The Last of Us

DŻAKARTA, INDONEZJA 24 WRZEŚNIA 2003

Przerwałem pani posiłek.

Nie szkodzi.

Właśnie kończyłam.

Przepraszam,

czy ja popełniłam przestępstwo?

Oczywiście, że nie.

Znalazł pan właściwą osobę?

Pani Ratna,

profesor mykologii,

Uniwersytet Indonezji.

Znaleźliśmy właściwą osobę.

Zechce pani zbadać spreparowany okaz?

Proszę zauważyć...

Sama wyciągnie wnioski.

To Ophiocordyceps.

Dlaczego do spreparowania próbki użyto chlorazolu?

Bo ten barwnik stosuje się w próbkach pobranych od ludzi.

Kordyceps nie może przetrwać w człowieku.

Jeśli poczuje pani mdłości,

proszę szybko wyjść.

Dolna część lewej nogi.

To ślady zębów człowieka?

Kiedy to się stało?

Mniej więcej 30 godzin temu.

Gdzie?

W młynie zbożowym w zachodniej części miasta.

Doskonałe podłoże.

Co było dalej?

Kobieta nagle stała się agresywna.

Zaatakowała 4 pracowników, 3 ugryzła.

Zamknęli ją w łazience, potem przyjechali policjanci.

Zaatakowała ich, a oni ją zastrzelili.

Co z ludźmi, których pogryzła?

Zabrano ich na obserwację.

Kilka godzin później,

zgodnie z ustaloną procedurą

trzeba ich było uśmiercić.

Kto ją ugryzł?

Nie wiemy.

Czyli ten ktoś wciąż tam jest.

Brakuje innych pracowników?

Czternaściorga.

Pani Ratna,

chcemy, aby pomogła nam pani to opanować.

Potrzebujemy szczepionki

albo lekarstwa.

Poświęciłam całe życie na badanie tych organizmów.

Dlatego proszę uważnie wysłuchać moich słów.

Nie ma lekarstwa.

Nie ma szczepionki.

To co robimy?

Bomby.

Zrzućcie bomby.

Na całe miasto

i wszystkich jego mieszkańców.

Przepraszam.

Czy ktoś może mnie odwieźć do domu?

Chciałabym być z rodziną.

Dzień dobry.

Wyglądam na zarażoną?

Pokaż rękę.

Nie pogarsza się, prawda?

Jesteśmy w otwartym mieście i nie atakują?

- Nie przejmuj się. - Muszę.

Po co Marlene zarażony dzieciak?

Nie jestem zarażona.

Znalazła mnie po ugryzieniu.

- I nie zastrzeliła? - Jak widać.

Zamknęła i testowała,

czy nie choruję.

Jak?

Muszę siusiu.

Jak cię testowała?

Liczyłam do dziesięciu i trzymałam

dłoń nieruchomo.

Byli pod wrażeniem,

że nie zmieniam się w jebanego potwora.

Mogę?

Dobra.

Z tyłu jest miejsce.

Masz.

Wyrwij kilka stron.

Nie ma tu nic złego?

- Tylko ty. - Zabawne.

Złamana?

Może pęknięta.

Szybko się zagoi.

- Przeżyła, kurwa, noc! - Nieważne.

Prędzej czy później to nastąpi.

Jesteśmy blisko muru. Odstawiamy ją do strefy

i szukamy innego akumulatora.

To nasza szansa.

Jeśli z nią wrócimy, zauważą zmiany na ręce

i ją przeskanują.

- A potem zabiją. - Lepiej oni niż my.

Nie mów o niej,

jakby czekało ją długie życie.

Głodna?

Podzielimy się.

Dzięki, ale Marlene dała mi zapasy.

To kurczak?

Tak.

Mówiła, że od przemytników.

Widać nie od was.

Czekaj. Czekaj!

Dlaczego jesteś dla niej tak ważna?

Nie kłam,

bo cię odstawimy.

To nie dostaniecie akumulatora.

Słyszałaś?

A to, że chce cię zastrzelić?

Pogadajmy jak dorosła z dorosłą.

Dobra?

Nie jesteśmy dobrymi ludźmi.

Robimy to dla siebie,

bo ewidentnie jesteś coś warta.

Ale nie wiemy ile, bo nie wiemy, co mamy.

Dlatego odpowiedz.

Kazała mi milczeć,

a ja od razu wszystko wygadam.

Gdzieś na zachodzie jest baza Świetlików.

Z lekarzami. Szukają lekarstwa.

Słyszałem to już.

I to, co się mi stało,

- jest... - Kluczem do niego.

Zgadza się?

Słyszeliśmy to już.

Szczepionki, lekarstwa... Nic nie działa.

Nie prosiłam się o to!

To tak jak ja.

To się nie skończy dobrze.

Musimy wrócić.

Dokończmy zlecenie.

Nieważne, czy jest tym, za co biorą ją Świetliki.

Jeśli w to wierzą,

dadzą nam to, czego chcemy.

Jeśli choćby drgnie...

Przestań.

Dobra.

Zgoda?

Zgoda.

Mogę mieć broń?

- Wykluczone. - Nie.

Dobra!

Będę w nich rzucać kanapką.

Czysto.

Tak,

za dnia wygląda inaczej.

Ruszajmy.

Jak na rozpieprzonym Księżycu.

Tu bombardowali?

Tak.

Walnęli w większość dużych miast.

Musieli spowolnić zarażanie.

Tu się udało, gdzie indziej nie.

Ratusz jest po drugiej stronie.

W linii prostej to 10 minut marszu.

- Czyli... - Długa czy krótka droga?

Chyba długa albo „już po nas droga”.

Jestem za długą.

Bazując na tym, co słyszałam.

Najpierw zerkniemy z hotelu.

Dobra.

Gdzie oni, kurwa, są?

Zauważysz.

Ostatnio nie zauważyłam.

Jak cię ugryzł?

Kojarzycie stare centrum handlowe?

Zabite deskami, żeby nikt do niego nie wchodził?

O tym mówisz?

Zakradłam się.

Chciałam się rozejrzeć.

Nie spodziewałam się ich,

a jeden się na mnie rzucił.

Myślałam, że uciekłam, ale...

Byłaś tam tylko ty? Sama?

Tak.

Ile masz lat?

Czternaście.

Masz jaja, siostro.

Dzięki.

Chyba nikt nie będzie cię szukał?

Mama, tata, chłopak?

Jestem sierotą,

i nie.

Mówili, że otwarte miasto to szaleństwo.

Wszędzie roje zarażonych.

Nie do końca.

Ludzie lubią mówić.

Czyli nie ma superzarażonych, którzy wybuchają zarodnikami?

Oby nie było.

A tych z rozerwanymi głowami, którzy widzą jak nietoperze?

Co to było?

Chodźmy.

Nie wierzę!

Mieszkaliście w takim?

Nie nasza liga.

Skąd wiesz, co to jest?

Słyszałeś o książkach?