Flags of Our Fathers

Fánar feðra okkar

Sjúkraliði.

Sjúkraliði.

Sjúkraliði.

Í guðs bænum, sjúkraliði.

Sjúkraliði.

Sjúkraliði.

Hvað er að, elskan?

Hvaða bjánar sem er geta þóst vita allt um stríð.

Einkum þeir sem hafa aldrei tekið þátt í því.

Við viljum hlutina slétta og fellda.

Gott og illt. Hetjur og óþokkar.

Það er alltaf nóg af hvoru tveggja.

Oftast eru menn ekki það sem okkur grunar.

Hvar er hann?

Hvar er hann?

Hvar er hann?

Herra Bradley?

Er eitthvað að, herra B?

- Hvar er hann? - Hver?

Hvar er hann? Hvert fór hann? Hvað varð um hann?

Bíddu hérna

meðan ég hringi á sjúkrabíl.

Hvar er hann?

Flestir sem ég þekkti tala aldrei um það sem gerðist þarna.

Þeir reyna eflaust ennþá að gleyma þessu.

Þeir litu svo sannarlega ekki á sig sem hetjur.

Þeir dóu án dýrðar.

Enginn tók myndir af þeim.

Aðeins félagar þeirra vissu hvað þeir gerðu.

Ég segi ættingjunum að þeir hafi dáið fyrir þjóð sína.

Ég er ekki viss um það.

Þarna voru fleiri myndir teknar

en engar sem menn vildu sjá.

Það sem við sjáum og gerum í stríði...

Grimmdin er lygileg.

En við verðum að reyna að átta okkur á þessu.

Við þörfnumst auðveldra leiða til að skilja sannleikann

og fjandi fárra orða.

Filman er ónýt.

Ég er ekki viss. Þessi virðist vera ágæt.

En ef maður getur tekið mynd...

Rétta myndin getur leitt til sigurs eða ósigurs í stríði.

Þú verður að sjá þetta.

Sjáðu Víetnam.

Myndin af suður-víetnamska yfirmanninum

sem skýtur manngreyið beint í heilann.

Það var nóg.

Stríðið var tapað.

Við héngum bara þarna og létum sem svo væri ekki.

Þennan dag voru teknar margar aðrar ómerkilegar myndir.

Takk kærlega.

Þetta hljómar undarlega en þetta gerðist.

Ríkið var gjaldþrota.

Fólk var orðið tortryggið og þreytt á stríðinu.

- Jesús minn, þetta er Harlon. - Hvar?

Þarna, að setja upp fánann. Þetta er bróðir þinn.

Það sést bara í rassinn á honum.

Ég púðraði hann og setti í bleiu. Ég þekki son minn.

Þetta er hann. Sæktu föður þinn.

Pabbi, mamma fann mynd af borunni á Harlon í blaðinu.

Gættu tungu þinnar, ungi maður.

Takk fyrir.

Ein mynd var næstum nóg til að breyta því öllu.

Hún fór á forsíðu allra helstu blaðanna.

Næstum 200 blaðaútgefendur. Fólkið vill eintök af myndinni.

Við höfum fundið leiðina.

Sjúkraliði.

Sjúkraliði.

Sjúkraliði.

- Ég verð að hjálpa honum. - Nei.

Ég verð að fara, Iggy.

Hér er önnur hugmynd. Hann kemur ef hann sárvantar læknisaðstoð.

Þegiðu og skríddu hingað, letihaugurinn þinn.

- Um leið og það slokknar á blysinu. - Fjandinn sjálfur.

- Ég fer með þér. - Nei.

- Skilurðu mig eftir? - Ég verð fljótur,

skjóttu einhvern. Ég verð að fara.

Guð minn góður.

Þetta er allt í lagi.

Ekki snerta þetta.

Burt með hendurnar. Ég sé um þetta. Ekki horfa.

Horfðu bara á mig.

Horfðu á mig. Ég sé um þetta.

Ég bind fyrir sárið og kem þér til heilsu.

Við komum þér niður.

Þetta fer allt vel.

Þetta er allt í lagi.

Ég skal sjá um þetta.

Þrýstu á umbúðirnar og haltu þrýstingnum.

Hallaðu höfðinu aftur og andaðu.

Horfðu á mig...

Doksi.

Hjálpaðu mér.

Hjálpaðu mér.

Hvernig líður þér núna?

- Þetta var gott. - Var það? Allt í lagi.

- Gott. - Allt í lagi.

Ég sæki börur til að koma þér niður á ströndina.

Ég er í góðu lagi.

Farðu og hjálpaðu einhverjum sem er særður.

Allt í lagi, þraukaðu á meðan.

- Hvert fór hann? - Hver?

Sá sem var hérna, Ignatowski. Hvert fór hann?

Þú ert í rangri holu.

Ég er á réttum stað. Hann var hérna. Hvar er hann?

