İlk 200 satır.
จูเลีย ไชลด์ขอเสนอพี่น้องตระกูลไก่ค่ะ
คุณไก่ตุ๋น คุณไก่ทอด คุณไก่ย่าง คุณไก่ตอน
คุณไก่สตูว์ และคุณนายไก่แก่
แต่เราจะเน้นที่คุณไก่ย่างแห่งปีรายนี้เลย
สับมีดลงไประหว่างกระดูกสันหลังเลยค่ะ
จากนั้นก็ผูกเชือก ดึงให้แน่นนะคะ
ซอยหอมค่ะ
จากนั้นก็นวดด้วยเนย
ให้มันซึมเข้าไปในหนัง จะได้รสชาติดี
และทำให้มันมีสีน้ำตาลสวยด้วย
อาหารฝรั่งเศสน่ะวิเศษมาก
ฉันไม่เคยตื่นเต้นกับอะไรเลย จนมาหลงใหลอาหารฝรั่งเศส
คุณจะเคี่ยวก็ได้ หรือจะอบในเตาอบแบบที่ทำกันมาก็ได้
หรือคุณจะใช้แท่งเหล็กเสียบย่างก็ได้
ฉันพบว่าถ้าเป็นคนที่ไม่สนใจอาหาร
ฉันก็จะไม่ค่อยสนใจพวกเขา
เหมือนลักษณะนิสัยของคนพวกนี้จะขาดอะไรไป
ฉันจะหมุนไก่ตัวนี้
เพื่อที่เวลาคุณนึกถึงไก่ย่าง คุณจะนึกภาพแบบนี้
ฉันชอบอาหารนี่มาก
ให้ฉันกินอย่างเดียวไปตลอดชีวิตก็ยังได้
เธอเป็นหนึ่งในบุคคลที่โดดเด่นที่สุด
ที่เคยมีการนำเสนอทางโทรทัศน์
จูเลีย ไชลด์
"พีเพิลวีคลีย์ จูเลีย ไชลด์"
จูเลียไม่ใช่แค่แม่ครัว
เธอเป็นแรงขับเคลื่อนทางวัฒนธรรม เธอเปลี่ยนอเมริกาเลยทีเดียว
ฉันว่าจูเลียแนะนำให้เรารู้จักโลกของอาหาร
เธอทำให้มันดูเป็นเรื่องสนุก
ทุกวันนี้เรามีเชฟที่โด่งดังมากมาย
จูเลียคือคนแรก
เธอคือมาดอนน่า ประมาณว่าเป็นคนแรกที่ริเริ่มทุกอย่าง
จูเลียเป็นผู้นำวัฒนธรรมป๊อป
ฉันชื่อจูเลีย ไชลด์ค่ะ
เราแค่พูดว่า "จูเลีย"
แล้วทุกคนก็รู้ว่าคือจูเลีย ไชลด์
กว่าฉันจะเข้าวงการโทรทัศน์ก็อายุ 50 กว่าแล้ว
ฉันได้ออกโทรทัศน์โดยบังเอิญน่ะ
ดูเหมือนฉันจะเป็นผู้หญิงที่อยู่ถูกที่ถูกทาง
"บอสตัน แมสซาชูเซตส์ ปี 1962"
ข้างหลังผมในตึกคอนกรีตที่เงียบสงบหลังนี้
เต็มไปด้วยเครื่องไม้เครื่องมือ ในวงการอันน่าทึ่งที่เรียกว่าโทรทัศน์
"รัส มอแรช ผู้ผลิตรายการ"
ผมเป็นผู้ผลิตและผู้กำกับของช่องดับเบิลยูจีบีเอช
สถานีโทรทัศน์เพื่อบริการสาธารณะ ในพื้นที่รับชมของบอสตัน
ผมนั่งอยู่ในห้องทำงาน แล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เป็นผู้หญิงที่มีเสียงหอบแปลกๆ
เสียงเธอโดดเด่นมากๆ
เธอบอกว่า "ฉันอยากจะขอ...
