See You in My 19th Life (이번 생도 잘 부탁해)

DO ZOBACZENIA W MOIM 19. ŻYCIU

NIE MA ODWROTU

MOJE 1. ŻYCIE

Witaj, mistrzu Cheon-unie.

Jak idzie?

Zrobiłam barwnik z materiałów, które pozyskałam na świętej górze.

Możesz spać spokojnie, panie.

Te tkaniny staną się węzłem świętych szamańskich dzwonów.

Będą używane w trakcie rytuału, więc muszą być doskonałe.

Dokładam wszelkich starań, aby tak było.

Powinny być gotowe za 15 dni.

Chodźmy.

Ależ oni zrzędzą.

To zrozumiałe. To bardzo ważna sprawa.

Trzymaj nerwy na wodzy.

Ktoś musi mieć temperament,

skoro ty jesteś taka delikatna.

Niech cię…

Miałaś odpocząć. Dobrze się czujesz?

Tak.

Wcale nie. Chodźmy do środka.

Seol.

Chodźmy do środka.

Chodź.

Seol.

Seol jest zbyt słaba.

To ostatnie, co mogę jej zaoferować.

Su!

Su!

Panie?

Su.

Lekarstwo zarezerwowane dla rodziny królewskiej

może uratować życie Seol.

Jest pan pewien?

Dziękuję.

Dziękuję, panie.

Ale…

nie będzie łatwo je zdobyć.

Pieniądze nie będą problemem.

Nie chodzi o pieniądze.

A o co?

Muszę ją uratować.

Muszę ją uratować.

Chodź za mną.

Oto farbowane tkaniny na węzeł do szamańskich dzwonków.

No daj je.

Proszę, panie.

Piękne kolory.

Dobra robota.

Nim przywiążę je do dzwonków, należy odmówić modlitwę.

Muszę zostać sam.

Usuń wszystkich ze świątyni

i nikogo nie wpuszczaj.

Powiedziałeś „szamańskie dzwonki”, panie?

Seorabeol

zmaga się z ciężką suszą.

Pałac zbiera święte przedmioty, które mogą sprowadzić deszcz.

Te szamańskie dzwonki

można wymienić na trudno dostępne leki.

Jesteś pewien, panie,

że Seol da się uratować?

Ale Su…

To zbyt niebezpieczne.

Jeśli ośmielisz się okraść świątynię,

rozgniewasz bogów.

Dokąd idziemy?

Wytrzymaj jeszcze trochę. Musisz mi zaufać.

Stać!

Biegnij, Seol!

O co chodzi, panie?

Oddaj dzwonki.

Dzwonki?

Jakie dzwonki?

Su!

Popełniłam śmiertelny grzech.

Ale moja siostra umiera.

Co może być dla mnie ważniejsze?

Mistrzu Cheon-unie.

Uratuję ją, jeśli zaniosę te dzwonki do Seorabeol.

Okaż nam łaskę i pozwól odejść.

Może i jestem nisko urodzona,

ale resztę życia poświęcę służbie niebiosom.

Człowiek może żyć najwyżej 100 lat,

podczas gdy niebiosa trwają setki tysięcy lat.

Nigdy im się nie wysłużysz.

Seol!

Proszę! Błagam!

Te dzwonki…

Łatwo można zrobić nowe.

Ale moja siostra umrze, jeśli nie otrzyma leczenia teraz!

Błagam, panie.

Z radością przyjmę na siebie gniew niebios…

Rytuał też musi odbyć się teraz!

Przed tobą umiera człowiek!

Jak niebiosa i rytuały mogą być ważniejsze?

Jakim bogom ty służysz?

Czy nie mają litości dla nas, bezbronnych ludzi?

Po co komu niebiosa,

jeśli nie będzie ludzi, którzy mogą się do nich modlić?

Ji-eum.

Nic ci nie jest?

Seol…

Seol, spójrz na mnie.

Proszę, wytrzymaj.

Będzie dobrze.

Będzie dobrze.

Wytrzymaj.

Proszę.

Su…

Dziękuję za wszystko.

Seol.

Seol.

- Seol. - Seol.

Seol.

O nie. Seol!

Seol.

Seol.

- Co mam robić… - Już dobrze.

- Nic ci nie jest, Ji-eum. - Nie…

Seol!

Seol!

Zabiję cię.

Zabiję cię.

Zabiję cię.

Zabiję cię.

Zabiję cię.

Zabiję cię.

Zabiję cię.

Zabiję cię!

Zabiję cię!

Zabiję cię!

Zabiję cię!

Zabiję cię!

Zabiję cię!

- Zabiję cię. - Proszę.

- Zabiję cię. - Ji-eum.

Zabiję cię.

Ji-eum.

To ja, Ji-eum!

Seo-ha.

Seo…

Seo-ha.

Co się stało?

Ji-eum,

co się stało?

Widziałam swoje pierwsze życie.

Moja siostra umarła.

Umarła.

Umarła.

Umarła.

On ją zabił.

Moja siostra umarła.

- Już dobrze. - Seol…

Ji-eum.

Han-ya.

Han-ya.

Zabiłeś ją.

Zabiłeś moją siostrę.

Ji-eum.

To ja, Seo-ha.

Seo-ha.

Spójrz na mnie.

Jestem Seo-ha.

Boże.

Dusiłam cię…

Jak ja mogłam…

Nic nie szkodzi.

Nic się nie stało.

Już dobrze.

Dobrze.

Spokojnie.

Przepraszam.

Ja…

chyba muszę zostać teraz sama.

Nie zbliżaj się.

Nie mogę cię tak zostawić.

Proszę.

Chcę zostać sama.

Ji-eum.

Przepraszam.

Proszę, idź.

Zadzwoń do mnie.

Będę czekał.

Halo?

NA PODSTAWIE KOMIKSU LEE HEY DO ZOBACZENIA W MOIM 19. ŻYCIU

Myślałem, że nie przyjdziesz.

Ty też pamiętasz przeszłe życia?

Owszem, pamiętam.

Tak jak pani Ban.

Byłem w pierwszym życiu…

które widziała.

Ty też.

Ji-eum jest w złym stanie.

Zrobię wszystko…

Nic nie możesz zrobić.

Nie masz pojęcia…

jak to jest pamiętać poprzednie życia.

Wiem, że to coś więcej niż wspomnienia z przeszłości.

Masz…

jakieś wyjątkowo bolesne wspomnienia?