Maya the Bee Movie

Wat een mooie droom!

Hallo?

Waar ben ik?

Hé! Wie is daar?

Hallo.

Geduld! Het is nog te vroeg. - Ik moet mijn droom vertellen.

Er was een groot helder rond ding. Alles was blauw.

Bijen dromen niet. - Hoezo?

Wel... Ze doen dat niet.

Rust even uit. Bijen komen niet uit voor zonsopgang.

Waarom kan ik niet doen wat ik wil? - Een bij die doet wat ze wil?

Geduld. Je hebt nog veel tijd om alles te leren.

Wat is een bij? - Ze is braaf, hardwerkend en gehoorzaam.

Slaap, kindje de dag komt er aan

wees lief en aardig en doe wat ik zeg

Kind, slaap goed in...

Dat is genoeg.

Zoals u wilt.

Een bij die doet wat ze wil? Waar gaat dat heen?

Waar gaat dat heen? - Wat? Luister nu goed.

Ik zeg het niet meer. Terug in je was!

Dus. Alles waar het hoort.

Een opgewekte bij. - Alstublieft?

Wat was je naam? Babybij 3-9-6.

3-9-6...

Maya! - "Nerveuze" zou beter passen.

Snel! Tijd is honing!

Er komen twee arbeidsbijen aan! - Opgelet! Vasthouden!

Wat naar links. Dat is goed.

Altijd aandachtig blijven!

Maak dat proper! - Hallo, bezige bijen!

Niet blijven staan!

Wat is dat lekkers?

Dat is grappig. - Bijen zijn niet grappig. Laat los!

Help! Ik zie niets meer!

Wat doe je?

Ik zie niets. Ik wil ook niets zien.

Hoort u dat gezoem, majesteit?

Het geluid van ijverige bijen, die de honing laten vloeien.

Dat was een leuke grap. Ik was daar en plots...

Jij, dikke bij. Je hebt iets op je kop. Is dat zwaar?

Opruimen! Dit is geen vuil horzelnest.

Gunilla, die kleine kwam alleen uit. Dat was zeker een vergissing.

Als we niet streng zijn, heerst er wanorde.

Het is juist: Iedere bij in de korf heeft zijn taak.

Wat is die van mij? - Geduld! Je vind je plaats wel.

Je moet eerst alles van de wereld kennen. - Wie de regels overtreedt, wordt gestraft.

Breng ze veilig naar school, Gunilla.

Natuurlijk, majesteit.

"Elke bij heeft zijn taak."

We moeten handelen. De koningin kan niet meer regeren.

Ja, ja. - Ondeugend schepsel...

Dus...

Halt. - Halt!

Wat ben jij? - Een loopbij zoals jij.

Dat geloof ik niet. Bijen gedragen zich zo niet.

En halt! - Vort wat!

Opgelet!

Opgelet!

Net een droom.

Hop!

Leuk!

Deze gelukzaligheid, deze mooie...

Nee, dat is te pompeus.

Het is hier kleurrijk! - Ja! Dat vat het wel samen.

Hoe kleurrijk hier! Dat vind ik leuk. Dat is mooi!

Geweldig! Wie heeft je dat geleerd? Hop!

Al zie je de wereld voor het eerst. Je hebt muziek in je hart.

En wat gaat er in, la, komt er weer uit. Kom, probeer eens.

Ja, dat is een begin.

Je bent een grappige groene bij. - Groene bij?

Je ziet de wereld echt voor de eerste keer.

Flip, de sprinkhaan ben ik. Ik woon op de weide.

Wat is een weide? - Wat een weide is?

Je moet nog veel ontdekken.

Open je ogen nu.

Dat is de Grote weide, mijn thuis.

Woon je hier?

Er leven veel dieren op de weide: grote, kleine, grappige, stinkende.

Het varieert van de lucht tot aan de grond...

met je stok over de tulpen tot aan Gorgo's haag...

waar geen bijen mogen komen. - Waarom niet?

Daar leeft de enorme dierenetende Gorgo.

Genoeg. Waar zijn je vrienden? Bijen zijn nooit alleen.

Ik heb geen vrienden. Niemand in de korf wil mij.

Ik kan geen gewone bij zijn. - Dat klinkt niet goed.

Wat doe je daar? - Niet storen Dr. Flippenstein!

Je hebt een goed hart. Zeg: "A"! Bijen hebben dus tanden.

Bijenwas. Dat is goed.

Mijn professionele diagnose is: Bijpositief.

Je bent lief. Laat je niet overhalen.

Ik breng je terug naar je korf. - Neen, ik wil hier blijven!

Aankomst bij de goudbloemen. Begin pollencollectie!

Wat is er?

Horzels! Zet je schild op!

Het is onze geluksdag! - Er is iets heerlijks.

Wie is daar? De Vliegballen willen alle pollen hebben.

Verdedig de pollen! Het zijn gemene roofdieren.

Neem dat terug, grote muil! Horzels stelen niet.

Ga naar huis, pollendieven. - Ik ga dood van schrik.

Gelukkig was ons kamp af.

We zien de buren.

Mooie buren. - Mijn schaal is weg!

Zie je! Alles is weg. We moeten het de koningin melden.

