200 บรรทัดแรก
Vertaling: slootje
Wil je water opzetten?
Niet te veel, één kopje, geen acht. Dat is verspilling.
Mama, tot later. -Waar ga je heen?
Weg. -Waarheen?
Een wandelingetje maken. -Hoe vaak moet ik het nog zeggen?
Mensen gaan je verdenken van verdacht gedrag.
Bel me niet, als je opgepakt bent. Ik ga je borg niet betalen.
Mijn gezin heeft nooit problemen met de wet, we hoeven ons niet te schamen.
En doe de deur goed dicht.
Klaar?
Wacht even.
Is jouw kant los?
Oké? -Ja, goed.
Prachtige dag, hè?
Wat is dit?
Mijn banaan.
Ongelooflijk dat je daar maar ligt je leven te vergooien.
Heb je geen verwachtingen of dromen? Wat wil je bereiken?
Het is hier een zwijnenstal. Kijk nou toch.
Vuile sokken, snoepwikkels, lepel.
Hoe vaak moet ik nog zeggen dat je hier niet moet eten?
Wat moet je met toiletpapier in je slaapkamer?
Ik ben niet je sloofje.
Er is een gezond huizenaanbod in Cabo. Afhankelijk van...
de hoeveelheid werk begint een driekamerwoning bij 130.000 euro.
We vonden een net gerenoveerde variant,
30 minuten lopen van zee, veel ruimte voor hun hond Penelope.
Wat vind je van de buurt? -Heerlijk.
Lekker rustig en veilig. -Heel schoon, hè?
Gaat het? -Nee.
Wat is dat?
Waar ga je heen?
Wat denk je? -Dat weet ik wel.
Je gaat naar die godvergeten woestenij.
Een beetje klooien met je...
waardeloze troep op die gore plek, door de smerige eekhoorn- en...
ranzige vogelpoep struinend die je daarna over mijn keukenvloer verspreidt.
Waarom heb je je schoenen nog aan?
Ik ga naar buiten. -En dus?
Dus wat? Moet ik ze uittrekken en weer aantrekken?
Ja, natuurlijk. Dat heb ik al duizend keer gezegd.
Laat de deur niet open, ik wil geen vieze duiven in huis.
Nietsnut.
Gaat het?
Je was weg vandaag.
Waarheen?
Bij elke supermarkt word je lastiggevallen door grijnzende, vrolijke fondswervers...
die je smeken om geld voor hun stomme doelen.
Waarom moeten ze hun tanden zo ontbloten?
Vrolijke, grijnzende mensen, ik kan ze niet uitstaan.
Rondhangen en om je zuurverdiende geld vragen.
Het is oplichterij.
Ze lichten mensen op.
Ik vertrouw ze niet.
Ze willen je telefoonnummer, je e-mail.
Ik vroeg één van hen:
waarom wil je mijn postcode?
Ik kan je net zo goed mijn huissleutel geven,
dan kan je mijn spullen komen jatten en mijn kind vermoorden.
En niemand belt de politie. Die zou toch niet komen.
Te druk met zwarte jongens lastigvallen.
En hij om de hoek die zijn hond een rode jas en groene laarsjes aantrekt.
Waarom moet een hond een jas aan? Die heeft toch een vacht?
Die zweet zich rot en stinkt als de hel.
Dat is dierenmishandeling, al dat plastic over hem heen.
Ik ga hem aangeven bij de BKDM of hoe ze ook heten.
En zij daar met die dikke baby.
Het is ijskoud en zij loopt buiten heen en weer...
met alleen een grote roze strik op haar hoofd,
zodat je ziet dat het een meisje is. Kan mij wat schelen.
Rondwarend in die kleertjes, niet passend bij het weer, met zakken.
Waarom met zakken? Wat gaat die erin doen?
Een mes? Belachelijk...
Het is de KBDM, mama. -Wat?
Koninklijke Bond tegen Dierenmishandeling.
Weet ik, ik ben niet dom.
Hoe dan ook...
Wanneer gaan we die versleten bank vervangen?
Kijk, hier.
En daar.
En daar. -Wat moet ik zien?
Grijs, grijs, grijs, grijs. Ashman-grijs.
Je bent niet grijs.
Ik word gek van die man.
En hij heeft geen grijs haar, geen enkele.
Mensen zien hem en zeggen: wat zie je er jong uit.
Daar kickt hij op. Je weet hoe hij ijdel is.
Stomme oude dwaas.
Niemand ziet de problemen die ik zie, omdat ik het niet laat merken.
Je ziet er goed uit. -Dank je, schat.
Ik ga gewoon door, zo ben ik.
Sommige gevechten moet je niet aangaan. -Maar deze wel.
Had je nachtdienst?
Het was een lange nacht.
Om middernacht begon mijn patiënt te ijlen en tegen 2.00 uur was ze dood.
Heel triest, een prachtige vrouw.
Dementie, weet je wel. -Geen familie?
Een zoon. In New York.
Blijkbaar had hij te druk om te komen.
Mensen zijn slecht. Ze weten niet hoe goed ze 't hebben.
Dank je, inderdaad.
Wat een stress...
Ashman zegt dat ik me te druk maak. Hij totaal niet.
Als hij naar bed gaat, slaapt hij als een baby.
Daarom is zijn haar nog zwart.
