Taiwan Crime Stories (台灣犯罪故事)

SERIAL OPARTY NA FAKTACH. POSTACIE, IMIONA I ZDARZENIA

ZMIENIONO NA POTRZEBY PRODUKCJI.

Prosimy o zgłoszenie się do gabinetu.

Słyszałeś coś?

Nie.

Co to było?

Drzwi skrzypnęły.

Kto tam?

A wy co?!

Nieważne, jedźmy już!

Aż tak się spietrałeś?

Wcale nie.

Nic by ci nie zrobili.

Lepiej słuchaj tego.

Razem!

Razem!

Do diabła! Kto tam straszy ludzi?

Pójdziesz do piekła za okradanie bogów.

Do piekła!

Pójdziesz do piekła!

Cholera.

HISTORIE KRYMINALNE

BRZEMIĘ GRZECHU

CAŁO I ZDROWO

Cześć, Lin Shan-Yi.

- Gotowy? - Tak.

No to wstawaj. Idziemy!

- Dzień dobry, ciociu. - Cześć, chłopcy.

Co zjecie?

- To i to. - Dobrze.

Ej.

Ja wezmę omlet, a ty kanapkę z szynką.

Dlaczego akurat tak?

Bo kanapkę będę miał na potem.

Dokuczasz koledze.

Że co? Zapytaj go.

Kumplujemy się.

Patrz!

Potrzymaj.

Cholera!

ZESPÓŁ SZKÓŁ XINFU

Te idiomy zawierają słowo „dusza”.

Przepiszecie je później.

Kto chce coś dodać?

Lee Cheng-En.

„Uduszę”. Mój tata codziennie tak o kimś mówi.

To nie jest idiom, co nie?

Zapomnijcie o tym, to przekleństwo.

Nie wolno tego powtarzać, jasne?

Tak.

Ktoś jeszcze coś kojarzy?

- Wei-Chieh. - „Dusza na ramieniu”.

Bardzo ładnie. „Z duszą na ramieniu”.

NIEOBECNY, TĘSKNIĄCY DZIEŃ I NOC ŚMIERTELNIE WYSTRASZONY

Używamy tego określenia,

gdy ktoś tak się boi, że dusza niemal umyka mu z ciała.

Opisujemy tak przerażoną osobę, która niechętnie

postanawia coś zrobić.

Upraszczając, chodzi o strach.

Chyba klarownie to wyjaśniłam. Zrozumieliście?

- Tak. - Dobrze. Ktoś jeszcze?

- Shan-Yi. - Moja siostra ma ducha na ramieniu.

Co?

Lin Shan-Yi, co ty wygadujesz?

Lee Cheng-En mi podpowiedział.

Słuchajcie.

Nie wolno z tego drwić.

Proszę pani.

A czy ducha z ramienia mojej siostry

można wciągnąć z powrotem do ciała?

Czy to jej pomoże?

Lin Shan-Yi, przecież straciłeś siostrę.

Cicho.

Jak ci nie wstyd tak żartować?

Lee Cheng-En, do kozy na pięć minut.

A my uczymy się dalej.

Strona 58.

Przeczytaliście to, co wam zadałam?

- Nie. - Nie? Szczerze? Naprawdę?

Dzień dobry.

Shan-Yi.

Wejdź.

Chciałam z tobą porozmawiać.

Nie zrobiłeś nic złego. Nie denerwuj się.

Lubisz chodzić do szkoły?

Masz tutaj jakichś przyjaciół?

Tak.

Hsu Chia-Hao z klasy 7-6.

Tak? A wśród rówieśników?

Shan-Yi.

Proszę, byś coś zapamiętał.

Gdy koledzy mówią coś, przez co czujesz się nieswojo,

po prostu im o tym powiedz.

Albo zgłoś nauczycielom.

Pomogą ci.

Rozumiesz?

Tak.

Ja zawsze chętnie cię wysłucham.

To tyle.

