Age of Monster (El tiempo de los monstruos)

'DE OUDE WERELD STERFT EN DE NIEUWE WERELD WORSTELT OM GEBOREN TE WORDEN.

DIT IS DE TIJD VAN DE MONSTERS.'

Ik zie jullie allemaal voor me.

Clara, Raúl, Virginia, Andrea…

Die komt vast weer met een nieuwe.

Dit gaat niet om mijn leven of om mijn laatste wensen.

Het is veel eenvoudiger.

Jullie zijn hier niet om over mij te praten…

…maar om Raúl te helpen…

…met mijn laatste film.

Jullie zullen me vast niet erg missen na al dat verdriet en gedoe.

Dus ik zal niet huilerig gaan doen.

Ik ga jullie aan het werk zetten.

Het is ontzettend vervelend om voor zoiets bij elkaar te komen…

…maar volgens mij is dit altijd de enige manier geweest om te ontsnappen.

Ik wil een beetje uitrusten.

Jullie weten allemaal…

…dat alles draait om het einde.

Wist jij hiervan?

Ik? Jij bent z'n scenarist.

Ben ik het nieuwe personage?

Wat?

Hij zei: 'Andrea komt weer met een nieuwe.'

Kom op, zeg. Dat was vlak voor z'n dood.

Hij was een klootzak. Negeer hem.

Onze gruwelijkste dromen zijn uitgekomen.

Wat nu?

Hoe introduceren we de personages?

Tja…

Geen idee. Niet te lang mee bezig zijn, hak een knoop door.

We kunnen ze in een rij in de tuin zetten…

…en ze door voice-over laten voorstellen.

Oké…

In close-up. Ja? -Ja. Is dat een idee?

Ik zou ze liever in het verhaal verwerken, maar jij wilt meer drama.

Laten we er geen punt van maken.

Goed, dan doen we het zo. We beginnen met Clara.

Clara, een vrouw van in de vijftig…

Wat kunnen we over haar zeggen? Rijke erfgename…

…groot kunstliefhebber…

…mijn vrouw.

Zoiets, ja. De rest vullen we later wel in…

…maar ik denk dat naam en leeftijd genoeg zijn.

Prima.

De volgende.

Virginia, 45 jaar.

Ze is illustratrice, maar dat stelt niet veel voor.

Nee, Virginia is geen geweldig illustratrice.

Het is vreemd dat ze niet meer op haar conto kan schrijven.

Andrea, actrice, 40 jaar.

Jorge…

Wat doet Jorge precies?

Jorge, 34 jaar. -Oké, prima.

Marta en Fabián, 48 en 37.

Introduceer je hen tegelijk?

Ja, ze zijn altijd samen.

Raúl, 42. Víctor, 48.

Stel je ons ook tegelijk voor? -Nee, één voor één.

Verwerk Marta en Fabián maar in het einde, in het tracking shot.

Jorge…

Ja?

Jorge, je kent me niet zo goed.

Ik had een borrel nodig omdat ik niet tegen begrafenissen kan.

We hebben elkaar in geen tien jaar gezien.

Zal ik ze naar boven brengen?

Wanneer je maar wilt. Hij gooit ze toch weg.

Hoe weet je dat? -Ze drijven in de wc.

Waarom heb je mevrouw niks gezegd? -Ze weet ervan. Het gaat ons niks aan.

Daar zijn ze. Laat maar liggen.

Ze zijn er.

We zijn er.

Nee.

Heb je hulp nodig, Andrea?

Waarmee?

Met de bagage. -Geen bagage. Ik vertrek vanmiddag.

Je hebt vier koffers bij je. -Ga nou niet in discussie, Jorge.

Is hij al dood? -Geen idee. We zijn niet boven geweest.

Ik ben niet in staat om te huilen. Ik ben…

Ik ben bekaf.

Rustig maar, we zien hem morgen wel. Rust maar wat uit.

Jij bent… -Jorge.

Het nieuwe personage. Deze kant op, graag.

Waarom heb je me hier mee naartoe genomen?

We hebben het niet over ons gehad. Als er al een 'ons' is…

Ze noemden me het nieuwe personage.

Wat bedoelden ze daarmee?

Ben je blij dat ik hier ben?

Je zegt niks…

Andrea, hoor je wel wat ik zeg?

Andrea.

Er zijn altijd te weinig kussens in dit huis.

Je ligt niet aan het hoofdeinde.

Ik hou van je, Jorge.

Mooie jurk heb je aan.

Had die jurk aangetrokken waar je het over had.

Ze zijn hetzelfde.

Ja, maar misschien paste die andere beter bij je.

Of bedoel je dat dit dezelfde jurk is?

Ja, ik heb namelijk maar één jurk gepast.

In dat geval is hij prachtig.

Ze doen niet open.

We hadden niet moeten komen. -Bel nog eens aan.

Je weet dat ze niet open zullen doen.

We kunnen achterom lopen en door het raam naar binnen gaan.

Dan gaan m'n schoenen eraan door de modder.

Jij als beeldhouwster zou toch van texturen moeten houden.

