The Vampire Diaries

ความเดิมตอนที่แล้ว

เอเลน่ามีความสุขมั้ยที่คุณสองคน เทิดทูนเธอขนาดนี้

ฉันเคยได้ยินเรื่องของนาย แวมไพร์ที่บ้าคลั่ง เลือดร้อน

หลงรักแฟนของน้องชายตัวเอง

เคลาส์เป็นแวมไพร์ที่กำเนิดจาก สายเลือดของมนุษย์หมาป่า

คำสาปทำให้ด้านที่เป็นมนุษย์หมาป่า ของเขาไม่สำแดงออกมา

แต่ถ้าเขาทำลายคำสาปได้ เขาก็จะเป็นลูกผสมอย่างแท้จริง

นี่เป็นลักษณะรอยกัดของมนุษย์หมาป่า

ไทเลอร์ ล็อกวูดกัดฉัน

เราต้องหาวิธีรักษาได้สิ

คมเขี้ยวมนุษย์หมาป่าฆ่าแวมไพร์ได้ อย่าไปเป็นเพื่อนเขา เข้าใจมั้ย

รับปากฉันสิ จะไม่มีใครรู้เรื่องของเรา

สเตฟานอยู่ที่ไหน

เขามอบตัวเองให้เคลาส์ไปแล้ว เพื่อช่วยพี่ชายของเขา

แค่ให้วิธีรักษามา ฉันจะทำทุกอย่างที่นายต้องการ

นายต้องการวิธีรักษาใช่มั้ย นี่ไงล่ะ

เลือดของนายคือยารักษา

เธอน่าจะได้พบกับฉันในปี 1864

เธอน่าจะชอบฉัน

ตอนนี้ฉันชอบคุณแล้วไง

นายจะยอมรับสิ่งที่นายเป็น อย่างแท้จริงก็ได้

ออกไปจากเมืองนี้พร้อมกับฉัน แล้วก็ได้ช่วยชีวิตพี่ชายเอาไว้

วัดใจกันเลย

"รัฐเทนเนสซี"

รู้ดี้

รู้ดี้ มานี่เร็ว

มันร้อนเกินกว่า ที่จะให้ฉันต้องมาตามหาแกนะ

ขอโทษจริง ๆ ครับ ผมไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณกลัว

- มีอะไรเหรอคะ - ครับ คือว่า...

รถผมน้ำมันหมด จอดอยู่ไกล 2-3 ไมล์

ผมเดินมาไกลมากเลย

บ้านคุณเป็นบ้านหลังแรกที่ผมพบ ผมเลยจะขอใช้โทรศัพท์หน่อยน่ะครับ

- คุณไม่มีมือถือเหรอคะ - มีครับ

แต่แบตเตอรี่หมดเกลี้ยงเลย

คุณครับ ผมไม่ใช่ฆาตกรต่อเนื่องหรอก

แต่ขอใช้โทรศัพท์ของคุณเท่านั้นเอง

ได้สิคะ

ถ้างั้น...

- ผมเข้าไปได้มั้ยครับ - ไม่ค่ะ

ฉันจะไปหยิบโทรศัพท์ ออกมาให้คุณเอง

ผมคิดว่าคนเมืองนี้ จะไว้ใจคนอื่นมากกว่านี้เสียอีก

- ฉันมาจากฟลอริดาค่ะ - อ้อ เข้าใจแล้ว

งั้นแสดงความมีน้ำใจ แบบคนใต้ให้ดูสักนิดสิ

ที่รัก...

พนันกับเธอ 100 เหรียญเลยว่า

หมาตัวนั้นหนีไปอยู่ บ้านที่ติดแอร์เย็นฉ่ำแล้วล่ะ

- เกิดอะไรขึ้นน่ะ - อย่าโวยวายไปนะ

มีคนบอกผมว่าเรย์ ซัททันอาศัยอยู่ที่นี่

เขาแทบไม่อยู่ที่นี่เลย เขาเดินทางตลอด

แต่ผมเดาได้ว่า เขากลับบ้านเดือนละครั้งนี่

ผมคิดว่าอย่างนั้นนะ ตอนนี้เขาอยู่ไหน

ถ้าผมต้องบังคับให้คุณบอกผมล่ะก็...

