Doula

บ้าจริง แบบนี้ไม่ได้ผลหรอก

ฉันไม่เห็นเด็กเลย เห็นแต่ก้อนสีส้มๆ

คือ… ไม่รู้สิ มันควรจะเป็น…

เพนกา

- ซิลวิโอ - ผมลืมเอานมให้คุณ เพนกา

ซิลวิโอ ไม่ใช่… มานี่เดี๋ยวนี้เลย

- ว่าไง - เอ่อ…

- มีอะไร - ฉันว่า…

อะไร เพนกา

เพนกา เฮ้ย

ใช่ เธอดูเป็นสายเล่นดนตรี ได้หลายอย่าง ฉันถึงถามไง

อ๋อ โอเค

ฉันใช้เวลาคลอดลูก 54 ชั่วโมง 45 นาที

- นึกถึงความสมมาตรของมันสิ - จริง

หลังชั่วโมงที่ 12 ฉันขอบล็อกหลังแล้วกัน

คือแบบ… ฉันแค่อยากให้มันชาน่ะ

บอกตามตรงนะ ฉันเริ่มกินออกซิโคโดนบ้างแล้ว

หลังส่วนล่างน่ะ ปวดไม่ไหวแล้ว

นานๆ กินทีคงไม่ทำให้ลูกเป็นอะไรหรอก

โอเค เธอ…

พูดเล่นน่ะ

- เธอพูดเล่น - เปล่านะ

- แล้วหาคนมาแทนได้หรือยัง - คนมาแทนเหรอ

- แทนเพนกาผู้น่าสงสารน่ะ - อ๋อ

เราเพิ่งเกริ่นๆ กันไป เรื่องคลอดที่โรงพยาบาลน่ะ

- จริงเหรอ - อะไร อย่าออกตัวแรงสิ

ตอนนี้ก็ท้องแก่แล้ว

แล้วก็มีเพนกาคนเดียวที่ฉันอยากให้…

- แต่เพนกา… เธอพิเศษน่ะ - พิเศษมากจริงๆ

ไม่ได้แปลว่าคนอื่น… ไม่พิเศษนะ

ฉันว่าเราแค่…

- ยังคิดๆ อยู่น่ะ - ใช่

เธอสองคนดูจะยังคิดๆ อยู่นะ

- ว่าไงคะ - ว่าไงครับ

คุณรู้ไหมมันคืออะไร

กะหล่ำปลี

อันนี้ล่ะ

- กะหล่ำปลีเหมือนกัน - ค่ะ

- กะหล่ำปลีเยอะจัง - อืม

เด็กๆ ช่วยฟังทางนี้หน่อย

เด็กๆ ว่าไง

รู้ไหมว่าวันนี้ทุกคนมาที่นี่ทำไม

แม่ฉันตาย

จำเพนกาได้ไหม

เธออยู่ด้วยตอนพวกนายเกิด

มือเธอคือมือมนุษย์คู่แรกที่สัมผัสนาย

รู้ไหมว่าตัวเองอยู่ไหนก่อนจะมายังโลกใบนี้

รู้ไหมว่าตัวเองต้องไปไหนเวลาจะจากไป

นายจะเดินข้าม สะพานสายรุ้งกลับไปเหมือนเพนกา

แต่ทุกคนที่นายทิ้งไว้ข้างหลัง จะอยู่ที่นี่ต่อและเศร้ามาก

แม่นาย พ่อนาย

ทุกคนที่นายรักจะเศร้ามากเมื่อนายจากไป

ส่วนตัวนายเอง ธอร์และเอริก

นายจะไม่ใช่ธอร์และไม่ใช่เอริกอีกต่อไป

- เราจะเป็นใครล่ะ - ไม่เป็นอะไรเลย

แล้วร่างของพวกนายจะไหม้เป็นจุณ

ทุกอย่างที่เคยคิดว่าตัวเองเป็น ก็จะไม่เหลืออยู่แล้ว

ตอนเด็กๆ เราเรียกมันว่าอะไร หรือในหนังสือการ์ตูนเรียกมันว่าอะไร

ตาเอกซเรย์ใช่ไหม

สามารถมองทะลุกางเกงกับเสื้อคนอื่นได้ใช่ไหม

พลังวิเศษ

นั่นแหละที่เพนกามี

คนที่รู้จักเธอดีจะเข้าใจที่ผมพูด

แล้วที่ผมบอกว่าเธอสามารถมองเห็นความลึกลับนี้

ผมหมายถึงเธอรู้คำตอบทุกอย่างเหรอ เปล่าเลย

เธอสามารถเปลี่ยนผลลัพธ์ได้เหรอ ก็ไม่

