İlk 200 satır.
เวรเอ๊ย
ฉันเห็นนะ
ตอนหนูยังเด็ก
หนูคิดว่าพ่อไม่เคยกลัวอะไร
ไม่มีอะไรทำลายพ่อได้
ไม่มีใครหรืออะไรที่จะทำร้ายพ่อได้
ไม่มีใครหรืออะไร ที่พ่อจะยอมให้ทำร้ายหนูได้
ตอนหนูยังเด็ก พ่อเป็นราชา
และทุกอย่างที่หนูรู้จักคือ อาณาจักรของพ่อ
"คุณชื่อแอ็บบี้ เชส"
หนูว่าที่หนูจะถามพ่อก็คือ...
"ผู้ชายคนนั้นไปไหนแล้วล่ะ"
พ่อไม่อยากบอกลูกเลย แต่ตอนเด็กลูกไม่ค่อยฉลาด
พ่อโกหกอะไรไป ลูกก็เชื่อง่ายๆ
เราก็รู้ว่ามันไม่จริง
เอ็ม อะไรทำให้ลูกคิดว่าพ่อไม่กลัวอะไรเลย
ตอนลูกยังเด็กๆ น่ะ
พ่อกลัวทุกอย่าง ที่ไม่ได้ตอกตะปูยึดไว้
ตอนลูกยังเด็ก
พ่อแค่หลอกเก่งจนลูกเชื่อ
ใช่ค่ะ
หนูเพิ่งสังเกตเห็นเมื่อไม่นานนี้เอง
พ่อดูแปลกไป
เวลาเราคุยกัน พ่อดูใจลอยนะ
พ่อไม่ได้นอน
หนูแค่จะถามพ่อว่า ตอนนี้มันต่างกันตรงไหน
ไม่รู้สิ บางอย่างผิดปกติ
ฟังนะ ถ้ามันใช่สิ่งที่หนูคิด
หนูเข้าใจว่าทำไมพ่อถึงกลัว แต่หนูว่าพ่อไม่เป็นไรหรอก
นอกจากจะมีอะไรที่พ่อไม่ได้บอกหนู
- มีอะไรที่ไม่ได้บอกหนูหรือเปล่า - โทษที ไม่ ไม่มีอยู่แล้ว
พ่อต้องไปแล้ว ลูกรัก ไว้ว่างจะโทรหานะ
- โอเค - โอเค
- บ๊ายบาย รักลูกนะ - บาย รักพ่อค่ะ
เธอค่อนข้างมั่นใจว่า ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ไปกันเถอะ
คุณเชส
- ครับ - บ่ายนี้รู้สึกยังไงบ้าง
เดฟกับแครอล
ใครนะ อ๋อ โอเค เข้าใจแล้ว เดฟกับแครอลเป็นหมาของคุณ
เมื่อกี้ผมสับสนนิดหน่อย
ทำไม เพราะมันมีชื่อเหรอ
เพราะมันชื่อเหมือนคน
นั่นมันชื่อคนนะ
อ๋อ แต่กรณีนี้ไม่ใช่
ครับ เอางี้แล้วกัน เริ่มใหม่กันดีกว่า
สวัสดีครับ คุณเชส พาหมามาด้วยเหรอ...
หมอฮาเวิร์ดไม่เคยว่าอะไร ผมพาหมาไปด้วยทุกที่
ผมหมอฮาเวิร์ด
- แต่ผมว่าไม่ใช่นะ - โอเค
เดาว่าคุณคงนึกว่าจะเป็นแม่ผม
ผมคิดว่าจะเจอหมอฮาเวิร์ด ที่ผมมาพบตลอด 17 ปี
เธออยู่ที่ไหนเหรอ
เดี๋ยวนี้เธอตรวจคนไข้แค่วันพฤหัสบดี
- วันพฤหัสบดีเหรอ - ใช่
พอแม่อายุเท่านี้ ก็โหมงานไม่ไหวแล้ว
แต่ผมว่าคุณคงรู้อยู่แล้วใช่ไหมครับ
โอเค
เราให้คุณเข้ามาวันนี้ เพื่อคุยเรื่องผลตรวจกัน
ครับ
ดูเหมือนว่าคุณเพิ่งผ่านการตรวจ คัดกรองป้องกันโรคชุดใหญ่ที่นี่
เราได้ผลตรวจร่างกาย พฤติกรรมการรับรู้ และผลแล็บครบแล้ว
ปกติจะไม่ตรวจพฤติกรรมการรับรู้ ถ้าคนไข้ไม่ขอ
- ผมขอให้หมอตรวจเอง - โอเค
มีอาการอะไรไหม
เราจะรู้ได้ด้วยเหรอว่า การรับรู้เสื่อมถอย
- ถ้าเราเริ่มเสื่อมแล้วน่ะ - ไม่เสมอไปหรอก
แต่ก็ไม่ใช่ไม่รู้เลยเหมือนกัน
ไม่ครับ ผมไม่มีอาการอะไรเลย
ช่วงนี้ผมรู้สึกกังวลมากขึ้น
กระวนกระวาย
อาจจะพลาดบางอย่างไป
ภรรยาผม...
