The Track (La Traque)

Η ΚΑΤΑΔΙΩΞΗ

Villeherviers!

Όλα καλά; - Όλα καλά.

Γεια!

Villeherviers!

Απέναντι εδώ είναι το "Hotel Molette", σωστά; - Ναι.

Είναι κλειστό; - Το αμφιβάλλω.

Ξέρεις, είναι Κυριακή. - Ω, θα περιμένω λίγο.

Θα είναι εδώ σύντομα.

- Ορίστε, τα ρέστα σας. - Ευχαριστώ.

Υπάρχει τρένο στις 12.00 για το Alençon, σωστά;

Στις 12:02.

Τι νομίζεις; - Εκπληκτικό.

Δεν είναι συνετό.

Είναι μια αγορά για άνδρες.

Η Jeanne δεν θα ανακαλύψει ποτέ ότι αυτό προέρχεται από μια γυναίκα.

Δεν σκεφτόμουν μόνο εκείνη.

Στον David, τότε;

Δεν το αγόρασε και το ήθελε, δεν το καταλαβαίνω.

- Θα το αναγνωρίσει. - Τι σημασία έχει;

Θα μπορούσες κι εσύ να το έχεις αγοράσει, σωστά; - Ναι, φυσικά.

Τι συμβαίνει; - Τίποτα.

Ο David σε αφήνει ήσυχη, είναι τελειωμένη υπόθεση.

Δεν θέλω να πάρω κανέναν κίνδυνο.

Ω, Philippe!

Ο θετός μου πατέρας θα το αποδοκίμαζε πλήρως.

Αλλά είσαι ακόμη ο πατέρας των εγγονιών του.

Πιστεύεις πραγματικά ότι αυτό έχει σημασία;

Φίλησέ με.

Πρέπει να φύγω τώρα.

Πηγαίνεις κατευθείαν στο σπίτι σου;

Όχι απόψε.

Και εσύ, τι θα πεις στη Jeanne; - Ότι θα κοιμηθώ με τον φύλακα.

Μην το κάνεις, Françoise.

Δεν είναι γεμάτο. - Το ξέρω, αλλά αυτό δεν το κάνεις.

Καπνίζεις πάλι; - Το τελευταίο... ή το πρώτο.

Ποιος θα είναι εκεί; - Τα συνηθισμένα πρόσωπα.

Θα βάλω κάποιον να σου φέρει το πρωινό.

Πότε φεύγεις; - Ω, δεν βιάζομαι...

Σε 2 ή 3 ώρες.

Πάρε το μαζί σου, θα σου φέρει τύχη.

Θα σε δω την Τρίτη; - Φυσικά.

Το ταξί κλήθηκε για έκτακτη ανάγκη, θα επιστρέψει μέσα σε μία καλή ώρα.

Ίσως μπορώ να πάρω το τρένο το μεσημέρι.

Υπάρχει επίσης ένα γύρω στις 16 ώρες, τότε έχεις περισσότερο χρόνο.

Αν θέλεις να νοικιάσεις το "La Guetière", χρειάζεσαι αυτοκίνητο. Βρίσκεται μακριά από τα πάντα.

Γεια σας, κύριε Mansart. - Γεια σας, κυρία Molette.

Μπορείτε να φέρετε ένα πρωινό επάνω. - Καλά.

Θα επιστρέψω απόψε για να πάρω τα πράγματά μου.

- Καλημέρα, κύριε Mansart. - Ευχαριστώ.

Οι μόνοι άνθρωποι που θα δεις στο La Guetière είναι κυνηγοί.

Είναι η εποχή.

Είναι ένας παλιός μύλος, θα δείτε, είναι πολύ όμορφα διακοσμημένος.

Θέλεις να φέρεις και αυτό επάνω; - Απολύτως.

Συγγνώμη, πηγαίνετε στο La Guetière; - Ναι.

Περνάω από εκεί, μπορώ να σε πάρω αν θέλεις.

Είναι καλή ιδέα, θα σε βοηθήσει.

Εδώ είναι το κλειδί. Μην ξεχάσεις να μου το επιστρέψεις όταν γυρίσεις.

Θα πω στον οδηγό ταξί να σε πάρει στις

11 η ώρα να σε πάρει, ώστε να προλάβεις το τρένο σου.

Αν δεν σε πειράζει; - Philippe Mansart.

- Helen Wells. - Παρακαλώ.

- Αντίο. - Αντίο.

Θέλεις να αγοράσεις το "La Guetière"; - Ίσως, το νοικιάζω για τα Σαββατοκύριακα.

Πρέπει να αγαπάς τη μοναξιά. Το κλίμα δεν είναι πολύ ευχάριστο αυτή την εποχή.

Δεν με νοιάζει.

Έρχεσαι να ζήσεις σε αυτή την περιοχή;

Είμαι διδάσκων στο Πανεπιστήμιο της Caen.

Το γνωρίζεις πολύ καιρό τότε;

Όχι πραγματικά. Έχω φίλους στο Alençon. Ο καθηγητής Juillet και η σύζυγός του.

