The Wife

Joe, wat doe je?

Ik heb trek. -Van suiker blijf je juist wakker.

Als het niet gebeurt, wil ik geen zielige telefoontjes.

Dan zorgen we dat we hier weg zijn.

Dan huren we een huisje in Maine en gaan in het haardvuur staren.

Dat klinkt enig.

Waag het niet. -Wat?

Doe niet alsof je zin in seks hebt, puur om de spanning af te reageren.

Een vluggertje, om te kunnen slapen. -Ik sliep al.

Dat hoort niet. Dat is niet normaal.

Toe? Je hoeft alleen maar te liggen.

Jemig, wat pathetisch.

Ja, in de ware betekenis van het woord: pathos.

Eros.

Oké, ga je gang dan maar.

Stel je voor, ik ben een knappe jonge knul...

en jij ligt naakt op het strand.

Zijn sterke zongebruinde hand...

met blonde haartjes...

Met zijn middelvinger tast hij zachtjes...

Dan haalt hij zijn enorme, kloppende...

gezwollen pik tevoorschijn.

Zo kan ie wel weer, Joe.

Spreek ik met de heer Joseph Castleman?

U spreekt met Arvid Engdahl, van de Nobelstichting in Stockholm.

Dit is toch geen grap, mag ik hopen?

Nee, absoluut niet. Als u wilt, geef ik u ons nummer. Dan kunt u terugbellen.

Nee, dat hoeft niet.

Voor u verdergaat... Is het goed dat mijn vrouw meeluistert op het andere toestel?

Maar natuurlijk. Ik wacht even.

Ja, ik ben er. -Bent u dat, Mrs Castleman?

Hoort u mij nog steeds, Mr Castleman? -Jazeker.

Het is mij een grote eer u mee te delen...

dat u dit jaar de Nobelprijs voor de Literatuur mag ontvangen.

Dank u, dank u wel.

Het is ons een waar genoegen u deze prijs te mogen geven.

Uw carrière is indrukwekkend.

Niet alleen schrijft u fijngevoelig en met diepgang.

Ook uw vernieuwing van de romanvorm zal nog generaties lang van invloed blijven.

Ja, die grijze baardharen heb ik niet voor niets.

Inderdaad ja. Hartelijk dank namens de hele wereld.

Mrs Castleman?

Uw man zal vandaag overstelpt worden met media-aandacht.

Mijn advies is dat u die in goede banen leidt. Het kan erg hectisch worden.

Ja, ik zal goed voor hem zorgen.

Mr Castleman, u wilt nu vast zelf wat telefoontjes plegen. Geniet daarvan.

Wij bellen u later terug met alle details.

Nogmaals: van harte gefeliciteerd.

Dank u. Hartelijk dank.

Tot horens. -Tot horens.

Ik heb de Nobelprijs. Ik heb de Nobelprijs.

Wat?

Joanie, ik doe gewoon gek. -Ik ga douchen.

Het wordt een lange dag. Kom nou maar.

Dus jullie gaan naar Stockholm.

Wanneer? -In december.

Dan is het daar ijskoud.

Krijg je een bontmantel van 'm? -Nee.

Zoals alle keurige echtgenotes doe ik het met een nette mantel.

Joanie, kom eens.

Dag, Hal. -Hallo, Joan.

Je ziet er prachtig uit, zoals altijd. -Heel lief van je.

The New York Times is er. -Heus?

Vertel dan. -Je man komt op het zondagse magazine.

Bill Clinton moet het veld ruimen voor hem.

Wordt dat zo'n Avedon-foto waarop je al m'n poriën ziet?

Al je briljante poriën, beste jongen.

God, wat is dit onwezenlijk.

Hoe zie ik eruit? -Prima.

Geen kruimels of neushaartjes? -Alles piekfijn.

O Joanie, dit is toch niet één grote hilarische grap?

Het is helemaal echt, schat.

Rustig doorademen.

Joe, opschieten. We staan op je te wachten.

Vooruit, aan de slag.

Hallo, kindje van m'n kindje. Ik ben aan een dutje toe.

Arme mama.

Nee, maar. Lieverd...

Sorry dat ik zo laat ben. Ik was op zoek naar goeie sigaren voor pa.

Ik heb niks. Had ik iets moeten kopen? -Welnee, schat, hij is al genoeg verwend.

Hé, aapje. -Dag, zusje.

Dag, kleine man.

Trouwens David, je vader heeft me je verhaal laten lezen.

Ik vind het prachtig geschreven.

En wat vond hij? -Daar hebben we het nog niet over gehad.

Ietsje meer zo, graag. Prachtig.

Je ziet er goed uit, Joe. -Mr Castleman?

Klaar. David, kom je net binnen? -Dank u wel.

Gefeliciteerd, pa.

Wat zit hierin? -Maduro's.

Fantastisch, wat een geweldig cadeau, David.

Je rookt dus nog steeds. -Vind je dat erg?

Ja, je moet mij overleven. -Heb je m'n verhaal gelezen?

Ja, ander keertje. -Dus je vond het bagger?

Waarom doe je zo? -Je draait eromheen.

Ik heb nu andere dingen aan m'n hoofd. Ik spreek je als het rustiger is.

Goed? -Oké.

Ga je moeder liever helpen. -Geef mij dit maar, Joan. Alsjeblieft.

Joanie.

Kom hier, Joanie. Hier is je glas.

Waar is Susannah? -Hier ben ik, pap.

Pak een glas. -Ik drink niet.

Van één glas champagne krijgt je kind heus niks.

Stilte, graag. Joe, ga je gang.

Om te citeren uit Overpeinzingen omtrent Quijote:

'Ik ben ik, plus mijn omgeving.'

