Companions of the Night (Les Compagnes de la nuit)

Αν οι χαρακτήρες και τα γεγονότα αυτής της ταινίας είναι φανταστικά,

το ζήτημα που θέτει είναι απολύτως πραγματικό και ακόμη και επικίνδυνο.

Γι’ αυτό αποφασίσαμε να το παρουσιάσουμε στον θεατή χωρίς καμία ωραιοποίηση.

Είναι ένα πρόβλημα όλων των εποχών και όλων των λαών.

Μας φαίνεται ότι στον αγώνα

ενάντια σε μία από τις πιο τρομερές μάστιγες του αιώνα μας

το καλύτερο μέσο είναι να δείξουμε το αληθινό πρόσωπο αυτού του κακού.

Θα μας συγχωρεθεί που δανειζόμαστε από την πραγματικότητα

τις σκληρές, ακόμη και βίαιες εκδηλώσεις της.

Στόχος μας είναι να υπηρετήσουμε την αλήθεια και όχι να τη θυσιάσουμε

στο όνομα ψευδαισθητικών συμβάσεων φτηνού συναισθηματισμού.

Ευχαριστούμε τις επίσημες υπηρεσίες που μας βοήθησαν σε αυτό το έργο.

Αποτίουμε επίσης φόρο τιμής στο Εθνικό Μητρικό Κέντρο «NEST»,

το οποίο προς το παρόν είναι

ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέσα καταπολέμησης της πορνείας.

Πριν από μερικούς μήνες, μια Τετάρτη στις 16, ενημερωθήκαμε τηλεφωνικά,

ότι στον ποταμό Ορκ είχε βρεθεί το σώμα μιας γυναίκας.

Γυμνή και καμένη με υδροχλωρικό οξύ.

Δύο ημέρες αργότερα, στην έξοδο του εργοστασίου Ρενό

μια εργάτρια από το συνεργείο υπ’ αριθ. 47 παρασύρθηκε από ένα μυστηριώδες ταξί.

Πέθανε κατά τη μεταφορά της στο νοσοκομείο.

Την ίδια μέρα βρέθηκε το σώμα ενός οδηγού φορτηγού,

επίσης χτυπημένου από όχημα που εξαφανίστηκε.

Με την πρώτη ματιά επρόκειτο για τρία συνηθισμένα περιστατικά,

και εμείς, η Αστυνομία Δίωξης Εγκλήματος του Κε ντε Ορφεβρ 36,

αρχίσαμε αμέσως να δουλεύουμε.

Αριστερό χέρι...

δύο,

τρία,

τρία,

ένα,

πέντε!

Δεξί χέρι...

ένα,

τρία,

τρία,

τέσσερα,

δύο! Σταμάτα.

Αριστερό χέρι: 23315, δεξί χέρι: 13342.

Γεια σου, Λεάντρο; Βρήκα το κορίτσι σου.

Ιβόν Λερίς. Φάκελος 133412-F.

Κατέγραψε: Ζινετ Μπασελέ, φάκελος 319313-B.

Φάκελος 319... 313... B.

Ζινετ Μπασελέ.

Γεννημένη στη Λυών στις 12 Μαΐου 1928.

Λοιπόν, Λεάντρο; Τι ξέρουμε για τη γυναίκα του Ορκ;

Πόρνη, ονόματι Ιβόν Λερίς. Θάνατος από κάταγμα κρανίου,

το σώμα ρίχτηκε στον Σηκουάνα με μια πέτρα στον λαιμό.

Τι υπάρχει στον φάκελο; - Έξι συλλήψεις σε μία εβδομάδα.

Για παρενόχληση ανδρών.

Εδώ και δύο μέρες δεν έχουμε πρόοδο.

Ναι, σε ακούω. Ο οδηγός φορτηγού που χτυπήθηκε σήμερα είναι ακόμα σε κώμα;

Θα προσπαθήσω να περάσω από το νοσοκομείο απόψε.

Το κορίτσι από το Μπιγιανκούρ, αρχηγέ.

Ζινετ Μπασελέ. Τελευταία γνωστή κατοικία, το μοναστήρι Βηθανίας.

Αίτηση διαγραφής από τα μητρώα υγείας στις 10 Φεβρουαρίου.

Καλά. Λεάντρο, πήγαινε τους φακέλους αυτών των γυναικών στο τμήμα ηθών.

Και βρες μου την τελευταία διεύθυνση της Ιβόν Λερίς.

Μπαγιάρ, συνέχισε την έρευνα, φεύγουμε.

Και ανάκρινε την ηγουμένη του δομινικανικού μοναστηριού.

Έτσι, η εργάτρια του Μπιγιανκούρ και η γυναίκα του καναλιού ήταν και οι δύο πόρνες.

ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ Υπότιτλοι από BuStEl, 2026.

ΣΚΩΤΣΕΖΙΚΟ ΜΠΑΡ-ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ.

Grogu!

