Gladiator

ΣΤΟ ΑΠΟΓΕΙΟ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ ΤΗΣ, Η ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ...

ΗΤΑΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΕΡΗΜΟΥΣ...

ΩΣ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ.

ΤΟ ΕΝΑ ΤΕΤΑΡΤΟ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΖΟΥΣΕ ΚΑΙ ΠΕΘΑΙΝΕ...

ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΑ.

ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ ΤΟΥ 180 μ.Χ., Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ...

ΜΑΡΚΟΥ ΑΥΡΗΛΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΦΥΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ...

ΕΦΤΑΝΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ.

ΕΝΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΟΧΥΡΟ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΕΜΠΟΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ...

ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Κύριε.

Στρατηγέ.

Κύριε.

Αδύναμοι και πεινασμένοι.

-Ακόμα τίποτα; -Ούτε ίχνος.

-Πόση ώρα λείπει; -Σχεδόν δυο ώρες.

Θα γίνει μάχη;

Θα το μάθουμε σύντομα.

Στρατιώτη, σε διέταξα να προωθήσεις τους καταπέλτες.

-Δεν καλύπτει η ακτίνα τους. -Καλύπτει.

-Ο κίνδυνος για το ιππικό... -Είναι αποδεκτός. Συμφωνούμε;

Είπαν όχι.

Ο κόσμος πρέπει να καταλαβαίνει πότε τον κατακτά ο άλλος.

Εσύ θα το καταλάβαινες, Κόιντε;

Ή μήπως εγώ;

Ισχύς και τιμή.

Μόλις σας δώσω εντολή, να γίνει κόλαση.

Ετοιμάστε τους καταπέλτες.

Το ιππικό να ετοιμαστεί για έφοδο.

-Να ετοιμαστούν οι τοξότες. -Τοξότες!

Επίθεση!

Fratres!

Μάξιμε!

Σε τρεις βδομάδες από τώρα, θα θερίζω τα χωράφια μου.

Φανταστείτε πού θέλετε να είστε και θα βρεθείτε εκεί.

Μείνετε στις θέσεις σας! Να με παρακολουθείτε!

Αν βρεθείτε μόνοι...

σε καταπράσινα λιβάδια με τον ήλιο καταπρόσωπο...

μην παραξενευτείτε.

Θα είστε στα Ηλύσια Πεδία και θα 'χετε πεθάνει!

Αδερφοί...

ό,τι κάνουμε στη ζωή...

αντηχεί στην αιωνιότητα.

Τραβήξτε!

Οι καταπέλτες είναι έτοιμοι, κύριε!

Τοξότες, βάλτε τα τόξα στη φωτιά!

Τα τόξα στη φωτιά!

Τοξότες, σκοπεύσατε!

Εκτοξεύσατε!

Έτοιμοι όλοι!

Μείνετε στις θέσεις σας!

Εκτοξεύσατε!

Γεμίστε πάλι!

Μείνετε στις θέσεις σας!

-Έλξατε! -Εκτοξεύσατε!

Να με παρακολουθείτε!

Να με παρακολουθείτε!

Roma victor!

Roma victor!

ΠΡΑΙΤΟΡΙΑ ΧΙV

Πιστεύεις ότι όντως πεθαίνει;

Δέκα χρόνια τώρα πεθαίνει.

Αν, όμως, δεν πέθαινε στ' αλήθεια, δε θα μας καλούσε.

Μπορεί απλώς να του λείψαμε.

Κι η Σύγκλητος; Δε θα τους καλούσε, αν δεν...

Ηρέμησε, Κόμμοδε.

Ύστερα από δυο βδομάδες ταξίδι, οι ραδιουργίες σου με κουράζουν.

Έλαβε την απόφασή του. Θα την ανακοινώσει.

Θα ορίσει εμένα.

Το πρώτο που θα κάνω, όταν...

Θα τον τιμήσω με αγώνες αντάξιους της Μεγαλειότητάς του.

Προς το παρόν, το πρώτο που θα έκανα εγώ είναι ένα ζεστό μπάνιο.