เตาไฟฟ้าในรายการคุณดูฮาเมล
ที่ฉันจะไปออกคืนนี้"
มันเป็นรายการวิจารณ์หนังสือ ชื่อไอฟบีนรีดดิ้ง
เธอจะไปพูดถึงหนังสือของเธอ
ศิลปะการทำอาหารฝรั่งเศสอย่างมืออาชีพ
ผมบอกว่า "ผมจะบอกทีมงานให้
แต่คงต้องบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องปกติอย่างมาก"
รายการนี้นำเสนอในช่องดับเบิลยูจีบีเอช บอสตัน
น้อยคนในสมัยนั้นจะดูโทรทัศน์เพื่อความรู้
เราจะรู้ขนาดของโลกได้อย่างไร
เรามีคณาจารย์ที่มีชื่อเสียง
ซึ่งจะอธิบายหลักฟิสิกส์อนุภาคและ วรรณกรรมที่มีพลัง
ความพิโรธของอาคิลลิส บทนำสู่อีเลียด
ผู้อ่านอีเลียดทุกคนรู้สึกว่ามันต่างกันอย่างมาก
ระหว่างชีวิตในค่ายที่เหน็บหนาวของชาวกรีก
กับบรรยากาศอบอุ่นในบ้านของฉากที่อยู่ในทรอย
มันเป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจ
ผมเลยชี้ให้เธอเห็นว่า
เราไม่ค่อยได้ทำอะไรที่เป็นการสาธิตมากนัก
เธอบอก "ฉันยังต้องการเตาไฟฟ้านั่นอยู่ดี"
คืนนั้นเธอทำออมเล็ตได้สวยงาม ในกระทะออมเล็ตโดยเฉพาะ
และพิธีกรก็อึ้งไปเลยกับสีอ่อนๆ และรสชาติของมัน
คุณต้องเข้าใจนะ สมัยนั้น ในเมืองบอสตัน ไม่มีใครมีกระทะออมเล็ตหรอก
ถ้าคุณบอกว่า "ออกไปซื้อกระเทียมต้นมาสิ"
เราไม่รู้หรอกว่าจะเริ่มตรงไหน
หรือที่บดกระเทียมก็ด้วย
คุณแม่ที่ฉลาด
จะมีเวลาเหลือเฟือ เมื่อมีอาหารของสวอนสันทีวีไว้ในช่องแช่แข็ง
ไม่เกิน 25 นาที
เสิร์ฟอาหารที่สู้อาหารทำสดๆ ได้สบาย
- อร่อยมั้ย - อร่อยค่ะ
คนอเมริกันเน้นอาหารที่สะดวก
อาหารแช่แข็ง อาหารกระป๋อง
"บาร์บารา อดีตบก. บอน แอปเปทีท"
ซึ่งถูกโฆษณาและโน้มน้าว ว่าประหยัดเวลาได้ดีมาก
ทุกหนทุกแห่งมีแต่อาหารสำเร็จรูป แปรรูป
แช่แข็ง ห่อพลาสติก ใส่กล่อง
"ซูซี่ เดวิดสัน เชฟผู้ช่วยของจูเลีย"
ยอมรับไม่ได้สุดๆ เลย
แค่เอาใส่กระทะแล้วเทน้ำตามสักหน่อย
ก็จะได้มันฝรั่งทอดน่าอร่อยภายในไม่กี่นาที
"ซาร่า โมลตัน เชฟ"
มีการค้นพบวิธีใช้ "ซุปกระป๋องให้เป็นซอส"
เทลงบนไก่ ปลา หรืออะไรก็ได้ แค่นี้ก็ได้ซอสแล้ว
คนอเมริกันกินสลัดเยลลี่
อาจจะมีแครอตสับกับมาร์ชแมลโลว์อยู่ในนั้นด้วย
"แพต แพรตต์ เพื่อน"
- เลวร้ายเลยล่ะ - คนทั่วไปใช้สแปมกันเยอะ
"โดโรธี ซินเบิร์ก เพื่อน"
ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะไปงานเลี้ยงอาหารค่ำ
ที่มีสแปมย่าง
