Home Before Dark

‫«زیرنویس اختصاصی فیلیمو» ‫مترجم: «TheFlashPoint»

‫باورم نمی شه واقعاً خودتی.

‫تامی، برو اتاقت رو بهش نشون بده.

‫ایرادی نداره.

‫چند وقته دارید اینجا زندگی می کنید؟

‫فقط خودت و بابات بودین؟

‫مامانم وقتی بچه بودم مُرد.

‫عه!

‫متأسفم.

‫ببین، نگران نباش، باباهمون دوست های قدیمی ان.

‫می خوای چند تا از اسباب بازی هات رو بهم نشون بدی؟

‫اینا مال بابابزرگم بودن.

‫می خوای نشونم بدی چطوری پرواز می کنن؟

‫واقعاً نمی دونم باید چی بگم.

‫باورم نمی شه که واقعاً خودتی.

‫چرا اومدی دنبالم؟

‫اصلاً خبر نداشتیم که اینجایی.

‫از کجا باید می دونستیم؟

‫ببخشید. فقط...

‫یه کم...

‫یه کم گیج شدم.

‫ما با آرتور کانوِی کار داریم.

‫دخترم مثل خودم خبرنگاره.

‫می خوایم چند تا سؤال ازش بپرسیم.

‫در مورد چی؟

‫خب، در مورد اون دوره ای که ‫توی استراتا کار می کرده.

‫خب، می دونیم که اون افشاسازی کرده.

‫آخه کجا بودی؟

‫اینجا چیکار می کنی؟

‫شرمنده. همه چی خیلی... ‫از کجا آرتور کانوِی رو می شناسی؟

‫از کجا می شناسیش؟

‫کسی که منو آورد اینجا، اون بود.

‫صبر کن ببینم، یعنی دزدیدت؟

‫نمی فهمم. چرا باید بدزدتت؟

‫اون منو نزدید، مت. ‫نجاتم داد!

‫آرتور نجاتت داد؟ ‫از چی؟

‫دلیل اینکه مجبور شد افشاسازی بکنه منم.

‫وقتی مامانم مریض شد،

‫منو می برد فرودگاه ‫تا از زمین بلند شدنِ هواپیماها رو نگاه کنیم.

‫اونجا بود که که با آرتور آشنا شدم.

‫اونموقع نمی دونستم ‫ولی آرتور پدر ژنتیکی من بود.

‫کس دیگه ای می دونست؟

‫فکر نکنم.

‫مامانم بهم هشدار داد که به کسی ‫حرفی از رفتن به فرودگاه نزنم.

‫فکر کنم نمی خواست کسی بفهمه.

‫توی خونه، اوضاع همینجوریش سخت بود.

‫یه فکری دارم.

‫اگه بهت کادو ندم چی؟ ‫نظرت چیه؟

‫آره، خب...

‫درک می کنم.

‫مامانم می دونست که خیلی توی این دنیا موندگار نیست ‫که بخواد ازم مراقبت کنه...

‫و توی استراتا برای خودم می گشتم ‫و اونجا شاد بودم.

‫یه روز، یه چیزی شنیدم که نباید می شنیدم.

‫آرتور گذاشت یه هواپیمای در حال ساخت رو ببینم.

‫چند تا مدیر داشتن در مورد ‫یه مادۀ شیمیایی به اسم کادمیم صحبت می کردن،

‫و می گفتن چقدر سمی ـه.

‫نمی خواستن کسی بفهمه که ‫شرکت داشته ازش استفاده می کرده.

‫قصد داشتن یه جایی بیرون از شهر بندازنش.

‫من به هنک و آرتور خبر دادم،

‫و... اونا فکر می کردن اگه پا پیش بذارن، ‫می تونن استراتا رو مجبور کنن که حقیقت رو بگه.

‫ولی بجاش...

‫اونا اومدن سراغمون.

‫اون باید یه راهی برای بیرون آوردنم پیدا می کرد،

‫تا استراتا هیچوقت پیدام نکنه،

‫ولی به آدم نادرستی اعتماد کرد.

‫تقصیر اون نبود که هیچ چیز درست پیش نرفت.

‫ریچی!

‫وقتی توی محل ملاقات سر و کله ـمون پیدا نشد،

‫بابا اومد دنبالم گشت و...

‫از اونموقع تا حالا کانادا بودیم.

‫می دونستم!

‫دلیل اینکه باید می رفتی، استراتا بوده.

