Vulcanizadora

Zostawiłem klucze w busie.

I na pewno zapomniałem batonika Three Musketeers.

Czemu ci to obchodzi?

Ulubiony batonik?

Nie, twoje klucze.

Moje klucze to moje klucze.

I co z tego?

Mam klucz do drzwi wejściowych.

Klucz do garażu.

Do blokady roweru, do szopy.

– Tak, ale czemu w ogóle ci zależy na tych kluczach?

Bo to moje klucze.

Chciałbym teraz pograć w kosza.

Uwielbiam wsady.

Chyba skłamałem, stary.

Nie sądzę, żeby coś

zostało na dnie, jak tam dojdziemy.

Uwielbiam chipsy, stary.

Wiesz, kto kocha chipsy bardziej niż ja?

Jeremy.

W zeszłym tygodniu skończył pięć.

Na urodzinach jadł tylko chipsy.

Nigdy nie myślałem, że będę miał dziecko, które kocha chipsy.

Fajne buty, stary.

Fajne buty.

Mówiłem ci, że to będzie hardcore.

Nie wziąłeś nawet odpowiednich spodni.

Clarence Bates.

Kiedyś był dużo fajniejszy,

był typem, który chodził na ryby,

i łowił mnóstwo...

Całe mnóstwo karpi.

Karpie są do bani, bo to padlinożercy.

Więc szedł do lasu,

i wyrzucał te wszystkie karpie.

A potem...

Rany.

Marty, nie słyszę cię, stary.

Mówisz coś?

O, tu jesteś.

I wyrzucał te wszystkie sterty karpi w lesie.

Chodźmy tędy, stary.

Zaczynały śmierdzieć i gnić.

Dalej, stary.

No dalej.

A potem dzieciaki...

Dzieciaki znajdowały je po szkole

i zabierały do domu.

I mówiły mamie, że chcą rybę na obiad,

bo znalazły ją przy stosie karpi.

Teraz Clarence jest do bani.

Chód samuraja.

To zaraz tutaj. Mówię ci,

to na pewno to miejsce.

Oszalejesz, stary.

To będzie niesamowite.

Kuzyn Chada Arlta zostawił to tutaj...

Nie wiem, dawno temu.

Wiem, że to tutaj.

Wiem, że to tutaj.

Właśnie tutaj, stary.

Właśnie tutaj.

Spójrz.

Tutaj.

Jakby...

Chwila.

Daj mi minutę, stary.

Nie mamy czasu na twoje bzdury.

Będzie warto.

Ty zachwycisz się tym najbardziej.

Poczekaj.

Poczekaj, stary.

Cholera.

Gdzie jesteśmy?

Marty, chwila.

Poczekaj.

To może nie być to miejsce.

Poczekaj, stary.

Nie, jesteśmy na wschód.

Na pewno na wschód.

Nie.

Znowu się pomyliłeś.

Złe miejsce.

Tędy.

Nazywam się Derek Skiba i oglądacie Faces of Death.

Oni nie robili intro.

O mój Boże.

Marty, ja po prostu... nagrywam.

Nic nie mów, dobra?

Po prostu daj mi to zrobić.

Dubel drugi.

– Nazywam się Derek Skiba i oglądacie Faces of Death.

Zaraz dostanę w twarz rakietą z butelki.

– Marty, kiedy na ciebie wskażę, to odpalasz rakietę.

To cię nie zabije.

Nie oglądałeś nigdy Faces of Death?

Nie wszyscy tam umierają.

Czasami to tylko...

Fajne, dziwne obrażenia, stary.

O to właśnie chodzi.

Pokazuję na ciebie, ty odpalasz rakietę.

Nie musisz nic mówić.

Jak chcesz, stary.

Dubel trzeci.

– Nazywam się Derek Skiba i oglądacie Faces of Death.

Zaraz dostanę w twarz rakietą z butelki.

Stary!

Prawie mnie trafiłeś!

Marty, musisz to zobaczyć, stary.

To będzie naprawdę super.

Ale jazda.

Marty, szybka akcja, patrz.

To jest całkiem fajne.

Spójrz.

Zobacz, co zrobiłem.

Co?

Całkiem fajne.

No.

I jedziemy!

Mam tego dość!

Chodź.

To niezłe miejsce, stary.

Dobre miejsce, żeby poszukać.

Ale ja chcę wejść na górę.

Daj spokój.

Pomóż mi.

Pomóż mi wejść.

No dalej.

Przytrzymaj mi stopę, podnieś mnie.

No dalej.

Gotowy? Raz, dwa...

To dobre miejsce do szukania.

Dobre miejsce do szukania.

Jestem przemoczony i zmarznięty.

I zły.

Co?

Mówiłem ci.

Spakuj się odpowiednio.

A nie w to coś.

Bylibyśmy już na miejscu,

gdybyśmy nie musieli się zatrzymywać

co pięć minut przez twoje bzdury.

– Powiedziałeś, że jedziesz na ten wypad dla mnie.

To część umowy, stary.

Wcale tak nie powiedziałem.

– Jesteśmy na biwaku, będzie ognisko,

będzie namiot,

zrobimy kolację.

Taki był plan, stary.

– Nie będzie żadnego pieprzonego ogniska.

Chodź tu na górę.

Chodź, tu jest super.

Marty, to...

No chodź.

Ciągle próbuję się zorientować.

Myślę, że idziesz w złą stronę.

Na pewno idziesz w złą stronę,

Marty.

To może być właściwa droga.

To może być właściwa droga.

Pomóż mi zejść.

Marty!

Utknąłem!

Marty, możesz mi pomóc, stary?

Marty, co ty robisz, człowieku?

O rany, co to?

– Możesz chociaż pomóc rozpalić ognisko?

Proszę?

Jesteś w tym dobry.

Co?

– Mówię, że dobrze rozpalasz ogniska.

Znasz się na tym.

Co to, kurwa, ma znaczyć?

A jak myślisz?

Znasz się na ogniu.

W sumie to dlatego tu jesteśmy.

Zamknij się!

Okej.

Okej.

Wyluzuj.

To relaksujący wypad pod namiot.

To część umowy.

Pomogłeś mi rozbić obóz.

Dobrze się bawimy.

Jeśli mi nie pomożesz,

to nie pozwolę ci tu ze mną spać.

O rany.

Gdzie są śledzie, stary?

Dałem ci torbę ze śledziami.

Też boli mnie brzuch, stary.

Nie powinienem tego robić z bólem brzucha.

Nie boli cię brzuch.

Boli mnie mocno, stary.

To powinno wystarczyć.

Zaraz się zajmie.

Na pewno.

Muszę tylko dodać...

No weź, stary.

Czekaj.

To będzie...