The Beguines (Le Rempart des Béguines)

NAAR DE ROMAN VAN FRANÇOISE MALLET-JORIS

Ik ben niet ver weg.

Ik kan ervoor naar Parijs komen.

Volgende week.

Waar was je?

Hélène. Je vader wil niet dat je hier komt. Ga weg.

Ga naar je kamer.

Nee.

Hélène.

Kom op, nou.

Huilen helpt niet. Niet op jouw leeftijd.

Zit hij nog steeds in de kamer van je moeder?

Denk maar aan iets anders. -Je duwt me altijd weg.

Ik duw je niet weg.

Maar je kan niet je hele leven in de keuken rondhangen.

Ga vrienden maken.

In plaats van hier te dreutelen.

Kom op.

Laat je vaders relaties je niet dwarszitten.

Zijn relaties? -Het is moeilijk geweest voor hem.

Hij werkt hard om jou een goede toekomst te geven. Bekritiseer hem niet.

Ik kan op niemand hier kritiek hebben.

Het is mijn plicht om je te vertellen, om aan te kondigen…

…dat er een zekere jongedame in mijn leven is.

Ik heb liever dat je het van mij hoort dan van iemand anders.

Tamara is nogal op zichzelf…

…maar mensen roddelen graag.

Ze vervormen de waarheid.

Ik blijf evenveel van je houden. Ik weet zeker dat Tamara van me houdt.

Tamara Soulerr? Ik ken haar. Ze heeft nogal een reputatie.

Arme Hélène. Ik zou me doodschamen.

Je hebt je moeder nooit gekend, maar zo'n vrouw…

Ze woont in le rempart des béguines, achter de kathedraal en…

Echt waar? -Zeker.

Ze mocht alleen maar komen omdat jouw vader geld heeft.

Ze is gescheiden. -Echt?

Naar binnen. -Hoe ziet ze eruit?

Dat weet ik niet goed.

Ze is te lang en daardoor te gewoontjes.

Niet modieus. -Miss Noris, alstublieft.

Hélène, doe me een plezier.

Ik moet nu naar de stad en ik heb Tamara beloofd…

…Ms Soulerr dat ik langs zou komen. Kan je haar bellen voor me?

Zeg dat er een belangrijke klant uit Amsterdam belde…

…en ik geen kans zag om haar te bellen. -Prima.

Hier is haar nummer en adres.

Bewaar het maar, voor als er een probleem is en ik daar ben.

Ja, papa. -Oké.

Tot ziens. Niet vergeten. Een belangrijke klant.

Wat is er?

Kom binnen.

En?

Mijn vader…

Hij moest naar de stad. -Ben jij René's dochter?

Ik wilde je graag leren kennen.

Ik heb veel over je gehoord.

Ga zitten.

Wat aardig dat hij je stuurde. Ik vraag het al zo lang.

Het is bizar dat we elkaar nog nooit hebben ontmoet.

Ga maar zitten. Je hoeft niet zo verlegen te doen.

Er kwam ineens iets tussen. Een belangrijke klant uit Amsterdam.

We zouden theedrinken.

Blijf jij nu maar.

Niet weggaan.

Zeg eens wat.

Ik wil je stem graag horen.

Mijn vader zei ik dat moest bellen.

Je vertelt alleen de belangrijke dingen.

Waarom ben je dan gekomen?

Uit nieuwsgierigheid?

Of ergens anders voor?

Ik weet het.

Er gebeurt nooit iets, hè?

Niets.

Ik moet gaan.

Kom maar snel terug.

Natuurlijk, als ik de tijd heb.

Je weet niet zeker of je dat kan, toch?

Of dat je het wil.

Het geeft niet. Ga maar.

Dag, mevrouw. -Je weet heel goed dat ik Tamara heet.

Goedendag.

Tamara is uitgenodigd. Ze wilde je graag ontmoeten.

Wees aardig tegen haar.

Ze is aardig. -Ja, papa.

Hoe gaat het? -Heel goed.

Heel goed, dank u wel.

Dus, jongedame. Ik neem aan dat je verder gaat studeren?

Ik weet het nog niet. -Hoe bedoel je?

Eindelijk een echte jongedame die geen advocaat wil worden…

…of dokter, actrice of maatschappelijk werker.

Wie wil er geen maatschappelijk werker worden?

De jonge Hélène.

Wat amusant.

Jullie kennen elkaar nog niet? -Nee.