ไม่เลย เธอเปลี่ยนไม่ได้

เพราะสุดท้ายแล้ว

เราทุกคนเป็นได้เพียงข้ารับใช้ ตามพระประสงค์ของพระเจ้า

แม้แต่เพนกายังไม่รู้เลย

มัน…

งดงามใช่ไหมล่ะ

เส้นกั้นบางๆ ระหว่าง… กับเธอน่ะ

เราจะใช้เหตุผลมากมาย เพื่อหาข้อสรุปก็ได้ จริงไหม

เราอยากรู้คำตอบให้ได้ ฉันอยากหาข้อสรุป

มันจะไปทางไหน อ๋อ

ไปไหนแล้วล่ะ

ย้อนกลับไปทางนั้นร้อยไมล์ หายไปแล้วว่ะ

ไปซะแล้ว

เราตัดต้นไม้เพื่อดูว่าข้างในมีอะไร

สุดท้ายลงเอยที่อะไร

ต้นไม้ตายใช่ไหมล่ะ

ดังนั้นต้นไม้ก็คือต้นไม้

เพนกาก็คือเพนกา

เรามาร่วมยินดีกับเธอในนามของพระเจ้ากัน

อาเมน

ซาช่า

ใครน่ะ

ลูกชายเพนกา

ที่โรงเรียนเป็นไงบ้าง

- ด เด็ก สระอี - จริงเหรอ

แม่ของลูกไม่ได้พูดแบบนั้นนะ

แม่บอกอะไรไม่รู้ แต่ผมไม่ได้โดนโรงเรียนส่งกลับบ้าน

โดนสิ ลูกโดนโรงเรียนส่งกลับบ้าน

- ว่าไง ซิลวิโอ - ว่าไง

ใช่ เขาโดนโรงเรียนส่งกลับบ้าน

เพราะออกจากห้องเรียนโดยไม่ได้รับอนุญาต

อืม วิล

- จะไปไหนล่ะ - ไปกินไอศกรีม ใจเย็นน่า

ไอศกรีมเนี่ยนะ ถามจริง คือ…

- เอาเถอะ - ทางนั้นเป็นไงบ้าง

วิล ช่วยออกไปหลังบ้านแป๊บนึงได้ไหม

- ทำไมล่ะ - แม่ขอคุยกับป๊ะป๋าตามลำพังหน่อย

อืม ผมแค่… จะสบายใจกว่าถ้าคุณไม่ทำแบบนั้น

ทำอะไร

ที่พูดว่า "แม่ขอคุยกับป๊ะป๋าหน่อย"

ถ้าเป็น "แม่ขอคุยกับคุณพ่อของลูก" หรือ "แม่ขอคุยกับพ่อของลูก"

แบบนั้นจะดีกว่า

ไม่งั้นมันจะดูเหมือนเรายังไม่เลิกกัน

- โอเค - อย่าโกรธสิ

ไม่เป็นไร ก็เราเลิกกันแล้วนี่

คุณจะได้ไม่ต้องทำแบบนั้น

แล้วคุณได้คิดเรื่องที่เราคุยกันหรือยัง

- คิดแล้ว และ… - ตัดสินใจว่าไง

เพราะฉันมาคิดดูแล้ว

ตอนนี้ลูกต้องการพ่อของเขามากๆ เลย

เข้าใจ พอดีทางนี้ มีหลายเรื่องต้องจัดการ นาตาชา

แบบเราต้องหาบ้านหลังใหญ่ขึ้น ลูกก็ใกล้คลอดแล้ว

- นั่นสิ น่าตื่นเต้นจัง - อืม

ติดอยู่เรื่องเดียว…

ช่วงปิดเทอมฤดูหนาว ฉันจะไปทริปโยคะที่ตูลุม

โอเค งั้นก็อีกสามเดือน

ใช่ แต่ฉันต้องจองตั๋วเครื่องบิน กับโรงแรมตอนนี้เลย

อ๋อ จริงด้วย

ให้ลูกไปอยู่กับคุณได้ไหม

ได้สิ ผมกำลังจะบอกพอดี ว่าเราคุยกันแล้ว และได้เลย

ลูกมาอยู่กับเราได้

- เต็มใจมากๆ ด้วย - จริงเหรอ ดีจังเลย

- ทำอะไรอยู่ - ผมว่าคุณพูดถูกแล้ว

- เขาต้องการพ่อน่ะ - เดี๋ยวฉันเริ่มเก็บกระเป๋าเขาเลย

- เจอกัน วิล - พ่อบอกว่า "เจอกัน วิล"