มันคงจะเจ็บปวด เกินกว่าที่คุณจะรับได้แน่ ๆ

ฉันชอบเวลาที่พวกเธอวิ่งหนีจริง ๆ

เขาอยู่ที่ทัลลีย์

ใกล้ ๆ กับชายแดน

อยู่ที่บาร์ชื่อเซาเธิร์นคอมฟอร์ต ไปตามทางหลวงหมายเลข 41

ขอบใจมากนะ ที่รัก ตอนนี้...

ให้เพื่อนของผม เข้ามาเล่นในบ้านหน่อยได้มั้ย

ได้ค่ะ

รีบฆ่ายายนี่ซะ

แล้วทรมานอีกคน ฉันจะไปรอที่รถ

ได้โปรด อย่านะคะ ขอร้อง

ยังเช้าอยู่เลย แย่จัง

ไม่เช้าแล้วล่ะ นายไปทำงานสายแล้ว

แมตต์เพิ่มโทรมาตามแน่ะ

- เขาคงไล่ฉันออกแน่เลย - ก็ตั้งใจมาก ๆ สิ

- เธอทำอะไรอยู่น่ะ - กำลังซื้อของสำหรับงานปาร์ตี้

- ที่เธอกำลังจะเบี้ยวฉันไง - ฉันไม่เคยบอกว่าจะไปเลยนะ

ถึงเธอจะไม่ไป ฉันก็จัดอยู่แล้วล่ะ

แม่ฉันอยากให้เธอโทรหาแน่ะ

- แม่เธอเจออะไรเข้าเหรอ - มีสัตว์ออกอาละวาดที่เมมฟิส

เป็นครั้งที่สามของอาทิตย์นี้ ในรัฐเทนเนสซี

แล้วเธอแน่ใจว่า เป็นฝีมือแวมไพร์เหรอ

ใช่ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า เป็นเคลาส์หรอกนะ

จะใช่หรือไม่ใช่

- ฉันก็จะโทรหาแม่เธอ - โทรไปเบอร์มือถือนะ

- บอกแม่ว่าขอบคุณที่ช่วยเหลือ - เอาล่ะ ฉันต้องวางแล้ว

- แล้วเจอกัน - เดี๋ยว แคโรไลน์ อย่าเพิ่ง...

ขอให้คืนนี้ เป็นงานเล็ก ๆ ก็พอ ได้มั้ย

แต่งตัวสวย ๆ ล่ะ

ไง

ใช่ข่าวของสเตฟานรึเปล่า

คงเป็นข่าวเหยื่อของเคลาส์มากกว่า

แน่ใจเหรอว่าสเตฟานอยู่กับเขา

เชื่ออย่างนั้นง่ายกว่า หรือไม่ก็ต้องเชื่อว่าเขาตายไปแล้ว

คุณแน่ใจว่า จะนอนที่โซฟาได้เหรอคะ

ได้สิ ได้ สบายมาก

คุณนอนตรงนั้นมา เกือบทั้งหน้าร้อนแล้วนะ

- ถ้าคุณต้องการห้องนอนของตัวเอง - นอนในห้องพ่อแม่เธอที่เสียไปแล้ว

หรือไม่ก็นอนในห้องแฟน ที่จากไปแล้วของฉัน

นี่ค่ะ ฉันเข้าใจ

นี่ เอเลน่า

สุขสันต์วันเกิดนะ

ขอบคุณค่ะ

แชมเปญเราหมดแล้วนะ

ไม่หรอกค่ะ แชมเปญของคุณคนเดียวต่างหาก

ฉันไม่ดื่มตอนเช้าหรอก

- คุณทำตัวให้น่ารัก... - ฉันว่าคุณไปหยิบเองดีกว่านะ

ฉันไม่ใช่ทาสของคุณ

คุณทำน้ำหยดนิดหน่อยแล้ว

พระเจ้า

- อรุณสวัสดิ์ - เฮ่ ฉันกำลังจะ...