Α, είσαι φίλος του Juillet; Θα μπορούσαμε να είχαμε συναντηθεί.

Είμαι ο γαμπρός του Auguste Marjorie.

Γνωρίζεις τα καταστήματα της Marjorie;

- Όχι. - Θα το αναγνωρίσεις...

Ο πεθερός μου είναι γερουσιαστής, βρέχει και λάμπει στην πόλη.

Είναι φίλοι. Οι Danville.

Ηλίθιοι!

Είναι λίγο τρελοί!

Μην ανησυχείς, είναι παιδιά.

Άφησέ τους να περάσουν. - Αυτό δεν γίνεται, σωστά;

Mansart, τι κάνεις;

- Ανόητε! - Επιβράδυνε τώρα, παρακαλώ.

Οι αλήτες!

Έχεις ακόμη 100 μέτρα να διανύσεις. - Ευχαριστώ ξανά.

- Ελπίζω σύντομα. - Αντίο.

Γεια.

Θα μπορούσες να μας συστήσεις, Mansart. - Μια μικρή στιγμή, φίλε.

Helen Wells. Paul Danville, Albert Danville. Αυτοί οι κύριοι βρίσκονται στις σκαλωσιές.

Αυτό εξηγεί την περιφρόνηση που τρέφουν για

το αμάξωμα του αυτοκινήτου τους και εκείνο των φίλων τους.

Είναι εντάξει, Mansart... - Καλά, αντίο. Αντίο.

Είσαι από την Αμερική;

- Όχι. - Από την Αγγλία;

Ναι.

Έλα μαζί μας, κυνηγάμε γουρούνι.

Σε αγριογούρουνα. - Ω... Δεν νομίζω ότι θα το ήθελα.

Κρίμα.

Αυτό είναι έξυπνο, καλά έγινε!

Μην ανησυχείς, θα αγοράσουμε μια ολοκαίνουργια για σένα.

Υπολογίζω σε αυτό.

Ποια είναι αυτή; Πού τη βρήκες; - Στον δρόμο.

Και έπεσε στο κρεβάτι σου, ε;

Μπορείς να γελάς, Albert, μπράβο!

Είναι το είδος κοριτσιού που θα ήθελα. Ακόμη και με άδειο στομάχι.

Θα πρέπει να νηστέψεις, ή όχι;

Αυτή η αποθήκη θα καταρρεύσει.

Δεν θέλω να δώσω τα χρήματά μου για τη συντήρησή της.

Θα βάλουμε τα μηχανήματα εκεί παρ' όλα αυτά;

Βάλ' τα κάπου αλλού. Έχουμε αρκετό χώρο.

Πρέπει να το εξετάσουμε.

Λοιπόν, άκου, θα μιλήσω με τον άντρα σου όταν έρθουν οι λογαριασμοί του ενοικίου.

Είναι έτοιμος ο φράχτης των λιβαδιών του Longueville;

Είναι σχεδόν έτοιμος.

Πρέπει ακόμη να γίνουν τουλάχιστον 50 μέτρα. Πήγα εκεί χθες.

Ασχολήσου με τις δικές σου υποθέσεις, Maurois. Δεν υπήρξαν ποτέ τόσα πολλά.

Αυτό δεν είναι αλήθεια. Ορκίζομαι ότι παρακολουθώ "το braco".

Δεν υπάρχουν παγίδες κατά τη διάρκεια του κυνηγιού σας.

- Δεν θα στοιχημάτιζα γι' αυτό. - Εντάξει.

- Γεια σε όλους. - Γεια σας, κύριε Rollin.

Καλημέρα αγαπητέ φίλε. - Κυρία Leuillot, αγαπητέ David.

Έχει δροσιά σήμερα το πρωί. Πώς είσαι, Maurois;

Γεια σας, κύριε Rollin.

- Πάγωσα στην εκκλησία. - Τι ιδέα κι αυτή;

- Είμαι καλός Χριστιανός! - Θέλεις σούπα;

Όχι, λίγο ζαμπόν.

Πες μου, Rollin... Οι Pichon είναι πελάτες σου;

Ναι, από πάντα.

Τι σκοπεύουν να κάνουν με τη γη τους στο "Saint-Jean-le-Blanc";

Ενδιαφέρεσαι;

Αν δεν είναι πολύ άπληστοι, ναι. Πρέπει να έχεις επιρροή πάνω τους.

Η επιρροή ενός συμβολαιογράφου, ξέρεις...

Νομίζετε ότι μπορείτε να πάρετε άδεια οικοδομής;

Λοιπόν, μετά τις εκλογές του γενικού συμβουλίου, ναι.

Mansart;

Οι Pichon καλύτερα να το αγνοήσουν.

Ναι, αλλά είναι σχεδόν φίλοι, οπότε... - Λοιπόν, ακριβώς γι' αυτό.

Θα προσπαθήσω να κάνω το καλύτερο δυνατό.

Ξέρεις ότι έχω καλές αναμνήσεις από τις υπηρεσίες που μου προσφέρθηκαν.

Οι κύριοι de Danville και Mansart.