- Wracaj na lekcje. - Dziękuję, proszę pani.

Lin Shan-Yi, tu durniu! Przez ciebie dostałem karę.

Moja mama mówi, że jego siostra zmarła, bo był za głupi.

Tuman się na mnie gapi.

Zaraz mnie zabije.

- Czego chcesz? - Dawaj, bijemy się!

Bo powiem pani!

- Biją się! - Proszę pani!

Proszę pani!

- Proszę pani! - Proszę pani!

Ejże!

Dość. Wystarczy!

Co tu się dzieje? Kto zaczął?

- On uderzył pierwszy. - On.

On zaczął!

Hsu Chia-Hao, wracaj do swojej klasy.

Już!

Siadajcie.

Usiądź, Shan-Yi.

Nie zapobiegniemy temu, że chłopcy się biją.

I to bez sensu się na nich złościć.

W zasadzie zaprosiłam państwa, by zapytać,

jak możemy im pomóc?

- Czy w domu coś się dzieje? - Bardzo przepraszam.

- Zabłądziłem. - Panie Hsu.

Nie szkodzi.

Muszę zastępować jego mamę.

- Proszę wybaczyć. - Spokojnie.

Matka nie nauczyła go dobrych manier.

- Panie Hsu, to nie tak… - Zaczepiali Lin Shan-Yi.

Oni zaczęli, nie ja.

Co ty pleciesz?

Nigdy nie jest twoja wina.

- Zawsze mnie lejesz! - Już dobrze, proszę pana.

Pomówmy kulturalnie.

Bardzo przepraszam.

Odkąd wyrosłeś,

nie panuję nad tobą.

Przepraszam.

Przepraszam. Przepraszam.

Jeśli postawisz na ten kupon, na pewno wygrasz.

Żartujesz? Z takim fartem miałbyś już mnóstwo

- domów… - Hsu Chia-Hao dostał karę!

Ostatnio kupiłem nowe auto.

I sprzedałeś je dwa tygodnie później!

- Jesteś spłukany. - No.

Nie wierć się!

Co się stało? Coś przeskrobał?

Wdał się w bójkę z kolegą ze szkoły.

Wezwali mnie na dywanik.

Co za wstyd.

Dzięki, bratowo.

Już się nie denerwuj.

Robiłem dzisiaj remanent.

Przyniosłem ci dwa świetne filmy.

Naprawdę ekstra.

Japońskie, bez cenzury.

Zapewniam!

- Japońskie? - Tak.

Bez cenzury.

Serio?

Wal się! Na diabła mi twoje obietnice!

Pamiętasz ostatni?

Gdy się rozebrała,

nie umiałem odróżnić baby of faceta.

- Chrzanisz. - Zero piersi!

Lubisz balony?

One są sztuczne. Rajcuje cię to?

Sztuczne nie.

Wolę takie.

Co ty wyprawiasz?

Taki stary, a taki głupi.

Hamuj się trochę przy dzieciach.

Nic ci nie będzie od macania.

Co za jędza. Podobają mi się naturalne.

Daj spokój z tą niebezpieczną kobietą.

Filmy z Japonii to opcja mniej szkodliwa.

Akurat.

Zachwalasz towar i tyle.

Podpisałem.

Alimenty będą na czas.

Najadłem się.

Muszę odrobić lekcje.

Nieważne.

Zostawię ci papiery.

Ogarnij je, ja zaczekam.

Tak by cię to bolało, gdybyś z nim porozmawiał?

„Porozmawiał”?

Przypomina mi o córce. Jak to sobie wyobrażasz?

SPOCZYWAJ W POKOJU

To nie jego wina. Pochowaliśmy ją, zaznała spokoju.

Możesz go sobie bronić.

Powiedziałem swoje.

Nie chcę go po rozwodzie.

Nie mów tak.

To twój syn. Nazywa się Lin!

Shan-Yi, skarbie.

Już jestem.

Jedliście coś?

Gdzie wasz tata?

Co jej się stało?