จริงๆ เลย เจอกัน

- เจอกันนะ - เจอกัน

แม่เจ้า

- สวัสดีครับ - โทษทีครับ

- ผมซาช่า - คนส่วนใหญ่ไม่มาทางนี้

อ้อม… ไปด้านหน้าเลยครับ

- โอเค เลฟ ส่งลูกกระดอน เอาล่ะนะ - โอเค

เลย์อัพเลย

เอาแล้ว เขาวิ่งมาแล้ว

- เย่ - เย่

เย่ โอเค ไม่ๆ เลฟ ดีแล้ว

ถ้าเลย์อัพพลาด จำที่ฉันบอกได้ไหม ไม่ต้องเก็บรีบาวด์

ให้วนมาใหม่ แล้วลองอีกที

- โอเค - เก่งมาก

มาดอนน่า พร้อมยัง ส่งลูกกระดอน

มาแล้วจ้า มาแล้ว

ชู้ตแล้ว

อย่างปัง

ทุกคนคะ น่ารักมากเลย

แต่ฉันคงไม่หายไปนานขนาดนั้นจริงๆ นะ

มากสุดอาจจะหกเดือน

ฉันเลยไม่เข้าใจเหตุผล ที่ต้องมีเค้กพวกนี้เลยจริงๆ

ถึงฉันจะซึ้งมากก็เถอะ

เอ่อ ไม่รู้สิ ตอนฉันกลับมา พวกคุณบางคนอาจจะไม่อยู่แล้วก็ได้

แต่ละคนดูไม่ค่อยดีเลย

ความจริงไง ให้มันซึมเข้าหัวก่อน

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ฉันขอใช้โอกาสนี้บอกว่า

พวกคุณคือทีมบาสเกตบอลวัย 80 ที่เก่งที่สุด

ที่ฉันเคยได้รับเกียรติให้ฝึกสอนเลย

ไม่รู้สิ ช่วยซ้อมหรือทำอะไรก็ได้ ต่อไปเรื่อยๆ หน่อยนะ

พวกคุณเก่งขึ้นแล้ว เก่งจริงๆ และฉันภูมิใจในตัวทุกคนมากเลย

ให้ตายเถอะ หวานตัดขาเลย เลฟ อยู่ห่างๆ มันไว้นะ

มันจะทำให้คุณโคม่าเพราะเบาหวาน โอเคนะ

กินนิดหน่อยไม่เป็นไรหรอก

โทษทีครับ ผม…

ไม่รู้ว่าเด็บทำอะไร กับข้าวของของแม่คุณบ้าง แต่…

- เดี๋ยวเธอก็กลับมา - ผมไม่ได้ต้องไปไหน

เอาน้ำเปล่าหรือ… ผมมีน้ำเปล่า มี…

ไม่ต้องครับ ไม่เป็นไร

ผมซดน้ำซุปเยอะ

- อันนั้นไม่ใช่ของแม่คุณ - คุณเป็นศิลปินเหรอ

ที่จริงก็ใช่ครับ แต่อันนั้นไม่ใช่… ไม่ใช่ของผม นั่นมันกริกอร์

แต่ก็…

ครับ อันนั้นของผม

สวยจังเลย

ขอบคุณครับ

แม่คุณไม่ชอบอ่านหนังสือเท่าไร จากที่ผมเห็นนะ

- หนังสือมันหนัก - อืม ก็จริงนะ

ทุกครั้งที่ย้ายบ้าน ผมจะแบบ "เฮ้อ หนังสือ"

- ย้ายบ้านบ่อยเหรอ - ไม่หรอก

- ลูกชายเหรอครับ - ครับ วิลน่ะ

เขาชอบเด็บไหม

- ยังไม่เคยเจอกันเลย ตลกดีนะ - อืม

- เขาไม่ได้คลอดที่บ้านใช่ไหม - เปล่า ที่โรงพยาบาล

เป็นไงบ้างครับ

ที่จริงผมอยากคลอดเองที่บ้านนะ แต่แม่เขา… ไม่อยากน่ะ

- ความปลอดภัย มีสติ มั่นคง ปลอดเชื้อ - ครับ

เรื่องเดิมๆ

โทษทีครับ โอ้โฮ

อ๋อ อันนั้น ใช่ อันนั้นของแม่คุณแน่ๆ

แต่ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร

อ๋อ

มันเอาไว้…

แม่อายุเกือบ 50 แล้วตอนมีผม คุณรู้หรือเปล่า

ตอนนั้นแม่เป็นโสเภณี

เรียกว่าผู้ให้บริการทางเพศก็ได้

ใช่ แม่ขายตัวจนผมอายุเก้าขวบ

อยู่ราชเนศปุราม

ถ้าไม่ได้มีเงินเยอะ ก็ต้องทำแบบนี้แหละ ถ้าเป็นผู้หญิง