'Als ik niet goed voor de laatste zorg, zorg ik niet goed voor mezelf.'

Vandaag ben ik de gelukkigste mens ter wereld.

Ik heb een goede gezondheid, en oké dan, ook een paar bypasses.

En ik heb jullie, mijn geweldige vrienden en leergierige studenten.

Mijn zoon David, mijn mooie dochter Susannah...

en binnenkort een kleinkind...

dat nu vrolijk ronddobbert in het vruchtwater van haar moeder.

En ten slotte...

Ten slotte mijn mooie vrouw Joan, de liefde van mijn leven. Kom, Joan.

De liefde van mijn leven.

Zonder deze vrouw...

ben ik niets.

Eigenlijk is mijn allergrootste prestatie...

dat zij met mij heeft willen trouwen.

Hal, zorg dat hij er een eind aan breit. -Op Joseph Castleman...

in mijn optiek de grootste nog levende schrijver van de 20ste eeuw. Op Joe.

Dank jullie wel.

Wilt u nog een koekje, Mr Castleman? -Graag.

Waar kom je vandaan? -Uit Cambridge.

Wel eens geweest? -Nee.

U nog een koekje, Mrs Castleman? -Nee, dank je.

Stukje van mijn koekje? -Nee, dank je.

Wil je nog een kussen? -Ik heb er al eentje.

Wil jij hier even naar kijken? -Ik wil m'n kruiswoordpuzzel afmaken.

Sorry, een meneer die zegt dat hij u kent wil u even groeten. Nathaniel Bone.

Zeg dat hij... -Sorry dat ik stoor. Dank u.

Ik wil je alleen even feliciteren.

Dag, Nathaniel. Je vliegt vast niet voor de ingelegde haring naar Stockholm.

Ik wil de prijsuitreiking niet missen. Wat een prestatie.

Het gaat niet om de prijs, maar dat je de kracht vindt voor een volgend boek.

Maar dat lukt jou keer op keer.

Jij ook gefeliciteerd, Joan. Echtgenotes verdienen meer erkenning.

M'n vrouw krijgt van mij erkenning. Heel veel erkenning.

Dat bedoel ik niet. Van de recensenten, de lezers...

Petje af dat je je op deze vlucht hebt weten te manoeuvreren.

Maar je krijgt geen toestemming om mijn biografie te schrijven.

Wil je ons nu met rust laten? -Dat was me al duidelijk.

Ik kwam alleen even feliciteren. -Dank je wel.

En dat meen ik oprecht.

David, vlot het schrijven? -Doorlopen, Nathaniel.

Slaap maar verder.

Wat een zak. -Jij deed onbeschoft.

Anders hoepelt zo'n eikel niet op.

Jaag 'm niet tegen je in het harnas. Niets zo gevaarlijk als een beledigde schrijver.

Hij kan me wat. Ik stond volledig in m'n recht.

Ik maak je er alleen maar attent op. -Oké dan.

Strek zo je benen even. Moet van de dokter.

Mr Castleman, welkom in Stockholm.

Een hele eer om u te mogen ontvangen. -Dank u wel.

Momentje.

Loopt u mee?

Dat was me de reis wel.

Excuus dat ik u aan boord stoorde. Het was niet vervelend bedoeld.

Excuus dat m'n man zo onbeleefd deed.

Is niet nodig. Ik weet dat er altijd flikflooiers om hem heen hangen.

Zullen we doen alsof ik iets leuks zeg? Dan lijkt het of u het naar uw zin heeft.

Nee, dank. Ik heb genoeg aan mijn eigen gedachten.

Joanie?

M'n vrouw.

Ik ben Arvid Engdahl. Ik heb u toen op dat onchristelijke tijdstip wakker gebeld.

Geen probleem. U heeft het leven van m'n man met tien jaar verlengd.

Dit is de vrouw van Joe Castleman.

Dit is Walter Bark, die u zal vergezellen bij al uw verplichtingen.

Een hele eer, Mr Castleman. We zorgen dat u niets tekortkomt.

U hebt geen kind aan mij.

Alleen als hij slaapt.

Mrs Lindelöf neemt de echtgenotes onder haar hoede.

Uw man krijgt een druk programma.

Als u wilt shoppen of naar de schoonheidssalon...

Dank u. We zien wel.

En dit is Linnea Engwall, uw privéfotografe, geregeld door uw uitgever.

Een hele eer. Ik bewonder uw werk enorm.

Dank je. Heel aardig.

Ik ga u achtervolgen met m'n camera. Maar doe vooral alsof ik er niet ben.

Dit is mijn vrouw.

En dit is mijn zoon David.

Goed dat je kon komen. Altijd fijn als kinderen van prijswinnaars erbij zijn.

We vinden jullie net zo onderhoudend als de vaders.

Mijn zoon kan zeer onderhoudend zijn.

Als hij niet gevloerd is door een jetlag.

Zullen we u naar uw kamer brengen? -Dat lijkt me een goed idee.

Ga maar voor.

Deze is denk ik van m'n advocaat. Heb jij m'n leesbril daar?

Hij stuurt altijd hetzelfde goedkope bocht.

Klopt, de krentenkakker. David, wil jij deze hebben?

Nee, dank.

Bonbons...

Heerlijk. David? -Nee, dank.

'Geniet ervan. Sylvia Fry.' Wie is Sylvia Fry in godsnaam?

Een van je personages. Jemig, pa.

Rustig, David. Hij is moe. -M'n geheugen is wat roestig.

Dat gaat jou ook ooit gebeuren. Snel, als je blijft roken.

Hou je in. Straks heb je last van je maag.

Heb je die bibliotheek gezien? Al m'n boeken staan er.