The Last of Us

Την αγάπη μου στη Σάρα.

Ανοιχτό κάταγμα περιφερικής κερκίδας.

Η κόρη μου είναι πέντε ετών.

Όχι!

Γεια.

Όλα καλά.

Είσαι στο νοσοκομείο.

Πονάς;

Να σου δώσουμε κάτι.

Έλι!

Έλι. Έλι!

Εδώ.

Όχι!

Όλα καλά.

ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ

Πόσο πονάς; Από το ένα ως το δέκα.

- Καθόλου. Μηδέν. - Μηδέν.

Καλύτερα δεν γίνεται.

Ωραία. Μια τελευταία σπιρομέτρηση.

Εδώ δες.

Ναι. Πω πω, ωραία.

Έφτασε η μέρα.

- Άρα, μπορώ να... - Σχεδόν.

Θέλω να δεις άλλο ένα άτομο, και φεύγεις.

Έλεος, ρε.

- Πώς είσαι; - Καλά.

Αν απαντάς αμέσως, σημαίνει το αντίθετο.

Εντάξει, ξαναρώτα.

Πώς είσαι, Έλι;

Κάτσε να σκεφτώ.

Είναι πολύπλοκο. Συναισθήματα κι έτσι.

Εντάξει.

Έλα, μωρέ. Είμαι εδώ μέσα από...

Ναι, μου λείπει.

Σήμαινε πολλά για μένα.

Είμαι θυμωμένη και θλιμμένη.

Φυσικά.

Αλλά αναρωτιόμουν για την Πρωτοχρονιά.

Που τσακωθήκατε στον χορό.

Ήταν η τελευταία φορά που μιλήσατε;

Ναι.

Όταν γύρισα σπίτι, ήταν στη βεράντα,

κι έπρεπε να του είχα μιλήσει.

Αλλά δεν το έκανα.

Το μετανιώνεις;

Ναι, εννοείται.

Αλλά η τελευταία σου στιγμή με κάποιον δεν καθορίζει όλο τον χρόνο σου με αυτόν.

Δεν θα έπρεπε, μα συχνά έτσι γίνεται.

Στην τελευταία μου στιγμή μαζί του είπε...

ότι σε αδίκησε.

Ίσως άσχημα.

Τι ακριβώς είπε ότι έκανε;

Αυτό είναι το θέμα. Δεν έβγαζε νόημα.

Είπε "Την έσωσα".

Με έσωσε πολλές φορές.

Ναι, σίγουρα.

Μα δεν αδικείς έτσι κάποιον.

Περίεργο.

Δεν ξέρω τι εννοούσε.

Δεν... νιώθω αδικημένη.

Να μπορούσα να τον συγχωρήσω

για ό,τι ήταν αυτό που εννοούσε.

Μάλλον πρέπει να συγχωρήσω εμένα τώρα.

Τα πας μια χαρά.

Γαμώτο, αν ήταν όλοι υγιείς σαν εσένα,

τι θα έκανα για χόρτο και αλκοόλ;

Μην ανησυχείς.

Έχουμε πολλούς λαλημένους ακόμα.

Ναι, αλλά εσύ δεν είσαι.

ΜΙΛΕΡ

Τζόελ, ευχαριστούμε για την προσφορά σου στην πόλη.

Έλι;

Γαμώτο.

Ναι, έρχομαι.

Πήγα στο νοσοκομείο.

Πότε βγήκες;

Τριάντα λεπτά πριν.

Ωραία.

Μου έστειλαν την Γκέιλ.

Ποτέ δεν είπα...

Έπρεπε να είχα πει... ευχαριστώ

για τις φορές που με επισκέφτηκες.

Σιγά. Κι εσύ θα το έκανες για μένα.

Ίσως όχι τόσο συχνά.

Ναι, μάλλον όχι.

Σου έφτιαξα μπισκότα.

Χωρίς λόγο;

Όχι, είναι προσφορά συμφιλίωσης.

Επειδή θα σε θυμώσω τώρα.

Στο νοσοκομείο,

όταν με ρώτησες για... εκείνη τη μέρα,

σου είπα ότι δεν έμαθα κάτι χρήσιμο.

Δεν ήταν αλήθεια.

Ξέρω τα ονόματα όλων,

και από πού είναι.

Σε παρακαλώ, άκου.

- Μου είπαν να μη σε συγχίσω. - Χέστηκα.

Κι αν σου έλεγα πού βρίσκονταν,

θα έβγαζες τους ορούς

και θα σερνόσουν μέχρι εκεί.

Χέστηκα.

Χάσαμε χρόνο έτσι.

Άφησες να ξεφύγουν.

Καταρχάς,

είχαμε συντρίμμια και κηδείες επί βδομάδες.

Κανείς δεν θα κυνηγούσε κανέναν.