กับสับปะรดหั่นแว่น
โปะอยู่ข้างบน
เรากินอย่างไม่มีสไตล์
ไม่มีชั้นเชิง ไม่มีจินตนาการ
ดังนั้นเมื่อจูเลียทำออมเล็ต
เป็นตัวอย่างแรกของการทำอาหารออกโทรทัศน์
โทรศัพท์ก็เริ่มดังและทางช่องก็ตื่นเต้นกันใหญ่
"รายการนี้สุดยอด การทำอาหารฝรั่งเศสดีงามมาก
ให้ตายสิ ฉันว่าจะซื้อหนังสือของเธอ เมื่อมันวางขาย"
พูดถึงแต่ในแง่ดีทั้งนั้น
จนผู้บริหารช่องเกิดความคิดว่า
อาจสร้างรายการทีวีขึ้นจากแขกรับเชิญครั้งนี้
ผมถูกเรียกตัวเข้าออฟฟิศ แล้วพวกเขาก็บอกว่า
"เราอยากจะลองทำรายการสองสามตอน
โดยให้จูเลีย ไชลด์ทำอาหาร
เราจะทดลองสามตอนดูก่อน"
"ดับเบิลยูจีบีเอช-ทีวี"
"มองตรงนี้"
สวัสดีค่ะ ฉันจูเลีย ไชลด์
ขอต้อนรับสู่รายการเดอะเฟรนช์เชฟ
และตอนแรกของรายการทำอาหารฝรั่งเศสของเรา
เราจะทำเบิฟบูร์กีญง ซึ่งก็คือเนื้อตุ๋นไวน์แดง
ซึ่งเป็นเมนูที่เหมาะมาก ในการเริ่มต้นรายการของเรา
เพราะคุณจะได้รู้เคล็ดลับที่มีประโยชน์มากมาย ในการทำอาหารฝรั่งเศส
- ในบรรดาสตูว์ทั้งหมดที่ฉันเคยทำ... - ตอนทำเดอะเฟรนช์เชฟ
ฉันสนใจคนที่ทำอาหารหน้าตาสวยงามที่มีรสชาติดี
และฉันจะไม่ใส่เนื้อจนล้นกระทะด้วย
นี่เป็นอีกเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่ง
เพราะถ้าใส่จนล้นกระทะ เนื้อก็จะคายไอน้ำออกมา
จุดประสงค์ของฉันคือ ทำให้เห็นว่าการทำอาหารนั้นง่าย
เพื่อที่ใครๆ จะได้สนุกกับมันและลงมือทำ
มันเป็นและควรจะเป็นความสุขของทุกคน
ฉันว่าเราไม่ควรจะกลัวการทำอาหาร
เรื่องนี้สำคัญมาก คุณต้องเป็นคนทำครัวที่ไม่รู้จักกลัว
ยิ่งรู้วิธีทำอาหารมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งง่ายและยิ่งสนุกเท่านั้น
การทำอาหารและอาหารนั้นเป็นเรื่องสำคัญ
แม่เลี้ยงดูเราตั้งแต่นาทีที่เราคลอดออกมา
เพราะความอบอุ่นนั้น
เราถึงต้องการที่จะทำอาหารให้คนที่เรารัก
"โฮเซ่ อันเดรส เชฟ"
มันทำให้ผมรู้สึกว่า "ที่นี่คือที่ของผม ผมอยู่ตรงนี้
ผมเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ใหญ่กว่า"
การทำอาหารคือการพาใครต่อใครมาที่โต๊ะ
"ไอน่า นักเขียนตำราอาหาร"
และเมื่อเรารายล้อมไปด้วยคนที่เรารัก
นั่นแหละเราถึงจะส่งผ่านความรู้สึกถึงกันได้ ด้วยการแบ่งปันอาหาร
อาหารสำหรับผมคือหน้าต่างเปิดสู่ตัวตนของเรา
เป็นการมองย้อนกลับไปยังประวัติศาสตร์ของที่นี่ ก่อนที่จะมีเรา