Μια στιγμή, αγάπη μου.

Κρύο στο στόμα, ζεσταίνει όταν το πίνεις.

Έτσι αναγνωρίζεις ένα καλό μπέρμπον!

Θα συνεχίσω με χυμό ντομάτας, χρειάζομαι βιταμίνες.

Ό, τι κι αν γίνει, θα το πίνουν πάντα!

Γεια σας, κυρία Ανίτα.

Δεν θα πιείτε τον καφέ σας;

Όχι, δεν έχω χρόνο. Με περιμένουν.

Αυτές είναι βιταμίνες!

Νέα ένοικος;

Ναι. Ένα πολύ καλό κορίτσι.

Και πολύ ψυχρή.

Δεν έχετε δει τη Μιρέιγ;

Δεν έχει κατέβει ακόμα.

Τι ξεχασιάρα που είναι!

Τουλάχιστον μαζί μου.

Είχα χίλια και χίλια σε δύο τσάντες.

Μετά μπαίνει με σχοινί μέσα από την καμπύλη.

Τον κέρδισε.

Και λοιπόν;

Κούπες.

Κούπες.

Άσσος! Δεν είμαστε στη Μασσαλία, είχες υποσχεθεί να παίξεις!

Δεν ήταν στη Μασσαλία, ήταν στο Λονσάμπ.

Του λέω: «Γιατί όχι;».

Και μου λέει: «Γιατί “γιατί όχι”;».

Τι μπορούσα να του απαντήσω;

Λοιπόν παιδιά, τι θα πάρετε;

Μια μπουκάλα «Misha».

Το ίδιο και για μένα.

Τζο, πες μου την αλήθεια! Μόλις χθες...

Χθες είναι χθες...

Και τι έχει αλλάξει;

Δεν με αγαπάς πια;

Χαζούλα!

Μου κρύβεις κάτι;

Εξαιτίας αυτής της γυναίκας για την οποία μου μίλησες;

Ε, ε, ε! Ο κύριος Jo σε αναστατώνει έτσι;

Αν σου κάνει κακό, πες μου. Θα τον τιμωρήσω!

Όχι, δεν αγαπώ πια εκείνη τη γυναίκα, αλλά...

Μεταξύ μας υπάρχει ένα οικονομικό ζήτημα—το μπαρ, το περίπτερο στο Saint-Cloud.

Ο γάμος... ήταν απλώς ένα όνειρο. Ένα πολύ όμορφο όνειρο.

Θα έκανα τα πάντα για να γίνει πραγματικότητα!

Anything? - Λοιπόν, ερωτευμένα πουλάκια, όλα καλά;

Τότε ακούστε προσεκτικά. Υπάρχει ένας τρόπος να τα διορθώσουμε όλα.

Jo, πρόσεχε!

Jo!

Γεια; Είναι το 17; Αστυνομία;

Ναι, πέντε.

Λίγο ακόμη και θα μπορούσε να χτυπήσει άλλον πελάτη.

Δεν μου κάνει εντύπωση. Τις Παρασκευές είναι γεμάτα εδώ.

Το επάγγελμά σας; - Οδηγός ταξί.

Ακόμα και τη νύχτα. Ίσως γι’ αυτό δεν είδα τίποτα.

Ήμουν σχεδόν κοιμισμένος όταν συνέβη.

Το όνομά μου και η φωτογραφία μου στις εφημερίδες μόνο επειδή σταμάτησα για ένα τηλεφώνημα;

Πρέπει να παραδεχτείτε ότι είναι υπερβολή. - Τι είδατε;

Απολύτως τίποτα. Είχα την πλάτη προς την πόρτα.

Άκουσα τρεις πυροβολισμούς, και όταν κοίταξα…

Εσείς είστε ο ιδιοκτήτης; Τέτοιο σκάνδαλο στο μαγαζί μου!

Τριάντα χρόνια τίμιας δουλειάς για να καταλήξω έτσι!

Γνωρίζατε το θύμα; - Νομίζω πως ναι.

Ένα καλό παιδί, τίμιος, σκληρά εργαζόμενος...

Και τόσο ευγενικός! Τόσο ευγενικός! Είδατε ποιος πυροβόλησε;

Δεν είδα τίποτα, ήμουν γυρισμένος αλλού.

Έκλεινα το ταμείο.

Άρα, αν καταλαβαίνω καλά, όλοι ήταν γυρισμένοι με την πλάτη στην πόρτα.

Μόλις είχα ρίξει μια κάρτα κάτω από το τραπέζι και έσκυψα να τη μαζέψω.

Και παίζατε με έναν αναπτήρα εκείνη τη στιγμή;

Ακριβώς, Επιθεωρητά!

Και τι είδατε;

Δεν ήθελα να το πω: ήμουν στην τουαλέτα και φτιαχνόμουν.

Νομίζω ότι είδα έναν άντρα με καπέλο κατεβασμένο πάνω στα μάτια.

