I Dreamed of Africa

ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ ΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ

ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Και τώρα; Πού να πάμε;

Ωραία. Ξέρω πού θα πάμε.

Πάμε στο Χάρυς Μπαρ.

Έλα, γρήγορα!

Σας κερνάω στο Χάρυς Μπαρ.

Δεν έχει χώρο για την Κούκι.

Κούκι, έλα στο αμάξι μας. Γρήγορα.

Πάρε τη Γκαμπριέλα. Δεν χωράει στο Άλφα Ρομέο.

Έλα εδώ. Μπες μέσα.

Έλα.

Πάμε!

Πώς θα το βγάλεις το πλασματάκι μέσα σου;

Αν είναι κορίτσι, Βαλεντίνα.

Δε θ' αργήσεις, Γκαμπριέλα.

Το ξέρω. Έντεκα βδομάδες και τρεις μέρες.

Όχι ότι τις μετράει!

Έχεις παιδιά;

Τον Εμάνουελ. Είναι εφτά.

Εμάνουελ! Τι ωραίο όνομα.

-Κοίτα το φορτηγό! -Τι κάνει;

Έρχεται κατά πάνω μας!

Θα μας χτυπήσει!

Το μωρό μου.

-Βοήθησέ με. -Σε παρακαλώ, Θεέ μου.

Βοήθησέ μας.

Βοήθεια.

Μαρίνα.

Μαρίνα!

Κούκι! Δεν βλέπω την Κούκι.

-Θα σταματήσω την αιμορραγία. -Απλώς βοήθα!

Όχι!

Γεια σου, Πεπ.

Τι έπαθε;

Είναι πολύ άσχημα;

Μοιάζει μ' αυτό, μόνο μεγαλύτερο.

Θυμάστε όταν έσπασε το πόδι του ο Κρίστιαν; Το ίδιο έπαθε και η μητέρα σου.

Πότε θα 'σαι σπίτι;

Θα επιστρέψω σύντομα...

Όχι πριν από μερικές βδομάδες, πάντως.

Μπορείς να 'ρχεσαι να με βλέπεις κάθε μέρα.

Ακόμα και όταν έχω σχολείο;

Βέβαια.

Μπορούμε να διαβάζουμε μαζί.

Πονάς;

Όχι πάρα πολύ.

Λυπάμαι.

Ήταν...

Δεν έπρεπε να σου συμβεί αυτό.

-Δεν ξέρω πώς να βοηθήσω... -Δε φταίει κανείς.

Δε φταίει κανείς.

Νοσοκόμα.

Πονάει. Κάντε κάτι, σας παρακαλώ.

Πρέπει να πας σπίτι.

Είναι κάποιος εκεί μαζί σου;

Ναι. Ευχαριστώ.

Για κάμποσο, δεν μπορούσα να θυμηθώ ποιος άλλος ήταν στ' αυτοκίνητο.

Πήγαινε σπίτι.

"Η βαρύτητα. Η βαρύτητα κρατά τα αντικείμενα στο έδαφος.

"Λέγεται βαρύτητα. Η βαρύτητα είναι πολύ σημαντική."

-Χρειάζεσαι ένα ποτό. -Δε μου είπαν κάτι τέτοιο.

Κοίτα, η κουβέρτα που της έδωσε η μητέρα σου.

Γλυκιά, έτσι;

-Είναι τόσο όμορφη. -Το ξέρω.

Δεν είναι τόσο όμορφη στις 3.00 το πρωί.

Του λείπεις του Εμάνουελ.

Ερχόταν εδώ σχεδόν κάθε μέρα.

Το φίδι του.

Είναι πανσέληνος σήμερα. Την βλέπεις;

Όχι.

Μπορώ;

Και βέβαια.

Μπορώ να σβήσω τα φώτα;

Βρήκανε τον οδηγό;

Η αστυνομία...

σήκωσε τα χέρια.

Το βλέπεις τώρα;

Όχι ακριβώς.

Εκεί.

Είναι όμορφο.

Στις 4:00 το πρωί ακούω την κίνηση στο δρόμο από κάτω.

Ο γιατρός λέει ότι θα βγω την επόμενη βδομάδα.

Προς το παρόν, είμαι ξαπλωμένη και σκέφτομαι.

Είμαι χωρισμένη και μεγαλώνω μόνη μου το παιδί.

Αισθάνομαι μια απαίσια αίσθηση αποτυχίας.

Όλοι μου λένε ότι είμαι τυχερή που ζω.

Το ξέρω ότι είναι μια ευκαιρία να βρει η ζωή μου νόημα.

Αλλά φοβάμαι πως είμαι μια ονειροπόλα που φοβάται ν' αλλάξει.

Αλλά υπάρχει πάντα ο Έμα.

Τουλάχιστον, αυτό έγινε σωστά.

Ήμουν κοντά. Επισκευάζαμε μια γέφυρα στο Τρεβίζο.

Έλα.

Αν δεν υπάρχει πρόβλημα.

Όχι και βέβαια όχι.

Είναι υπέροχο να 'σαι επιτέλους σπίτι.

Ξαναπαντρεύτηκε. Νομίζω πως είναι στην Αμερική.

Και κρατάει επαφή με τον Εμάνουελ;

Ούτε όταν ήμασταν παντρεμένοι.

Ξαναγύρισες για να ζήσεις εδώ;

Φαίνονταν πιο εύκολο. Ανέλαβα τις υποθέσεις της μητέρας μου.

Είναι πολύ απασχολημένη με το πανεπιστήμιο και το μουσείο.

Και μου αρέσει να 'μαι σπίτι για τον Έμα.