คุณก็ได้ยินฉันนี่

- คุณรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่ - ก็หัดเคาะประตูบ้างสิ

จะเป็นไงนะ ถ้าฉันโป๊อยู่น่ะ

โอเค

นายอำเภอฟอร์บส์ ให้เราไปตรวจสอบอีกที่หนึ่ง

- เมมฟิส - มีคนตายอีกแล้วใช่มั้ย

- คุณไม่รู้เรื่องนั้นหรอก - เธอพูดถูก เอเลน่า

ที่นี่อาจใช่ก็ได้

หลังจากสองเดือนผ่านไป นี่อาจเป็นเบาะแส...

ที่บอกเราได้ว่าสเตฟานยังไม่ตาย และอยู่ที่เกรซแลนด์

ก็ได้ ฉันไปเองก็ได้

แล้วปล่อยให้เคลาส์ รู้ว่าเธอสะกดรอยเขาอยู่งั้นเหรอ

เขาคิดว่าเธอตายไปแล้ว ให้เขาคิดแบบนั้นไปเถอะ

มันเป็นร่องรอยใหม่ เดม่อน

- เราไม่ได้เบาะแสมาสักพักแล้วนะ - ก็ได้ ฉันจะไปดูให้

- ถ้าได้เรื่องอะไร จะโทรบอกนะ - แต่...

ย้ายไปที่เทนเนสซีแล้ว

เหยื่อจากฟลอริดา ก็มีครอบครัวอยู่ที่เทนเนสซี

คนไหน หนุ่มเพนซาโคลาน่ะเหรอ

อยากไปเที่ยวมั้ยล่ะ

ไม่ได้หรอก ฉันต้องทำงานนะคะ

แต่ฉันจะดูให้ เผื่อจะช่วยหาที่อยู่ให้คุณได้

- เจอกันที่งานปาร์ตี้นะคะ - เอาที่อยู่มาให้ได้นะ

"ร้านมิสติคกริลล์"

เธอต้องกลับบ้านแล้วล่ะ ที่นี่น่าเบื่อน่าดูเวลาไม่มีเธอ

นายคิดว่านายเบื่องั้นเหรอ มาดูครอบครัวพ่อฉันบ้างสิ

และตุ้มเป๊ะกันเลยทีเดียว งานที่ร้านเป็นไงบ้างล่ะ

มันสอนให้ฉันรู้จักว่า เป็นคนธรรมดาติดดินมันเป็นยังไง

งานช่วงฤดูร้อนดีสำหรับนายนะ นายต้องมีชีวิตที่ปกติกับเขาบ้าง

อะไรน่ะ

ไม่มีอะไรหรอก ฉันต้องกลับไปทำงานแล้วล่ะ

- ไว้คุยกันใหม่ ตกลงนะ - เดี๋ยวก่อนสิ เจอเรมี่

- นายไม่เป็นไรแน่นะ - ใช่สิ

ไม่เป็นไร ปกติ ธรรมดา ๆ เลยล่ะ รีบกลับบ้านซะนะ

ได้เลย

วิคกี้

- นายไปสลับช่วงกับฉันหน่อยสิ - ทำไมล่ะ

แคโรไลน์กับไทเลอร์เพิ่งเข้ามาน่ะสิ

แล้วไง

ก็ฉันไม่มีอารมณ์ จะมารับใช้แฟนเก่าไงล่ะ

- มีบางอย่างเกิดขึ้นกับแม่ของนาย - เช่นอะไรล่ะ

อย่างตอนที่ฉันไปเยี่ยมเมื่อวาน เธอเอาแต่จ้องฉันใหญ่เลย

ไง พวก

แมตต์ขอสลับงานกับนายใช่มั้ยล่ะ

- เขาคิดว่าเรามาเดตกัน - แม่ฉันก็ด้วย

อะไรนะ

ก็เราอยู่ด้วยกันตลอดเวลา ไม่เห็นจะแปลก

- เป็นไปได้นะ - งั้นเหรอ

"เซาเธิร์นคอมฟอร์ต"

- เป็นไงบ้างล่ะ เรย์ - ไง

ว่าไง เร้ด ขอเบียร์หน่อยสิ

เรย์ เรย์ ซัททันใช่มั้ย

- แล้วนายเป็นใครล่ะ - ฉันตามหานานซะทุกหนทุกแห่ง

เริ่มต้นที่ฟลอริดา เพนซาโคลา ฉันเจอเด็กหนุ่ม...