‫تو می دونستی دارن از اون مادۀ شیمیایی ای که ‫آدما رو مریض می کرد استفاده می کردن.

‫لطفاً برگرد.

‫تو شاید عینی ای هستی که لازم داریم.

‫بابا، بالاخره می تونیم نابودشون کنیم.

‫کیو نابود کنید؟ ‫داره چی می گه؟

‫استراتا! اونا دارن همه چیز رو انکار می کنن ‫و دلیل مرگ بابابزرگِ من اونا هستن.

‫بابات؟

‫چه اتفاقی براش افتاد؟

‫به خاطر کادمیم بود.

‫اونا می گن اونموقع ها نمی دونستن ‫که مادۀ خطرناکی ـه، ولی...

‫دارن دروغ می گن. می دونستن!

‫آرتور هم مدرک داشت، ‫یه مدرک غیرقابل انکار!

‫فیلم یکی از مدیرها رو گرفته بود ‫که توش اعتراف می کرد.

‫می خواست وقتی محل دفن پسماندهای ‫استراتا رو پیدا کرد، نوار رو ببره پیش پلیس.

‫ولی بعدش...

‫هواپیمای هنک رو دستکاری کردن.

‫اونا کُشتنش.

‫آره، آرتور اونشب از شهر رفت و...

‫یه نقشه کشید که منو از اونجا بیاره بیرون.

‫الان نوار کجاست؟

‫نمی دونم.

‫بابا هیچوقت بهم نمی گفت نوار کجاست. اون...

‫نمی خواست برم توی شهر، پیگیریش کنم.

‫این کار توی اری هاربور برام خیلی خطرناک بود.

‫ولم کن!

‫نگران نباش. ‫می خوایم ببریمت یه جای امن.

‫من یه مرد رو کُشتم، مت.

‫هیچوقت نمی تونم به عقب برگردم.

‫صبر کن، ریچی...

‫خیلی خب، ببین، دیگه با اون اسم صدام نکن.

‫من دیگه اون شخص نیستم.

‫پسرم اصلاً نمی دونه اون شخص کیه.

‫نمی خوام به خاطر این قضیه از دستش بدم.

‫ببخشید. باید برید. ‫نمی تونم کمکتون کنم.

‫باید برید.

‫ولی می تونیم این مشکل رو حل کنیم.

‫با همدیگه!

‫مگه نه، بابا؟

‫نه. بهتره بریم.

‫آره. باید بریم. دیگه بریم. ‫بیا عزیزم.

‫توی اری هاربور، همیشه آدمایی بودن ‫که بهت اهمیت می دادن.

‫ما هیچوقت بیخیالت نشدیم.

‫آره، یه چند نفر پا پیش گذاشتن.

‫گفتی چه سال هایی بابات توی استراتا کار می کرده؟

‫کارسینومای سلول کوچک، کارخونۀ چهارم.

‫خیلی خب. آره. ممنون. باهات تماس می گیرم.

‫کلی آدم توی این شهر هست که ‫اعضای خانواده ـشون علائم بیماری دارن.

‫مشکلات ریوی و کلیوی. از دست دادنِ حافظه.

‫این یعنی می تونیم پروندۀ شکایت تشکیل بدیم، مگه نه؟

‫علائم مشترک، یعنی یه ارتباطی با هم دارن.

‫آره، ولی در صورتیکه مردم انقدر نمی ترسیدن ‫که پا پیش بذارن.

‫ببین، ما الان بیشتر از هر چیزی ‫به شاکی نیاز داریم. خیلی بیشتر از این تعداد.

‫شکایت دسته جمعی فقط وقتی جواب میده ‫که صدها نفر یه شرکت رو به تخلف متهم می کنند.

‫یعنی باید صد نفر آدم آسیب ببینن ‫تا حرفشون رو باور کنن؟

‫خیلی چرته!

‫می دونم.

‫اگه به مردم نشون بدیم که تنها نیستند چی؟

‫مثلاً دور هم جمعشون کنیم و یه جلسه بذاریم. ‫یه جلسۀ حضوری!

‫سالن شهرداری!

‫فکر خیلی خوبیه.

‫آخه می دونی، ‫من توی مدرسه خیلی با کسی حرف نمی زدم،

‫ولی توی اعتصاب، یهویی همه داشتن گوش می کردن.

‫سلام. چطور پیش رفت؟

‫چی شده؟

‫پیداش کردیم.

‫آرتور اونجا بود؟

‫- چی گفت؟ ‫- نه، بریج.

‫ریچی رو پیدا کردیم.

