Renfield

Caitlyn, dit is een proces, oké?

Je moet begrijpen dat de enige die je kan redden…

je zelf bent. -Hij is een monster.

Hij is een verschrikkelijk monster.

Het lukt niet om van hem los te komen. -Wat trok je in Mitch aan?

We hebben elkaar op het werk ontmoet en...

hij was charmant en mysterieus.

Hij nam me mee uit eten en op reis en...

zei dat het hij en ik tegen de wereld was.

Hij gaf me het gevoel dat ik belangrijk was.

Hallo, mijn naam is Robert Montague Renfield.

Net als al deze fatsoenlijke mensen heb ik een destructieve relatie.

Dat was veel info. Laten we bij het begin beginnen.

Mr Renfield, ik heet u van harte welkom.

Ik ben...

Dracula.

Ik was vastgoedadvocaat en hoopte een deal te sluiten...

die mijn leven en dat van mijn gezin voor altijd zou veranderen.

Dat was ook zo. -U zult een goede assistent zijn.

Ik begrijp hoe Caitlyn zich voelt.

Ik drink geen wijn.

Hij nam mij ook mee uit eten en deed alsof ik belangrijk was.

Hij introduceerde me in de high society.

We gingen naar het theater.

We reisden naar exotische oorden.

En toen werd ik zijn familiar.

DIENAAR VAN DRACULA

Oftewel: ik vervul al zijn wensen.

Inclusief personeelswisselingen en zijn speciale dieetwensen.

Dat was niet voor niets. We hebben...

geweldige tijden gekend.

Maar mooie tijden...

Dienaar. -...houden een keer op.

De jagers zijn teruggekeerd.

O ja, de insecten. Dat wordt vaak gevraagd.

Dracula's krachten komen uit het eten van mensen.

De mijne uit insecten. Snap je? Mooi. Waar waren we?

Ik kom eraan, meester.

Dit is een beschermkring.

Hij kan niet ontsnappen.

Laten we deze wereld van zijn kwaad verlossen en jij bent vrij.

Vrij?

Zodra ik dood ben...

sluiten ze je op om wat je voor mij gedaan hebt.

Alleen ik kan je redden.

Ik ben je enige vriend.

Ik ben de enige die om je geeft.

Ik herinner me dat ik dacht: hij meent het deze keer.

Wij zijn de laatsten van onze soort.

Vanaf nu zal elke druppel bloed van Dracula aan jouw handen kleven.

Dat had ik niet verwacht.

Dat ook niet.

Meester, gaat het?

Het is een voorspelbaar einde.

Op het hoogtepunt van zijn macht wordt Dracula bloedzuiger.

De goeden verschijnen en doen hun ding.

En ik kan de rotzooi opruimen.

Dat noem ik de overgang.

Ik breng hem naar een nieuwe stad, lap hem weer op,

vind een fatsoenlijke plek om te leven en de hele cyclus opnieuw begint.

Excuseer me.

Mag ik je pen lenen, alsjeblieft?

Bedankt.

Dat brengt ons terug hier.

Waar ik ondertussen luister naar deze arme zielen die over hun demonen praten.

Je had het over Mitch...

Ik weet dat dit niet zo belangrijk is, maar hij houdt ook erg van ska.

De soort muziek? -Ja.

Fishbone, Mosterd Plug, Voodoo Glow Skulls.

Daar heb ik een enorme hekel aan.

Het spijt me, Caitlyn. Mark, het spijt me. -Het is goed.

Die muziek is toch 99% blazers? -Dat dacht ik ook.

Dat is een enorme simplificatie van de vernieuwende bijdrage van ska.

Wie ben ik?

Ik heb een insect ingeslikt.

Onbedoeld.

Wat anders? -Wil je je verhaal delen?

Nee, bedankt. Jullie zullen het niet begrijpen.

Ik weet dat het eng is.

Dat je denkt dat dingen nooit zullen veranderen,

maar ik beloof je, op een dag besef je dat je kunt leven zoals jij wilt.

Ondertussen hoop ik dat je hier iets aan hebt.

Dat heb ik. -Dat is mooi.

Ik heb hier zeker wat aan: slachtoffers.

Maar niet deze slachtoffers. -We gaan onze zelfbevestiging opzeggen.

Ik kan het alleen en mag er zijn.

Ik verdien geluk.

Ik ben dankbaar voor wie ik ben en heb controle over mijn leven.

Al herhalen ze dit duizend keer,

hun problemen lossen ze er niet mee op.

Ik kan dat wel.

Ze zullen me geen held noemen,

maar ik heb een win-win oplossing voor mensen zoals Caitlyn bedacht:

ik laat hun demonen verdwijnen en geef mijn meester wat hij nodig heeft.

Wat doe je daar, man?

Er is daar iemand. -Er is daar niemand.