Και σκέφτηκα πως αν ψάχνεις κάποιον

και γνωρίζεις μόνο τον τελικό του προορισμό...

τον αφήνεις να πάει εκεί.

Κι εγώ τον αγαπούσα.

Λοιπόν, ξεκινάμε με τα ονόματα.

Ο μελαχρινός ήταν ο Μάνι, ο άλλος ήταν ο Όουεν.

Η μελαχρινή και η καραφλή,

μία από τις δύο ήταν η Νόρα.

Αυτή με τα κοτσιδάκια;

Η Άμπι.

Άμπι.

Από πού είναι;

Ένα σακίδιο είχε μπάλωμα.

Κίτρινο τρίγωνο, κεφάλι λύκου,

και τα γράμματα "ΛΚΟ".

Θυμήθηκα μια ιστορία του Γιουτζίν από όταν ήταν Λαμπυρίδα.

Για μικρές τοπικές ομάδες δυτικά

που πολεμούσαν τη FEDRA,

και πόσο χαζό ήταν που δεν ήταν ενωμένες.

Μια τέτοια ομάδα ήταν το Λαϊκοαπελευθερωτικό Κίνημα Ουάσιγκτον.

Από το Σιάτλ.

ΛΚΟ. Λύκος.

Κρετίνοι.

Είπε πόσο μικρές ήταν;

Όχι. Αλλά αφού δεν τις ανέφερε κανείς έκτοτε,

αρκετά μικρές για να τις κανονίσουμε.

Ποιοι το ξέρουν;

Μόνο εμείς.

Πρώτα σ' εσένα θα το έλεγα.

Και τώρα;

Λοιπόν;

Πρέπει να το σκεφτώ.

Τι να σκεφτείς; Πάμε να τους πιάσουμε.

Έλι, δεν είναι τόσο απλό.

Η πόλη ανακάμπτει ακόμα. Όπως κι εσύ.

Σε καταλαβαίνουμε...

Όχι, δεν σε καταλαβαίνουμε. Εγώ όχι.

Αν ήσουν εσύ, ο Τζόελ θα είχε φύγει για Σιάτλ.

Για να μου σώσει τη ζωή.

Όχι αν είχαμε νεκρούς.

Θα τον τσάκιζε, θα είχε ενοχές.

Το έχω ξαναδεί.

Μη μου μιλάς λες και δεν τον ήξερα.

Αδελφός μου ήταν.

Άκου,

δεν λέω να μην το κάνεις.

Αλλά αν στείλουμε απόσπασμα, θα γίνει σωστά.

Θα το πούμε στη Μαρία.

Ναι, είναι απαραίτητο.

Το συμβούλιο θα συγκαλέσει ανοιχτή συνέλευση.

Όσοι θελήσουν να μιλήσουν, θα μιλήσουν.

Αλλά θα μας στηρίξεις;

Εννοείται.

Έλα εδώ.

Κι εσύ,

αν μου ξανακρύψεις πληροφορίες, θα σοβατίζεις έναν μήνα.

Ωραία.

Έλι.

Θάψαμε τους νεκρούς μας 15 χλμ. νότια.

Αν θες να πας.

Όταν θα φύγουμε για Σιάτλ.

ΠΙΟΥΤΖΕΤ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

ΔΕΝΔΡΟΚΟΜΕΙΟ

ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΣΙΑΤΛ

Λοιπόν;

Δεν ακολουθεί κανείς, ελεύθερο το πεδίο, συνεχίζουμε.

Ωραία.

Στον νέο συνοικισμό θα σου μάθω να σφυρίζεις.

Γιατί δεν μου λες πού πάμε;

Δεν ξέρουμε ακόμα.

Σου είπα τον λόγο που πάμε.

Ξέρω.

Γιατί δεν μπορεί να μας προστατέψει εκείνη;

Η προφήτισσα;

Έχει πεθάνει δέκα χρόνια τώρα, Κόνστανς. Δεν μπορεί να βοηθήσει.

Μα ο Έζρα είπε ότι είναι αιώνια.

Είναι, κατά κάποιον τρόπο.

Οι προφήτες είναι απλώς άνθρωποι που...

βλέπουν κρυμμένες αλήθειες

και τις μοιράζονται, ασχέτως του κόστους.

Έτσι ήταν και με την προφήτισσα.

Έτσι ήταν.

Έτσι διατηρούμε ζωντανό το πνεύμα της.

Υπακούμε στα λόγια και τη διδασκαλία της.

Αλλά προστατευόμαστε μόνοι.

Τότε, μπορώ να έχω ένα σφυρί;

Εντάξει.

Για πες, νιώθεις πιο ασφαλής;

Ναι.

Ωραία.

Όμως αυτό που σου δίνουμε τώρα

θα σε προστατέψει πιο πολύ από ένα σφυρί.

Η απόσταση.

Από το σπίτι.