‫چی؟

‫اون زنده ـست.

‫صبر کنید ببینم، پس ریچی کل این مدت ‫می دونسته که سم توی زندانه،

‫و به کسی نگفته که فرد اشتباهی رو دستگیر کردن؟

‫ببین، ما که اینو نمی دونیم.

‫آخه اون توی یه کشور دیگه بوده ‫و خبر این قضیه فقط توی همین منطقه پخش شده بود.

‫آره.

‫قبل از اومدنِ اینترنت، اوضاع فرق می کرد. ‫اخبار خیلی سخت تر پخش می شدن.

‫احتمالاً اصلاً نمی خواسته خبردار بشه.

‫ولی الان می تونه بیاد اینجا و ‫به این آدما کمک کنه.

‫اونوقت نمیاد کمک کنه؟

‫می دونی، به همین سادگی ها نیست، هیلدی.

‫اون می ترسیده که بکُشنش، خب؟ ‫اتفاقی یه مرد رو کُشته.

‫اونم وقتیکه خیلی از تو بزرگتر نبوده. ‫فکرش رو بکن!

‫مامان، از نظر قانون تکلیف چی می شه؟

‫از نظر قانون، اگه برگرده احتمال داره حبس بخوره.

‫- ولی داشته از خودش دفاع می کرده. ‫- می دونم عزیزم.

‫و احتمالاً بابتش زندان نمیفته.

‫ولی راستش، الان که می دونیم زنده ـست،

‫فکر کنم موظف باشیم به پلیس خبر بدیم.

‫وگرنه لاپوشونی کردیم.

‫ولی سم حق داره که حقیقت رو بدونه ‫و ریچی باید خودش بهش بگه.

‫خیلی خب، باید برم ترتیب این قضیه رو بدم.

‫خیلی خب. تو کار درستی کردی.

‫و طبیعتاً «جهات تخفیف مجازات» هم هست،

‫ولی دولت باید بدونه که ریچی زنده ـست.

‫چیکارش می کنن؟

‫استرداد مجرم می شه به «اری هاربور».

‫- احتمالاً باید توی دادگاه از خودش دفاع کنه. ‫- ای خدا!

‫با توجه به شرایط، ‫بازپرس بخش شاید پیگرد قانونی نکنه.

‫ببینید، بچه ها. ‫یه سری دستورالعمل ها هست که باید انجامشون بدم.

‫که اینطور.

‫واقعاً خودت دیدیش؟

‫واقعاً خودش بود؟

‫آره. آره، دیدمش.

‫اون...

‫به نظر ترسیده بود، فرانک.

‫- یه پسر داشت؟ ‫- آره.

‫آره، داشت. آره. ‫یه پسر کوچولو به اسم تامی.

‫ریچی ـمون اونجا بود، رفیق. ‫دقیقاً کنار پسرش بود.

‫خوشحال شدم دیدمش. ‫خوشحال شدم که چند لحظه دیدمش.

‫بذارید من برم.

‫می تونم ریچی رو قانع کنم.

‫می تونم قبلش همه چیز رو براش توضیح بدم. ‫می تونم هواش رو داشته باشم.

‫میشه تا فردا صبر کنی و بعدش گزارشش رو رد کنی؟

‫حتی اگه ازم بخوای هم نمی تونم.

‫پس ازت نمی خوام.

‫اتفاقی شنیدم که مدیرهای شرکت داشتن می گفتن ‫که کار کادمیم بوده.

‫- می گفتن آزمایشش کردن و سمی بوده. ‫- سلام. چه خبرا؟

‫ریچی گفت یه نوار افشاسازی بوده.

‫آرتور یه نوار اعتراف داشته که ‫می تونسته باهاش استراتا رو زمین بزنه،

‫ولی اونو توی اری هاربور جا گذاشته.

‫داشتم هواپیماهای جدید رو ‫به بچۀ دوستم نشون می دادم.

‫اون بچه، ریچی بوده. ‫ریچی بوده که اتفاقی صدای مدیرها رو شنیده.

‫حتماً همون موقع بوده که استراتا هدف قرارش داده.

‫ولی نوار اعتراف هر جایی ممکنه باشه.

‫چطور می خواید پیداش کنید؟

‫خب، بیاید فکر کنیم. ‫چیا می دونیم؟

‫می دونیم تا روزی که هواپیمای هنک سقوط کرد ‫آرتور اون نوار رو در اختیار داشته،

‫چون برنامه ـش این بوده که ببرتش پیش پلیس.