House of the Dragon

"เฮเลน่า"

"เฮเลน่า"

เฮเลน่า

ขออภัยที่มาขัดเจ้ายามพัก

ท่านได้ข่าวจากท่านแม่บ้างไหม

ไม่

ไม่คิดว่าจะได้ด้วย จนกว่า...

แล้วเอม่อนด์ ขอให้เจ้าร่วมรบเคียงข้างเขาไหม

ลอร์ดคอร์ลิสก็คิดว่าเขาคงขอ

ตอนเด็กๆ ข้าอยากจะบิน

แต่พอข้า...

ได้อยู่กับดรีมไฟร์...

มัน...

ก็เกินจะรับไหว

ข้าคิดว่าท่านพ่อก็รู้สึกเช่นนั้น

ท่านละทิ้งฤทธามังกร และหันหาชีวิตที่สงบ

เขาไม่อยากถูกเปลี่ยนแปลง

เจ้าเชื่อว่ามังกรเปลี่ยนตัวตนเรารึ

ท่านครองมังกรตั้งมากมาย

แล้วตัวท่านเองไม่เปลี่ยนรึ

ไม่

ข้าไม่ปรารถนาเช่นนั้น

ข้าปรารถนาเพียง

ยุติการแย่งชิง แล้วคืนสู่ระเบียบแบบที่ควรจะเป็น

เฮเลน่า

น้องข้า ข้าเชื่อว่า

เจ้าน่ะ อาจเป็นผู้มีนิมิต

เจ้าเห็นสรรพสิ่ง

ข้าเห็นภาพลางๆ ในบางครั้ง

บางภาพก็ชัดกว่าภาพอื่น

ล่าสุดเห็นสิ่งใด

ม้าสีเทา

แล้วเดม่อนล่ะ เจ้าเห็นเขาไหม

วินเทอร์วูล์ฟล่ะ

หรือทัมเบิลตัน

ลอร์ดออร์มุนด์ ไฮทาวเวอร์ จะยอมสยบไหม

ข้าไม่รู้

เจ้าไม่รู้หรือไม่ยอมบอก

เจ้าจะปฏิเสธข้าในฐานะพี่สาวก็ได้

แต่ข้าจะบังคับเจ้าในฐานะราชินี

ฉะนั้นจงบอกสิ่งที่รู้มา

บอกข้ามาว่าข้าไม่ได้ผิดพลาด

ว่าข้าจะเป็นฝ่ายชนะ ดั่งทวยเทพลิขิตไว้ บอกมาสิ

ท่านแม่

แม่บอกแล้วว่าจะมา หากมาได้

ท่านแม่ถูกจับไม่ใช่รึ

พี่สาวเจ้าถูกจับตัว

แต่แม่หลบซ่อนจนหนีรอดมาได้

เจ้าฉลาดนักที่ซ่อนตัวที่นี่ โดยไร้ผู้พบเห็น

นึกว่าทุกคนทอดทิ้งข้าแล้ว

แม่จะทิ้งลูกชายที่ดี

ที่ซื่อสัตย์

ได้อย่างไรกัน

เมืองหลวงล่มแล้ว เอม่อนด์

แม่เหลือเพียงเจ้าแล้ว

ทางที่แม่มานั้นไกล ซ้ำยังอันตราย ได้นอนพักคงดียิ่ง

แล้วเอก้อนล่ะ

เอก้อนน่าจะตายแล้วล่ะ

แม่ทำเต็มที่แล้ว

เรื่องเจ้าด้วย

แต่แม่ทำเจ้าผิดหวัง เอม่อนด์

ไม่

- ตอนนั้นแม่ยังเด็ก - ไม่เลย

แม่เป็นแค่เด็กคนหนึ่ง

ในตอนนี้

ข้าจะมอบบุตรให้ท่าน

เอม่อนด์

เอม่อนด์

ท่านเห็นสิ่งใด

เอม่อนด์

เปิดประตู

มันข้ามแบล็กวอเทอร์รัชมาแล้ว

- จำนวนเท่าใด - สองหมื่นนาย

อีกวันเดียวจะถึง อย่างช้าก็สองวัน

งั้นสหายชาวดอร์นผู้โง่เขลา แต่ทะเยอทะยานก็ตายอย่างไร้ค่า

แต่ไม่สำคัญหรอก

