National Treasure: Edge of History - First Season

Rozwiązałam zagadkę.

Sacagawea ukryła wskazówkę w jednym z dzienników.

- Dziennik jest na wystawie… - W posiadłości gubernatora.

Ten z brodą był tutaj, po drugiej stronie ulicy.

Może to Salazar.

Billie nadal nas obserwuje.

Zrób zbliżenie na jej naszyjnik.

To zmienia wszystko.

Jacyś podejrzani?

Dziewczyna wnuka jako ostatnia widziała go żywego.

Ktoś taki zawsze jest głównym podejrzanym.

Jess idzie na bal, żeby zajrzeć do dziennika.

Liam!

Nie ruszaj się!

Ukradłaś dziennik.

Wstydźcie się.

- Hej , ho! - Musicie wyjść.

Wsiadaj.

LUIZJANA

Dobrze się bawiłaś?

Są gliny, więc impreza nabrała rumieńców.

- Jak? Dlaczego… - Dlaczego cię uratowałam?

Po prostu jechałam i zobaczyłam,

że biegasz boso jak jakiś bezdomna.

Myślę, że to dobra okazja, by powiedzieć, że źle zaczęłyśmy.

Źle zaczęłyśmy?

Tak jest, jak się komuś porywa przyjaciela.

Nie jestem z tego dumna, ale zrobiłam, co musiałam.

Tak jak ja i Rafael,

gdy 20 lat temu wyruszyliśmy na poszukiwanie skarbu.

Zaraz.

- Znałaś mojego ojca? - Tak.

I matkę, Manuelę.

Gdybym wiedziała, że to twoi rodzice, pokazałbym ci to.

Jest pani Córą Pierzastego Węża?

Tak.

Jesteśmy po tej samej stronie, Jess.

Zjemy obiad?

Musimy tylko zdjąć suknie i włożyć coś luźniejszego.

Wiem, że to wstrząs.

Mogę odwieźć cię do domu.

Albo opowiedzieć wszystko, co wiem.

SKARB NARODÓW: NA SKRAJU HISTORII

Wszędzie trąbią o kradzieży

cennego historycznego dziennika.

Ale nikogo jeszcze nie aresztowano.

To dobra wiadomość.

Uciekła im.

Dlaczego nie odbiera?

Nic mi nie jest. Długa historia. Do zobaczenia.

Nic jej nie jest.

Pani Pierce. Dobry wieczór.

Ten stolik, co zawsze. Tędy proszę.

Przygotowaliśmy dla was wspaniały posiłek.

Miłego wieczoru.

Ostatnim razem próbował mnie wyrzucić.

To się już nie powtórzy.

Nie, dziękuję. Ja nie piję.

To moktajl mojito.

Bezalkoholowy.

Często go pijesz, prawda?

Wie pani, co pijam,

zna pani rozmiar mojego buta,

mój szczęśliwy kamień.

Cóż mogę powiedzieć? Kopię głęboko.

Mogę zobaczyć medalion?

Tak.

Wiem, co myślisz.

To podróbka.

Kupiła go na czarnym rynku.

Handluje pani antykami.

Też kopiesz głęboko.

Jesteś podobna do ojca.

To mój tata.

A to mój brat, Sebastian.

Sebastian i ja poznaliśmy twojego ojca niedaleko miasta Meksyk.

Myśleliśmy, że jest poszukiwaczem skarbów, on o nas myślał to samo.

Wkrótce zrozumieliśmy,

że oboje szukamy skarbu, by go chronić.

Gdzie jest teraz pani brat?

Został zamordowany.

Obie doznałyśmy straty.

Człowiek, który zabił mojego brata, zabił też twojego ojca.

Łowca skarbów zwany Salazarem.

Salazar?

Znalazłam notatkę ostrzegającą o Salazarze.

Wciąż szuka tego skarbu.

Medalion, który obie nosimy…

to obietnica.

Trzeba chronić skarb przed takimi jak on.

Możemy to zrobić razem, Jess.

I przy okazji docenić pracę twojej matki.

Czego nie wiesz?

Była genialna, niesłusznie wyśmiana przez środowisko akademickie.

Możesz się śmiać jako ostatnia, Jess.

W przeciwnym razie twój ojciec i mój brat zginęli na marne.

To właśnie próbowałam zrobić.

Ale Liam mnie zdradził i uciekł z dziennikiem.

