200 บรรทัดแรก
Privédomein Verboden toegang
Van de derde binnenste van de bovenste kromme lijn
van het achterhoofdsbeen,
van het buitenste uitsteeksel van het achterhoofd,
van het achterste hersenligament,
van de doornuitsteeksels van de...
zevende...
van de zevende halswervel,
van de zeven...
van de tien...
van de zeven...
van de eerste tien rugwervels
en van de tussen twee wervels gelegen ligamenten.
Overeenkomstige.
Van de derde binnenste van de bovenste kromme lijn van het achterhoofdsbeen,
van het buitenste uitsteeksel van het achterhoofd,
van het achterste hersenligament,
van de...
van de doornuitsteeksels
van de zevende halswervel,
van de eerste tien rugwervels
en van de tussen twee wervels gelegen ligamenten.
Overeenkomstige.
'De liefde van de dwazen,
van de klunzen,
van de slappelingen,
van de saaien, van de gereserveerden,
van de stommen, is geen liefde.
De liefde is fris, levendig, niet terughoudend.
Het zijn povere minnaars, de stommen,
de ernstigen, de stijven,
de plechtstatigen.'
Lukt het met je anatomie?
'Buitengewone jeugd
die een ogenblik weerspiegelt
op het gezicht van minnaars die niet jong meer zijn.
Ik heb nooit zin gehad
in een liefdesavontuur
en ik heb nooit een voet gezet in een...'
Zeg eens, Pierre...
Wat?
Wat?
We hadden die zomer niet samen op vakantie moeten gaan.
Nochtans, het idee om alleen te gaan kamperen in de duinen
sprak ons wel aan.
Mijn zus was gezakt voor haar examen en ik had het hele jaar te hard gewerkt.
Zij moest studeren en ik moest rusten.
We zouden buiten zijn en rust hebben.
Niemand kon voorzien dat het anders zou uitdraaien.
En dat het voldoende was dat we alleen waren
om alles te laten beginnen.
Van de derde binnenste
van de bovenste kromme lijn van het achterhoofdsbeen,
van het buitenste uitsteeksel van het achterhoofd...
Ik heb het koud.
Mag ik 'm aandoen?
Of ik het allemaal gewild heb?
Ik wou het natuurlijk wel, maar ik heb echt geprobeerd het te voorkomen.
Ik wist wat me bedreigde. Claude niet.
We schoten goed met elkaar op.
Ze was erg op haar gemak bij mij.
Vrolijk, plagerig, uitdagend zonder het te beseffen...
Soms voelde ik me een monster.
Natuurlijk had ik beter bomen getekend, of bloemen.
Ik dacht dat ik er niks aan kon doen dat zij zo mooi was.
En wat ik haar al gezegd had, was ongetwijfeld duidelijk in de tekening.
Maar ze wist niet zeker of ze het wel goed begreep.
Het was dus zo dat ik haar zag.
Was haar enkel echt niet slanker
en haar taille niet smaller?
Flatteerde de spiegel haar?
Ze probeerde de gelijkenis te vinden
tussen het idee dat ik van haar had en wat ze echt was.
Daar is een kerel...
Hij wou...
Wat wou hij?
De tekening.
De kip.
Ja.
De kip.
Zijn onze gasten er al?
Elisabeth heeft zich opgemaakt.
Wat zal ze denken?
Het was ongetwijfeld wat men noemt 'op heterdaad betrapt'.
We waren niet op ons gemak.
Elisabeth, een goed opgevoed meisje, zou zich niet vergissen.
Dans je vanavond met mij?
Oké.
Claude vond het natuurlijk heel gek.
Ze kon Elisabeth niet uitstaan.
Ik was een beetje bang toen ik haar zag aankomen.
Ze was tot alles in staat om Elisabeth razend te maken.
Ik was immers van haar. De andere moest zich maar gedragen.
Ziehier, beste vrienden, het geheime recept van kip à la royale .
Eerst pluk je de kip.
Dan...
een beetje duwen met de vinger.
Vanwaar komen die pluimen? - Da's het begin van de metafysica.
Vanwaar komen pluimen?
Vanwaar komt de kip?
Vanwaar komt het ei?
Van de firma Dubois & Zonen.