ข้าวางหมากที่จะทำ ให้นังแพศยาคุกเข่าเอาไว้แล้ว

แล้วมันคือสิ่งใด

- เจ้าชาย... - หลีกไป

นางอยู่ไหน เรน่าอยู่ไหน

เราคงไม่ต้องทักทายกัน ตามมารยาทแล้วสินะ

นางอยู่นี่ไหม

นางไปแล้ว

ทันทีที่ข้าส่งข่าวหาท่าน

ข้ารั้งนางไว้ไม่ได้

ท่านก็ล่ามนางไว้สิหากจำเป็น จับขังไว้เลย

คิดว่าง่ายรึที่จะบังคับผู้ขี่มังกร

ให้ทำสิ่งที่นางไม่ปรารถนา

นางทำข้าเดือดร้อนเช่นกัน

นางร้องไห้อ้อนวอนข้า

สาบานว่าจะซ่อนตัวอยู่ที่นี่

ข่าวผู้ขี่มังกรลือไปทั่วแดนหุบเขา

ชาวบ้านพากันลือ เรื่องเด็กสาวในขุนเขา

ท่ามกลางดงตำแยและฝูงแกะ

ข้าสุดจะทนกับเรื่องนี้

ทางดีที่สุดของข้า คือทูลราชินีที่นางหนีไป

ไม่

ท่านอาจลดโทสะเรนีร่าได้

แต่ท่านหนีมันไม่พ้นแน่ ขอข้าวันเดียว

ได้โปรด

นางเดินทางไปทั่ว เที่ยวสืบหาข่าวเวก้าร์

มีคนเห็นนางแถวแฟร์มาร์เก็ต

ข้าเลยเดาได้แค่ว่า...

เราตามหลังเอม่อนด์อยู่ อย่างมากก็สองวัน

ข้าเหนื่อยตามหาไม่จบไม่สิ้นเต็มที

ข้าอดคิดไม่ได้ว่า ถูกเรนีร่าลงทัณฑ์อยู่

ไม่ก็ส่งมาให้ไกลหูไกลตา

นางมองเราเป็นเพียงเครื่องมือ ไว้ใช้สอยเท่านั้น

ข้าสงสัย ท่านหญิง

ขอความเมตตาท่านสักเรื่องได้ไหม

ท่านพ่อข้าอยากรับรองข้าและอาลิน เป็นบุตรชอบธรรม

ให้ใช้สกุลเวลาเรี่ยน

แต่ราชินีกลับอิดออด

ท่านก็รู้สถานะข้าหลังศึกกัลเล็ต

คำพูดข้าไม่อาจกล่อมนางได้หรอก

หากเป็นท่านพ่อท่านล่ะ

เหตุใดยามนี้ถึงกังวลยศถากับสกุลนัก

ข้าเข้าใจที่ท่านอัดอั้น

แต่การที่ท่านมีมังกร

มันไม่ยิ่งใหญ่กว่ายศถาบรรดาศักดิ์รึ

ก็เผื่อว่าเราคนใดคนหนึ่ง ได้แต่งงาน หมายถึง...

หากเราได้รับความเอ็นดู จากท่านหญิงผู้สูงศักดิ์

เขาบอกท่านมาล่ะสิ พี่ท่านน่ะ

นั่นเวก้าร์หรือ

ไม่ใช่

แม่ไม่คิดว่า จะหนีรอดมาจากเร้ดคีปได้

แต่เซอร์เอเดรียน ยังคงแน่วแน่และเด็ดเดี่ยว

เขาพาเราหนีทางประตูลับ

และแม่ก็พอมีเงินติดตัวไว้ซื้อม้า

เราพยายามเลี่ยงเส้นทางหลัก

แต่ป่าบางแห่งนั้นรกชัฏยิ่ง จนผ่านไม่ได้

มีพวกคนเถื่อนร่อนเร่อยู่เต็มป่า

แม่คงมาไม่ถึงที่นี่หากไร้เขาช่วย

เรนีร่ายึดปราสาทไป แต่เขายังคงภักดี

เขาช่วยแม่แม้ต้องเสี่ยงชีวิตตน เขาเป็นคนที่ยอด...