Iggy.

Iggy.

Þegiðu, viltu að allir Japanar á eyjunni skjóti á okkur?

Iggy!

TARAWA-BÚÐIRNAR Í DESEMBER 1944

Fjandinn.

Eigum við að klifra upp þetta?

Eða eitthvað alveg eins.

Hvert haldið þið að þeir sendi okkur?

Ég held að það verði eyðimörkin, Franklin.

Það er ekkert vit í því.

Þetta er hersálfræði.

Þeir æfa mann alltaf fyrir eyðimörk á eldfjalli.

Nú ertu að stríða mér.

Harlon, þið farið hægra megin. Gætið ykkar á bedúínum.

- Hvað er bedúíni? - Maður á úlfalda.

Ja, hérna. Kannski förum við í eyðimörkina.

Þú hallar honum til hægri. Hvað ef kúlan kemur frá vinstri?

Kúlurnar koma ekki þaðan. Veistu um örvhenta Japana?

Þetta er jafn gáfulegt og að fara í sturtu í skóm.

Veistu hvers vegna þú gerir það?

Ég get vitað það þótt ég segi það ekki.

Þú gerir þetta af því Mike gerir það.

Ég skal spyrja hann.

- Klipptirðu fólk heima? - Stundum.

Ætlarðu að verða hárskeri, Doksi?

Nei, ég lærði bara að gera þetta.

- Ekki í hárskeraskóla? - Nei.

- Ja, hérna. - Má ég giska, er Hayes að vinna?

Ég átti engan þátt í dauða Sitjandi tarfs

svo þú þarft ekki að hefna þín á mér.

Það var annar ættbálkur. Pima-indíánar börðust með hvítum.

- Það var snjallt. - Heldur betur.

Við græddum aldeilis á því.

Gangi ykkur vel.

Góða nótt, Lindberg.

Lík. Hann klippti hárið á líkum.

Jafnvel ég vissi það.

- Hver er með? - Ég er með.

Það hlýtur að vera auðveldara þar sem þau hreyfa sig ekki.

Það er rétt.

Veistu hvað mér datt í hug?

Þeir hvetja okkur til að finna félaga

og við gætum orðið góðir félagar.

Því heldurðu það?

Við eigum svo margt sameiginlegt.

Því klippirðu hárið á líkum?

Ég er í starfsnámi á útfararstofnun.

Segirðu mörgum frá því?

Valdirðu landgönguliðið vegna flottustu búninganna?

Til hvers að vera hetja ef maður lítur ekki þannig út?

Tveir gosar.

Tvær drottningar.

Fjárinn.

Gerirðu ekkert annað en að spila á verndarsvæðinu, Höfðingi?

Hlustið á mig, sorglegu leðurhálsar.

Þið lærið að fara frá borði á morgun

svo það styttist í að við yfirgefum þessar óbyggðir.

Sá sem hefur ekki gengið frá sjálfsfróunarskjölunum,

þarf að gera það strax, annars fer hann hvergi.

- Ég gekk frá mínum. - Ég er góður.

Því heyri ég af þessu núna fyrst?

Kjaftæði, ég endurtek þetta ekki fyrir þig.

Ég hef ekkert heyrt um sjálfsfróunarskjöl.

Þau eru víst að klárast.

Enginn segir mér neitt. Takk kærlega, strákar.

Drífðu þig til yfirskjalavarðarins. Kannski eru einhver skjöl eftir.

- Skildu retturnar eftir. Ég spila fyrir þig. - Takk.

Ef hann kallar þig fífl tekurðu því eins og karlmaður.

Farðu ekki án þess að skrifa undir.

- Takk, liðþjálfi. - Ekkert mál.

Hvað kom fyrir hárið á þér, Rene?

Þú ert eins og lík.

Snertið reipið alltaf á þrem stöðum.

Næstu fjórir yfir borðstokkinn.

Drífið ykkur.

Næstu fjórir yfir borðstokkinn.

Fylgstu bara með manninum fyrir neðan þig.

Fylgstu með mér, Doksi.

Snertið reipið alltaf á þrem stöðum.

Þarna sérðu. Þetta er ekkert mál.

Taktu eitt skref í einu og haltu í lóðrétta reipið.

Passaðu að snerta reipið alltaf á þrem stöðum.

- Ég hef hann. - Komið honum um borð.

Hjálpið mér.

- Engar áhyggjur, Doksi. - Hættu þessum látum.

Hann spjarar sig.

Skotmarkið okkar, eða eyja X,

er ljótur, daunillur og skítugur klettur sem kallast Iwo Jima.

Það þýðir Brennisteinseyja. Það útskýrir lyktina.

Mér sýnist þetta líkast brenndri kótilettu.

Eftir 20 daga sprengjuárás finnið þið varla grasstrá

eða trjágrein á eyjunni. Hún var líka ljót áður.

Höfuðsmaður?