เธอผ่านเรื่องนี้มา
ถ้าผมไม่สังเกต ผมก็ไม่คิดว่าเธอจะรู้ตัว
- ผมแค่อยากถามให้แน่ใจ - อ๋อ
แล้วผลออกแน่แล้วใช่ไหม
- ว่าไงนะครับ - แบบทดสอบกระบวนการรับรู้
อ๋อ ครับ มันก็ดูปกติดี
- ไม่มีอะไรผิดปกติเหรอ - ไม่
ทำไมล่ะ คุณอยากให้มีเหรอ
เตือนฉันด้วยว่าจากนี้ไป เราต้องไปหาหมอทุกวันพฤหัสบดี
"เดอะแพนทรี กาแฟและขนม"
"เอสเปรสโซ่ ขนมอบ คัปเค้ก และเค้กสั่งทำ"
บอกสิว่าหนูไม่ควรจะกังวล
เพราะครั้งที่แล้ว หนูถามอะไรไปพ่อก็ตอบแค่ว่า
"พ่อไม่เป็นไร เอมิลี่ จริงๆ นะ
พ่อเคยเป็นตอนที่แม่ป่วยหนัก"
หนูเข้าใจว่าทำไมพ่อถึงรู้สึกว่า ต้องปกป้องหนูจากเรื่องนั้น
แต่หนูไม่ใช่เด็กแล้ว
และสถานการณ์เราก็ลำบากพออยู่แล้ว
ไม่ต้องพูดถึงที่พ่อพยายามกันหนูออก
จากทุกอย่างที่หนูควรได้ทำร่วมกับพ่อ
บอกสิว่าหนูไม่ควรเป็นห่วง
เพราะหนูเป็นห่วง
โอเค
โทรหาหนูด้วยนะคะ
แอ็บบี้
ที่รัก
ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้ว่าฉันมาตรงนี้ได้ยังไง
แล้วฉันก็กลัวว่าพอกลับไปที่เตียง คุณจะเห็น...
มาเถอะ
มานอนได้แล้ว
เดี๋ยวผมถอดชุดนี้ออกให้
มาเร็ว
คุณควรจะพาฉันไปสักที่นะ
- ผมจะพาคุณไปนอน - ไม่
คุณควรเอาฉันไปไว้ที่อื่น แบบนี้ไม่ยุติธรรมกับคุณเลย ไม่
ฉันไม่ใช่คนที่คุณแต่งด้วยแล้ว
ไม่เอาน่า อย่าพูดแบบนั้นเลย
มานอนเถอะ
ฉันอาจเป็นอันตรายต่อคุณ
มันทำให้ชีวิตเราน่าสนใจขึ้น
ฉันคือใคร
คุณคือผู้หญิงที่สัญญาว่าจะดูแลผม
และผู้หญิงที่ผมสัญญาว่าจะดูแล
มาเถอะ เร็วเข้า
ฉันเป็นใคร
ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร
ฉันรู้ว่าคุณเป็นอะไร
ฉันเห็นคุณ
ปล่อย
ปล่อย
อยากบอกไหมว่าชื่ออะไร
เก่งมาก ขอบใจนะ
- 911 มีเหตุฉุกเฉินอะไรคะ - ครับ
ผมชื่อแดน เชส
ผมอยู่ที่ 92 ถนนเนวิลล์ ในนอร์วิช
มีคนถือปืนบุกเข้ามาในบ้านผม
เขายิงผม ผมยิงกลับ
ผมยิงเขา
ผมคิดว่าเขาตายแล้ว
ถือสายรอสักครู่นะคะ
- ขอชื่อคุณอีกครั้งค่ะ - ผมชื่อแดน เชส
คือ คุณได้ยินเสียงหมาเห่าข้างล่าง
คุณไปหยิบอาวุธ เดินลงบันไดมา
ตอนนั้นเอง ผู้บุกรุกก็ยิงปืน
- คุณยิงกลับ ยิงโดนหน้าอกเขาเหรอ - ถูกต้อง
หมาอยู่ข้างล่างตอนกลางคืนเหรอ
ไม่ครับ ปกติพวกเขาจะนอนในห้องผม
พวกมันคงได้ยินเสียงอะไรข้างล่าง แล้วเห่า ผมเลยตื่น
อะไรเนี่ย ปล้นหรือว่า...