มันบอกเราได้จริงๆ ว่าเราเป็นใคร
"มาร์คัส แซมมวลสัน เชฟ"
ถ้าคุณอยากรู้ว่าผมเป็นใคร ก็ชิมอาหารนี่ดู
"พาซาดีน่า แคลิฟอร์เนีย"
ฉันเกิดในเมืองพาซาดีน่า แคลิฟอร์เนีย
วันที่ 15 สิงหาคม 1912
ที่นั่นสวยงามเหมาะให้เด็กเติบโตมาก
พาซาดีน่าเหมือนสวรรค์
คุณตาคุณยายฉันมีบ้านหลังใหญ่โตเก่าแก่
พร้อมสวนที่เป็นกำแพงล้อมรอบ
ซึ่งมีทั้งต้นอะโวคาโด ต้นเลมอน
"ฟิล่า คัสเซินส์ หลานสาว"
มันสวยมากจริงๆ
เธอเป็นลูกคนโตในจำนวนพี่น้องสามคน
เริ่มจากจูเลีย แล้วก็จอห์น แล้วถึงเป็นแม่ฉัน โดโรธี
เราเคยขี่จักรยาน แล้วก็ปั่นไปทั่ว
เราสนุกกันมากกับการขี่เล่นไปเรื่อยเปื่อย
เธอสูง 6 ฟุต 3 นิ้ว ส่วนจอห์นสูง 6 ฟุต 4 นิ้ว
แม่ฉันสูง 6 ฟุต 5 นิ้ว
และปฏิกิริยาของคุณยายแคโร ที่มีลูกร่างยักษ์สามคนก็คือ
"สวรรค์ทรงโปรด ฉันผลิตลูกๆ ที่สูงตั้ง 18 ฟุต"
เราได้กินอาหารนิวอิงแลนด์อย่างถูกหลัก
เพราะแม่ฉันมาจากนิวอิงแลนด์
เนื้อย่าง ถั่วสดๆ และมันฝรั่งบด
แต่ไม่มีใครคุยเรื่องอาหารกันเท่าไหร่ แค่เพราะเราไม่คุยน่ะ
ในสังคมคนผิวขาวจากแองโกลแซ็กซอน
มีเรื่องที่สมควรพูดและเรื่องที่ไม่ควรพูด
อย่างอะไรก็ตามที่เป็นเรื่องเพศ
เราไม่คุยกันเรื่องการเมือง
เราไม่คุยเรื่องเงินกับคนอื่นแน่นอน
เธอบอกใครๆ ว่าเธอเป็นชนชั้นกลาง
"สเตฟานี่ เฮิร์ช อดีตผู้ช่วย"
แต่ครอบครัวเธอต้องรวยจริงๆ
การที่เธอไม่เคยทำอาหารเลยน่ะ ฉันไม่คิดด้วยว่าแม่เธอจะทำ
ฉันว่าต้องมีแม่ครัวทำให้
"นอร์ทแธมป์ตัน แมสซาชูเซตส์ ปี 1930"
ฉันได้เข้าเรียนที่สมิธคอลเลจ
ในสมัยนั้น คนไม่ได้ให้ความสำคัญกับผู้หญิงเท่าไหร่
ในทุกๆ เรื่อง นอกจากมองว่าเป็นแม่พันธุ์
ผู้หญิงแต่งงานได้
แต่จะไม่ประกอบอาชีพจริงจังเพราะไม่มีให้ทำ
ฉันไม่ได้เตรียมพร้อมสำหรับอะไรเลย
ฉันใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยเหมือนผีเสื้อจริงๆ
ฉันเรียนจบในปี 1934
แม่ฉันล้มป่วย
และเสียชีวิตตอนอายุได้ราว 60 ปี
ฉันกลับไปที่พาซาดีน่าเพื่อดูแลพ่อ
จอห์น แม็ควิลเลียมส์ พ่อของจูเลีย
เป็นคนเข้มงวดและหัวโบราณมาก
ฉันว่าจูเลียรักพ่อมาก แต่จะให้สนิทสนมด้วยนั้นทำได้ยาก
พ่อของเธอเชื่อจริงๆ ว่า คนเราควรแต่งงานกับคนในแวดวงเดียวกัน
และจูเลียควรจะเป็นผู้หญิงที่
No comments yet. Be the first to leave one.