The Fearless Vampire Killers

Toen we die nacht Transsylvanië doortrokken...

had professor Abronsius niet door dat hij...

het doel van z'n mysterieuze onderzoek had bereikt.

Hij had daarvoor door Midden-Europa gereisd...

vergezeld door z'n trouwe leerling, Alfred.

Als wetenschapper wiens kennis niet gewaardeerd werd...

had hij alles opgegeven om zich te kunnen storten...

op wat hij een heilige missie noemde.

Hij verloor z'n baan aan de universiteit van Konigsberg...

waar hij door z'n collega's 'de Gek' werd genoemd.

Welkom.

Professor.

Snel, snel.

Schiet op. - Hier.

Nee, hier. - Niet duwen.

Niet bij de kachel, dan krijgt hij koudvuur.

Warm bier met kaneel.

Voorzichtig. Het breekt als glas.

Een mosterdbad voor z'n voeten. - Z'n neus ook.

Nee, z'n neus niet. - Help hem overeind.

Waar is de bikos voor de heren, Rebecca?

Het is klaar.

We rijden door tot Bubuski...

Nu gaan we naar Fulidnish...

Knoflook.

Knoflook, jongen.

Denk je? - Zonder twijfel.

Alsjeblieft. - Is het afgelopen?

Ja. - Wacht. Gaan we naar Brevarsky?

Naar Brevarsky. Gaan we niet naar Iski?

Nee, niet naar Iski.

De hele winter als dat nodig is. En de zomer ook.

Het is een eigen stek.

Zeg eens... - Ik zeg het al.

Luister, je hebt... - Knoflook.

Knoflook. - Nee.

Waarom hangt die knoflook daar? - Waar?

Daar.

Alstublieft geen knoflook.

Is er misschien een kasteel in de buurt?

Ik zweer u. Er is hier net zomin een kasteel als een molen.

Kent iemand hier een molen in de buurt?

Nee? Zie je wel? En weet iemand een kasteel?

Er is een kasteel aan... - Zie je wel?

Geen kasteel, geen molen. Eet.

Vind je de bikos lekker? Eet. Kijk die kleine zit te eten.

Zie je wel?

Je hebt de beste kamer. Met een eigen badkamer. Kom.

Je zult het warm en comfortabel vinden.

Kom maar kijken.

Ik was Sarah vergeten.

Het bad is vrij als... Ik beloof dat hij morgen vrij is.

Morgen, professor.

Gebruik de faciliteiten in de gang. Laatste deur links.

Goedenacht, heren.

Lieve jongen. Al die aanwijzingen.

Al die aanwijzingen.

We naderen eindelijk ons doel.

We naderen ons doel.

Laatste deur links.

We naderen ons doel.

Nee.

Ik zei dat je in je kamer moest blijven.

Maar je neemt altijd een bad. - Nee.

Ik zal je dat bad geven. - Dat doe ik niet. Nee, papa.

Ik zeg dat steeds als je in bad gaat. - Ik doe het niet.

Ik zeg: 'Niet in bad.'

Ben je nu tevreden.

Ongelooflijk.

Lees dit eens.

'Volgens Elibori...

hebben ze geen spiegelbeeld.

Dus je ziet ze niet in een spiegel. Zij zichzelf ook niet.'

In een spiegel.

'Ook niet in iets anders dat hetzelfde effect heeft...

zoals water, ruiten, enz.'

Water, ruiten...

En verder? - Er loopt iemand door de gang.

Snel. Haal ze eraf.

Altijd aan het zingen.

Wat doet m'n kleine elfje? Waar is ze mee bezig?

Je kleine elfje repareert je nachthemd.

Is dit nachthemd van mij? Nee. Ja?

Goed. Het is mooi zo. Ik zal hem aantrekken.

Als je dat in mijn kamer doet, ga ik gillen.

Yoyneh.

Schiet op. Laat de knopen maar zitten.

Die gebochelde, Alfred. Zag je dat? - Afstotelijk.

Waarom zat je onder de tafel?

Volgens mij hebben we een spoor.

Ik wil dat je hem volgt.

Ik ben niet helemaal krankzinnig.

Ik zeg je dat iemand me vannacht op m'n hoofd sloeg.

Ik zie geen bult.

Ik stoor jullie toch hopelijk niet? - Helemaal niet.

Ik weet niet wat ik met mezelf aanmoet.

Ik verveel me zo. Je weet niet hoe erg dat is.

Ik ben gewoon niet gewend om opgesloten te zijn.

Ben je dan altijd opgesloten?

Op school was het leuk. We sprongen altijd over de muur.