มันก็พูดยาก
เขาแต่งตัวดีเกินคนจรจัด ผมเดาว่าอย่างนั้น
ไม่มีใครขู่ เรื่องความปลอดภัยใช่ไหม แดน
- ความปลอดภัยเหรอ - ครับ
- คู่แข่งทางธุรกิจ ปัญหาส่วนตัว - ไม่นะ
ช่วงนี้ได้รับคำขู่หรืออะไรบ้างไหม
ไม่มีนะ ผมเกษียณแล้ว
ขอถามได้ไหมครับว่า ก่อนเกษียณคุณทำงานอะไร
พวกอสังหาริมทรัพย์ ส่วนใหญ่อยู่ในแมนแฮตตัน
แต่ครอบครัวผมก็ยังอยู่นี่ ผมไม่เคยเจอปัญหาอะไรเลย
คิดว่าถ้าเราอยู่ห่างจากเมืองมากพอ จะได้ไม่เจอเรื่องพวกนี้
ผมก็ไม่แปลกใจหรอก เดี๋ยวนี้มันเกิดขึ้นทุกที่
ที่เก็บเสียง แปลกนะ
แบบนี้หายาก
แต่ก็นั่นแหละ สัปดาห์ก่อนก็มีผู้ชาย ที่ปล้นมินิมาร์ทในลินเดน
- ด้วยปืนเอเค 47 - เอเค 47
ผมไม่น่าจะตกใจอะไรได้แล้วล่ะ
เราจะส่งคนเข้ามาตอนเช้า
เพื่อตรวจตราให้ละเอียดขึ้น ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
ผมมั่นใจว่าคุณคงเหนื่อยมากแล้ว
ที่จริงผมมีครอบครัวอยู่ที่มิลตัน
ถ้าผมให้กุญแจคุณ ผมขอไปอยู่กับพวกเขาได้ไหม
เราจะทิ้งไว้ให้ใต้พรม
"กำลังโทร"
- ฮัลโหล - ไง ลูก พ่อเองนะ
ขอโทษที่โทรมาเวลานี้นะ
พวกเขาหาพ่อเจอแล้ว
- อะไรนะ - ใช่
- พ่อเป็นอะไรหรือเปล่า - เปล่า พ่อสบายดี พวกหมาสบายดี
แต่ถ้าพวกเขาเจอพ่อที่บ้าน พ่อกลับไปไม่ได้
- แน่ใจนะว่าเป็นพวกเขา - แน่ใจสิ
เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา มันดูไม่น่าจะเป็นไปได้ที่...
เอมิลี่ พ่อมั่นใจ พ่อรู้สึกมาหลายสัปดาห์แล้ว
พ่อนึกว่าพ่อคิดไปเอง
หลอนไปเอง เพื่อเตือนที่ตัวเองเริ่มขี้เกียจ
ว่ายังมีเรื่องให้ต้องกังวลอีก
แต่นี่ไม่ใช่เล่นๆ แล้ว นี่ของจริง
พ่อต้องรีบไปจัดการแล้ว
โอเค
หนูทำอะไรได้บ้าง
พ่อ...
พ่อคิดว่า...
เราต้องไม่ติดต่อกันทางโทรศัพท์แล้ว
พ่อจะกบดานสักพัก เพื่อความปลอดภัย
โอเค
- นานแค่ไหน - ไม่รู้สิ
อาจจะหนึ่งอาทิตย์
สองสามอาทิตย์
หนึ่งเดือนมั้ง
- พ่อขอโทษ - ไม่ อย่าพูดแบบนั้น
- พ่อไม่ต้องขอโทษเลย - เอาล่ะ
- พ่อจะโทรหาทันทีที่ทำได้ - ค่ะ
ค่ะ โอเค
- หนูรักพ่อค่ะ - พ่อก็รักลูก บาย เด็กน้อย
อะไร
ฉันไม่ได้โกหกเธอ
เราไม่จำเป็นต้องทำให้เธอคิดมาก กับเรื่องที่เรายังไม่รู้
"พื้นที่ว่างคือลมหายใจของศิลปะ"
No comments yet. Be the first to leave one.