Dit is de dochter van Noris.

Goedendag.

Hallo. -Ze is mooi.

Toch? -Heel mooi.

We krijgen je amper te zien.

Ik reken op je voor mijn vergadering op de 24e.

Uw kapsel is heel bijzonder.

U organiseert ook militaire conferenties toch?

Uw programma is zeer interessant.

Ja, het is belangrijk om cultuur te stimuleren.

Het is een excuus om kleine groepjes te vormen.

Om samen te komen met vrienden.

Daar ben je. Ben je iets kwijt?

Ik moet terug naar kantoor. -Kunnen we niet nog even blijven?

Laat haar nog even blijven.

Zal ik haar terugbrengen? -Nou…

Perfect.

Ik laat de auto jullie afzetten.

Tot ziens, schat. -Tot ziens.

Kom eens hier zitten, jongedame.

Ik heb een principe. Ik doe altijd vooronderzoek. Dat scheelt problemen.

O, jij bent het. Ik sliep nog.

Kom binnen.

En?

Leg je schooltas neer.

Gewoon ergens.

Doe je jas uit.

Kom zitten. Hier. Naast me.

Je mag nooit boos op me worden.

Ik wil dat je dat tegen jezelf zegt.

Soms ben ik leuk.

Soms heb ik m'n redenen.

Dan moet je me gewoon negeren.

Neem dingen zoals ze zijn.

Daar ben je nog te jong voor.

Soms ben ik heel leuk. -Zo jong ben ik niet.

En u bent niet oud. -Denk je van niet? Ik ben 38.

Ik heb veel meegemaakt.

Een mislukt huwelijk, een fortuin kwijtgeraakt.

Verloren liefde.

Maar 38 is niet oud.

Hangt van de dag af.

Op jouw leeftijd ging ik weg uit net zo'n kleine stad. Kleiner nog.

In Rusland.

Hij was rijk.

Hij kocht me van m'n ouders. Als een slaaf.

We waren zo arm thuis.

We woonden in een hut.

Jij kan hier ook weg. Droom je daar ooit van?

Wie weet waar je eindigt.

Doe je schoenen en rok uit. Kom bij me liggen.

Prachtig haar.

Wat is er? Ben je bang?

Niet op jouw leeftijd, toch?

Heb je het koud?

Geen zin om te praten.

Probeer het.

Zeg iets. Het maakt niet uit wat, maar zeg iets.

Luister.

Als je binnen vijf minuten niets zegt, sla ik je. Dus maak je keuze.

Ik ben inderdaad bang.

Daar. Dat is een start.

Kleed je aan. Je moet naar huis.

Fijn dat je cijfers beter worden. Je hoeft geen toelatingsexamen te doen.

Mevrouw Balde zegt dat je alerter bent, minder dromerig…

…en socialer met je klasgenoten. De ondankbare fase is voorbij.

Ik ben blij dat je minder apathisch bent, meer alert.

Ja, papa. -Blijf zo doorgaan.

Jij gaat vroeg weg.

Tamara?

Ik wil graag met jou paardrijden.

Ik wil niet rijden met een beginner.

Wil je wat? -Nee.

Heb je geen school? Hoi, Edouard. -Hoi.

Zadelen we Balzac op? -Nee.

Waarom? -Frat heeft hem al gereden.

Echt? -Z'n mond doet pijn.

Neem César, hij kent jou goed. -Ik mag hem.

Kom op. Goed zo.

Stop.

Je vader is pas later terug.

Heb je het hem gezegd? -Wat?

Dat je zou komen?

Nee.

Waarom doe je nooit wat ik zeg?

Dat durfde ik niet. -Ik heb het al zo vaak gevraagd.

Je zal nooit veranderen.

Het is ingewikkeld.

Wat? Dat je hem vertelt dat je soms hier komt?

Je hebt het me nooit gevraagd. -Dat doe ik dan bij deze.

Je hebt drie dagen om het te zeggen.

Als hij het over drie dagen… -Waarom zeg jij het niet?

Drie dagen.

En?

Weet je vader het?

Nee.

Als je meer tijd krijgt, zal je dan dapper zijn?

Ik weet het niet.

Ik denk het niet.

Je doet wat ik zeg of er volgt meer.

Nee. Je zal me nooit meer zien. Ik wil je nooit meer zien.

Nooit meer.

Tamara.

Alsjeblieft. -Dank je wel.

Prima. Zo is het goed.