Liam pracuje przeciwko tobie od jakiegoś czasu.

Nie zależy mu na skarbie. Robi to tylko dla pieniędzy.

Dlatego chciał ukraść dla mnie dziennik.

Gdybym nie przyjęła jego oferty, sprzedałby go komuś innemu.

Ma pani dziennik?

Mam dziennik.

Mam też pieniądze,

a z twoimi umiejętnościami

znajdziemy trzeci relikt i ubiegniemy Salazara w drodze do skarbu.

To…

na co czekamy?

Dziękuję.

Pewnie dużo pani podróżuje.

W zasadzie tu mieszkam.

Cześć, Jess. Jestem Kacey.

Fałszywa agentka. Wiem.

Tak, przepraszam.

Mieliście się bać.

Fajnie, że gramy w jednej drużynie.

Też się cieszę.

A to jest Dario.

Jakieś ukryte przekazy?

Na razie nie.

Parę rysunków i…

mnóstwo nudnych opisów, jak to pies Lewisa ganiał za wiewiórkami.

Chcesz spróbować, Jess?

Lewis lubił rysować portrety swojego psa.

Nie wszystkie narysował Lewis.

Mówiłaś, że to jego notatki.

Tak, ale nie napisał tam wszystkiego.

W połowie wyprawy

postrzelono go w tyłek i nie mógł już pisać.

Auć. I co, przekazał go Clarke'owi?

Który nie znosił dzienników. Dlatego przekazywał pałeczkę innym,

czyli Sacagawei i Yorkowi.

To jedyny zapis po francusku.

Sacagawea nim władała.

Może nauczyła się też pisać.

„Ogon dwujęzycznego węża jest wyjawiony przy ładnej pogodzie…

za zakolem…”

Może nie chodzi o zakole rzeki.

- Tylko o zagięcie paska. - Zagięcie paska.

To słowna łamigłówka.

Oczywiście, że tak.

Pytanie tylko, jak ją rozwiązać.

Maniacy łamigłówek to potrafią.

Widzicie te kolorowe nitki?

Niebieski, zielony i biały były używane przez plemię Sacagawei.

Plemię Szoszonów.

Dopasujmy nitki na pasku

do liter.

Daje nam to…

A, L, A, M, O, W, E, L, L.

Studnia w Alamo.

Tam ukryto trzecie pudełko.

Studnia w Alamo.

Powiedz, że w Alamo jest studnia.

Na pewno jest.

Zaraz.

Alamo zbudowali Hiszpanie.

To właśnie przed nimi Córy Pierzastego Węża

starały się ukryć skarb.

To nie ma sensu.

Właśnie, że ma.

Tubylcy pomogli przy budowie Alamo.

To jeden z najlepiej strzeżonych fortów w okolicy.

Ostatnie miejsce, w którym wróg szukałby pudełka…

Tuż pod swoim nosem.

Podoba mi się to.

Hiszpanie nieświadomie strzegą szkatułki

Córek Pierzastego Węża.

To genialne.

Dzisiaj Alamo to pułapka na turystów.

Nie spodoba im się, że paru gości przeszukuje ich studnię.

Nie dadzą nam jej przecież rozebrać.

To nam pomoże.

Jadeitowa szkatułka.

- Ty ją masz. - Owszem.

Liam mi ją sprzedał.

Co?

Powiedział, że zniknęła po śmierci jego ojca.

Przykro mi.

Fragmenty map Azteków i Majów zaprowadzą nas

do części inkaskiej.

Bo jeśli je odwrócę, by stały przodem do siebie…

- To magnesy. - Magnetyczny magnetyt.

Gdy zabierzemy je do Alamo,

trzecie pudełko je do siebie przyciągnie.

Teraz musimy tylko znaleźć dojście do studni.

Jutro pójdziemy na zwiady.

Dzięki za wasze pozytywne wibracje.

Wasze uwagi o moim proteście przypomniały mi, dlaczego to robię.

Reprezentuję was, ludzi. Jesteśmy tu, by coś zmienić.

Jeśli coś widzisz, powiedz o tym. To moja dewiza.

To…

Muszę kończyć.

Dzięki Bogu, że wróciłaś. Jess, gdzie byłaś?

Wybacz, padł mi telefon.

Nie do wiary, że Liam ukradł dziennik.

Powinnam była cię posłuchać.

Posłuchaj mnie teraz.

Zapomnij o Liamie. Nie potrzebujemy go.