Υψηλότατε;

Σχεδόν φτάσαμε, κύριε.

-Μεγαλειότατε. -Πού είναι ο αυτοκράτορας;

Στο μέτωπο, Μεγαλειότατε. Λείπουν 19 μέρες.

Ακόμα στέλνουν τραυματίες.

Το άλογό μου.

Μεγαλειότατε.

Ένα φιλί;

Έδειξες την αξία σου και πάλι, Μάξιμε.

Ας ελπίσουμε για τελευταία φορά.

Δεν έμεινε άλλος για να πολεμήσουμε.

Πάντα υπάρχει κάποιος για να πολεμήσεις.

Πώς να ανταμείψω τον μεγαλύτερο στρατηγό της Ρώμης;

Επίτρεψε μου να γυρίσω σπίτι.

Να γυρίσεις σπίτι.

Σε τιμούν, Καίσαρα.

Για σένα το κάνουν, Μάξιμε. Εσένα τιμούν.

Την έχασα; Έχασα τη μάχη;

Έχασες τον πόλεμο.

Πατέρα, συγχαρητήρια.

Θα θυσιάσω εκατό ταύρους για να τιμήσω το θρίαμβό σου.

Κράτα τους ταύρους.

Να τιμήσεις το Μάξιμο. Αυτός κέρδισε τη μάχη.

-Στρατηγέ. -Υψηλότατε.

Η Ρώμη σε χαιρετά κι εγώ σ' αγκαλιάζω σαν αδερφός.

Κράτησε πάρα πολύ, παλιέ μου φίλε.

Υψηλότατε.

Έλα, πατέρα. Πιάσου απ' το χέρι μου.

Νομίζω ότι είναι ώρα να αποχωρήσω.

Κι όλα αυτά για τη δόξα της Ρώμης.

Καταπληκτική μάχη.

Στρατηγέ. Ζεις ακόμα;

Ζω.

Πρέπει να έχουν όρεξη οι θεοί.

-Οι θεοί σ' αγαπάνε. -Βαλέριε.

Στο στρατόπεδο, στρατηγέ; Ή στη Ρώμη;

Σπίτι. Στη γυναίκα μου, στο γιο μου, στα χωράφια μου.

Ο Μάξιμος, αγρότης. Δυσκολεύομαι να το φανταστώ.

Το χώμα ξεπλένεται πιο εύκολα απ' το αίμα, Κόιντε.

-Να τος. -Υψηλότατε.

Ο συγκλητικός Γάιος, ο συγκλητικός Φάλκο.

Να προσέχεις το Γάιο. Τα παρουσιάζει όλα τόσο ρόδινα...

που θα ξυπνήσεις μια μέρα και θα λες, "Δημοκρατία, Δημοκρατία".

Και γιατί όχι; Η Ρώμη ιδρύθηκε σαν δημοκρατία.

Ναι, και στη δημοκρατία την εξουσία ασκεί η σύγκλητος.

Βεβαίως, ο Γάιος δεν επηρεάζεται απ' αυτά.

Εσύ με ποιον είσαι; Με τον αυτοκράτορα ή με τη σύγκλητο;

Ο στρατιώτης έχει το καλό να μπορεί να βλέπει τον εχθρό κατάματα, κύριε.

Με έναν ολόκληρο στρατό πίσω σου κάνεις εύκολα πολιτική.

Σε προειδοποίησα. Τώρα θα σε σώσω. Μας επιτρέπετε.

Ο Μάξιμος.

Θα χρειαστώ γενναίους άντρες σαν εσένα.

Πώς μπορώ να φανώ χρήσιμος, Υψηλότατε;

Είσαι άνδρας που ξέρει να διατάζει.

Διατάζεις, εκτελούν τις διαταγές σου και η μάχη κερδίζεται.

Όμως, η σύγκλητος συνωμοτεί, φλυαρεί, χαϊδεύει αφτιά και απογοητεύει.

Μάξιμε, πρέπει να σώσουμε τη Ρώμη από τους πολιτικούς, φίλε μου.