Ik dacht: ik had ongelijk bang te zijn, ik was een beetje gerustgesteld.
Het zou niet blijven duren.
Pierre, sta eens recht.
Annette, je maakt mensen jaloers.
Denk je dat je broer zo onweerstaanbaar is?
Ik ben eerder jaloers op jou.
Wat beeld je je in?
Zal ik je 's wat vertellen, beste vriendin?
Je hoeft helemaal niet jaloers te zijn op mij, want hij is mijn broer.
Bovendien...
is Pierre...
niet mijn broer.
Wist je niet dat, op een dag, mijn moeder,
mijn goede en eerzame moeder even is ontspoord?
Het was in Venetië.
De olijfbomen stonden in bloei.
De Italianen waren mooi,
de gondels comfortabel.
En mijn moeder was zwak.
Hij was een prins.
Hij was jong.
En mijn moeder werd alsmaar zwakker.
Ik ben het levende verwijt van zo veel zwakheid.
Zoals voorzien, gingen we dansen.
Ik deed eerbare pogingen om aandacht te schenken aan Elisabeth en Annette.
Ik wou ergens anders zijn.
Claude was verdwenen. Dat ergerde me.
Ik kon er niet aan doen dat het me ergerde. En dat maakte me razend.
Ik had de indruk dat ik rondjes draaide.
Ik probeerde me vast te houden aan Elisabeth of een ander meisje,
maar dat was zinloos.
Ik viel uiteindelijk toch.
Ik zei tegen Elisabeth dat ik een luchtje ging scheppen.
Hebben jullie vuur?
Bedankt.
Ik had de moed niet terug te gaan naar de dancing.
Omdat ik me zonder Claude verveelde
en omdat ik er niet tegen kon dat ik niet wist wat ze aan het doen was.
Ik veronderstelde dat ze een flirt had gevonden.
Dat stoorde me niet.
Ze zou het me vertellen en we zouden er samen om lachen.
Maar ik had al niet meer de kracht om zonder haar te spelen.
Om het even welk spel.
Is er iets?
Je ziet er zo ernstig uit.
Je borstbeen-sleutelbeen-tepelspier is mooi.
Dat is een dikke spier met vier zijden,
die zich schuin uitstrekt aan de voor- en zijkant van de hals.
Van het uitsteeksel van het slaapbeen naar het borstbeen
en naar het sleutelbeen.
Je deltaspier is wel goed.
Net goed.
Die van Pierre is de stevigste.
Pierre?
Da's mijn broer.
Je bent bijna even groot als hij.
Maar zijn borstkas is beter ontwikkeld.
Jammer dat mijn broer dat niet wil dragen. Wat is ze vreemd.
Het is een souvenir.
Je lijkt echt goed op James.
Het is niet dat ik erop wil lijken, maar ze hebben het me al nog gezegd.
Het is een kwestie van persoonlijkheid.
Hou je van de nacht?
Ja, hoor.
Ik ook.
Ik hou van je.
Hou je van me?
Ik hou van je.
Je hebt niet gezegd dat ik mooi ben. Als je dat zei...
Wil je me kussen?
Ik zie dat je al niet meer van me houdt.
Je begrijpt me niet.
Hoezo? Wil je me niet kussen?
Kom. Als je wint, mag je.
Maar... als ik win...
Je krijgt een kus als je naar zee rent en helemaal nat terugkomt. Komaan.
Mijn medaille. Ze zou kunnen roesten.
Je hebt een goed hart. Het slaat als gek.
Je zou het moeten horen.
Je hebt een hart voor grote passie.
Maar je bent helemaal nat.
Daar niet. Daar hou ik van.
Ik blijf liever hier.
We zijn zo goed samen.
Goed...
Als je ons al als een getrouwd stel ziet.
Wil je me kussen?
Dan moet je lopen.
Als je terugkomt, ben ik weer helemaal fris.
Pierre...
Wat is er?
Je moest 's weten...
Daar, op het strand...
is een minnaar uit de golven opgedaagd.
Hij zoekt me, lopend in de nacht.
Zie je niet dat ik nog moe ben, en bleek van de passie?
Ja.
De eerste kussen,
No comments yet. Be the first to leave one.