Die verdomde horzels! - Wat moeten we doen?

Flip, mag ik hier blijven? Hier is alles zo groot en helder.

Zo wonderschoon! - Nee. Ik moet gaan.

Bijen tolereren geen vreemden. - Ik wil blijven!

Geen zorgen, we zien elkaar snel weer.

Echt?

Ja. Bloemen en bijen horen samen zoals spinnen en benen.

Als je terug op de wei bent, roep me dan. Ik ben bij...

We praten niet met andere dieren. - Maar dat is Flip!

Tot kijk. - Neen! Wacht! Ik ga mee!

Bijen verlaten nooit de korf! Aan het werk!

"Niet doen. Doe dat niet! Aan het werk!" Sapperdepap!

Hatchie!

Slaan! Slaan! Los! Slaan! Slaan!

Slaan! Slaan! Los!

Slaan! Slaan! Los! Slaan!

Als adviseur raad ik u aan de horzels aan te pakken.

Maar ze vielen ons niet aan. - Nu ja... Nog niet.

Als ze hier hun kamp opslaan, volgen ze de andere horzels.

Dan is het veld zo een groot horzelnest.

Ze vernietigen alle bloemen en stengels en dan pakken ze ons.

Laten we tonen wie de baas is! - Ik heb het laatste woord. Juist?

Uwe majesteit.

Dat is de Koninklijke oogst van het jaar!

Hugo, wat is er?

Het lijkt verstopt te zijn. - Dan bevrijden we het!

Ik? Maar... - Doe het!

Zoals u wenst.

De Koninklijke honing!

Dat ruikt goed! - Weet je wat je bijna deed?

De jaarlijkse Koninklijke honing!

Het leven van de koningin hangt ervan af. Zij mag die alleen eten.

Ze kan... niets anders eten...

Hugo, denk jij wat ik denk? - Horzels hebben geen hoorn?

Ik denk dat onze Koninklijke honing het probleem wel oplost.

Het spijt me, koningin. - Dat was een afgang! Alles goed?

Ja! Die bloemen waren zacht en heerlijk.

Je bent een wilde. Ik moet je in het oog houden.

Welk oog?

Rustig! Gedraag je! - Ze moeten naar school gebracht worden.

Natuurlijk, majesteit. - Gunilla.

Jij zoemt naar school!

Op de weide zijn niet enkel bloemen.

Er is ook gevaar, zoals horzels.

Horzels! Verberg je!

Horzels!

Wat was dat? - Willi.

Je leert niets als je hier slaapt.

Ik? Neen, dat zijn mijn ogen. Ze doen het soms niet.

Hou op met dat getril.

Bijen zingen niet. - Waarom niet?

Zingen leid naar spelen, en spelen naar luiheid.

En luie bijen... Dat bijenetende monster Gorgo is altijd lui.

Bedankt voor de uitleg. We zijn klaar, Maya.

Maya? - Ja, dat is mijn naam.

Echt? Maya.

Ik hou ervan. Maya.

Maya!

Maya de bij!

Kom, ga zitten. Eén woord, Gunilla.

Wat doe je daar? - Ik ga naast jou zitten.

Zo kan er niemand naast jou zitten. Ik bedoel, goede keuze. Ik ben Willi.

Blijf bij mij. Ik doe de beginnerscursus al de derde keer.

Dan weet je er alles van.

Je bent niet zoals andere bijen. - Dat hoor ik steeds.

Neen, neen, dat is niet slecht bedoeld.

We kunnen vliegmaatjes zijn. - Ja!

Juffrouw, wanneer vliegen we? - Rustig, 3-9-6!

Ik heet Maya!

Je moet eerst over de gevaren leren.

Over horzels. - Wat is dat?

De grootste vijand van de bijen. Grote krachtige roofdieren.

Met grote klauwen en rode ogen.

Ze houden dolgraag van bijenkinderen gedrenkt in honing.

En 's nachts veranderen ze in vreselijk huilende beesten.

Op de loer in walgelijk bont. Parasieten die ons aanvallen.

Wie in hun buurt komt, zuigen ze de ziel uit zijn lijf.

Excuseer.

Mijn zoon, waarom huil je? Je gedraagt je als een bijenbaby.

Papa, ik haat bijen. - Ja, dat is mijn zoon.

Blijf in het kamp. Hier zijn overal bijen.

Ik wil zo'n zielenuitzuiger zien.

Als je groot bent. - Ik ben groot.

Ik was het niet! - Dat was de derde keer!

Die idioot! Blijf daar waar ik je kan zien.

Maar pa... - Geen gemaar! Je blijft in het kamp.

Ik ben een nietsnut! Dat leger gaat alleen 's avonds uit!

Ik ben groot. Waar is mijn geheime dierjagersbende daarbij?

Angsthazen. Dan ga ik maar alleen.

Denk er aan, vele dieren hebben het van bijen afgekeken.

We geloven geen anderen. Nooit!

En als ze vriendelijk zijn? Of als we hulp nodig hebben?

Ik sterf nog liever dan om hulp te smeken.

Is dat niet wat dom?

Ik... ik denk het wel. - Mevrouw Cassandra!

Ik waarschuw je. Geen onderbrekingen meer!