Με ενοχλεί που προσκαλείς πάντα τον de Danville.

Πρέπει να ομολογήσω ότι με διασκεδάζουν. - Όχι εμένα.

Πώς είστε, παλιόπαιδα; - Είμαστε σε εξαιρετική φόρμα, David.

Ο Paul κι εγώ δεχόμαστε όλα τα στοιχήματα.

- Το επιβεβαιώνω! - Λοιπόν, ας το δούμε.

Εσύ φρόντισε τα σκυλιά, Maurois. - Μπες μέσα και φάε κάτι.

Και λοιπόν; - Γεια.

Πώς είσαι, Rollin; - Είμαι καλά, ευχαριστώ.

Είναι καλό το ζαμπόν; - Ναι.

Τι μας ετοίμασες, Fernande;

Κύριοι, λίγος σεβασμός!

Αφήστε το, κύριε Sutter. Εδώ υπάρχουν 2 που περισσότερο

λένε παρά κάνουν. Δεν είναι όπως οι άλλοι.

Δεν πρέπει να αφήσετε να συμβεί αυτό, κύριε Sutter.

Φρόντισε το κρασί, Maurois, θέλεις;

- Φέρε λίγο κρασί Maurois! - Maurois, πιες.

Αν το πρωί τρως μικρό Ιησού, πεινάς, έτσι δεν είναι, συμβολαιογράφε;

Παρακαλώ, Danville.

Μα τίνος είναι αυτό; - Α, αυτό είναι το τέλος.

Θα πιεις κάτι, έτσι; Έλα, κύριε Albert.

Γιατί μουτρώνεις, Maurois; - Δεν μουτρώνω.

Όταν σκέφτομαι τη Fernande...

Νόμιζα ότι θα σε έβρισκα εδώ!

Τηλεφώνησα στο σπίτι σου χθες το βράδυ, η Jeanne

μου είπε ότι θα κοιμόσουν στο σπίτι του Maurois.

Ναι, αυτή ήταν αρχικά η πρόθεσή μου, άλλαξα γνώμη.

Στον δρόμο; - Κύριε Rollin!

Θέλετε σούπα, κύριε Mansart; - Ναι, με πολύ λάχανο, κυρία Leuillot.

Καθόλου λάχανο! Σε κάνει ευερέθιστο, Mansart.

Αν ήμουν με ένα κορίτσι όπως αυτό που μόλις

είδαμε δεν θα έτρωγα τώρα λάχανο.

Τι είναι αυτή η γυναικεία ιστορία; Ποιο κορίτσι είναι;

Κύριοι, ζητώ τη διακριτικότητά σας. - Πώς τη λένε;

Δεν ήταν Αγγλίδα; - Ποιος γελά όταν τη γαμάμε!

Τι;

Philippe, τη γνωρίζω; - Νομίζω όχι.

- Ένας φίλος του Juillet. - Ο ψυχίατρος;

Είναι τρελή αν πάει στον Juillet.

Και πώς είναι στο κρεβάτι; - Τρελή, φυσικά.

- Γεια σας κύριοι. - Καλό ταξίδι;

Παραλίγο να κολλήσουμε.

Στη μέση μιας στροφής ο Chamond ήθελε να αποφύγω ένα κουνέλι. Ο

δρόμος ήταν βρεγμένος, γλίστρησα και παραλίγο να καταλήξουμε σε χαντάκι.

Κυρία Leuillot, σερβίρετε αυτούς τους κυρίους. - Τι θέλετε, βραστό ζαμπόν ή ωμό ζαμπόν;

Δώστε μου ωμό. Γεια σας, κυρία Leulliot. - Ορίστε.

Είναι αλήθεια, πες το.

Ευτυχώς το διόρθωσε, αλλιώς θα καταλήγαμε στο χαντάκι.

Σίγουρα είχες στύση, ε Chamond; Ο Chamond δεν έχει στύση.

Άφησέ τους να μιλούν, Chamond.

Τους αφήνω να μιλούν. - Όχι, ευχαριστώ, κυρία Leuillot.

Τέλος πάντων, όλοι ξέρουν ότι είναι ανόητοι.

Έβαλα στην άκρη μια τερίνα... - Ευχαριστώ, Maurois...

Δεν πρέπει να μιλάς για κάτι άλλο. - Τι υπάρχει στο πρόγραμμα;

Λοιπόν, ορίστε: ο Maurois έκρυψε 2 ζώα. Ένα μοναχικό

ζώο στο δάσος των ορτυκιών και ένα κοπάδι δύο ή τριών ζώων στο Maltourné.

Πώς είναι ο άντρας σου, Fernande; - Όλα καλά, ευχαριστώ.

Όχι πάρα πολλή δουλειά στο αγρόκτημα; - Αρκετή δουλειά.

Πέρυσι ένας άντρας ήρθε να κυνηγήσει εδώ.

Από το μεγάλο γκαράζ στην έξοδο "Route d'Alençon".

Πες μου, Claude, άκουσα ότι είχες χάσει την ανιψιά σου.

- Ναι, την περασμένη εβδομάδα. - Θεέ μου.