Het kan ook erfelijk zijn. Zijn vader werd pas grijs toen hij in de 80 was.
Ik had weer zo'n droom.
O ja? -Let op.
Ik zie Ashman in helder water staan.
In het water zie je zijn voeten niet, je ziet alleen vissen zwemmen.
En hij doet het weer? -Al weer, ja.
Moeder nummer drie.
22 jaar, half Grieks, half Nigeriaans. Woont in Peckham.
Mijn God, in deze fase van zijn leven?
Wat zijn jullie stil?
De grote mensen praten hier. -Zoals ik zei...
Als ik die man verlaat, slaat hij steil achterover.
Verlaat hem niet door hem. -Wie verlaat wie?
Na alles wat ik met die vuile bruut meegemaakt heb? Echt niet.
Ik sta nog fier overeind, zus.
Ik sta nog fier overeind.
Wat denk je? Zou ik niet iemand anders kunnen ontmoeten?
Natuurlijk wel. -O ja...
Ga weg. -Wat ga je doen dan?
Idioot. -Kom op...
Doe het dan.
Ga weg...
Hou op. -Kom dan, alsjeblieft...
Alsjeblieft, man. -Opzij.
Opzij.
Niet daar gaan zitten.
Dus je had een feestje gisteravond? -Wie?
Je vriendin achter je. Jij toch? -Waar?
Hoe laat was je thuis? -Geen idee, één, twee, drie.
Vier, vijf, zes? -Ik dacht vroeger.
Je deur was dicht om 2.30 uur. -Dat heb ik gedaan.
Had jij die dicht gedaan? -Ja, helemaal alleen.
Oké, waar was je?
Brixton.
Brighton. -Birmingham.
Nou, waar was je? -Brixton.
Met wie? -Zara.
Echt waar?
Alleen met Zara? -Ja, alleen met Zara.
Was Theo er niet? -Theo? Ik ken geen Theo.
Ik ken een Theo uit Walthamstow. -Bedoel je die Theo?
Ja, hij was er.
Heeft hij een lekker kontje? -Oh, hou op zeg.
Het was een leuke avond. Ze speelden bashment.
Bashment? -Ja, bashment.
Al die rijende mannen.
Jij zou ook moeten gaan. -Daar ben ik te oud voor.
Hoezo? Je zat te rijen in de keuken.
Dwazen.
Dat doe je. Ik ben het vergeten, laat zien.
Het overvalt je...
Ze kan het nog steeds. Je kan het nog steeds.
Waar zit het te strak? -Aan de achterkant. Kijk, helemaal rood.
Nee hoor, wel schilferig van het krabben. -Omdat het te strak zit.
Drink je water? -Natuurlijk, wat heeft dat ermee te maken?
Hou je huid vochtig. -Ik ben vochtig genoeg.
Het lijkt alsof je mijn hersens eruit wil trekken.
Dat zit vast aan mijn hoofd, weet je. -Ja, want dat heb ik gedaan.
Tjonge, jij weet wel hoe je moet straffen. Je had gevangenisbewaker moeten worden.
Hopelijk ben je minder ruw met je klanten. -Nee, zij betalen me.
Het gaat weer over geld.
Je moet je familie net zoals onbekenden behandelen.
Was dat bord af.
Kijk hem nou. -Zit stil.
Hij is 22 en eet nog steeds brood met pindakaas en jam.
Ik praat met hem tot ik het beu ben. Ik zeg: Mozes, wat doe je met je leven?
Waar sta over 25 jaar? Ik ben het zat.
Zal ik met hem praten? -Wat ga je zeggen dan?
Weet ik niet. Misschien kan ik hem helpen.
Probeer je mijn gezin binnen te dringen?
Hoezo binnendringen? -Zal ik met jouw dochters gaan praten.
Wat ga je zeggen dan? -Waarom laat je je buik aan iedereen zien?
Waarom heb je een strakke trainingsbroek aan terwijl je niet gaat sporten?
Dat zou je helemaal niet leuk vinden.
Sommige zussen zijn close. Sommige zussen vertrouwen elkaar.
Je kan me vertrouwen. -Jij belt mij niet, ik bel altijd.
Ik bel je wel. -Ik moet jou bellen:
mijn haar moet gedaan worden, ik heb pijn in mijn rug.
Wil je wat ophalen uit Kilburn? -Ik bel je wel.
Leg die schaar neer. Je wordt agressief.
Ik ga zondag naar de begraafplaats.
Ga je mee? Je weet dat ik gezondheidsklachten heb.
Ik kan niets plannen. Ik moet het per dag bekijken.
Het is Moederdag. -O ja? Nou, dat vieren we hier niet.
Mijn laatste moederdagkaart was toen Mozes vijf was.
Toen moest hij iets van de leraar tekenen.
Ze verwachten vast dat ik vroeg opsta en moederdagontbijt voor hen maak.
Het is vijf jaar geleden. -Vijf jaar...
Als mensen sterven, zijn ze dood. Je zal door moeten.
Je kunt de doden niet voor altijd met je mee slepen.
Ik wil niet dat de schaduw van Pearl me tegenhoud.
Ze heeft van het leven genoten. -Zij tenminste wel.
Dus ik haal je op. -Ik zeg niets toe,
ik voel me misschien niet goed en blijf de hele dag in bed.
No comments yet. Be the first to leave one.