They Call Me Renegade (Renegade)

Ze zijn vers.

Momentje.

Ik kom zo bij je.

Wil je een wortel?

Eerst een kusje.

En dit is nog voor jou.

Mag ik dat even lenen?

Prettige dag verder.

Stik.

Sorry, ouwe jongen.

- Drie. - Ja. 3000, dat lijkt me redelijk.

- 3000 voor die knol? 300. - Mist hij soms een been, of zo?

- 300 dollar. - Toe, je beledigt dat geweldige dier.

M'n laatste bod: 300 dollar.

Sorry Joe, dit is onze laatste wortel.

Maar nu krijg je elke dag te eten.

Waar bleef je nou? Zeker achter de merries aan?

Kijk, hier heb je de derde.

- Je weet er wel weg mee. - Ik hou van goed eten.

- Alleen maar van goed eten? - En van goed gezelschap.

- Zullen we samen eten? - Jij hebt je eten al op.

- Is er een motel in de buurt? - Maude. Het eerste huis in 't dorp.

Een groot bed, een stevig ontbijt, en het kost je bijna niks.

- Maude, zei je? - Maude, aan de slag.

Ja, rustig maar.

Is dat jouw circuswagen?

Jij bent Renegade Luke, hè?

- Aangenaam. - Wees daar maar niet zo zeker van.

Ben jij de juiste man, of niet?

- Want dan wil m'n makker je spreken. - Wat voor makker?

Misschien heet hij Moose.

Komt dat je bekend voor?

Wat is er dan met Moose?

Nou?

Hij ligt weg te rotten in z'n cel. Jij bent de enige die hij vertrouwt.

- Volgens mij is hij getikt. - Wacht hier maar even.

- Laat de rest maar zitten. - Dat is twee dollar te weinig.

- Sorry Maude, ik moet gaan. - Nou, je hebt m'n adres.

Wat een reünieadres voor ons Renegade Team.

- Waarom ben je verhuisd? - Wegens 'n zogenaamde automoord:

- Met opzet iemand doodrijden. - Dat geloof ik niet.

Had jij maar in de jury gezeten. Ik ben er ingeluisd.

- Geef me hun namen. - Laat maar.

Ik heb je laten komen omdat ik een heel ander probleem heb.

- Wat dan? - Dat is een lang verhaal.

- Maar hoe dan ook: Ik heb een zoon. - Wat leuk. Hoe oud is hij?

14. Bijna 25. Je kent dat wel: Een lastig joch.

- Net als z'n vader. - Ik had zelfs plannen. Stel je voor.

Ik me zorgen maken om de toekomst? Toch is het zo.

- Ik heb zelfs land. - Niet te geloven.

Gewonnen met pokeren, maar het is allemaal legaal. Hier zit het in.

Het is er heel mooi, en het heet Green Haven.

Dat is een vallei in Noord-Arizona.

Met een huis aan het meer. Net een plaatje.

En wat moet ik dan doen?

Het staat op naam van m'n zoon, maar die is 14, dus dat geldt niet.

- Dus? - Ik heb jou tot z'n voogd aangesteld.

- Dat meen je niet. - Het staat op de laatste bladzijde.

- Jij bent z'n voogd tot hij 16 is. - Dat teken ik niet.

Dat hoeft ook niet. M'n celgenoot is een eersteklas vervalser.

Ik wil geen kind achter me aan hebben.

Je kind in de steek laten is een ernstige zaak.

- En het is een leuk joch. Of niet dan? - Hoe weet ik dat nou?

- Nee, hè. Dat vervelende, pedante... - Dat is nou mijn zoon.

Het is een ettertje, maar onderweg wen je wel aan hem.

Net als aan voetschimmel.

- Hoezo, onderweg? - Naar Green Haven.

Je hebt niet goed geluisterd.

Ik wil dat je je daar vestigt en die jongen in het oog houdt.

Sorry, Moose.

- Wat jij nodig hebt, is een aardige... - Een eerlijke, fatsoenlijke rotzak.

Je hoeft niks te doen watje niet wilt. Bedankt. Even goede vrienden.

Even goede vrienden?

Jij ellendige...

Je bent een toffe gozer, Luke.

Dit is helemaal foute boel.

- Heb je het tegen mij? - Voeten neer, en ruim die zooi op.

De enige reden dat je nog heel bent is dat je bij een vriend van me hoort.

Maar ik waarschuw je: Ik laat me door jou niet naaien. Duidelijk?

En ik zit alleen maar in deze stront- fabriek omdat Moose dat wil.

Maar ik laat me de wet niet voorschrijven.

- Je denkt zeker dat ik achterlijk ben. - Zo goed ken ik je nog niet.

Dat komt nog wel, jochie.

Ik heb dorst. O sorry, dat mag ik zeker niet zeggen?

Er zit wel wat in de koeling.

- Toe maar, Old Red Eye. - Dat is whisky.

Het goede leven.

Raar, dat jij een vriend van Moose bent. Zo'n watje.

- Maar wel 'n leuk paard. Hoe heet het? - Joe Brown.

Passeer dan toch. Je hebt de hele weg voor jezelf.

- Gas geven. - Niet met Joe Brown achterin.

Schoften. Ze vinden het leuk om paarden te pesten.

- Wat een moment voor een biertje. - Let jij nu maar op de weg.

- Goed schot. Mooi zo, Matt. - Dank je. Waarom stoppen we nu?

Zij hebben hun pretje gehad, nu is het onze beurt.

Ik kan ze niet zien. Stappen ze uit?

Ja, nu stappen ze uit.

Ze kijken rond en ze zien ons.

Ze komen naar ons toe. Ze rennen niet, maar lopen snel.

- Ze zijn boos. Is dit wel 'n goed idee? - Rustig maar. Nu gaan ze rennen.