Ξέρεις, όταν γυρίζει απ' το σχολείο.

Η λίμνη Ρούντολφ. Εσύ είσαι αυτή;

Ναι.

Ο πατέρας μου έζησε αρκετά στην Αφρική όταν ήταν νεότερος.

Ήθελε να δω όλα τα μέρη που λάτρεψε.

Διηύθυνα ένα ράντσο εκεί με τον αδερφό μου.

Αλήθεια;

Κοντά στο Κιλιμάντζαρο.

Έπαθε ένα ατύχημα εκεί.

Τι συνέβη;

Θα σου πω μια μέρα.

Θέλαμε να μάθουμε πώς διευθύνεις ένα ράντσο, να αγοράσουμε.

Αισθάνθηκα ότι ανήκω εκεί. Ήμουν ήρεμος.

Μετά το ατύχημα, σκέφτηκα όλα τα σχετικά.

Πόσο τυχερή είμαι που είμαι ζωντανή.

Πεπ, έλα γρήγορα.

Συγγνώμη.

Άσχημο όνειρο.

Ξέρεις πώς να ξεφορτώνεσαι τα άσχημα όνειρα;

Τα σχεδιάζεις.

Τώρα, σκίσ' το.

Πάλι.

Ναι.

Τώρα δώσ' το μου.

Μη βάλεις φωτιά στο κρεβάτι.

Αντίο.

Έτσι ξεφορτώνεσαι τ' άσχημα όνειρα.

-Ποιος το λέει; -Το λέω εγώ.

Νομίζεις ότι μόνο εσύ τα βλέπεις;

Καληνύχτα.

-Αν σε φέρνει ο δρόμος... -Σ' ευχαριστώ.

Ευχαρίστησε τη μητέρα σου.

Εντάξει.

Δε φοράς πλέον γύψο.

Όχι.

Αυτός ο άντρας μπήκε στις ζωές μας και για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια...

νιώθω μια ελπίδα, τη ζωή να επιστρέφει.

Αγαπά τον Εμάνουελ. Ο γιος μου τον λατρεύει.

Αλλά είναι νευρικός.

Φοβάται ότι δε θα καταλάβω, αλλά καταλαβαίνω.

Το καταλαβαίνω πιο πολύ απ' όλα.

Τους τελευταίους μήνες, εσύ, εγώ και ο Πάολο...

ήμασταν ευτυχισμένοι, έτσι;

Ο Πάολο πουλάει το σπίτι του. Παρατάει τη δουλειά του.

Θέλει εσύ και εγώ να πάμε στην Αφρική μαζί του.

Θέλει να μας φροντίσει.

Να φύγουμε από εδώ; Ν' αφήσουμε τη γιαγιά και τον παππού;

Δε θα ήταν διασκεδαστικό να ξεκινήσουμε απ' τη αρχή σ' ένα νέο μέρος;

Ναι.

Βλέπεις...

Έμα, κοίταξέ με.

Σταμάτησα να μεγαλώνω.

Εμπρός, έξω.

Λοιπόν;

-Θα έχει ελέφαντες εκεί που θα πάμε; -Ίσως.

Πήγαινε στο κρεβάτι.

-Και καμηλοπαρδάλεις; -Στο κρεβάτι. Τώρα!

Δε θα πηγαίνω ποτέ στο κρεβάτι στην Αφρική.

Είναι ο Πάολο.

Δεν εκπλήσσομαι.

Λέμε να πάμε να ζήσουμε στην Κένυα...

μόλις παντρευτούμε.

Το ξέρω πως σου φαίνεται βιαστικό.

Δεν είναι Βενετία!

Εννοώ, τα σκέφτηκες όλα...

πώς θα είναι για σένα και τον Έμα να ζείτε στην Αφρική;

Είναι τόσο απρόβλεπτη.

Εσύ μου έλεγες πάντα ότι φοβάμαι τις προκλήσεις.

Δεν αξίζουν όλες οι προκλήσεις.

Δεν φοβάμαι.

Θα έπρεπε!

Δεν σκέφτεσαι τις δυσκολίες και το ρίσκο.

Είσαι υπεύθυνη για ένα παιδί τώρα.

Θα 'ναι εμπειρία ζωής για τον Έμα.

Θα βρει ευτυχία και ελευθερία!

Το κάνεις να ακούγεται μεγαλόπρεπο, αλλά πίσω κρύβεται το πείσμα σου.

Και δε τα καλοσκέφτεσαι τα πράγματα.

Άκουσέ με, Κούκι, επειδή σ' αγαπάω.

Επειδή φοβάσαι να μείνεις μόνη. Και δε θέλεις να πάρω τον Έμα.

Φοβάμαι. Και ποιος δε φοβάται;

-Και δε θέλω να πάρεις... -Κυρία.

Όχι τώρα, Γκρεγκόριο.

Δε θέλω να πάρεις τον Έμα.

Απλώς άκουσέ με.

Λατρεύω τον Πάολο.

Αλλά τώρα σχεδιάζεις να...

Σχεδιάζεις να πας στην Αφρική μ' έναν που μόλις γνώρισες.

Τον αγαπάω, μητέρα.

-Αλήθεια. -Αλήθεια;

Δεν είμαστε εύκολοι άνθρωποι, εσύ και εγώ.

Δεν προσπάθησα να σε διευκολύνω.

Αντίο, γιαγιά! Σ' αγαπάω!

Έλα να μας δεις.

Ζέβρες, εκεί κάτω.

Η Αφρική!

Κοίτα, γύπες.

Γύπες.