We deden van alles. Je begrijpt me wel.

Ik weet niet wat er met papa is gebeurd.

Mijn kamer hangt vol knoflook.

Hij zegt dat het mooi staat. Mooi.

Dat heb ik van school meegenomen. - Het is een goeie.

Zacht.

Luister.

Ik vind het heerlijk.

Ik raakte er op school aan gewend.

Papa doet vreemd.

Je kunt je gewoontes toch niet zo snel veranderen?

Bovendien...

is het goed voor je haar.

In ieder geval één keer per dag. Vind je niet?

Ja.

Mag ik het dan even snel doen?

Dat vind ik prima, maar... - Dank je. Je bent erg aardig.

Wil je warm water halen?

Waar ga je heen? - Goed. Ik kom al.

Dank je.

Ben je gek geworden?

Ik zag hem. Daar.

Graaf von Krolock. Geef me m'n dochter terug.

Geef haar terug.

Graaf. Kleine Sarah.

Shagal. - M'n kleine meid. Ik smeek u.

Voorzichtig. Pas op.

Wat?

Yoyneh.

Kijk. Ze hebben hem in een oogwenk leeggezogen.

De beesten zijn deze winter nogal kwaadaardig.

We moeten een klopjacht organiseren. - Ik vond er één in het woud.

Z'n keel lag open. - Ze verslinden elkaar.

Arme Shagal vond z'n einde tussen de kaken van een wolf.

Een wolf? Blinde stumpers. Doe je ogen open.

Je weet heel goed wie dit gedaan heeft.

Opengereten.

Jullie zijn slachtoffers van je eigen lafheid.

Waar moet ik dat steken?

Ik heb u al uitgelegd...

dat Mr Shagal dood is, maar z'n ziel kan gered worden...

door dit erin te steken.

Dit erin steken? Waar? - In het hart.

Volgens Elibori en mijn onderzoek...

is dat de enige manier. Zo, in één keer.

In het hart. De werken van Elibori.

In wiens hart?

In het hart van m'n Yoyneh steken?

Hoor je dat? Dit zwijn wil dat ik deze wig in je hart steek.

Domme ouwe geit.

Steken? Ik steek dit dwars door je heen.

Je bent ziende blind.

Eén, twee, drie.

Mooi. - Is hij weg?

Geen slecht wijntje.

Je hebt de verkeerde vampier.

Daarbinnen.

Dat dacht ik al.

Madam Jackal... Shagal. We moeten nu aan het werk.

We hebben wel uw hulp nodig. Eerst het raam blokkeren.

Goed zo. En nu overal veel knoflook.

En wat kruisen. U mag er een paar van me lenen.

Morgen zorg ik voor een bloedtransfusie.

Is dat allemaal duidelijk? Ik zal het herhalen.

De knoflook, het raam blokkeren, kruisen...

hier, daar en daar.

Andersom, professor. Andersom.

Ik voel iets zachts. - Waar ben je?

Hier.

Het is een gordijn.

Er zit een deur achter.

Ik heb het gevoel dat we bespioneerd worden.

Nu je hier toch bent, kun je me misschien vertellen...

Dus zo wurmt men zich m'n kasteel binnen.

Om precies te zijn... - Graaf von Krolock.

'Professor Abronsius. Universiteit van Konigsberg.'

Dit verandert alles. Ik heb uw werk gelezen:

De vleermuis en z'n geheimen.

Echt waar? - Verbazingwekkend.

Ik heb een exemplaar liggen en zou willen dat u dat signeert.

Dat is erg vriendelijk.

Dus u bent verdwaald? - Eigenlijk zaten we achter...

U zat achter...

Een pteropus aan. Ja, we zaten achter een pteropus aan.

Stel je voor.

Ik dacht dat vleermuizen een winterslaap hielden.

Niet altijd.

Maar dat las ik in uw boek.

Juist. Daarom zult u onze verbazing ook kunnen begrijpen.

We geloofden onze ogen niet. Toch?

Nee. Het was alsof... - Stel je voor. Een chiroptera...

die rondfladdert in december. Ongelooflijk.

Bovendien was hij wel zo groot. Toch, Alfred?

Zo... - Maar dat is niet uniek.

In deel twee, dat bij de drukker ligt...

behandel ik vergelijkbare zaken van goede collega's...

zoals Falkman in Munchen en dr Athener in Praag.

Eigenaardig. - Ja, maar niet onverklaarbaar.

Ik denk dat de oorzaak ligt in de behoefte...

om de luiheid van de winterslaap tegen te gaan...