- Inderdaad. Ze lijken me erg boos. - Hoe bozer, hoe beter.

- Daar komen ze. - Nu zie ik ze.

- Waar wacht je dan op? - Stil maar. Toe jongens, aanvallen.

- Ze grijpen ons. - Niet als we wegrijden.

Hoe sneller zij gaan, hoe sneller wij gaan. En andersom.

- Ze gaan langzamer. - Dan doen wij dat ook.

- Ze stoppen. - Dan stoppen wij ook.

Ze kunnen niet meer. Ze hebben het gehad.

Boosheid doet wonderen, als je weet wat je moet doen. Let op.

Is dit weer zo'n grap van jou?

Nou?

Deze keer pakken we hem.

Kom mee.

Ga de wagen halen.

- Die staat daar helemaal. - Ga hem halen.

Doe het zelf.

Alsjeblieft. Bonen voor meneer...

...en een hamburger voor de jongeman.

- Je zoon? - Welnee. Dat is m'n broer.

Eet smakelijk dan, broeders.

Spreek 's met haar af. Misschien heeft ze wel een zuster.

- Ken je nog andere sporten? - Ja. Schieten.

- Met je scherpe tong zeker. - Ik raak wat ik wil.

- Jij? - Let maar eens op.

Goed schot.

- Ik zal even helpen. - Zitten, jij.

- Nog één keertje. - Hou daarmee op.

Niet omkijken.

- Wat is er dan? - Die vrachtwagenchauffeurs.

Wat doen we nou?

Mij herkennen ze niet, maar jou hebben ze gezien.

Dus gaje veters maar strikken.

- Van wie is die knol daarbuiten? - In de aanhanger?

Achter die jeep? Van een man en een jongen?

Die je ruit heeft stukgegooid? Waardoor je rende als...

Dan moet je mij hebben.

- Goed werk. - Pure mazzel.

- Hou de rest maar. - Maar dat is twee dollar te weinig.

Ach, laat ook maar. Ik trakteer.

- Maude, ik... - Ja, ik ook.

- Ik hoor Joe Brown hinniken. - Verwacht je dan dat hij miauwt?

Kom 's hier, snel.

Pak die emmer en vul hem met water.

- Wat? - Doe het nu maar.

Goed werk. Hij is er geweest.

Hij had de tv op z'n hardst staan. Hij is dol op Miami Vice.

- Wat is er toch met jou? - Hoe bedoel je?

Die man was bloedserieus. Dat was geen spelletje.

Dat hebben wij er wel van gemaakt.

- Leg jij je geschillen altijd zo bij? - Waarom niet? Zolang ik kan kiezen.

Wat had ik dan moeten doen? Ze naar de strot vliegen?

- Eis je helemaal geen respect? - Dat soort respect hoef ik niet.

Ik ken je nog maar twee dagen, en we hebben al vier keer mot gehad.

Ik zat precies hetzelfde te denken. Wat zal het zijn?

- Drie cheeseburgers, 'n grote patat... - Hé, rustig aan.

Wat is er dan?

Dit is het enige wat ons van de hongerdood scheidt.

- Twee hamburgers en twee cola. - 3,95. Rij maar door.

- Hou je gereed, Joe Brown. - Hier trappen ze niet in die truc.

- Hoe weet jij dat? - Van Moose.

Wie anders? Wat doen we dan? Oude dames beroven?

- Nee. Kaartpinnen. - Wat is dat dan?

Je stopt een kaart in de stapel, gooit hem op en ik rijg de kaart aan 't mes.

En als ze de truc ontdekken, maken ze ons een kopje kleiner.

- Nee hoor. - Hoezo niet?

- Er is geen truc bij. - Nee, dat zal wel niet.

Als je niet durft, mag je buiten wachten.

Doen we een spelletje?

Mij best.

- Wat maak je me nou? - Sorry. Ik kan dit niet zo goed.

Wat je zegt. Hij zat bijna in m'n hoofd.

Het spijt me. Met een mes zou het een anderverhaal zijn.

- Wat kun je dan met een mes? - Een speelkaart in de lucht raken.

Dat is de grootste flauwekul die ik in jaren heb gehoord.

Je mag de kaart zelfs in de stapel stoppen.

Wacht eens even.

Dus als ik een spel kaarten in de lucht gooi, kun jij er een raken?

Ja, de kaart die jij hebt gekozen.

- In een spel van 52 kaarten? - Reken maar. Wedden?

Hoor je wat die opschepper zegt? Je durft wel, jochie.

Dus ik heb een kans van 1 op de 52?

Je mag al blij zijn als je de muur raakt.

Ik zet 1 dollar in tegen 52 van jou dat ik de juiste kaart raak.

- Doen we. Dat zal je leren. - Ik zet in wat ik heb: 10 dollar.

- Maar ik heb geen 520 dollar. - Dan bof je maar.

M'n pa zou me in het kolenhok opsluiten als ik zo'n grote mond had.

Ja, die kinderen van tegenwoordig denken dat ze alles kunnen.

Je kunt geld verdienen of er tussenuit knijpen.

Laten we dat joch een lesje Ieren.

We laten hem aan 520 dollar ruiken en drinken dan zijn 10 dollar op.

Hier zijn er vijf van mij. Wie dan?

Geweldig. Dankje.

We leren hem een lesje.

Het is toch zaterdagavond.

Nog meer? Laat me je hoed even lenen.

Vanavond gaan we pret maken.

Heel goed. Dat wordt een lekker biertje.

- 520 dollar, tegen 10 van jou. - Alsjeblieft.

- Hou 's vast. En nu een spel kaarten. - Neem deze maar.

- Prima. Welke kaart zal het zijn? - Dat zei ik toch? Kies er maar een.