At Eighteen (열여덟의 순간)

(Semua watak, sekolah, tempat, dan organisasi...)

Awak percayakan ini?

Lebih daripada saya?

Begitu rupanya.

Saya lakukannya demi awak.

Saya boleh jelaskan semuanya.

Jun Woo.

Kenapa awak lakukannya?

Awak tidak tahu yang kebenaran akan terdedah akhirnya?

Awak tidak fikir tentang pandangan Soo Bin pada awak?

Awak fikir, kenapa dia jadi keliru hanya kerana sebuah mesej?

Itu kerana dia tidak boleh percayakan awak.

Hakikat yang awak pelajar bermasalah yang dipaksa berpindah sekolah...

akan sentiasa ada dalam fikiran dia.

Sedarlah diri, Jun Woo.

Soo Bin bukan seseorang yang awak boleh suka tanpa sengaja.

Awak tidak rasa bersalah...

pada Soo Bin?

Awak lukakan perasaan seseorang yang awak suka.

Soo Bin...

satu-satunya orang yang awak selesa bercerita, bukan?

Tergamak awak buat begitu?

Diam. Tutup mulut awak, Jun Woo.

Apa yang awak tahu?

Apa yang awak tahu?

Dungu.

Awak sepatutnya percayakan dia.

Oh Je,

awak tahu di mana rumah Jun Woo?

Bagaimana jika dia tanya...

Bagaimana jika dia tanya kenapa saya di sini?

Tidak.

- Choi Jun... - Jun Woo.

Apa yang awak buat di sana?

Hei, ibu.

- Berikannya pada saya. - Baik.

Apa semua ini?

Saya perlu buat hidangan sampingan untuk esok.

Untuk restoran tempat kerja awak itu?

Kenapa awak yang perlu buat hidangan sampingan?

Saya belajar rahsia memasak di tempat kerja akhir-akhir ini.

Cef berikan saya kerja rumah.

Saya perlu belajar sungguh-sungguh...

sementara restoran terdahulu diubah suai.

Jun Woo.

Ada apa-apa masalah?

Kenapa wajah awak begitu?

Tiada apa-apa.

Jangan berbohong.

Ia tertulis di seluruh muka awak.

"Saya lalui hari yang teruk. Jangan ganggu saya."

Itu tidak betul.

Mari masuk ke dalam.

Awak di rumah Chan Yeol?

Awak tahu sekarang pukul berapa? Cepat pulang.

Jun Woo,

saya minta maaf kerana tidak percayakan awak.

Itu salah saya.

Kerana tidak jadi seseorang yang boleh awak percayai.

Tidak.

Saya sepatutnya tanya pada awak terlebih dahulu,

tapi saya tidak buat begitu.

Kerana...

Tidak kira betapa banyak saya fikirkan tentangnya,

rasanya saya tidak layak...

keluar dengan awak.

(Rasanya saya tidak layak keluar dengan awak.)

(Episod 10: Malam Yang Tidak Akan Kembali)

Awak tidak apa-apa?

Bagaimana dengan awak?

Rasanya saya perlukan masa.

Boleh awak faham?

Tolong jangan ambil terlalu lama.

Saya minta maaf.

Tenaga mekanik untuk objek bergerak adalah malar.

- Awak suka roller-coaster? - Ya.

Roller-coaster adalah contoh terbaik untuk perubahan...

antara tenaga kinetik dan keupayaan.

Walaupun roller-coaster tiada enjin,

ia boleh bergerak mengikut laluan trek.

- Ini kerana... - Apa yang berlaku?

- perubahan tenaga. - Tidak tahu.

Apabila roller-coaster...

bergerak ke bawah,

tenaga keupayaan berkurangan...

manakala tenaga kinetik meningkat.

Mari lihat.

"Objek seberat 10kg yang berada di atas tanah ..."

Soo Bin.

Kenapa awak tidak marah pada saya?

Awak tahu...

yang saya berbohong kepada awak.

Marah pada awak sekarang tidak mengubah apa-apa.

Sekarang,

saya sedang cuba yang terbaik untuk fahamkan hal ini...

dari perspektif...

kawan lama saya, Si Kecil Hwi Young.

"Dia mungkin tidak dapat menghalangnya."

Itu yang saya beritahu diri sendiri.

Soo Bin.

Hwi Young.

Saya mahu...

awak fikirkan dengan teliti...

tentang perasaan awak pada saya.

Perasaan sebenar awak terhadap saya.

Awak lakukannya kerana awak suka pada saya?

Atau ada sebab lain?