Μπορώ να σε υπολογίζω, όταν έρθει η ώρα;

Όταν μου επιτρέψει ο πατέρας σου, σκοπεύω να γυρίσω σπίτι.

Να γυρίσεις σπίτι; Κανείς δεν το κέρδισε πιο άξια από σένα.

Μη βολευτείς και πολύ. Μπορεί να σε καλέσω σύντομα.

Είναι εδώ η Λουσίλα. Το ήξερες;

Δε σ' έχει ξεχάσει.

Τώρα είσαι ο γενναίος.

Μακάρι να είχες γεννηθεί αγόρι.

Θα γινόσουν πολύ σπουδαίος Καίσαρας.

Πατέρα.

Θα ήσουν πολύ δυνατή.

Αναρωτιέμαι, θα ήσουν άραγε δίκαιη;

Θα ήμουν ό,τι μου έχεις μάθει να είμαι.

Πώς ήταν το ταξίδι σου;

Μακρύ. Κουραστικό. Γιατί με κάλεσες;

Χρειάζομαι τη δική σου βοήθεια και του αδερφού σου.

Βεβαίως.

Σ' αγαπάει. Πάντα σ' αγαπούσε.

Και...

τώρα θα σε χρειαστεί όσο ποτέ.

Φτάνει η πολιτική.

Ας κάνουμε πως εσύ είσαι μια λατρεμένη κόρη...

κι εγώ ένας καλός πατέρας.

Ωραίο παραμύθι, ψέματα;

Καλημέρα.

Χρειάζομαι άλλα τρία άλογα.

Δύο! Τρία!

Τέσσερα!

Ένα! Δύο!

Με ζήτησες, Καίσαρα;

-Καίσαρα; -Πες μου πάλι, Μάξιμε.

Γιατί βρισκόμαστε εδώ;

Για τη δόξα της αυτοκρατορίας, Μεγαλειότατε.

Μάλιστα.

Μάλιστα, θυμάμαι.

Βλέπεις αυτό το χάρτη, Μάξιμε;

Είναι ο κόσμος που δημιούργησα.

Επί 25 χρόνια...

κατακτούσα και ματοκυλούσα χώρες, μεγάλωνα την αυτοκρατορία.

Από τότε που έγινα Καίσαρας, μόνο τέσσερα χρόνια είχαμε ειρήνη.

Τέσσερα χρόνια ειρήνης από τα 20.

Και προς τι όλα αυτά;

Έφερα το θάνατο. Τίποτα άλλο.

Καίσαρα, η ζωή σου...

Σε παρακαλώ, μη με λες έτσι.

Έλα. Σε παρακαλώ.

Έλα να καθίσεις.

Ας μιλήσουμε μαζί...

ντόμπρα, σαν άντρες.

Λοιπόν, Μάξιμε...

μίλα.

Πέντε χιλιάδες άντρες μου είναι στις παγωμένες λάσπες.

Τρεις χιλιάδες είναι τραυματίες. Δύο χιλιάδες δε θα φύγουν ποτέ από δω.

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι πολέμησαν και πέθαναν άδικα.

Και τι θα πιστέψεις;

Ότι πολέμησαν για σένα και για τη Ρώμη.

Και τι είναι η Ρώμη, Μάξιμε;

Έχω δει αρκετά τον υπόλοιπο κόσμο.

Είναι βίαιος, φρικτός και σκοτεινός. Η Ρώμη είναι το φως.

Κι όμως δεν έχεις πάει ποτέ.

Δεν έχεις δει πώς έχει καταντήσει.

Πεθαίνω, Μάξιμε.

Όποιος βλέπει το τέλος του...

θέλει να ξέρει αν είχε νόημα η ζωή του.

Τι θα λένε για μένα στο μέλλον;

Θα μείνω γνωστός ως φιλόσοφος;

Πολεμιστής;

Τύραννος;

Ή ο αυτοκράτορας που έδωσε ξανά στη Ρώμη τον αληθινό της εαυτό;

Κάποτε η Ρώμη ήταν ένα όνειρο.