De Lobo's laten ons niet wegkomen...

met de gestolen drugs. -Ik wil het niet horen.

Het beste hebben we gehad. -Wat is dit, man?

Daarom ga je niet picknicken naast een berg hondendrollen.

Hallo, Mitch.

Wacht, wacht...

Wacht, het spijt me.

Te laat, je kan dit niet meer teruggeven.

Jawel hoor, geen probleem. We geven het allemaal terug, alsjeblieft.

Neem maar mee, geen probleem.

Wat is dit? -De gestolen drugs van uw baas.

Wat? Wie denk je dat ik ben?

Een huurmoordenaar om ons te vermoorden.

Ik ben veel erger.

Ik ben een vriend van Caitlyn.

Een huurmoordenaar, zei je?

Wie ben jij? -Een vriend van Caitlyn.

Meer een kennis.

Van een afstand leek je kleiner. -Grappig.

Nu heb je geen messen meer.

Ik had het mis.

Natuurlijk gaat het goed. Apache Joe zit erop.

Hij snijdt tongen af met een jachtmes.

Vind je zijn naam racistisch?

Schiet op.

Wat is dit?

Hebt u vanavond gedronken?

Hoezo? Zullen we wat drinken?

Maak dat je wegkomt.

Alles goed, partner?

Ik los liever echte misdaden op.

Rijden onder invloed is een misdaad. -Je weet wat ik bedoel.

Er zijn een hoop vermiste personen.

Het is Teddy Lobo. -Zeker weten?

Weet je wel wie ik ben? Ik ben Teddy Lobo.

Ik weet het wel zeker.

Niets geks doen. -Ik doe gewoon mijn werk.

Zeker als het om de Lobo's gaat.

Kijk uit, Chris.

Sta stil, handen op het stuur. -Ik heb hier een recept voor.

Wat heb ik gedaan?

Gooit hij drugs naar ons? -Ik heb niets verkeerd gedaan.

Klote, cocaïne.

Je kan niet vangen. -Dit meen je niet.

Ik arresteer je, teef.

Na jaren overal te zijn verjaagd…

hebben we nauwelijks opties en geld meer.

Het is niet bepaald een kasteel, maar wel een plek,

waar niemand een herstellend monster opmerkt.

Meester?

Meester.

O, lieve Jezus.

Daar bent u, meester.

U ziet er...

al veel beter uit.

Geef me een hand. -Komt eraan.

Alstublieft, een kleine amuse.

Een smaakverfrisser.

Is het lekker?

Wat is dit?

Dat is Doug, geloof ik. -Doug is troep.

Je geeft me troep.

Sorry, meester. -Die heeft niet eens een hoofd.

Hij had wel een hoofd. -Ik vraag niet veel.

Alleen het bloed van wat onschuldige mensen.

Sorry, meester. Ga zitten en dan...

Ik wil gelukkige stelletjes, nietsvermoedende toeristen,

een paar nonnen, een buslading cheerleaders.

Een buslading cheerleaders? -Dan ben ik zo weer op krachten.

Bedoelt u vrouwelijke cheerleaders? -Maak het niet seksueel.

Dat bedoel ik ook niet. -Je weet dat het niet om geslacht gaat.

Ik eet jongens en meisjes. Het gaat om de puurheid.

Dat alleen geeft me...

volledige kracht.

Ik snap het, meester. U verdient beter.

Maar de moderne wereld is gevaarlijk.

Als we iets voorzichtiger zouden zijn,

hoeven we niet meer steeds te vluchten.

Ergens neerstrijken en ik zou weer...

We zouden weer gewoon kunnen leven.

Het is vast moeilijk om klem te zitten tussen hun regels en de mijne.

Hun regels zijn een verwarrende wirwar van moraliteit,

terwijl de mijne heel eenvoudig zijn.

Je kunt moorden en eten wat je wilt en gaat niet dood.

Dat is echt een talent.

Toch vind je jezelf een soort monster.

Heb je enig idee hoe onbeleefd dat is? -Het spijt me heel erg...

Mijn behoeften zijn het enige dat telt, dienaar.

En wat zijn mijn behoeften precies?

Uw behoeften zijn gelukkige stelletjes, nietsvermoedende toeristen,

nonnen en een buslading cheerleaders.

Inderdaad...

Dit kan je mijn zorgverzekering noemen.

Zijn bloed heeft geneeskracht.

Zonder eigen risico.

Het kost me wel mijn ziel.

Je bezorgt me precies wat ik wil.

Ik wil niet de cel in. Ik vertel alles wat je wil weten.

Moorden. We hebben heel veel mensen in koelen bloede vermoord.

Gisteravond bijvoorbeeld, hebben we...

de dieven van onze drugs vermoord. Daarmee maak je de blits.

Hij bekent al zonder ondervraging.

Zie je wel? Ik verwoest het Lobo-imperium met één aanhouding.

Boks, partner.