοινότητα του Σαν Πατρινιάνο.

Οι νέοι διέπρατταν συχνά εγκλήματα,

επειδή οι δεκαετίες του '70 και '80 σημαδεύτηκαν

από την εξάπλωση του εμπορίου ναρκωτικών.

Ήμουν σχεδόν 15 χρονών.

Άρχισα σιγά σιγά να καπνίζω τσιγαριλίκι, όπως έκαναν όλοι εκείνη την εποχή.

Το ναρκωτικό αυτό το διακινούσαν οι χίπηδες.

Πήγαν στην Ολλανδία για να πάρουν χασίς με φορτηγά Volkswagen.

Ξαφνικά, αυτοί οι τύποι εξαφανίστηκαν

και αντικαταστάθηκαν από παράξενα άτομα.

Εννοώ άτομα με μεγάλα αυτοκίνητα Alfa Romeo,

κοντά μαλλιά και μπουφάν.

Ήξεραν ότι ψάχναμε κάτι για να φτιαχτούμε και μας έλεγαν

"Έλα εδώ. Χρειάζεσαι κάτι;"

"Θέλω λίγο χασίς". "Έχω εγώ".