Saya rasa lemas sehingga hampir mati.

Apa yang berlaku antara awak semua?

Betul.

Apa yang sedang berlaku?

Kami buat keputusan untuk berkawan sahaja.

Benar?

Saya faham.

Ia mustahil untuk sembunyikannya dari radar ibu awak.

Mungkin ini idea yang baik untuk melindungi Jun Woo.

So Ye, awak masih belum berbaik dengan Ki Tae?

Bagaimana dia boleh maafkannya?

Dia memilih persahabatan berbanding cinta.

Persahabatan apa? Cinta apa?

Dia hanya buat keputusan untuk jalankan tugasnya...

sebagai penjaga Hwi Young.

Apa yang awak buat?

Awak mahu tinggalkan saya secara rasmi?

Awak baru tahu?

Kami cari awak, tapi tidak jumpa.

Ia sudah berakhir antara awak dan Jun Woo, bukan?

Saya rasa ia benar.

Oh Tuhan, apa yang perlu saya buat dengan dia?

Sedapnya.

- Hwi Young buat begitu? - Ya.

Sukar dipercayai, bukan?

Dia masih lagi kanak-kanak?

Sebenarnya,

ia mengejutkan dan sangat kebudak-budakan,

tapi saya rasa ia boleh difahami.

Dia mungkin hilang kawalan buat seketika...

Oh Je.

Saya hanya maksudkan yang ia boleh berlaku.

Bincangkan sahaja hal ini dengan Soo Bin.

Tidak perlu rumitkan keadaan dengan terlampau berfikir...

- Pil Sang! - Oh Tuhan, Pil Sang.

Saya suruh awak berhenti, bukan?

Pil Sang, Jun Woo ada sesungut di belakang kepalanya.

Awak patut berhenti sahaja, boleh?

Pil Sang.

Daripada awak buat begini kepada saya,

pergilah berbincang dengan Ro Mi.

- Ajaklah dia keluar. - Awak fikir saya tidak waras?

Dia akan bunuh saya.

Awak lebih sanggup mati atau keluar dengan dia?

Awak perlu memberanikan diri. Awak masih belum mati lagi.

Ro Mi.

Saya sukakan awak.

- Saya tahu. Berhenti sukakan saya. - Saya mahu ajak awak keluar.

- Tidak mahu. - Tolong jangan cakap tidak.

Tolong fikirkan dahulu...

benarkan saya jadi teman lelaki awak.

Saya merayu kepada awak.

Tolong berikan jawapan sebelum rombongan sekolah tamat.

Oh Tuhan, Pil Sang agak mengagumkan.

Jun Woo, tugas yang bagus.

"Memberanikan diri awak."

"Awak masih belum mati lagi."

Saya fikir itu adalah satu adegan dalam drama.

Awak berlebih-lebih.

Saya juga tidak boleh percayakannya.

Siapa saya untuk berikan nasihat?

Sedangkan saya sendiri juga tidak mampu lakukannya.

Jadi? Awak terus hubungi guru lama dia untuk tahu apa sebabnya?

Apa yang awak cuba tahu?

Nombor yang anda dail tiada dalam perkhidmatan.

Sila periksa semula.

Encik Oh, ada seseorang yang mahu bertemu dengan awak.

Saya?

Hai.

Oh, baiklah.

Saya boleh pulangkannya tadi, tapi saya ada temuduga.

Terima kasih kerana datang ke sini walaupun saya tahu awak pasti sibuk.

- Saya tidak sibuk sebenarnya. - Baiklah.

Temuduga awak pasti berjalan lancar. Awak nampak ceria.

- Saya gagal dalam temuduga itu. - Saya minta maaf.

Jadi...

selamat tinggal.

- Nanti dahulu, Ji Min. - Ya?

- Hari itu... - Ya, saya cari teksi untuk awak...

dan pulangkan beg awak hari ini.

Jika awak mahu ucap terima kasih dengan minuman atau makanan,

itu tidak perlu.

- Jadi bagaimana jika... - Bagaimana dengan...

secawan kopi? Tidak, Terima kasih.

Saya agak sibuk.

- Semoga hari awak baik. - Bukan itu yang saya mahu cakap.

Makanan, minuman, kopi. Bukan itu yang saya mahu cakap.

"Saya berminat dengan awak."

"Saya mahu ajak awak keluar."

Jika itu yang awak mahu cakap, saya pasti akan cakap tidak.

Bukan itu juga.

Pada hari itu, awak seperti sedang hadapi masalah.

Saya cuma mahu nasihatkan awak supaya kuatkan semangat.