Als je me gaat lopen zieken, ben ik weg. Je weet dat ik niet mee wilde.

Niemand wilde hier zijn, maar ze zijn er toch. Ik heb dit nu al zo vaak gehoord.

Meer dan 100 jaar begrepen we niet hoe ze ons voor de gek hadden gehouden.

Dat klopt toch? Het was allemaal gelogen.

Het is allemaal gelogen.

Hoe vaak hebben we dit wel niet gehoord: 'Het is allemaal gelogen?'

Doodeng en bizar, vind je ook niet?

Maar het engste is als je erachter komt dat het allemaal waar is.

Alles wat je je voor kunt stellen, wordt ineens bewaarheid.

Onze gedachten vormen de grootste bedreiging.

Zolang moeders geloven dat kinderen bezeten kunnen zijn…

…zullen er bezeten kinderen zijn.

Zolang mensen tot God bidden…

…zal Hij blijven bestaan.

Zolang mensen UFO's en geesten zien…

…zullen er buitenaardse wezens en destructieve krachten zijn.

Wees heel voorzichtig…

…want het is allemaal waar.

We hebben een beller. -Hallo, Cadija…

Waar is iedereen?

Op hun kamer.

Liggen ze al in bed?

Dat denk ik niet.

Jullie horen hier niet te eten en tv te kijken. Weet mevrouw hiervan?

Welke mevrouw?

Jullie zouden niet naar die onzin moeten kijken.

Hebben jullie het gazon bemest?

Had dat niet gedaan. Jullie wisten van onze komst. Het stinkt.

Dat is al het derde wat niet mag.

Wat moet dit voorstellen? -Laat ze toch. Het zijn onze zaken niet.

Marta zegt dat als we systemische verandering niet accepteren…

…we het bekrachtigen…

…en er geen reden is om in opstand te komen in dit niemandsland.

Je moet de regels aan je laars lappen…

…want die slaan nergens op en halen nooit iets uit.

Dat zijn jouw woorden, hè.

Is er iets te eten? -Pillen op het nachtkastje.

Hier is sprake van het 'Groene Monster', want jij bent een jaloerse klootzak.

Het is overduidelijk dat jij een jaloerse klootzak bent.

Ik weet niet of je hebt opgehangen of dat je er nog bent.

Volgens mij is de verbinding verbroken, maar ik ga toch door.

Het zijn jouw woorden.

Zit je weer aan het infuus? -Ja, ik ben uitgedroogd.

Waarom drink je dan geen water? -Begin nou niet weer.

Hebben ze naar me gevraagd?

Wil je net zoveel aandacht als de eerste paar keer?

Ja, ze vroegen naar je.

Ik voel me niet goed. -Dat zie ik.

Wat vroegen ze? En wie was dat?

Geen idee. Iedereen.

Ze vroegen hoe het met je was.

Dat was Andrea.

Ja, Andrea vroeg of je al dood was.

Ze was dronken. Zoek er niks achter.

Wat heb je gezegd? -Niks.

Rustig maar. Ik laat je met rust. Ga jij maar door met je papieren.

Zag ze er mooi uit?

Ik kon haar gezicht niet zien. Ze bevond zich in een horizontale positie.

Wil je nog meer weten? -Nee.

Hoe is de nieuwe? -Nou, hij is nieuw.

Hij is me niet echt opgevallen.

Gun me wat tijd. Ik zal je aanstonds vertellen wat ik van hem vind.

Aanstonds?

Zoiets had m'n moeder of oma kunnen zeggen.

Vergelijk me niet met je moeder. Hou erover op.

Dat zou ook een uitspraak van m'n moeder of oma kunnen zijn.

Gaan we pingpongen met woorden of zullen we het over feiten hebben?

We kennen de feiten niet, dat is nou net het probleem.

Dus hou op.

Waarom drink je niet gewoon water? -Ik laat het infuus het werk doen.

Ik ben ziek. De hele westerse wereld is ziek.

De westerse wereld?

Mag ik vragen wat voor ziekte je hebt? -Laat me alsjeblieft met rust.

Alsjeblieft.

Goedemorgen.

Ga je zwemmen?

Nee, dat doe ik nooit. Ik ga nooit verder dan tot m'n middel in het water.

Waarom niet?

Het is symbolisch. Maar ik wil niet dom of raar overkomen.

Ja, dat snap ik.

Je bovenlijf wordt nooit nat. Je gaat het water in zonder nat te worden.

Ik snap wat je ermee bedoelt.

Je hebt je mening al klaar.

Je kent me niet. -Nee, ik bedoel…

Ik snap wat je bedoelt. Je had het over water…

…symboliek, het onderbewuste, seksualiteit…

Ik heb hierover gelezen. -Hou er alsjeblieft over op. Hou op.

Elke keer dat ik hier ben, valt er iets voor.

Toen ik wakker werd, had ik zin om weer te gaan tekenen.

Daar kom je wel overheen.

Ik ga hardlopen. Wie heeft er zin om mee te gaan?

Het lijkt misschien raar, maar wij gaan er niet op uit.

Het is toch niet gevaarlijk? -Natuurlijk niet.

Maar wij doen dat niet.