ที่นายเคยทำงานด้วย ก่อนที่จะย้ายมาที่เมมฟิสด้วยนะ

ตอนนี้เขาช่วยให้ฉันได้พบกับ สาวสวยน่ารักสองคน

แล้วก็เลยนำทางให้ฉัน ได้มาพบนายที่นี่ไงล่ะ

ฉันว่าฉันไปดีกว่า

อย่าเพิ่งสิ เพื่อน นายเพิ่งมาเองนะ

แบบนาย จะไปไหนมาไหน คงยากสักหน่อยแล้วล่ะ

ถ้าเป็นฉันคงไม่ทำหรอก

- แวมไพร์ - หาตัวยากจริงนะ เรย์

ใช่ เพื่อนฉันเป็นแวมไพร์ เขาสะกดทุกคนในบาร์ไว้หมดแล้ว

ดังนั้นไม่ต้องคิด จะขอความช่วยเหลือหรอก

แต่ฉันน่ะ...

เป็นแบบอื่น

ปีศาจอีกสายพันธุ์หนึ่ง

ฉันเป็นทั้งแวมไพร์ และหมาป่า

- นายเป็นอะไรนะ - ลูกผสมไง เรย์ ฉันเป็นสองอย่าง

ฉันอยากจะสร้างลูกผสมแบบฉันอีก

ตอนนี้นายเป็นมนุษย์หมาป่าตัวแรก ที่ฉันตามหามาหลายวันเพ็ญ

ฉันตั้งใจมากเลยล่ะ เรย์

ฉันอยากให้นายช่วยฉัน ไปหาฝูงของนายซะหน่อย

แล้วฉันจะตามหา พวกเขาได้ที่ไหนล่ะ เรย์

นายสะกดฉันไม่ได้ มันไม่ได้ผลหรอก

ขอสกอตช์ออนเดอะร็อกแก้วนึงครับ

บอกอะไรให้นะ เรย์ เราจะเล่นเกมกินดื่มกันซะหน่อย

ฉันอยากเรียกว่าเกม บอกความจริงหรือเจอกับวูล์ฟส์เบน

น่าสนุกดีนะ เรย์

เอเลน่าเหรอ

ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมนาย ไม่บอกเธอไปว่าเราอยู่ที่ไหน

เพราะแอนดี้บอกว่า นี่เป็นเบาะแสที่ไม่สมบูรณ์

ฉันไม่อยากให้เธอหวังอะไรมากนัก

มีเบาะแสที่ไม่ครบถ้วน

แล้วฉันก็กลายเป็น ผู้สมรู้ร่วมคิดกับนายเนี่ยนะ

นายจะให้ฉันบอกว่าไงล่ะ ฉันอยู่บ้านหลังนี้งั้นเหรอ

- ยังนอนที่โซฟาอยู่รึเปล่าล่ะ - ฉันก็รอให้พวกเขาไล่ออกมานะ

แต่พวกเขาก็ไม่ทำ ไม่รู้ว่าทำไม ฉันก็แทบช่วยอะไรพวกเขาไม่ได้เลย

- เงียบจริง ๆ - ใช่ เงียบฉี่เลยล่ะ

ใช้ได้

- ฝีมือแวมไพร์แหง ๆ - สเตฟานแน่ ๆ

นายรู้ได้ไง

มันเป็นสไตล์ของเขา

เพราะงี้ใคร ๆ ถึงเรียกเขาว่า นักเชือดไงล่ะ

เขาจะดื่มเลือดจนหน้ามืด แล้วฉีกเหยื่อออกเป็นชิ้น ๆ

แต่พอทำลงไปแล้ว ก็จะรู้สึกผิด

เป็นเรื่องที่บ้านที่สุด