แม่ทำเจ้าเคืองใจรึ

เปล่า

แม่เหลือเพียงเจ้าแล้ว

เขาอยู่นั่น

ผู้อารักขานำทางแม่ เซอร์เอเดรียน

ฝ่าบาท

งั้น

ข้าติดหนี้ท่านแล้วสิ

ข้าเพียงทำสิ่งที่มโนสำนึกเรียกร้อง

พระพันปีหลวง ทรงถูกปฏิบัติอย่างน่าอดสู

เอม่อนด์

ขออภัย ท่านแม่

แต่ที่แห่งนี้มีความลับ

ข้าไว้ใจคนแปลกหน้าไม่ได้

อ้าว อยู่นี่เองรึ

ได้เวลามื้อค่ำพอดี

เหล่าเมสเตอร์บอกข้าว่า ไขมันสัตว์มีประโยชน์ต่อกระดูก

ข้าอดสงสัยไม่ได้ว่า ไอ้ของมันๆ เช่นนี้

จะให้คุณประโยชน์จริงรึ

ลองชิมไวน์สิ ลอร์ดคอร์ลิส

มันช่วยขับอากาศเน่าเหม็นที่นี่ ได้ดีเลยล่ะ

คิดจะทำอะไร ไฮทาวเวอร์

นี่คืออาหารมื้อสุดท้ายของข้า

พายนกพิราบก่อนขึ้นเขียงประหารรึ

ตรงกันข้ามเลย

เราหวังว่าท่านจะให้เกียรติ อยู่กับเราไปอีกสักพัก

ท่านจะมีประโยชน์ต่อเรามาก ในภารกิจเล็กๆ นี้

ฐานะอะไร ตัวประกันรึ

ราชินีผู้ป่าเถื่อนจะมีจิตใจอ่อนโยน

พอจะสละมงกุฎ ช่วยหัตถ์ราชาหัวแข็งรึ

ข้าคิดว่าไม่หรอก

แต่สำหรับเวลาเรี่ยน ยามที่ลอร์ดพวกเขาโดนจับตัว

พวกทหารดริฟต์มาร์กก็จะต้องคิดให้ดี ก่อนไปเสริมทัพคิงส์แลนดิ้ง

แล้วเมื่อขาดทหาร เมืองหลวงก็จะ หวนสู่ความวุ่นวายอีกครั้ง

มันจะช่วยเราอย่างไร

ยามพวกวินเทอร์วูล์ฟมาบุกเมืองเรา

รู้ไหมว่า

นับวันข้าเริ่มรู้สึก อยากจำกัดมื้ออาหาร

ให้เหลือเพียงพืชผัก

เหมือนที่ชาวนาธเขาทำกัน

หากหมดเรื่องจะสั่งสอนแล้วละก็...

ท่านเห็นอะไรในพวกนั้น

สายเลือดแห่งทาร์แกเรี่ยนน่ะ

ท่านเดินทางมาทั่วโลก เห็นสิ่งมหัศจรรย์มามากล้น

เหตุใดต้องลดตัวไปผูกมิตรที่น่าอึดอัด

กับพวกป่าเถื่อนไร้เชาวน์ปัญญา

แน่สิ ภรรยาท่านมีสายเลือดพวกนั้น

และจุดจบของนางก็เป็นไปตามคาด

ข้าคิดว่า

หลังจากได้เห็นพวกมัน เข่นฆ่าพวกเดียวกันเอง...

ข้าอยากกลับไปห้องของข้า

ตามใจท่าน

อ้อ ลอร์ดคอร์ลิส ก่อนท่านจะไป

คือเขาอารมณ์ดีผิดปกติ

ราวกับว่าจะมีชัยชนะครั้งใหญ่

เขาดูปักใจเชื่อว่า การมีลอร์ดคอร์ลิสเป็นตัวประกัน...

นี่น่ะเหรอหมากที่เขาวางไว้

คิงส์แลนดิ้งจะสงบหรือไม่ มันจะสำคัญกับเรายังไง

ถ้ามีทัพใหญ่ประชิดเมือง

ข้าควรจะเป็นกษัตริย์

ข้าเป็นผู้ปกครองแบบใดกัน

ที่ได้แต่นั่งเฉย ไร้อำนาจ

ในยามที่คนบ้าพาพวกเราไปตาย

ไปพร้อมกับทุกๆ คน

ดูเหมือนจะไม่มีทางหนีพ้นแล้วล่ะ