Ή ίσως ήταν σκουφί ή βασκικό μπερέ.

Και εσείς τι είδατε;

Τελείωνα το «Ricard» μου όταν άκουσα τρεις πυροβολισμούς στην πόρτα.

Ναι, το ξέρω. Ευχαριστώ. Και μετά;

Μετά; Παρήγγειλα ένα ακόμα για να συνέλθω.

Αρχηγέ, ένας άντρας με καπέλο κατεβασμένο στα μάτια. Αυτό είναι ό,τι μπόρεσα να πάρω.

Αλλά δεν είμαι σίγουρη. Είναι αυτός, είναι ο Daniel, το ήξερα!

Μου είχε πει ότι θα εκδικηθεί. Daniel;

Ο αρραβωνιαστικός μου.

Τον άφησα για να πάω με τον Jo.

Θα παντρευόμασταν. Θεέ μου!

Το επώνυμο του Daniel;

Daniel Lecour, 36 rue de Crimée.

Κεντρικό, αρχηγέ; -Όχι, πρώτα θα πάω στο Saint-Mondeu.

Στον οδηγό φορτηγού; -Ναι. Αν ρωτήσουν, είμαι στο νοσοκομείο.

Πιστεύετε ότι θα επιβιώσει;

Διπλό κάταγμα λεκάνης,

πιθανές ρήξεις εσωτερικών οργάνων...

Θα τον χειρουργήσουμε ούτως ή άλλως.

Και πότε μπορώ να τον ανακρίνω; - Αύριο.

Αν είναι ζωντανός.

Επιθεωρητής Marchal από την Ασφάλεια.

Δεν θα τολμούσα να σας ενοχλήσω σε μια τέτοια στιγμή, αλλά...

Θα σας ήμουν πολύ ευγνώμων αν μπορούσατε να έρθετε στο γραφείο μου

στο Quai des Orfèvres το συντομότερο δυνατό.

Τι νέα, Leandro; Ο αρραβωνιαστικός της κοπέλας συνελήφθη.

Δεν ομολόγησε, αλλά δεν έχει άλλοθι.

Πιστεύετε ότι σκότωσε τον Jo Verdier; -Χωρίς αμφιβολία.

Ένας απορριφθείς αρραβωνιαστικός, παθιασμένος... κλασική ιστορία.

Ποντάρω σε σένα.

Απίθανο. - Συγγνώμη;

Ξέρω ότι έχετε αξιόπιστες μεθόδους για αυτό, αλλά αυτή τη φορά ήταν κάποιος.

Ξέρετε τον δολοφόνο του Jo Verdier;

Ναι, λίγο.

Άφησέ μας, Leandro. Τα λέμε στο γραφείο.

Λοιπόν, πες μου όλα όσα ξέρεις.

Είναι μια μεγάλη ιστορία. - Πες την!

Σε ακούω.

Δεν βιάζομαι.

Ξεκινά σαν παραμύθι σε ένα όμορφο κάστρο.

Ένα πολυτελές κάστρο του δέκατου έκτου αιώνα,

με τάφρους, γέφυρες και πύργους, ό,τι ονειρεύονται τα νεαρά κορίτσια.

Οι φίλες μου και εγώ ζούσαμε εκεί μια ευτυχισμένη, ξέγνοιαστη ζωή.

Κάναμε χαρούμενους περιπάτους σε ένα υπέροχο πάρκο.

Τον χειμώνα περνούσαμε τις μέρες μιλώντας και κάνοντας χειροτεχνίες δίπλα στη φωτιά.

Τις άλλες μέρες μαζεύαμε ξύλα υπό την επίβλεψη των καλών νεράιδών μας.

Και όταν κουραζόμασταν από τα παιχνίδια μας και θέλαμε να ξεκουραστούμε,

είχαμε ένα όμορφο ξεχωριστό καθιστικό,

όπου μπορούσαμε να αφεθούμε στα όνειρά μας.

Ωστόσο, ακόμα και στα παραμύθια όλα τελειώνουν κάποια στιγμή.

Και την ημέρα που ενηλικιώθηκα...

Viterbo, είσαι έτοιμος; - Ναι, κυρία.

Πες μου, μαμά, θα πάρουμε το τρένο; -Ναι, αγάπη μου.

Πού θα ζήσεις;

Στο Παρίσι με τη Ginette. Με περιμένει.

Και τα χρήματα για το εισιτήριο; -Θα το κανονίσω.

Είστε έτοιμοι;

Όχι στον σταθμό του Bordeaux, εκεί με έπιασαν.

Καλή τύχη! - Μου απομένει ακόμη ένας χρόνος.

Θα περάσει γρήγορα!

Πάμε.

Αντίο. Αντίο!

Αντίο, Olga! - Αντίο, Olga!

Olga, δώσε τους χαιρετισμούς μου στους δικούς μου! -Πήγαινε στη rue de Lantier 14!